Bruce Willis

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Bruce Willis
Bruce Willis
Bruce Willis by Gage Skidmore.jpg
Willis en 2010
Nome real Walter Bruce Willis
Nacencia 19 de marzu de 1955 (62 años)
Plantía:Xeodatos RFA Idar-Oberstein, Alemaña Occidental
Fíu/os Con Demi Moore:
Rumer (1988)
Scout (1991)
Tallulah (1994)
Con Ely:
(2012)
Emi y Carol(2014)
Ficha en IMDb

Walter Bruce Willis (Idar-Oberstein, Alemaña Occidental, 19 de marzu de 1955) ye un actor y productor estaunidense, que la so trayectoria empezó na industria televisiva mientres los años 80 y, de magar, apaeció en películes onde interpreta roles risibles, dramáticos y de acción. Ye conocíu pola so interpretación del oficial John McClane na serie Die Hard na que llogró bones crítiques y una recaldación considerable a partir del estrenu de la primer cinta en 1988.[1][2] Coles mesmes, apaeció en más de sesenta film, ente los que s'inclúin ésitos de taquilla como Pulp Fiction, Ensin City, Dolce monos, El quintu elementu, Armageddon, El sestu sentíu y Los mercenarios.

Les películes nes qu'apaeció Willis llograron sumar de 2,64 a 3,05 mil millones de dólares nes taquilles estaunidenses, polo que se-y considera como unu de los actores más rentables nun rol estelar o secundariu.[3][4] Poles sos interpretaciones, foi acreedor de dellos premios, ente ellos dos premios Emmy, un Globu d'Oru y cuatro Saturn.[5]

Tocantes a la so vida privada, casóse cola actriz Demi Moore,[6] con quien tuvo tres fíos primero que se divorciaren en 2000,[7] dempués de trece años de matrimoniu;[8] tiempu dempués contraxo matrimoniu cola modelu Emma Heming.[9]

Biografía[editar | editar la fonte]

Primeros años[editar | editar la fonte]

Anque Willis nació n'Alemaña, la so familia camudar a Nueva Jersey cuando Willis tenía namái dos años d'edá. En participando en delles producciones de teatru, en 1976 dexó los sos estudios universitarios y camudóse a Nueva York, pa finalmente establecese nel barriu Hell's Kitchen de Manhattan; na fotografía, vista de la Ninth Avenue, en dichu barriu.

Willis nació en Idar-Oberstein, Alemaña Occidental, fíu de Marlene, una alemana nacida en Kassel y que trabayaba nun bancu, y David Willis, un soldáu estaunidense.[10][11] Ye'l mayor de cuatro hermanos: Florence, David y Robert —esti postreru morrió de cáncer d'entrellenzu en 2001, a la edá de 42 años—.[12] N'abandonando l'exércitu en 1957, el padre de Willis llevó a la so familia d'una base militar alemana onde aniciaben al asentamientu Carneys Point, Nueva Jersey, onde consiguió empleos como soldador y trabayador nuna fábrica. Aquel día, Bruce Willis cuntaba apenes dos años d'edá.[13][14] Tiempu dempués, en 1972, periodu en que Willis yera un adolescente y vivía en Penns Grove, Nueva Jersey, los sos padres divorciáronse.[11] Neses mesmes feches, empecipió les sos estudios de secundaria en Penns Grove High School, onde careció problemes de tartamudez y recibió per parte de los sos compañeros de clase'l llamatu Buck-Buck por cuenta de ello.[13][15][16] L'escritor británicu John Parker, nel so llibru Bruce Willis: The Unauthorized Biography (1997), menta que Willis recurrió, aconseyáu pol so profesor de teatru na escuela Jerry Rockwood,[17] a una especie de «exercicios» pa fortalecer el so enfotu, impartíos por un especialista escolar na fala, y foi según perdió la so tartamudez. Según el mesmu Willis (tal que apaez citáu na obra mentada): «Casi nun podía falar. Tomábame tres minutos completar una sola oración. Yera daqué apolmonante pa daquién que quería espresase ante los demás y que quería ser escucháu pero qu'a cencielles nun podía. Yera espantible. Nun foi sinón cuando asumí'l rol d'un personaxe, nuna obra de teatru, cuando perdí l'atatexo. Foi fenomenal».[17]

Sobre esti difícil aspeutu de la so vida, el llibru Bruce Willis: Overcoming Adversity (2001), escritu por Sandy Asirvatham, fai mención de que Willis amosábase dacuando renuente a dialogar sobre la so infancia en delles entrevistes, cuidao que dicha etapa fuera doliosa pa él.[17] Parker detalla nel so llibru que, pa Willis, una solución primeriza pa trepar cola so atatexo foi convertise nel mozu chanciosu de la so escuela; nesta mesma obra, un profesor de la secundaria Penns Grove añede que «pa cuando la mayoría de los mozos taba atopando la so identidá, Willis pasaba por un periodu difícil. L'atatexo yera un problema asina que, a la fin, decidió compensalo faciéndo-y travesuras a los demás».[17] En superando'l so problema de tartamudez, empezó a apaecer en pequeños roles hasta convertise nel presidente del club de teatru y del conseyu estudiantil, en 1971.[13] Magar Willis recurrió a les obres escolares pa superar el so problema de tartamudez, nun consideraba entá convertise nun actor.[17] En 1972 inscribir nes clases de llucha de la so escuela, onde pocu dempués habríase de esgañar el costazu y, arriendes de ello, quedaría-y una repulgu.[18] Tan solo un añu dempués, a los sos 18 años d'edá, foi suspendíu por un periodu de tres meses de la Penns Grove High School, en arreyándose no que conocíen ente la comunidá estudiantil como «el motín añal».[18]

Una vegada que se graduó de la Penns Grove High School, en 1973, Willis consiguió un empléu na fábrica DuPont Chambers Works, allugada en Deepwater, Nueva Jersey.[19] Sicasí, arrenunció dempués de qu'unu de los sos colegues morrió na área de trabayu, y visitó con cierta regularidá chigres de la rexón a partir de dichu socesu, onde empezó tamién a tocar l'harmónica xuntu con una banda de R&B denominada Loose Goose.[13][18] Meses dempués foi contratáu como vixilante de seguridá na planta d'enerxía nuclear Salem, que topábase en plena construcción aquel día.[20][19]

Tornó a l'actuación en desempeñándose de volao como investigador priváu,[21] rol qu'habría d'interpretar na serie de televisión Lluz de lluna y na cinta El postreru boy scout (1991). Cursó los sos estudios universitarios na Universidá de Montclair al afiliase a un programa de drama y empezó a interesase un pocu más na actuación.[14][22] Ende, resultó escoyíu na producción de La gata sobre'l teyáu de cinc, onde emponderaron la so interpretación.[18][23] Inclusive se tien conocencia de que Willis estudió cola conocida profesora Stella Adler.[22] Tres años dempués, en 1977, decidió dexar los sos estudios universitarios pa camudase a la ciudá de Nueva York —onde consiguió un departamentu que compartió cola actriz Linda Fiorentino[11][24] y pocu dempués establecese nel barriu Hell's Kitchen de Manhattan, Nueva York.[18] Al respective de lo anterior, l'actor comentó: «Un certificáu escolar ye namái un troféu. Tengo dellos trofeos de bolos que creo que son igual de pervalibles que los diplomes».[25]

Pa subsistir económicamente, l'actor volvió buscar empléu en chigres y restoranes, esta vegada pa llograr un trabayu a tiempu parcial nel West Bank Café, allugáu nel complexu Manhattan Plaza.[19][26] Tres numberoses audiciones, en 1977 fixo'l so debú teatral na producción off-Broadway (esto ye, una obra llevada a cabu en Nueva York, pero independiente del conceutu de Broadway) de Heaven and Earth.[18] Dempués apaeció na obra Fool for Love, escrita pol guionista Sam Shepard, onde participó en más d'un centenar d'obres teatrales,[27] según n'unu de los primeres anuncios comerciales de la empresa Levi's pa promocionar el so modelu 501 Blues de jeans.[28]

Carrera[editar | editar la fonte]

1980-1990[editar | editar la fonte]

En 1980 asocedió'l so debú nel cine al participar como un extra na producción El primer pecáu mortal, protagonizada por Frank Sinatra.[24] Tiempu dempués, dexó la ciudá de Nueva York pa dise a California, onde participó n'audiciones pa programes televisivos.[11] En payares de 1984, apaeció nun episodiu de la serie Miami Vice, tituláu «Non Exit», perteneciente a la primer temporada, onde interpretó'l rol de Tony Amato, un traficante d'armes.[29] Coles mesmes, coincidentemente al faer un viaxe a Los Ánxeles pa participar na película Desperately Seeking Susan, protagonizada por Madonna (magar a la fin nun resultó escoyíu),[24] arreyar nel casting pal papel de David Addison Jr, unu de los personaxes de Lluz de lluna (1985-1989), onde compitió contra un total de 3.000 actores que queríen esi mesmu rol.[27][30] Dichu papel ayudar a consolidase como un actor de comedia, y el programa llegó a un total de cinco temporaes. Debíu al ésitu del mesmu, la compañía fabricante de bébores alcohóliques Seagram contratar, xuntu con Sharon Stone, pa promocionar en televisión los sos productos Golden Wine Cooler.[31][32] Anque'l so nuevu empléu en dicha campaña publicitaria valió-y un salariu d'ente 5 y 7 millones USD polos próximos dos años, determinó nun anovar el so contratu per un tercer añu, cuidao que dexara de beber en 1988.[33] En 1985, apaeció coles mesmes nel capítulu «Shatterday», el primeru de la nueva versión The Twilight Zone de la serie homónima de la década de 1950.[18] Dos años dempués, na fin de selmana de'l día de los cayíos de 1987, foi arrestáu n'alteriando la paz y afrellar a un oficial; sicasí, los cargos fueron retiraos una vegada qu'ésti s'esculpó col policía.[18] Delles fontes menten qu'esta foi la causa pola que Seagram despidir en realidá.[24]

