Oliver Stone

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Oliver Stone
Oliver Stone 2013.jpg
Vida
Nome completu William Oliver Stone
Nacimientu

Nueva York15 de setiembre de 1946

(71 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Residencia Manhattan
Nueva York
Grupu étnicu pueblu xudíu
Familia
Casáu/ada con Najwa Sarkis  (1971 -  1977)
Elizabeth Burkit Cox  (1981 -  1993)
Sun-jung Jung  (1996 -
Fíos/es
Estudios
Estudios Tisch School of the Arts
The Hill School
Trinity School
Yale
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu direutor de cine, guionista, actor y productor de cine
Altor 6 Pie
Premios
Nominaciones
Serviciu militar
Cuerpu militar Exércitu de los Estaos Xuníos
Lluchó en Guerra de Vietnam
Creencies
Relixón Budismu
Iglesia episcopal en los Estados Unidos
IMDb nm0000231
www.oliverstone.com
Cambiar los datos en Wikidata

Oliver Stone (Nueva York, 15 de setiembre de 1946) ye un direutor de cine y guionista d'Estaos Xuníos. Ganó trés Óscar y cinco Globu d'oru polos sos trabayos.

Biografía[editar | editar la fonte]

William Oliver Stone nació en Nueva York. El so padre yera un axente de bolsa xudíu y la so madre, francesa y católica; él más palantre convertiríase al budismu. Estudió nes universidaes de Yale y de Nueva York. Participó como soldáu na guerra de Vietnam, na que foi mancáu dos veces, llogrando la condecoración del Corazón Púrpura. Esti fechu marcó la so vida y ye protagonista de dalgunos de los sos meyores trabayos.

La so producción cinematográfica inspirar en fechos reales. Los sos primeros contactos cola industria del cine (ensin cuntar los trabayos de guion y/o dirección en películes menos conocíes) fueron como guionista de gran ésitu. Sos son los guiones de L'espresu de medianueche, de Alan Parker (1978), de Conan el Bárbaru, de John Milius (1982), y de Scarface, el preciu del poder, de Brian De Palma (1983).

Carrera profesional[editar | editar la fonte]

Los 70's l'empiezu y los 80's la consagración[editar | editar la fonte]

Filmo dos películes nos setentas, primero un curtiumetraxe sobre Vietnam en 1971 y una de terror "Seizure" (1974). El pasu al primer planu de l'actualidá cinematográfica producir al recibir l'Óscar en 1979 al meyor guion afechu por L'espresu de medianueche, despues filmaría un thriller psicolóxicu "The Hand" (1981). Depués vendría un añu bien entamanáu 1986, empezando l'añu estrénase Salvador, pero ye cola dirección de la galardonada Platoon esi añu, cola que se consagra y llograría el Óscar a la meyor dirección, amás de meyor película, con un total de 4 óscar de l'academia. En 1987 realizó Wall Street, una de les sos meyores películes, y na que narraba les peripecies d'un tiburón de les finances, bien interpretáu por Michael Douglas, que ganó un Óscar por esti papel.

Tres una curtia posa cola menos ambiciosa Talk Radio, Stone tornó cola so segunda película sobre Vietnam, que sería bien distinta n'enfoque y oxetivos al respective de Platoon. Born in the fourth of July (Nacíu'l 4 de xunetu), protagonizada pol ascendente Tom Cruise, quien sería nomáu al Óscar, ye la hestoria real de Ron Kovic un veteranu del conflictu, discapacitáu poles sos feríes de guerra, quien va pasar de ser un fervorosu soldáu a un activista en contra de la guerra. Sería'l segundu y hasta agora últimu Óscar como direutor pa Oliver Stone.

Años 1990, polémica[editar | editar la fonte]

Imparable, y bien trabayador, al añu siguiente (1990) realizaría The Doors, una pocu valorada recreación de la vida del famosu grupu, y fundamentalmente del so líder, Jim Morrison, encarnáu por Val Kilmer, y un añu dempués realizaría la que pa munchos ye la so película más importante como cineasta: JFK: casu abiertu.

El so relatu sobre la investigación que'l fiscal Jim Garrison desenvolvió nos años 60 sobre l'asesinatu de John F. Kennedy causó una enorme movición debida al planteamientu d'una combalechadura y contribuyó a faer crecer la so imaxe (bien autofomentada) de prevocador.

