Rhythm and blues

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar

Plantía:Ficha de xéneru musical

El rhythm and blues, de cutiu embrivíu como R&B o RnB, ye un xéneru de música popular afroamericana que tuvo'l so orixe en EE. UU. nos años 1940 a partir del blues, el jazz y el gospel.[1] Describir como "una música basada nel jazz, movida, urbana y con un ritmu insistente".[2] Constituyó la base musical pal desenvolvimientu del rock and roll.

El términu sufrió dende entós delles variaciones de significáu. Nos primeros años de la década del 50, solíase llamar rhythm and blues a los discos de blues,[3] pasando pocos años dempués a referise a un blues eléctricu qu'incorporaba gospel y soul. Nos años 70, "rhythm and blues" convertir nun términu xenéricu qu'incluyía la música soul y el funk. Nos 80, desenvolvióse un nuevu estilu de R&B, alloñáu yá del orixinal, que pasó a conocese como "R&B contemporaneu".

Na actualidá ye habitual usar el términu rhythm and blues (o R&B) pa referise a esti últimu xéneru contemporaneu.

Rhythm & blues clásicu[editar | editar la fonte]

El términu musical rhythm and blues foi introducíu en Estaos Xuníos en 1948 por Jerry Wexler, de la revista Billboard.[4] Sustituyó al términu "race records" (discos de raza, referíu a la raza negra), consideráu ofensivu na dómina de la posguerra,[5] y empezó a usase como categoría nes llistes musicales de Billboard en xunu de 1949.

Na so primer manifestación, el R&B foi'l predecesor del rock and roll (nun son pocos qu'hasta dicen que la diferencia solo yera de nome) y el socesor del rockabilly (al entemecese con corrientes varies del country). Tien fuertes influencies del jazz y el jump, amás de la música gospel, y compases africanos.

Les primeres grabaciones de rock and roll consistíen de cantares R&B como "Rocket 88" de Ike Turner y "Shake, Rattle and Roll" de Big Joe Turner, faciendo apaición nes llistes de música popular y nes de R&B. "Whole Lotta Shakin' Goin' On", el primer ésitu de Jerry Llee Lewis, foi una versión d'una tema de R&B qu'algamó'l puestu más altu nes llistes de música popular, R&B y country.

Los músicos emprestaron poca atención a la diferencia ente'l jazz y el R&B y, frecuentemente, grababen pa dambos xéneros. Numberosos artistes de swing (por casu: Jay McShann, Tiny Bradshaw y Johnny Otis) tamién grabaron música R&B. Count Basie tenía una emisión selmanal en directu dende Harlem. Inclusive un iconu del bebop como yera Tadd Dameron tuvo dos años como pianista de Bull Moose Jackson en estableciéndose nel bebop. Amás, munchos de los músicos pa los que Charlie Mingus tocaba jazz yeren veteranos del R&B. Otres lleendes fueron Lionel Hampton y Eddie Vinson.

La década de los 50 foi la primera del R&B. Coincidiendo con otros xéneros como'l jazz y rock and roll, el R&B tamién desenvolvió otres variaciones rexonales. Dellos artistes notables fueron Fats Apodero (colos ésitos "Blueberry Hill" y "Ain't That a Shame"), Professor Longhair, Clarence "Frogman" Henry, Frankie Ford, Solomon Burke, Irma Thomas, Bo Diddley, The Neville Brothers y Dr. John.

The Platters foi otru conxuntu musical que se caracterizó por incursionar nesti xéneru de música.

Darréu, nos años 60 y 70, el rhythm & blues tradicional evolucionó escontra nuevos estilos como fueron el soul, el funk y la música discu, quedando rhythm & blues como un términu emplegáu de forma xenérica pa referise a toos ellos.

Rhythm & blues contemporaneu[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Rhythm & blues contemporaneu

El rhythm and blues contemporaneu (conocíu tamién como contemporary R&B o a cencielles R&B), surde tres la decadencia de la música discu y el funk nos años 80, convirtiéndose a partir d'entós na corriente principal (mainstream) del R&B. Ente les característiques que la estremen del rhythm & blues de la década anterior (constituyíu mayormente polos estilos soul, funk y discu) tán la introducción de soníos sintetizaos y caxes de ritmos, amás d'un mayor acercamientu al xéneru del pop, llegando en ciertu mou a integrase nél. Otres característiques son la so cuidada producción y el frecuente empléu del melisma na voz. Les primeres figures d'esta nueva yera del R&B son Michael Jackson, Bruno Mars, Prince, Tina Turner, Janet Jackson Whitney Houston, Rihanna y [[Amy Winehouse]], Chris Brown.