Unu de los sos primeros roles estelares notables foi na película Cita a palpu (1987), dirixida por Blake Edwards y protagonizada tamién polos actores Kim Basinger y John Larroquette. Tres el so estrenu, el filme recaldó un total de 39.321.715 USD en territoriu estaunidense,[34] y d'alcuerdu a Variety: «[En Cita a palpu], Bruce Willis abandona la so personalidá televisiva d'asaltante con tal de personificar a un analista financieru risonderu, atentu, trabayador y ambiciosu en Los Ánxeles. [...] El conceutu del caos natural desenvuélvese bien por cuenta de la química nel tríu principal d'actores, Willis, Basinger y Larroquette».[35] Edwards contratar nuevamente na so producción Asesinatu en Beverly Hills (1988), pa interpretar al vaqueru y actor Tom Mix, sicasí la resultancia en taquilla foi rotundamente negativu, al recaldar namái 4,5 millones USD, si considérase que'l presupuestu envaloráu pa producila foi de 16 millones USD.[36] Igualmente, llogró males crítiques a nivel xeneral; por casu, Vicent Canby, de New York Times, mentó: «Ye una hestoria que se descifra por si sola, ensin personaxes, ensin nada, nin siquier con un puntu de vista. Ye un zombi».[37] Nun foi entós sinón hasta la so incorporación na cinta Die Hard (1988) que Willis foi catapultado a la fama. Resulta destacable mentar qu'él realizó les sos propies escenes de riesgu na película,[38] y, tres el so estrenu, la cinta recaldó un total de 138.708.852 USD a nivel mundial,[39] amás de llograr escelentes crítiques, que la catalogaron instantáneamente como una de les meyores películes d'acción del cine contemporaneu. Lo anterior, puede evidenciarse nel sitiu web Rotten Tomatoes, onde'l 94% de les crítiques son positives, colo que llogra un promediu de 8,2/10 a nivel xeneral.[40]

Tres l'ésitu de Die Hard, llogró un papel secundariu nel drama In Country, que s'estrenó en septiembre de 1989, onde interpretó al veteranu de la Guerra de Vietnam Emmett Smith. Dicha película estrenar a nivel mundial nel Festival de cine de Toronto,[41] al cual Willis asistió, y dedicó inclusive el debú de la mesma a tolos veteranos canadienses de guerra qu'engarraron en Vietnam.[42] La película recaldó un total de 3.531.971 n'Estaos Xuníos[43] y llogró bones crítiques tres el so estrenu, amás de consiguir un rating de 82% en Rotten Tomatoes; Roger Ebert mentó na so crítica: «La película ye como una bomba de tiempu. Te sientas ende, comenenciudu, embaíu, dacuando entreteníu, n'otres emocionáu, pero pienses no fondero de la to mente sobre ónde dirá terminar la hestoria. Entós, ye cuando lo afayes».[44] De la mesma, USA Today emponderó l'actuación de Willis y comentó que la so actuación secundaria como'l tíu guardián solitariu de Emily Lloyd ye almirablemente escasa n'exhibicionismu».[45] Poco dempués emprestó la so voz pal bebe parlante de la película Mira quién fala (1989), que llogró ganancies envaloraes en 296 999 813 USD a nivel mundial;[46] na so crítica, Chris Willman, de Los Angeles Times, sorrayó: «Filmes onde los animales, ñácaros o demás seres ensin voz pueden dicir en voz alta los sos pensamientos poques vegaes suelen funcionar, sicasí parte de la fuerza de Mira quién fala xaz en que Willis, como la espelma/fetu/ñácaru, non siempres ta falando».[47] Este mesmu rol, repitir de nueva cuenta na continuación Mira quién fala tamién (1990), que recaldó 47 789 074 USD n'Estaos Xuníos,[48] La película, a diferencia de la so predecesora, foi enlistada como una de los diez peores películes del actor.[49]

Willis interpretando una tema musical mientres una presentación cola so banda The Accelerators (tamién conocida como Blue Devils) en 2003.

En 1987, Willis consiguió un ésitu moderáu al debutar como músicu, y grabar un álbum de pop-blues, cola discográfica Motown, tituláu The Return of Bruno, que incluyó'l senciellu «Respect Yourself», que llegó a convertise nun hit,[50] amás de ser promovido por una parodia al estilu «Spinal Tap», onde s'amosaben escenes d'él mesmu cantando n'eventos famosos, tales como'l festival de Woodstock.[51] Entá cuando les sos siguientes grabaciones nun llograron ser tan esitoses nin populares, tornó a los estudios de grabación en repitíes ocasiones. El 3 d'ochobre de 1989 llanzó'l so segundu álbum musical tipu blue eyed soul denomináu If it don’t kill you, it just makes you stronger, que foi grabáu nuevamente con Motown y contién un repertoriu de diez tarrezas musicales. D'alcuerdu al sitio web Allmusic: «En llugar d'intentar presta-y a toos, y crear proyectos de gran vanidá, Willis, unu de los munchos actores que decidieron probar la music world, decidió probar cola música que más-y gusta, y consiguió una bon resultancia nesti segundu llanzamientu. Willis nun ye un tenor d'ópera, pero tien un berru tipu blues potente (ensin tomar en considerancia'l so talentu cola harmónica) que amerita la so atronadora presencia n'amiestos xeneralmente estruendosas».[52] De magar, estremóse de los escenarios musicales p'apaecer, de xemes en cuando, nes inauguraciones de dellos restoranes Planet Hollywood, mesmes nes qu'interpretó parte del so repertoriu.[53]

1990-2000[editar | editar la fonte]

A entamos de la década de 1990, la so carrera como actor sufrió un curtiu cayente al apaecer en flops[54] como The Bonfire of the Vanities (basada nel llibru homónimu escritu pol estaunidense Tom Wolfe; recaldó casi 15,7 millones USD, d'un presupuestu total de 47 millones USD),[55] una película coescrita por él y titulada Hudson Hawk (que la so entama combina teoríes de combalechadura, sociedaes secretes, misterios históricos y tecnoloxía estravagante tipu postcyberpunk; recaldó 17,2 millones USD y tuvo un presupuestu de 65 millones USD)[56] Striking Distance (onde interpretó a un policía de Pittsburgh; estrenada en 1993, recaldó 24,1 millones USD),[57] Mortal Thoughts (onde participó al llau de Demi Moore, quien aquel día yá yera la so esposa) y Billy Bathgate (dirixida por Robert Benton), ente otres. En 1990, llanzóse la continuación de Die Hard, onde Willis volvió interpretar el rol del oficial John McClane. La película tuvo una recepción variada per parte de la crítica; por casu, el sitiu web Time Out emponderó l'actuación de Willis al comentar nel so reseña: «naide puede llevar el pesu d'una sola llinia meyor que Willis. Amás, él ye inusual ente los homes d'acción de Hollywood, cuidao que puede trate vulnerable coles mesmes que se ve invencible»,[58] ente que'l críticu Jonathan Rosenbaum, de Chicago Reader, declaró de forma tayante na so evaluación: «Si la to idea de pasar una ratada ye viendo muncha babayada y persones desagradables que falten y traten de forma brutal a otres, entós esta película te va gustar».[59] Die Hard 2 recaldó pocu más de 240 millones USD en tol mundu, y cuntó con un presupuestu de 70 millones USD.[60] Dos años dempués, participó na producción Death Becomes Her, dirixida por Robert Zemeckis, onde interpretó'l rol d'un ciruxanu plásticu. A pesar de les crítiques variaes, llogró bones recaldaciones tres el so estrenu, al ganar más de 149 millones USD.[61]

Ente 1992 y 1994, participó en comerciales televisivos del automóvil Subaru Legacy, diseñáu pola xaponesa Subaru,[62][32] mesma que determinó llanzar un númberu llindáu de modelos sol llamátigu «Subaru Legacy Touring Bruce», n'honor al actor.[63] Nesi periodu llogró un rol estelar, xuntu cola inglesa Jane March, nel thriller de calter sexual Color of Night (1994) el cual, d'alcuerdu a la publicación Entertainment Weekly, a pesar de tener una mala recepción crítica tres la so exhibición en cines, llogró notabilidad al llanzase en formatu de video.[64] Esi mesmu añu, consiguió un papel secundariu na cinta Pulp Fiction, película aclamada de Quentin Tarantino, cola que dio un nuevu estímulu a la so trayectoria como actor, al interpretar el papel de Butch Coolidge. D'alcuerdu al periodista estaunidense Peter Bart: «al participar Willis nuna película con presupuestu modestu, el so salariu diba amenorgase y, poro, tamién taba en riesgu'l so estatus como actor, pero la estratexa... valió enforma la pena: Pulp Fiction non yá brindó-y un nuevu nivel de respetu a Willis como actor, sinón que tamién-y fixo ganar dellos millones de dólares como resultáu de la so recaldación en taquilla».[65] L'apariencia y presencia física de Willis fueron aspeutos cruciales por que Tarantino contratar: «Bruce tien l'apariencia d'un actor de la década de 1950. Nun puedo pensar en nengún otru actor que tenga esi look».[66] Tres el so estrenu, recaldó casi 214 millones USD, cuando'l so presupuestu foi de tan solo 8 millones USD.[67] Adicionalmente, en 1996, fungió como productor executivu de la serie animada Bruno the Kid, que ye una representación d'él mesmu, y foi producida en formatu CGI. Nun total de 37 episodios, Willis dio voz a un neñu de 11 años d'edá, que se convierte n'espía secretu d'una organización llamada Globe.[68]