Dos años dempués estrenó la so tercer película sobre Vietnam, Heaven & Earth, protagonizada por Tommy Lee Jones que, magar nun tener l'impactu de los dos anteriores, certificó'l so versatilidad y les poques facilidaes que se dio narrando una hestoria d'amor ente un veteranu y una vietnamita, y siendo capaz coles mesmes de tornar al conflictu con una tercera óptica.

Al añu siguiente, 1994, afai y camuda llibremente un llibretu de Quentin Tarantino, pa encarar una de les sos películes más provocadores y atacaes pola crítica, Natural Born Killers (Asesinos natos o Asesinos por naturaleza), que narra les peripecies de dos asesinos sociópatas que dexen un inefable rastru de sangre al so pasu. Combinando tou tipu d'oxetivos de cámara, negativos en color y en blancu y negru, inclusive animación, con un montaxe allocao y demencial, Stone intentó llamar l'atención por tolos medios posibles, llogrando un notable ésitu de taquilla.

En 1995 tornaría al melodrama cola semeya d'unu de los líderes más revesosos de la hestoria de los Estaos Xuníos, Richard Nixon, col so biopic Nixon. Interpretáu con gran solidez por Anthony Hopkins, la película llogró una respuesta fría de públicu y crítica negativa.

Ensin película en 1996, l'añu 1997 va ver el so regresu col thriller O-Turn, qu'incluyó a Sean Penn, a Jennifer Lopez, a Nick Nolte y a Billy Bob Thornton. Hermana de Natural Born Killers, equí'l direutor relaxó un pocu'l ritmu del montaxe pa ufiertar un relatu de turbia atmósfera d'un tonu casi humorísticu.

En 1999 daría una sorpresa a los sos siguidores con Any Given Sunday (Un domingu cualesquier), sobre'l mundu del fútbol americanu.

Años 2000[editar | editar la fonte]

En 2003 estrenó Comandante, en redol a la figura del presidente cubanu Fidel Castro, na que se garrasti a una estensa entrevista-río. El documentu tuvo detractores, que-y reprocharon ser aquiescente coles respuestes del entrevistáu.[ensin referencies] El mesmu añu estrenó'l documental sobre'l conflictu palestín-israelín, Persona non prestosa. En 2004 tornaría a Cuba, pa montar una segunda parte de Comandante, titulada Looking for Fidel, por cuenta de la execución, per parte del gobiernu cubanu, de trés supuestos disidentes o terroristes.

En 2004 dirixió Alexander, sobre la vida de Alexandru Magno, protagonizada por Colin Farrell, que rellata en clave historicista, épica y llírica el viaxe emocional d'Alejandro a lo llargo de los sos años de conquista, encetando de forma esplícita la bisexualidá del conquistador y de la so relación con Hefestión.

En 2006 encetó la destrucción de les Torres Ximielgues de Nueva York en World Trade Center, que narra la hestoria verídica de dos axentes de la policía portuaria, unu d'ellos interpretáu por Nicolas Cage, que sobrevivieron milagrosamente al derrumbe de la estructura que mató a mamplén de bomberos y policías. Anguaño fixo un pequeñu caméu na película de Santiago Segura Riega 3: El protector.

En 2008 dirixió un biopic sobre George W. Bush, llamada W., na que narra la revesosa infancia del presidente, la so relación con el so padre, la so llucha contra'l alcoholismu, el redescubrimientu de la so fe cristiana, la so carrera política y el so mandatu presidencial mientres la invasión de Iraq de 2003. La película basar nun guion del propiu Stone y de Stanley Weiser, con quien tamién escribiera Wall Street.

Prepara una nueva incursión na vieya tema de Vietnam con Pinkville, protagonizada por Bruce Willis, y que s'avera a la masacre de My Lai, onde cientos de vietnamites fueron asesinaos polos soldaos norteamericanos. Al empar realizó'l documental llamáu Al sur de la frontera, ésta vegada sobre'l resurdir de la esquierda n'América Llatina, cuantimás en Venezuela col so presidente Hugo Chávez.