Surdió tamién un enclín de "boy bands" n'Estaos Xuníos y Reinu Xuníu qu'entemecíen melodíes con bases típiques del pop acompañaes de preseos y lletres del R&B, y dacuando inclusive "rapeos" del hip-hop. Exemplos d'esto fueron New Edition y New Kids on the Block, siguíos más tarde por Boyz II Men, Backstreet Boys y 'N Sync.

En 1986, Teddy Riley empezó a producir grabaciones de R&B qu'incluyíen influencies del cada vez más popular xéneru hip hop. Esta combinación del xéneru R&B y los ritmos del hip hop foi conocíu como new jack swing y foi siguida por otros artistes. Esta influencia del hip hop veríase tamién nel estilu hip hop soul producíu por Mary J. Blige.

A principios de los 90, el grupu Boyz II Men popularizó de nuevu'l soul clásicu inspiráu na harmonía vocal. Pela so parte, Babyface y dellos contemporaneos sos grabaron nun xéneru sele y nidio de R&B conocíu como quiet storm.

A mediaos de los años 90 Mariah Carey publicó la tema Fantasy, que llogró convertise nel primer cantar femenín en debutar directamente nel #1 del Bilboard Hot 100. Con este y otros ésitos Mariah Carey consolidóse como la más grande esponente del R&B modernu.

A finales de los 1990 y principios del sieglu XXI, les influencies del dancie nel R&B pudieron ser escuchaes nos trabayos de dellos artistes de R&B, los más notables Jennifer Lopez, Aaliyah, NSYNC y 98 Degrees. El líder de la banda xuvenil 'N Sync, Justin Timberlake, siguió faciendo grabaciones en solitariu nes que s'amosaba una clara influencia na so música tantu de R&B como de hip hop, llegando a convertise nuna de les principales figures del xéneru. Otres estrelles que realicen música bien influyida pol R&B (n'ocasiones referíu como "hip hop" o "dancie") son Christina Aguilera, Gwen Stefani, Nelly Furtado y Sugababes.

Subxéneros derivaos del R&B[editar | editar la fonte]

Amás de los yá mentaos, como'l soul o'l funk, surdieron en distintos momentos de la hestoria del R&B otros subxéneros que se citen de siguío.

Quiet storm[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Quiet storm

Quiet storm ye una amplia categoría del R&B y jazz que destacar por ser nidiu, relaxada y de cutiu romántica. El nome provien d'un innovador programa de radiu llamáu WHUR, de la Universidá Howard de Washington DC, de mediaos de los años 70, nomáu asina tres l'ésitu del single "Quiet Storm" de Smokey Robinson (1975). A diferencia del R&B contemporaneu, el quiet storm amuesa poca influencia del hip-hop y tuvo gran ésitu na década de los 80s con artistes como Luther Vandross, Anita Baker, Sade, Lionel Richie y Gerald Levert y más tarde nos años 90 con Joe, Brian McKnight y Vanessa Williams.

New jack swing[editar | editar la fonte]

Artículu principal: New jack swing

Una fusión de R&B y hip-hop, el new jack swing popularizar a finales de los años 80 y estrémase pol empléu significativu d'estribillos rapeados y pol prominente usu de caja de ritmos como la Roland TR-808. Teddy Riley y el so grupu Guy son reconocíos como'l inventores del xéneru y delles notables figures d'esti xéneru son Bobby Brown (ex New Edition), Michael Jackson,Bruno Mars, Justin Timberlake, Chris Brown, Jimmy Jam & Terry Lewis, Jodeci y Boyz II Men.

New jill swing[editar | editar la fonte]

Artículu principal: New jill swing

Ye'l xéneru del R&B, que denota al New jack swing nel cual destaquen les voces femenines, ye una alternativa femenina del New jack swing. Esti xéneru musical foi denomada como new jill swing a finales de la década de los 90´s por "The Villague Voice" magacín, foi sofitada por artistes como Janet Jackson, Neneh Cherry, Total, Shanice, TLC, Aaliyah y SWV.