Darréu, asumió los estelares nes cintes de ciencia-ficción Dolce monos (1995) y El quintu elementu (1997). Na primera, dirixida por Terry Gilliam ya inspirada na adaptación francesa La Jetée (1962), interpreta a James Cole, un convicto que vive nun futuru post-apocalíptico siniestru. Gilliam, escoyó a Willis para dichu rol al considerar que l'actor remembraba la personalidá de Cole, como «daquién que ye fuerte y peligrosu, pero que tamién puede ser vulnerable».[69] Tres el so estrenu, recaldó casi 170 millones USD a nivel mundial;[70] l'especialista en cine Roger Ebert mentó na so crítica: «La película ye una celebración de la llocura y la perdición, con un héroe que trata de prevalecer contra'l caos de la so condición, y ye desaparente [...] Esta ye una fría, escura y desanimada versión, y inclusive el romance ente Willis y Madeleine Stowe siéntese desesperáu, más allá de jubiloso. Tou ta perbién fechu, y ente más conoces sobre les películes (especialmente, nel aspeutu técnicu), más tas dispuestu a almirales. Y como entretenimientu, la cinta apela más a la mente qu'a los sentíos».[71]

Willis nel debú alemán de Over the Hedge, el 28 de xunu de 2006.

Per otra parte, en El quintu elementu, dirixida por Luc Besson, Willis personifica a un taxista y ex-soldáu de les fuerces especiales»; previu al so estrenu en cines, inauguró'l festival de Cannes de 1997.[72] Recaldó un total de 263 millones USD a nivel mundial, tres veces percima del so presupuestu envaloráu en 80 millones USD. Cabo señalase qu'el 76% de les sos ganancies foi proveniente d'otros países distintos a Estaos Xuníos.[73] A pesar de los anteriores ésitos de taquilla nos que s'arreyó l'actor, pa finales de la década la so carrera empezó a cayer n'otra depresión por cuenta de que les siguientes películes en que participó fueron criticaes negativamente, como por casu The Jackal, Mercury Rising y Breakfast of Champions, sicasí'l filme Armageddon, dirixida por Michael Bay, convertir na película más taquillera de 1998 a nivel mundial,[74] a pesar de les sos males crítiques —por casu, Roger Ebert la enlistó como una de les películes más detestables qu'enxamás haya vistu, y añedió na so evaluación: «La película ye un atentáu a los güeyos, los oyíos, el celebru, el sentíu común y el deséu humanu d'un bon entretenimientu»—.[75] Esi añu tamién emprestó la so voz ya imaxe nel videoxuegu Apocalypse pa la consola PlayStation.[76] En 1999, protagonizó coles mesmes la cinta de M. Night Shyamalan, The Sixth Sense, onde interpretó'l rol del psicólogu infantil Malcolm Crowe, y la cual llogró tanto una bona recaldación en taquilles como aclamación crítica,[77] daqué qu'ayudó de dalguna forma a amontar l'interés na so carrera como actor. Ente 1999 y 2000, fungió como'l voceru de la compañía de gafes de sol Police y apaeció nuna serie d'anuncios publicitarios impresos.[32][78]

2000-2010[editar | editar la fonte]

En 2000, Willis llogró un premiu Emmy como «meyor actor convidáu nuna serie de comedia» pola so participación en Friends (onde interpretó a unu de los novios de Rachel Green).[79] Dicha actuación tamién-y brindó una nominación nos premios American Comedy de 2001, nel rubro d'actor invitáu más risonderu nuna serie de televisión», pero foi vencíu por Christopher Walken y la so apaición en Saturday Night Live, en 1975.[80] Anque nun entamu fuera escoyíu como Terry Benedict en Ocean's Alcen (2001), refugó'l papel con tal de trabayar na composición d'un nuevu álbum musical.[81][82] Dichu compilatorio, Bruce Willis - The Universal Masters Collection, llanzóse'l 3 de xineru de 2000 y pertenez al xéneru blues rock. Foi grabáu col sellu discográficu Musicrama y contién un total de 18 pistes,[83] ente les cualos inclúyense dos versiones distintes del hit «Respect Yourself». Más allá d'un compilatorio orixinal, The Universal Masters ye una escoyeta de los principales senciellos de los sos dos anteriores producciones discográfiques.[84] A pesar de qu'esto-y torgar participar en Ocean's Alcen, na continuación de 2004 fai una apaición curtia como él mesmu. En 2007, apaeció na cinta Planet Terror, la primera d'una doble presentación cinematográfica conocida como Grindhouse, onde interpreta al antagonista principal, el teniente Muldoon, que de la mesma ye un soldáu mutante. Lo anterior, marcó la so segunda collaboración col cineasta Robert Rodriguez, dempués de Ensin City. Tres el so estrenu, Planet Terror recaldó 10,8 millones USD a nivel mundial.[85] D'alcuerdu al críticu Kevin Maher, de The Sunday Times: «Ye un fascinante legáu al cine d'horror y una babaya compensación pa una determinada xeneración de siguidores encegolaos colos senos, les armes y el derramamiento de sangre».[86]

Cabo añedir que Willis garrasti con frecuencia al programa televisivu The Llate Show with David Letterman; dende la so primer apaición, el 13 de setiembre de 1993, apaeció hasta en 21 emisiones distintes, ente que la so última intervención nel mesmu asocedió'l 4 d'ochobre de 2010.[87] En munches de les sos presentaciones, realiza chancies ellaboraes, como por casu vistir en dalgún momentu un traxe naranxa luminiscente n'honor de la exhibición «Les entraes» en 2005,[88] apaecer cola metá de la so cara apinada de Mancada por arma de fueu mancaes asemeyaes de bala tres una balacera amenada en 2006, cuando l'entós vicepresidente estaunidense Dick Cheney disparólu por fuerza al abogáu Harry Whittington mientres éstos participaben nuna cacería de falpayares nun ranchu de Texas, y ocupar el llugar del presentador David Letterman, que se topaba enfermu, na emisión tresmitida'l 26 de febreru de 2003, entá cuando s'anunció que Willis yera un invitáu más.[89] N'otru intre, Willis intentó romper un récord al permanecer so l'agua, nuna especie de parodia de David Blaine, por solamente dos segundos. El 12 d'abril de 2007 apaeció de nueva cuenta nel programa, esta vegada vistiendo una peluca reminiscente a Sanjaya Malakar.[90] Meses dempués, el 25 de xunu, remaneció vistiendo un mini aerogenerador arreyáu a la cabeza, como parte d'una chancia fecha en redol a la so documental ficticiu tituláu An Unappealing Hunch («Una corazonada pocu curiosa», n'alusión a la producción Una verdá incómoda).[91] A finales de 2008, apaeció nun curtiu clip de video (proxectáu en plenu programa de Letterman) onde realizaba una parodia de la cinta High School Musical 3: Senior Year,[92] ente que, el 8 de xunu de 2009, realizó una nueva apaición nel programa al interpretar, en forma de parodia, a unu de los nuevos emplegaos del programa.[93] El 1 de febreru de 2010, realizó un segmentu risible onde aseguraba inventar «» un par de pantalones esplosivos»; a la fin, los sos propios pantalones acabaron con dos furacos xustu debaxo de los bolsos delanteros.[94][95] Nel so más recién apaición, n'ochobre de 2010, usó nuevamente una peluca, namái qu'esta vegada la mesma taba fecha de carne, pa realizar una parodia del vistíu, la bolsa y el sombreru fechos con filetes de carne cruda que Lady Gaga usó na entrega de los premios MTV Video Music 2010.[96]

Bruce Willis en 2007

Cabo destacar tamién les sos intervenciones en cuatro film al llau del tamién actor Samuel L. Jackson (Loaded Weapon 1, Pulp Fiction, Die Hard: With a Vengeance y El protexíu), con quien tenía programáu trabayar coles mesmes en Black Water Transit, anque a la fin esto non pudo concretase. Willis trabayó igualmente cola so fía mayor, Rumer Glenn, nel thriller Hostage (2005), onde interpretó a un ex oficial de la unidá especial SWAT que ye un negociador de rehenes, y la cual recaldó un total de 77,9 millones USD a nivel mundial.[97] Joshua Tyler, del sitio web Cinema Blend, comentó nel so analís: «¿Precisamos de nuevu al Bruce de la dómina de Die Hard? La mio respuesta visceral ye non. Yá nun ye tan nuevu como dalguna vegada dir. En dalgún puntu, como Silvester Stallone y Arnold Schwarzenegger, Willis va tener que retirase d'esos roles d'acción. Tamién aquel día, va tener demasiaes arrugues como pa figurar como un héroe d'acción creíble. Ello ye que yá ta cerca d'eso».[98] Cabo señalase qu'en dicha cinta, la so fía Rumer pidió-y a'l so padre que-y diera un rol na película, con tal d'interpretar específicamente a la fía secuestrada del protagonista. Sicasí, nuna entrevista concedida al diariu Chicago Sun-Times, ésti díxo-y: «Ciñu, non te voi dar el papel asina namás, inda cuando soi unu d'el productores de la película». Por cuenta de ello, Rumer tuvo que faer la so propia audición, y a la fin resultó escoyida.[99] Dos años dempués, en 2007, apaeció nel thriller Seduciendo a un estrañu, al llau de Halle Berry, que recaldó pocu más de 73 millones USD.[100] Sicasí, el filme llogró males crítiques;[101] d'alcuerdu a la cadena Y!: «Halle Berry y Bruce Willis zarapiquen nesti mal concebíu thriller alrodiu de una periodista qu'investiga la muerte d'una vieya amistá. Una contendiente segura pa los premios de lo peor d'anguaño».[102]