Discutinios[editar | editar la fonte]

N'avientu de 2007 Stone viaxó a Colombia pa participar, como observador y como documentalista,[1] na lliberación de trés rehenes del grupu guerrilleru de les FARC, nuna operación humanitaria nomada Operación Emmanuel. El grupu de les FARC foi incluyíu na llista de grupos terroristes per parte del gobiernu estauxunidense y la Unión Europea, dempués del fallíu procesu d'entrega de los rehenes, por cuenta de la imposibilidá d'entrega d'un menor d'edá, fíu de Clara Coloraes (una de les rehenes) y al fechu de que foi concebíu en cautiverio, y a que yá s'atopaba nuna institución de protección del Estáu colombianu. Stone fai referencies frente a la posibilidá de que'l gobiernu colombianu ye'l responsable del fracasu de la misión, lo cual xeneró la inconformidad d'ésti, según la d'amplios sectores de la sociedá colombiana[ensin referencies].

Les declaraciones de Stone diéronse primero que'l grupu guerrilleru reconociera que nun tenía al neñu nel so poder, o de que confirmaren la so identidá les autoridaes colombianes. El testu de la entrevista completa atopar n'Internet.[2]

En xunu de 2010 Stone declaró que consideraba que la guerrilla colombiana les FARC yeren heroiques.[3] Esi mesmu mes, tamién declaró que "El golpe d'estáu n'Honduras foi una vergüenza pa los Estaos Xuníos" y criticó que'l presidente norteamericanu Barack Obama "nun movió un deu" mientres los acontecimientos.[4]

En 2010 declaró, nuna entrevista col diariu Sunday Times, que la so serie documental Oliver Stone's Secret History of America (en castellán: La hestoria ensin cuntar d'EEXX) yera una reacción ante la "dominación xudía de los medios". Estes palabres fueron denunciaes como antisemites pola Lliga Antidifamación.[5] Darréu Stone, quien a empiezos d'esi añu declarara que "Hitler ye'l chivu espiatoriu de la hestoria",[6] esculpar por estes declaraciones.[7]

El 12 de mayu de 2014, Oliver Stone,[8] xuntu cola irlandesa Mairead Maguire y l'arxentín Adolfo Pérez Esquivel ―dambos premios nobel de la paz―, y un centenar de profesores d'Estaos Xuníos y Canadá, solicitaron a Human Rights Watch que tomara «midíes concretes p'afitar la independencia» de la organización, yá que les sos más altos directivos teníen relación directa col Partíu Demócrata, col gobiernu d'Estaos Xuníos y tamién cola CIA (Axencia Central d'Intelixencia). La carta dirixir al direutor de Human Rights Watch, Kenneth Roth, y solicitábase el fin de les puertes xiratories» ente diches instituciones y Human Rights Watch.[9] Human Rights Watch ye la única ONG importante qu'acusa al Gobiernu de Venezuela d'antidemocráticu.[10]

Filmografía[editar | editar la fonte]

Oliver Stone na premiere de Alexandru Magno en Colonia (Alemaña).

Premios[editar | editar la fonte]

Premios Óscar[editar | editar la fonte]

Añu Categoría Película Resultáu
1978 Meyor guion afechu L'espresu de medianueche Ganador
1986 Meyor guión orixinal Salvador Candidatu
1986 Meyor guión orixinal Platoon Candidatu
1986 Meyor direutor Platoon Ganador
1989 Meyor guion afechu Nacíu'l 4 de xunetu Candidatu
1989 Meyor direutor Nacíu'l 4 de xunetu Ganador
1989 Meyor película Nacíu'l 4 de xunetu Candidatu
1991 Meyor guion afechu JFK: Casu abiertu Candidatu
1991 Meyor direutor JFK: Casu abiertu Candidatu
1991 Meyor película JFK: Casu abiertu Candidatu
1995 Meyor guión orixinal Nixon Candidatu

Premio Globo d'Oru[editar | editar la fonte]

Añu Categoría Película Resultáu
1978 Meyor guion L'espresu de medianueche Ganador
1986 Meyor guion Platoon Candidatu
1987 Meyor direutor Platoon Ganador
1990 Meyor guion Nacíu'l 4 de xunetu Ganador
1990 Meyor direutor Nacíu'l 4 de xunetu Ganador
1992 Meyor guion JFK: casu abiertu Candidatu
1992 Meyor direutor JFK: casu abiertu Ganador
1995 Meyor direutor Natural Born Killers Candidatu

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]










Oliver Stone