Neo soul[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Neo soul

El neo soul combina dende la so apaición a mediaos de los 90 una influencia del hip-hop nel soníu R&B col soul clásicu de los años 70. El verdaderu neo soul ta caracterizáu por un sentimientu pocu sofisticáu, acentuáu por harmoníes de soul, y acompañáu por beats de hip-hop alternativu. Dellos artistes d'estos xéneros son Tony! Toni! Toné!, Angie Stone, Amy Winehouse, Erykah Badu, Lauryn Hill, la mesma Aaliyah, Jill Scott Alicia Keys, Adele, Jessie J.

Ska[editar | editar la fonte]

El ska ye un xéneru musical aniciáu a finales de los 50 y popularizáu mientres la primer metá de los 60 que deriva principalmente de la fusión de la música negra estauxunidense (R&B) de la dómina con ritmos populares puramente jamaiquinos, siendo'l precursor directu del rocksteady y más tarde del roots rock reggae. Al ser un xéneru particularmente aptu pa fusiones foi incorporáu, al traviés de distintes variantes, a los más diversos llinguaxes musicales. Dende un principiu, les versiones ska de populares composiciones pa cine y televisión (“The James Bond Theme”, “Exodus”, “A Shot in the Dark”, “The Untouchables”, etc.) perfiló la so particular identidá, ente caleyera, señardosa y “misteriosa”, característica que caltendría al traviés de les dómines. Tuvo fuertemente acomuñáu a los Rude Boy y a la independencia de Xamaica del Reinu Xuníu, anque se fixo popular en tol mundu dende bien pocu tiempu dempués de la so nacencia.

Roots Rock Reggae[editar | editar la fonte]

El Roots Rock Reggae desenvolver a partir del rocksteady nos años 1960. El cambéu del rocksteady al roots rock reggae ye ilustrada pol empléu del shuffle nel órganu, que'l so pioneru foi Byron Llee. Esta traza yá apaecía en dellos singles de transición como "Say What You're Saying" (1967) de Clancy Eccles o "People Funny Boy" (1968) de Llei "Scratch" Perry. La tema "Long Shot Bus' Me Bet" publicáu pol grupu The Pioneers en 1967 ye consideráu como l'exemplu grabáu más tempranu del nuevu soníu que llueu sería conocíu como roots rock reggae. Ye escontra empiezos de 1968 cuando los primeros discos de roots rock reggae xenuinu fueron publicaos: "Nanny Goat" de Larry Marshall y "Nun More Heartaches" de The Beltones. El hit "Hold Me Tight" del artista estauxunidense Johnny Nash de 1968 foi reconocíu como'l primeru en poner el roots rock reggae nes llistes d'ésitos d'Estaos Xuníos. The Wailers, una banda formada por Bob Marley, Peter Tosh y Bunny Wailer en 1963, son quiciabes el grupu más conocíu que fixo la transición al traviés de los trés etapes la primer música popular jamaiquina: ska, rocksteady y roots rock reggae. Otros pioneros roots rock reggae inclúin a Prince Buster, Desmond Dekker y Jackie Mittoo. Nel desenvolvimientu que llevó'l ska escontra'l rocksteady y darréu al Roots Rock Reggae.

R&B Llatinu[editar | editar la fonte]

El R&B Llatinu desenvolver en Llatinoamérica nos años 80 cola apaición de distintos cantantes R&B llatinos, ente ellos Barriu Boys, Melodie JOy ente otros.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. The new blue music: changes in rhythm & blues, 1950–1999, p. 172.
  2. Deep Blues: A Musical and Cultural History of the Mississippi Delta, paperback, Penguin, 146. ISBN 978-0-14-006223-6.
  3. The new blue music: changes in rhythm & blues, 1950–1999, p.8
  4. Sacks,Lleo(29 d'agostu de 1993). "L'Alma de Jerry Wexler". New York Times. Consultáu'l 11 de xineru de 2007.
  5. Cohn, Lawrence: "Namás que el Blues" páxina 314, 1993

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

  • All Black - Magacín online dedicáu a la música negra: Soul, Urban, R&B, Jazz, Funk y Blues.
  • Soulbeat Programa de radiu resultáu de la estensa gama de posibilidaes qu'ufierta'l r&b.


Rhythm and blues