Esi mesmu añu, participó nel drama criminal Alpha Dog, xuntu a Sharon Stone (onde interpretó al padre d'un mozu narcotraficante; tuvo ganancies envaloraes en 32,1 millones USD a nivel mundial, ente que la crítica consideró que les actuaciones tantu de Willis como de Stone fueren «esaxeraes»),[103][104] según en Live Free or Die Hard, onde volvió interpretar a John McClane. Nel programa de televisión Ebert & Roeper, los críticos Richard Roeper y Katherine Tulich diéron-y a la película una calificación regular; el primeru mentó al respeutu: «Nun ye la meyor entrega Die Hard nin la más emocionante, pero tien muncha diversión», y señaló que yera la so continuación favorita de la orixinal Die Hard, amás de sorrayar que Willis taba «nel puntu cume de la so trayectoria como John McClane».[105] La película recaldó un total de 383,5 millones USD a nivel mundial, y cuntó con un presupuestu de 110 millones USD.[106] Apocayá, apaeció nes cintes Daqué pasa en Hollywood (2008) y Surrogates (2009). La primera, coprotagonizada por Robert De Niro y Sean Penn, recaldó casi 6,7 millones USD,[107] ente que la restante llogró ganancies por más de 120 millones USD mientres la so exhibición en cines.[108] En Daqué pasa en Hollywood, De Niro interpreta a un productor de cine de Hollywood y Willis interpretar a sigo mesmu. Tres el so estrenu, llogró crítiques variaes; nel sitiu Rotten Tomatoes llogró un 52% de crítiques positives.[109] Al respective de l'actuación de Willis en Surrogates, Peter Cowell, del periódicu Toronto Star, mentó: «La imaxe del póster promocional de la película d'un Willis en tonu gris y canoxu ye una alvertencia de que Surrogates nun se trata d'otra actuación psíquica del actor [...] Equí tien una doble misión, tantu como un humanu como un robot, y de fechu suda y avérase en cantu de les llárimes».[110]

Per otra parte, a pesar de que fuera convocáu pa interpretar al xeneral estaunidense William R. Peers na cinta Pinkville, un drama que diba ser dirixíu por Oliver Stone alrodiu de la investigación en redol a la matanza de Mỹ Lai (socedida en 1968),[111] esti proyectu enxamás llogró concretase por cuenta de la fuelga de guionistes en Hollywood de 2007-2008.

En 2008, participó nel álbum North Hollywood Shootout de la banda de rock Blues Traveler, al brindar una interpretación spoken word[112] nun arreglu instrumental de tipu blues-rock, mesmu que terminó incorporáu nel senciellu «Free Willis (Ruminations from Behind Uncle Bob's Machine Shop)». A principios de 2009, intervieno nuevamente n'otra campaña publicitaria que tenía como fin promover el cambéu de nome de l'aseguradora Norwich Union a Aviva.[113]

En 2010 estrenóse la comedia Cop Out, que estelarizó xuntu a Tracy Morgan, dirixida por Kevin Smith, sobre dos policías qu'investiguen el robu d'una tarxeta de béisbol;[114] Poco dempués, vióse-y nel video musical del cantar «Stylo», de la banda Gorillaz.[115] En marzu de 2010, dichu videoclip estableció un nuevu récord al ser vistu 900 000 vegaes nel so día d'estrenu nel sitiu YouTube, colo que se convirtió nel video musical promocional más esitosu de YouTube.[116]

Esi mesmu añu, apaeció de volao na película The Expendables xuntu con Sylvester Stallone y Arnold Schwarzenegger, tríu d'actores que guarda la peculiaridá de ser los copropietarios de la cadena de restoranes Planet Hollywood, al pie de dellos otros conocíos actores. Dicha intervención foi la primer vegada que los mentaos apaecieron xuntos nuna mesma película; a pesar de ser una escena curtia, yera una de les más antemanaes de la producción. La mesma se filmó a finales de 2009, nel interior d'una ilesia.[117] Finalmente, el so más recién proyectu ye Rede, una adaptación de la miniserie de cómics homónima na cual interpreta a Frank Moses; el so estrenu n'Estaos Xuníos asocedió'l 15 d'ochobre de 2010.[118]

Posterior al 2010[editar | editar la fonte]

Un proyectu que l'actor tien programáu protagonizar ye l'adaptación cinematográfica del videoxuegu Kane & Lynch: Dead Men.[119] El 5 de mayu de 2010, confirmóse la producción de Die Hard 5, y Willis foi consideráu para a interpretar una vegada más al oficial John McClane.[120]

Pal 2012, Willis participa na continuación de The Expendables 2.[121] Enantes Stallone espresara'l so interés en que Willis retome'l so personaxe na remortina pero nun rol más importante, polo que l'actor confirmó la so participación na película'l 6 de setiembre de 2011.[122] La cinta foi la más taquillera de los trés, recaldando 311 millones de dólares.[123]

Vida privada[editar | editar la fonte]

Matrimonios y familia[editar | editar la fonte]

Demi Moore tuvo casada con Willis dende 1987 hasta 2000.

Willis conoció a l'actriz Demi Moore mientres l'estrenu de la película Procedimientu illegal; aquel día, Moore salía col actor Emilio Estévez, quien participó en dicha cinta. Aun así, el 21 de payares de 1987, Willis casóse con Moore[6] y tuvieron tres fíos: Rumer Willis (n. 16 d'agostu de 1988), Scout LaRue Willis (n. 20 de xunetu de 1991) y Tallulah Belle Willis (n. 3 de febreru de 1994).[7] Finalmente, la pareya divorcióse'l 18 d'ochobre de 2000, ensin ufiertar dalguna razón pública pola so rotura.[8] Sobre ello, él mentó: «Sentíme como si fallara como padre y como maríu al nun ser capaz de faer qu'esto funcionara». Inclusive estimó al actor Will Smith ayudalu a trepar con tala problemática.[11][31] Tres la so separación, espardiéronse rumores de que dambos volveríen casase, sicasí Moore contraxo matrimoniu con Ashton Kutcher, quince años menor qu'ella. De magar, Willis caltuvo una relación cercana tantu con Moore como con Kutcher, inclusive asistiendo a la so boda.[8] Na actualidá, Moore y él comparten legalmente la custodia de les sos fíes;[11] Willis consideró a Kutcher como un miembru más de la so familia estendida».[124]

Una vegada concretáu'l trámite de divorciu, salió coles modelos María Bravo Rosado y Emily Sandberg;[18] otramiente, comprometióse con Brooke Burns, con quien terminó en 2004 tres meses de relación.[30] El 21 de marzu de 2009 contraxo segundes nupcies con Emma Heming nes islles Turques y Caicos,[9] un eventu al qu'asistieron los sos trés fíes, Moore y Kutcher. Por cuenta de que la ceremonia nun foi legalmente venceyante, la pareya casar de nuevu nuna ceremonia civil llevada a cabu en Beverly Hills (California), tan solo seis díes dempués de la boda nes islles yá mentaes;[125] en declaraciones recién, Willis espresó interés en tener más fíos.[11] Nel 2012 anunciu que la so esposa dio a lluz a una neña llamada Mabel Ray, esta seria la so cuarta fía yá que l'actor tien trés neñes del so matrimoniu anterior, y la primera pa l'actriz. Pal 2014 la so esposa dio a lluz al segundu fíu de dambos siendo esta otra neña llamada Evelyn Penn.[126]

Relixón[editar | editar la fonte]

En dalgún momentu, l'actor foi luteranu (perteneció específicamente a la Ilesia luterana Sínodu de Misuri),[127][128] anque dexó de practicar dicha relixón dempués de declarar lo siguiente nuna entrevista realizada pa la revista estaunidense George, en xunetu de 1998:

Cquote1.svg Les relixones entamaes son, al mio pensar xeneral, aguaes morrebundes [...] Toes yeren más importantes cuando nun sabíamos por qué movía'l sol, por qué camudaba'l clima, porqué asocedíen los furacanes o qué xeneraba los volcanes [...] La relixón contemporanea ye'l senderu final de la mitoloxía moderna. Anque hai xente qu'interpreta la Biblia lliteralmente. ¡Lliteralmente! Escueyo nun creer d'esa manera. Y eso ye lo que fai a Estaos Xuníos tan interesante, ¿te das cuenta?
—Willis[129]Cquote2.svg

Intereses empresariales[editar | editar la fonte]

Willis ye arrendatariu d'un apartamentu na Torre Trump (na ciudá de Nueva York),[130] y otru nel complexu departamental Riverside South (conocíu tamién como Trump Presta),[131] amás de propietariu d'un local en Los Ánxeles, una casa en Malibú (California), un ranchu en Montana, una casa playera en Parrot Cay (una pequeña isla aniciada nel conxuntu Turques y Caicos) y numberoses propiedaes nel centru turísticu ivernizu Sun Valley (Idaho).[11] En 1997, Willis cofundó la compañía teatral Company of Fools, una empresa ensin ánimos d'arriquecimientu aniciada en Idaho.[132]

Otramiente, tien la so propia compañía productora de filmes denominada Cheyenne Enterprises, fundada en 2000 al pie del so sociu Arnold Rifkin.[133] De manera similar cofundó, en Los Ánxeles, la productora Willis Brothers Films col so hermanu David Willis y l'empresariu Stephen Eads.[22][134] Ye dueñu de dellos negocios pequeños en Hailey, Idaho, incluyendo The Mint Bar y The Liberty Theater, siendo cofundador de Planet Hollywood xuntu colos actores Arnold Schwarzenegger y Sylvester Stallone.[135] En 2009 robló un contratu pa convertise na cara internacional del vodca Sobieski, de la empresa Belvedere SA, en cuenta de un 3,3% de les sos acciones.[136]

Otros intereses[editar | editar la fonte]

Fotografia tomada mientres la filmación de Live Free or Die Hard (2007), cuarta película onde Willis interpretó al oficial John McClane.

Siendo un fanáticu del equipu de baloncestu New Jersey Nets, Willis realizó una serie de comentarios polémicos el 29 d'abril de 2007, mientres un xuegu de eliminación directa (playoff game) de los Nets que foi tresmitíu pola canal de cable canadiense TSN, al repitir una frase característica de Die Hard: «Yippee-Ki-Yay, fíu de puta», escontra'l final de la entrevista que-y fixeron.[137][138] En reaccionando tiempu dempués, escusóse culpando a la descompensación horaria y diciendo: «Dacuando, sobrestimo la mio capacidá pa tar activu so presión dormiendo lo insuficiente».[31]

El 5 de mayu d'esi mesmu añu, daquién utilizó l'alies «Walter_B» pa responder entrugues de manera detallada nel sitiu web Ain't it Cool News, onde los cibernautas topábense aldericando'l fechu de que Live Free or Die Hard recibiera una clasificación PG-13, en cuenta de una R (al igual qu'asocediera colos trés anteriores cintes de la franquicia Die Hard).[139] Ente diches respuestes atopaba información esclusiva sobre la película entá ensin estrenar, la temática de la serie, crítiques directes escontra los miembros de la repartida d'otres películes y delles sentencies triviales sobre'l cine. De primeres, dellos amosáronse escépticos a la idea de que «Walter_B» fuera Willis, sicasí, el 9 de mayu, l'actor reveló la so identidá nuna sesión de videollamada (utilizando pa ello iChat).[140][141]

Ideoloxía política[editar | editar la fonte]

En 1988, Moore y Willis realizaron una campaña a favor de la candidatura presidencial del entós gobernador de Massachusetts Michael Dukakis. Cuatro años dempués, en 1992, sofitó la reelección del presidente George H. W. Bush, figurando tamién como críticu de Bill Clinton. Sicasí, en 1996 tornó sofitar al oponente de Clinton, el republicanu Bob Dole, por cuenta de que esti postreru criticó la interpretación de Moore na cinta Striptease.[142] Coles mesmes, foi un orador convidáu a la Convención Nacional Republicana de 2000,[143] sofitando de manera activa a George W. Bush más tarde. A pesar d'ello, l'actor nun realizó contribución dalguna mientres la campaña presidencial de 2008; en delles entrevistes concedíes en xunu del añu anterior, declaró qu'inda caltenía delles ideoloxíes del partíu republicanu.[11][31]

En 2006 propunxo qu'Estaos Xuníos tenía d'invadir Colombia, con tal de poner fin al narcotráficu.[144] Willis dixo en múltiples entrevistes que sofita la iniciativa d'ufiertar meyores salarios a los maestros y policías, anque al empar desaprueba la tutela y tratos del so país para colos nativos americanos.[142] Igualmente declaró que ye un gran simpatizante del derechu a tener armes:

Cquote1.svg «Toos tienen derechu a usar armes [en territoriu estaunidense, d'alcuerdu a la Segunda Enmienda a la Constitución de los Estaos Xuníos].[145][146] Si quítes-y les armes a los sos propietarios que, legalmente, pueden utilizales, entós los únicos que van poder teneles van ser los criminales [...] Inclusive un pacifista pondríase violentu si daquién intentara matalo. [... Definitivamente] llucharíes pola to vida».[147] Cquote2.svg

Willis criticó a la derecha cristiana y la so influencia nel Partíu Republicanu. En febreru de 2006 apaeció en Manhattan pa falar sobre'l filme 16 Blocks colos medios de comunicación. Unu de los reporteros intentó preguntar la so opinión sobre los eventos actuales, pero foi atayáu por Willis a la metá de la so cuestionamiento:

Cquote1.svg «Toi fartu de responder esta maldita entruga. Soi republicanu namái porque quiero un gobiernu más pequeñu, ye dicir menos intromisión gubernamental. Quiero que dexen de cagar nel mio dineru y nel so dineru y los impuestos que-y damos d'un 50% de... cada añu. Quiero que se faigan fiscalmente responsables y que esos malditos grupos de presión tean fora de Washington. Faigan eso y voi dicir que soi republicanu... Odio'l gobiernu, ¿OK? Soi un apolíticu. Anota eso. Nun soi republicanu».[148] Cquote2.svg

El nome de Willis foi incorporáu nun anunciu publicáu en Los Angeles Times el 17 d'agostu d'esi mesmu añu, nel que condergaba a Hamás y Hezbolá y sofitaba a Israel na Guerra del Llíbano de 2006.[149]

Intereses militares[editar | editar la fonte]

Willis saludando a miembros de la Armada de los Estaos Xuníos, el 25 de xunetu de 2002.

A lo llargo de la so carrera cinematográfica, Willis interpretó a dellos personaxes militares en filmes como The Siege, Hart's War, Llárimes del sol y Grindhouse. Criáu nel senu d'una familia militar, el tamién productor foi vistu vendiendo galletes de moces escultistas pa los miembros de les fuerces armaes estaunidenses. En 2002, la so fía menor, Tallulah, suxurió qu'ésti mercara galletes a chiques escultistas pa unviales a les tropes. Ante esto, Willis adquirió un total de 12 000 caxes de galletes, que distribuyéronse depués a los marinos a bordu del USS John F. Kennedy, según a otres tropes que se topaben, de la mesma, aparcaes en Mediu Oriente.[150] Al añu siguiente, visitó Iraq como parte d'un percorríu de la organización USO, onde cantó pa les tropes, acompañáu de la so banda The Accelerators.[151] Inclusive, consideró en dalgún momentu xunise a la milicia pa combatir na segunda guerra d'Iraq, sicasí foi disuadido pola so edá (48 años, nesi entós).[152] Per otra parte, creíase qu'ufiertara un total d'un millón de dólares a cualesquier non combatiente que brindara información útil sobre los líderes terroristes Osama bin Laden, Ayman al-Zawahiri o Abu Musab al-Zarqawi. Sicasí, en xunu de 2007, na edición respectiva de la revista Vanity Fair, esclarió que fixera dicha declaración de manera hipotética y, en nengún casu, tenía de tomase de manera lliteral. Coles mesmes, criticó a los medios pola so cobertoria en redol a la guerra, considerando que la prensa enfocóse más nos aspeutos negativos del conflictu:

Cquote1.svg Fui a Iraq al ver que quien taben ende yeren soldaos — nuevos na so mayoría — ayudando a otra xente; ayudar a recuperar de nuevu'l poder, a abrir hospitales, a consiguir agua nuevamente y non escuches nada d'eso nes noticies. Solamente te informen de 'X númberu de persones fueron asesinaes güei ' lo cual creo que ye un deservicio enorme. Ye como cuspir a toos esos mozos que tán allá combatiendo p'ayudar a esti país.[153] Cquote2.svg

En 2005, Willis mentó que quería «faer una cinta en pro de la guerra, onde los soldaos estaunidenses apaecieren como combatientes ardigosos que busquen la llibertá y la democracia».[154] Dichu proyectu habría de rellatar les esperiencies de los miembros del 24° Reximientu d'Infantería, quien pasaron un tiempu considerable en Mosul, siendo emponderaos por ello al so apuerto a Estaos Xuníos. Amás, inspirar nos escritos del blogueuero Michael Yon, un ex soldáu de les Boínes Verdes, que recibiera l'encargu como corresponsal encargáu d'informar sobre les actividaes del Reximientu. Willis describió que la hestoria del filme trataría sobre «esos suxetos que son obligaos a faer lo que faen por bien pocu dineru pa defender y lluchar polo que consideren que ye la llibertá».[155] Sicasí, a partir d'entós, nun se fixo anunciu dalgunu en redol a dicha producción.

Referencies culturales[editar | editar la fonte]

En 1996, Roger Direutor, unu de los guionistes y productores de Lluz de lluna, redactó un roman à clef (esto ye, una novela que describe la vida de daquién a partir de la combinación de fechos reales y sucesos ficticios) sobre l'actor, titulada A Presta to Fall.[156] Más tarde, nel so autobiografía publicada en 2000, denominada Cybill Disobedience, Cybill Shepherd comentó que Willis taba enoxáu con Direutor, cuidao que el so personaxe fuera descritu como un actor neurótico y coquero».

Dos años dempués, en 1998, Willis participó nel videoxuegu Apocalypse, pa la consola PlayStation; de primeres, dicíase qu'él apaecería como un personaxe secundariu, mas non como'l protagonista. Sicasí, la empresa encargada de la so producción volvió a rediseñar el xuegu, esta vegada utilizando l'apariencia física y voz de Willis, camudando dafechu'l diseñu orixinal, por que el actor fungiera como'l personaxe estelar de la trama.[76]

Filmografía[editar | editar la fonte]

Cine:

Añu Títulu Papel
1980 El primer pecáu mortal Nun figura nos creitos finales; home cenando
1981 El príncipe de la ciudá Nun figura nos creitos, curtia apaición
1982 Veredictu final Nun figura nos creitos finales; observador na sala de xusticia
1985 A Guru Comes Nun figura nos creitos finales; apaición adicional
1987 Cita a palpu Walter Davis
1988 Sunset Tom Mix
Die Hard John McClane
The Return of Bruno Bruno Radolini
1989 Mira quién fala Mikey (voz)
In Country Emmett Smith
That's Adequate Caméu
1990 The Bonfire of Vanities Peter Fallow
Mira quién fala tamién Mikey (voz)
Die Hard 2 John McClane
1991 El postreru boy scout Joseph Cornelius 'Joe' Hallenbeck
Billy Bathgate Bo Weinberg
Hudson Hawk Eddie 'Hudson Hawk' Hawkins
Mortal Thoughts James Urbanski
1992 Death Becomes Her Dr. Ernest Menville
The Player Él mesmu
1993 Striking Distance Tom 'Tommy' Hardy
Loaded Weapon 1 John McClane (nun apaez nos creitos finales)
1994 Nobody's Fool Carl Roebuck
Pulp Fiction Butch Coolidge
Color of Night Dr. Bill Capa
North Narrador
1995 Dolce monos James Cole
Four Rooms Leo
Die Hard: With a Vengeance John McClane
1996 Last Man Standing John Smith
Beavis and Butt-Head do America Manny
1997 The Jackal El chacal
El quintu elementu Korben Dallas
1998 The Siege Comandante xeneral William Devereaux
Armageddon Harry S. Stamper
Mercury Rising Art Jeffries
1999 The Story of Us Ben Jordan
The Sixth Sense Dr. Malcolm Crowe
Breakfast of Champions Dwayne Hoover
Franky Goes to Hollywood Él mesmu
2000 El protexíu David Dunn
The Kid Russell 'Russ' Duritz
The Whole Nine Yards Jimmy 'El Tulipán' Tudeski
2001 Bandits Joe Blake
2002 Grand Champion Sr. Blandford
Hart's War Coronel William A. McNamara
2003 Los Ánxeles de Charlie: A la llende William Rose Bailey
Vacaciones selvaxes Spike (voz)
Llárimes del sol Lieutenant A. K. Waters
2004 Ocean's Twelve Él mesmu, cameo.
The Whole Ten Yards Jimmy 'El Tulipán' Tudeski
2005 Ensin City John Hartigan
Hostage Jeff Talley
2006 Vecinos invasores RJ
Lucky Number Slevin Sr. Goodkat
Fast Food Nation Harry Rydell
16 Blocks Jack Mosley
Alpha Dog Sonny Truelove
El granxeru astronauta Coronel Doug Masterson
2007 Seduciendo a un estrañu Harrison Hill
Live Free or Die Hard John McClane
Grindhouse - Planet Terror Teniente Muldoon
2008 Assassination of a High School President Direutor Kirkpatrick
What Just Happened Él mesmu
2009 Surrogates Axente Tom Greer
2010 Cop Out Jimmy Monroe
Rede Frank Moses
Los Mercenarios Sr. Church
2011 Situación Llende Mel
Setup Jack Biggs
2012 Moonrise Kingdom Capitán Sharp
Los Mercenarios 2 Sr. Church
Looper Joe (futuru)
Lay the Favorite Dink
La Fría Lluz Del Día Martin
Fire with Fire Mike Cella
2013 Kane & Lynch Kane
Red 2 Frank Moses
A Good Day to Die Hard John McClane
G.I. Joe: Retaliation Xeneral Joseph Colton
2014 The Prince Omar
Ensin City: A Dame to Kill For John Hartigan (cameo)
American Assassin N/A
2014 Vice Julian Michaels
2015 Rock the Kasbah N/A
2016 G.I. Joe 3 Xeneral Joseph Colton

Televisión:

Añu Títulu Papel Notes
1984 Miami Vice Tony Amato Episodiu «Non Exit»
1985 The Twilight Zone Peter Jay Novins Episodiu «Shatterday»
1985–1989 Lluz de lluna David Addison Jr. 67 episodios
1996–1997 Bruno the Kid Bruno the Kid Voz
1997 Mad About You

Episodio «The Birth Part 2»

1999 Ally McBeal Dr. Nickle Episodiu «Love Unlimited»
2000 Friends Paul Stevens Tres episodios
2002 True West

Telefilme

2005 That '70s Show Vic Episodiu «Misfire»

Productor[editar | editar la fonte]

Añu Títulu Notes
1988 Asesinatu en Beverly Hills Productor executivu
2002 The Crocodiles Hunter: Collision Course Productor
2007 The Hip Hop Project Productor executivu

Discografía[editar | editar la fonte]

La interpretación de Bruce Willis foi comparada positivamente a la de Vince Neal, en quien aseguró inspirase p'allugar la so vocalización.[157]

Galardones y reconocencies[editar | editar la fonte]

Estrella del actor nel Paséu de la Fama de Hollywood.

Willis fíxose acreedor a una considerable variedá de reconocencies y honores a lo llargo de les sos trayectories na televisión y el cine. Pol so trabayu na serie televisiva Lluz de lluna, llogró un Emmy («Meyor actor principal nuna serie de drama») y un Globu d'oru («Meyor actuación masculina nuna serie de televisión: comedia o musical»), según delles nominaciones adicionales n'otres ceremonies.[5] Resultó tamién nomáu a otru Globu d'oru como «Meyor actor secundariu» pola so participación na película In Country.[5] Per otra parte, la revista Maxim catalogó a les sos escenes de sexu en Color of Night (1994) como los meyores del so tipu en tola hestoria del cine.[158] Pola so actuación nel thriller The Sixth Sense (1999) ganó un premiu Blockbuster Entertainment («Actor favoritu: suspense») y un galardón People's Choice («Actor favoritu nun drama»); llogró nominaciones d'igual forma nos premios Saturn na categoría de Meyor actor», según dos más na ceremonia de los premios MTV Movie como «Meyor actor» y «Meyor dúo na pantalla grande».[5] En 1998 recibe'l Premiu Razzie al peor actor por Armageddon y Mercury Rissing.

En febreru de 2002 foi reconocíu col premiu Hasty Pudding Man of the Year per parte de la Harvard's Hasty Pudding Theatricals. D'alcuerdu a esti organismu, el galardón dáse-yos a aquellos que contribúin de manera significativa al mundu del entretenimientu.[159] Esi mesmu añu fungió como voceru nacional pa Children in Foster Care como parte d'un oficiu encargáu pol entós presidente George W. Bush.[160] Más tarde, vía online, l'actor comentó: «Vi en Foster Care una manera d'ayudar al mio país nun sistema pol que al rellumar un pocu de lluz podía beneficiase a los neños que taben, lliteralmente, baxu tutelar del Gobiernu». N'abril de 2006 foi honráu pol Gobiernu francés pola so contribución a la industria cinematográfico, siendo nomáu «Officier Dans L'ordre Deas Arts Et Deas Lettres» (Oficial nel Orde de les Artes y les Lletres), nuna ceremonia llevada a cabu en París. El primer ministru de Francia dixo al respeutu: «Esta ye la forma en que Francia rinde tributu a un actor que personifica la fortaleza del cine estaunidense, el poder de les emociones que nos convida a compartir nes pantalles de tol mundu y les enérxiques personalidaes de les sos yá llexendarios personaxes».[161] El 16 d'ochobre d'esi añu foi honráu tamién con una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood. Dichu reconocencia atópase específicamente na dirección Hollywood Boulevard 6 915, siendo estrellar númberu 2 321 otorgada en tola hestoria del mesmu. Tocantes a ello, Willis dixo: «Solía venir hasta equí y mirar toes estes estrelles, y nunca podía resolver lo que se suponía que teníes de faer pa llograr una... El tiempu trescurrió y agora qu'atopo faciendo esto; toi bien emocionáu. Siéntome emocionáu de ser actor».[162]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Franchises - Die Hard (Total grosses)». Boxofficemojo.com. Consultáu'l 8 d'abril de 2010.
  2. «The Die Hard Series - Reviews by David Nusair». Reel Filme Reviews. Consultáu'l 8 d'abril de 2010.
  3. «People Index». Box Office Mueyo. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  4. «All Time Top 100 Stars at the Box Office». The Numbers. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 «Awards for Bruce Willis». IMDb. Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  6. 6,0 6,1 . StarIQ.com. http://www.stariq.com/Main/Articles/P0001277.HTM. Consultáu el 8 d'abril de 2010. 
  7. 7,0 7,1 . Zimbio. http://www.zimbio.com/Bruce+Willis/articles/geuz-urxj9r/Bruce+Willis+My+Daughters+Rule+My+Emotions. Consultáu el 8 d'abril de 2010. 
  8. 8,0 8,1 8,2 . Darn Divorce. http://www.darndivorce.com/bruce-willis-and-demi-moores-very-strange-divorce/. Consultáu el 11 d'abril de 2009. 
  9. 9,0 9,1 . Celebrityness.com. http://www.celebrityness.com/2009/05/bruce-willis-married-22-years-younger.html. Consultáu el 11 d'abril de 2009. 
  10. «Surprise German visit from Willis» (inglés). BBC News (8 d'agostu de 2005). Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 11,7 11,8 Lipworth, Elaine (16 de xunu de 2007). «Die Another Day: Bruce Willis» (inglés). Daily Mail. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  12. Clocker, Tom (28 d'abril de 2008). «Top 10 actors: Bruce Willis #7 on total box office revenue list». Examiner.com. Consultáu'l 9 de xunetu de 2009.
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 Barnard, Sarah. «Bruce Willis» (inglés). The Biography Channel. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  14. 14,0 14,1 «Interesting Penns Grove Facts» (inglés). Salemcountynj.gov. Consultáu'l 11 de setiembre de 2010.
  15. Petersen, Melody (9 de mayu de 1997). «Bruce Willis Drops Project, Leaving Town More Troubled» (inglés). The New York Times. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  16. «Bruce Willis: The Uncut Interview» (inglés). Reader's Digest (2002). Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 «Look Who's Talking» (inglés). Stutteringhelp.org. Consultáu'l 11 de setiembre de 2010.
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 18,6 18,7 18,8 «Bruce Willis Timeline» (inglés). Twoop.com.
  19. 19,0 19,1 19,2 Segal, David (10 de marzu de 2005). «Bruce Willis's Tragic Mask». The Washington Post. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  20. «Bruce Willis» (inglés). The Daily Show (26 de xunu de 2007).
  21. «Surrogates: The Zen Machismu of Bruce Willis» (inglés). TIME (24 de setiembre de 2009). Consultáu'l 11 de setiembre de 2010.
  22. 22,0 22,1 22,2 «Bruce Willis» (inglés). Encyclopedia.com. Consultáu'l 5 de marzu de 2011.
  23. «Bruce Willis Biography» (inglés). Starpulse.com. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  24. 24,0 24,1 24,2 24,3 «Bruce Willis» (inglés). Nndb.com. Consultáu'l 5 de marzu de 2011.
  25. «Famous, Rich, and Successful People Who Were High School or College Dropouts» (inglés). Collegedropoutshalloffame.com. Consultáu'l 5 de marzu de 2011.
  26. DeLucia, Matt (xunetu de 2007). «The West Bank Café» (inglés). Restaurant Insider. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  27. 27,0 27,1 «Bruce Willis». Fila Siete. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  28. «Fun Facts on Levis» (inglés). Stumblerz.com. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  29. «"Miami Vice" Non Exit (1984)». IMDb. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  30. 30,0 30,1 «Bruce Willis Biography». Yahoo! Movies. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  31. 31,0 31,1 31,2 31,3 . Time. 21 de xunu de 2007. http://www.time.com/time/magacín/article/0,9171,1635812,00.html. Consultáu el 10 de mayu de 2009. 
  32. 32,0 32,1 32,2 «Other works for Bruce Willis». IMDb. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  33. . Playboy. payares de 1988. 
  34. «Blind Date». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  35. «Blind Date». Variety. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  36. «Sunset». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  37. «Sunset (1988)». Rotten Tomatoes. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  38. «Bruce Willis: Biography». People. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  39. «Die Hard». Box Office Mueyo. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  40. «Die Hard (1988)». Rotten Tomatoes. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  41. The New York Times. 18 d'agostu de 1989. http://www.nytimes.com/1989/08/18/arts/at-the-movies.html?scp=3&sq=%22In+Country%22&st=nyt. Consultáu el 10 de setiembre de 2010. 
  42. Globe and Mail. 8 de setiembre de 1989. 
  43. «In Country (1989)». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  44. Chicago Sun-Times. 29 de setiembre de 1989. http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/19890929/REVIEWS/909290302/1023. Consultáu el 10 de setiembre de 2010. 
  45. USA Today. 15 de setiembre de 1989. 
  46. «Look Who's Talking». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  47. «Witty Fun for Grown-Ups in 'Look Who's Talking'». Los Angeles Times. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  48. «Look Who's Talking Too». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  49. «Eric’s Top 10 Worst Bruce Willis Movies». Scene-stealers.com. Consultáu'l 11 de setiembre de 2010.
  50. «Top 100 Songs of 1987». The Eighties Club. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  51. «Bruce Willis». Altiusdireutory.com. Consultáu'l 11 de setiembre de 2010.
  52. «If It Don't Kill You, It Just Makes You Stronger». Allmusic. Consultáu'l 10 de setiembre de 2010.
  53. «Bruce Willis: Biography». MSN Music. Consultáu'l 11 de setiembre de 2010.
  54. Na industria del cine, un flop (tamién conocíu como box office bomb) ye una película que la so producción y promoción tienen un costu escedente a los ingresos reteníos pol estudiu de cine.
  55. «The Bonfire of the Vanities». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  56. «Hudson Hawk». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  57. «Striking Distance». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  58. «Die Hard 2 (1990)». Time Out. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  59. «Die Hard 2». Chicago Reader. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  60. «Die Hard 2: Die Harder». Box Office Mueyo. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  61. «Death Becomes Her». Box Office Mueyo. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  62. «1991 Subaru Legacy Ad». YouTube. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  63. «Subaru legacy touring wagon». Fanpop.com. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  64. «Color of Night (1994) Movie». 123nonstop.com. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  65. Bart (2000), p. 85. «El contratu de Willis al respective de un porcentaxe de les ganancies de la película taba na parte cimera d'un salariu base selmanal que yera idénticu al de los otros actores estelares de la película», por Polan (2000), p. 69; Dawson (1995), p. 148.
  66. Citáu en Dargis (1994), p. 10.
  67. «Pulp Fiction». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  68. «Bruce Willis Biography (1955-)». Filmreference. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  69. Notes de producción del DVD de Dolce monos
  70. «12 Monkeys». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  71. Roger Ebert (5 de xineru de 1996). Chicago Sun-Times. http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/19960105/REVIEWS/601050301/1023. Consultáu el 12 de setiembre de 2010. 
  72. «Festival de Cannes: The Fifth Element». festival-cannes.com. Consultáu'l 27 de setiembre de 2009.
  73. «The Fifth Element». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  74. «1998 Worldwide Grosses». Box Office Mueyo. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  75. «Armageddon». Rogerebert.suntimes.com. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  76. 76,0 76,1 . Entertainment Weekly. 4 d'avientu de 1998. http://www.ew.com/ew/article/0,,286028,00.html. Consultáu el 9 de mayu de 2009. 
  77. «The Sixth Sense». Box Office Mueyo. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  78. «Police Sunglasses». Sunglasses-shop.co.uk. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  79. . Los Angeles Times. 11 de setiembre de 2000. http://pqasb.pqarchiver.com/latimes/access/59857880.xml?dids=59857880:59857880&FMT=ABS&FMTS=ABS:FT&type=current&date=Sep+11%2C+2000&autor=BRIAN+LOWRY&pub=Los+Angeles+Times&desc=THE+52ND+ANNUAL+EMMY+AWARDS%3B+Veterans+Top+List+of+Creative+Arts+Winners%3B+Veterans+Lead+in+Creative+Fields&pqatl=google. Consultáu el 9 de mayu de 2009. 
  80. «American Comedy Awards, USA: 2001». IMDb. Consultáu'l 4 d'abril de 2010.
  81. . The Record. 28 de xunu de 2004. http://www.highbeam.com/doc/1P1-95921703.html. Consultáu el 9 de mayu de 2009. 
  82. «Trivia for Ocean's Alcen». IMDb. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  83. «Classic Bruce Willis: The Universal Masters Collection» (inglés). Amazon.com. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  84. «Bruce Willis Universal Masters CD» (inglés). Cduniverse.com. Consultáu'l 12 de setiembre de 2010.
  85. «GRINDHOUSE: PLANET TERROR» (inglés). Box Office Mueyo. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  86. «Planet Terror» (inglés). Entertainment.timesonline.co.uk. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  87. «Bruce Willis». IMDb.com. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  88. «At 50, Bruce Willis 'Just A Kid'». Cbsnews.com. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  89. . Entertainment Weekly. 28 de febreru de 2003. http://www.ew.com/ew/article/0,,427601,00.html. Consultáu el 9 de mayu de 2009. 
  90. «The Week's Best Celeb Quotes». People (17 d'agostu de 2007). Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  91. «Bruce Willis Wears Mini-Wind Turbine On His Head». Star Pulsie. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  92. «Funny Llate Show with David Letterman Vide Bruce Willis in “High School Musical 3″». Webtvhub.com. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  93. «Bruce Willis Stars in “Llate Show Intern”». Fancast.com. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  94. «Bruce Willis hawks exploding underpants on Llate show». Entertainment.oneindia.in. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  95. «Bruce Willis Detonates His Own Underwear Bomb». Letterman.comedy.com. Consultáu'l 14 de setiembre de 2010.
  96. «Bruce Willis ‘visti’ a la Lady Gaga». Excélsior. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  97. «Hostage». Box Office Mueyo. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  98. «Hostage - Review». Cinemablend.com. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  99. «Rumer Willis». People.com. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  100. «Perfect Stranger». Box Office Mueyo. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  101. «Perfect Stranger». Yahoo! Movies. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  102. «Perfect Stranger». Y! Online. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  103. «Alpha Dog». Box Office Mueyo. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  104. «Alpha Dog (2006)». Rotten Tomatoes. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  105. . At the Movies with Ebert & Roeper. http://bventertainment.go.com/tv/buenavista/ebertandroeper/index2.html?sec=6&subsec=Live+Free+or+Die+Hard. Consultáu el 15 de setiembre de 2010. 
  106. «Live Free or Die Hard». Box Office Mueyo. Consultáu'l 15 de setiembre de 2010.
  107. «What Just Happened?». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  108. «Surrogates (2009)». Box Office Mueyo. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  109. «What Just Happened? (2008)». Rotten Tomatoes. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  110. . MTV. http://www.mtv.com/news/articles/1622352/20090925/story.jhtml. Consultáu el 10 de payares de 2010. 
  111. Mayberry. «The Vini: Pitt targeted for 'Pinkville'». The Hollywood Reporter. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  112. D'alcuerdu a una nota publicada pol periódicu mexicanu La Xornada, el spoken word ye un movimientu poéticu estaunidense influyíu poles tradiciones musicales y orales afroamericanas, que se define como la conxunción de la cultura pop, les nueves tecnoloxíes, la multidisciplinariedad ('performance', multimedia y música -sobremanera blues, jazz y hip hop), amás de que caltién una actitú crítica dientro de la poesía.
  113. The Daily Telegraph. 29 d'abril de 2009. http://www.telegraph.co.uk/finance/newsbysector/banksandfinance/insurance/5246121/Aviva-lambasted-for-rebranding-costs.html. Consultáu el 9 de mayu de 2009. 
  114. «Bruce Willis Circling Several New Movies». Empire. Consultáu'l 9 de mayu de 2009.
  115. «Bruce Willis takes aim at Gorillaz in Stylo video». Billboard. Consultáu'l 2 de marzu de 2009.
  116. «Gorillaz’s "Stylo" video featuring Bruce Willis breaks web record». Independent.co.uk. Consultáu'l 10 de payares de 2009.
  117. «Stallone Shot a Scene with Arnold and Bruce». Newsinfilm.com. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  118. «Red Begins Principal Photography». /Filme. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  119. «Bruce Willis To Star in 'Kane and Lynch'». MTV (21 d'ochobre de 2009). Consultáu'l 27 d'ochobre de 2009.
  120. «'Die Hard 5' Script In Negotiations». MTV (5 de mayu de 2010). Consultáu'l 31 de xunetu de 2010.
  121. Jason Barr (29 d'agostu de 2010). «Sylvester Stallone Wants Bruce Willis to Play a “Super Villain” in THE EXPENDABLES Sequel».
  122. Collider (29 d'agostu de 2010). «Sylvester Stallone Wants Bruce Willis to Play a “Super Villain” in THE EXPENDABLES Sequel» (inglés). Consultáu'l 15 d'agostu de 2015.
  123. The Numbers. «The Expendables 2 (2012)» (inglés). Consultáu'l 15 d'agostu de 2015.
  124. . People. http://www.people.com/people/article/0,,20037286,00.html. Consultáu el 11 de payares de 2010. 
  125. . MSNBC. 27 de marzu de 2009. http://www.msnbc.msn.com/id/29923036/. Consultáu el 9 de mayu de 2009. 
  126. People (7 de mayu de 2014). «la-bienvenida-la so-hijita-evelyn-penn Bruce Willis da-y la bienvenida a la so hijita Evelyn Penn». Consultáu'l 15 d'agostu de 2015.
  127. «Famous Lutherans» (inglés). Adherents.com. Consultáu'l 5 d'abril de 2010.
  128. «Famous Lutherans - Actors and Actresses» (inglés). Hope Evangelical Lutheran Church. Consultáu'l 5 d'abril de 2010.
  129. «Bruce Willis Quote (1998)» (inglés). Quotelucy.com. Consultáu'l 5 d'abril de 2010.
  130. «Bruce Willis moves into Trump Towers» (inglés). SoFeminine.ca. Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  131. Abelson, Max (5 de payares de 2007). «Bruce Willis Pays $4.26 M. for Trump Enemy's Condo» (inglés). The New York Observer. Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  132. «casu-slevin-l Llunes, 03 d'abril del 2006». Cine.com. Consultáu'l 10 de payares de 2010.
  133. Fleming, Michael (12 de payares de 2002). «Willis held Hostage» (inglés). Variety. Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  134. «Bruce Willis». Filmbug.com. Consultáu'l 5 de marzu de 2011.
  135. Martinson, Jane y Dood, Vikram (18 d'agostu de 1999). «Planet Hollywood crashes to earth» (inglés). The Guardian. Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  136. Baubeau, Amelie y Kesmodel, David (23 d'avientu de 2009). «Bruce Willis Sees Spirits in Equity Deal With Belvedere» (inglés). WSJ.com. Consultáu'l 9 d'abril de 2010.
  137. Feschuk, Dave (30 d'abril de 2007). «Learning the hard way» (inglés). TheStar.com. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  138. «Willis Gets Naughty with Expletive at Basketball Game» (inglés). Internet Movie Database (2 de mayu de 2007). Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  139. «Bruce Willis» (inglés). Ain't it Cool News. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  140. «Is Bruce Willis a Talkbacker?» (inglés). Freeze Dried Movies. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  141. Shamoon, Evan (11 de mayu de 2007). «Bruce Willis Knows How to Use the Internet(s)» (inglés). Switched.com. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  142. 142,0 142,1 Vincent, Mal (3 de marzu de 2006). «Playing the bad boy is a natural for Bruce Willis» (inglés). HamptonRoads.com. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  143. «Bush and Cheney head toward Philadelphia as party vanguard makes preparations» (inglés). CNN (28 de xunetu de 2000). Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  144. Walls, Jeannette (14 de marzu de 2006). «Bruce Willis blasts Colombian drug trade» (inglés). MSNBC. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  145. «Amendment 2 - Bearing Arms» (inglés). Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  146. «Congressional Research Service» (inglés). Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  147. Roach, Mary (13 de febreru de 2000). «Being Bruce Willis» (inglés). USA Weekend/eBook Search Queen. Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  148. «Willis Is Mad As Hell...» (inglés). MSN Movies (24 de febreru de 2006). Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  149. «Nicole Kidman and 84 Others Stand United Against Terrorism» (inglés). Hollywood Grind (18 d'agostu de 2006). Consultáu'l 10 d'abril de 2010.
  150. . USS John F. Kennedy Public Affairs. Archivado del mio_pnav/is_200205/ai_2244019612 original el 12 de xineru de 2013. http://archive.is/kU2c2. Consultáu el 24 de xunu de 2007. 
  151. . CBS News. 26 de setiembre de 2003. http://www.cbsnews.com/stories/2003/09/26/entertainment/main575209.shtml. Consultáu el 10 de mayu de 2009. 
  152. . CNN. 7 de marzu de 2003. http://www.cnn.com/2003/ALLPOLITICS/03/07/iraq.celebs.reut/. Consultáu el 10 de mayu de 2009. 
  153. «Willis Fights for Iraqi Troops». Hollywood.com (9 de marzu de 2005). Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  154. . The Times. 27 de payares de 2005. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/article597133.ece. Consultáu el 10 de mayu de 2009. 
  155. «Willis to Make Movie Honoring O.S. Troops in Iraq». Hollywood.com (28 de payares de 2005). Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  156. . The New York Times. 24 de marzu de 1996. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9A00Y5DC1439F937A15750C0A960958260. Consultáu el 10 de mayu de 2009. 
  157. Die Sturmdrummer. 5 d'avientu de 1987, Kassel, Alemaña.
  158. «Top Sex Scenes of All-Time». Telepixtvcgi.warnerbros.com/ (6 d'avientu de 2000). Consultáu'l 9 de xunetu de 2009.
  159. . People. 12 de febreru de 2002. http://www.people.com/people/article/0,,623503,00.html. Consultáu el 20 de xunu de 2007. 
  160. «President, Mrs. Bush & Bruce Willis Announce Adoption Initiative». Whitehouse.gov (23 de xunetu de 2002). Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  161. «Willis Receives French Honor». IMDb (12 de xineru de 2006). Consultáu'l 10 de mayu de 2009.
  162. Associated Press (17 d'ochobre de 2006). The Washington Post. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/10/16/AR2006101601073.html. Consultáu el 10 de mayu de 2009. 

Bibliografía[editar | editar la fonte]

N'español[editar | editar la fonte]

N'inglés[editar | editar la fonte]

  • Bart, Peter (2000). The Gross: The Hits, the Flops—The Summer That Arreye Hollywood. St. Martin's. ISBN 0-312-25391-5.
  • Dargis, Manohla (1994). «Pulp Instincts», Sight and Sound 4, non. 5 (mayu). Arrexuntáu en Quentin Tarantino: Interviews, ed. Gerald Peary (Jackson: University Press of Mississippi, 1998). ISBN 1-57806-051-6
  • Dawson, Jeff (1995). Quentin Tarantino: The Cinema of Cool. Applause. ISBN 1-55783-227-7.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]