Bual

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Vista aérea de Bual
Bual
Bandera de Bual Escudu de Bual
(Bandera de Bual) (Escudu de Bual)
Ayuntamiento de Boal.JPG
Casa del conceyu de Bual
Llocalización
Coordenaes 43° 25' N 06° 49' O
Bual Asturies map.svg
Abreviatura: Bu
Xentiliciu: bualés, -esa, -eso
Xeografía
Comunidá Flag of Asturias.svg Asturies
Comarca Navia-Eo
Mancomunidá Navia Baxu
Partíu xudicial Valdés
Capital
 • Población
Bual
526
Parroquies 7 parroquies
Fundación
Superficie
 • Total
 • % agua

120,28 km²
n/d
Población
 • Total
 • Densidá

1.586 (2017)
13,87 hab./km²
Mayor altitú A Bobia 1.162 msnm
Menor altitú Ríu Navia 40 msnm
Códigu postal 33720
Fiestes mayores Fiesta de Santiago Apóstol (xunetu)
Patrón Santiago Apóstol
Patrona María Madalena
Política (2015)
Alcalde/esa José Antonio Barrientos (PSOE)
Presupuestu n/d
Sitiu web oficial
http://www.boal.es/ -
Subdivisiones d'Asturies

Bual ye un conceyu d'Asturies, nel occidente la rexón. Llenda al norte con El Franco y Cuaña, al sur con Vilanova d'Ozcos y Eilao, al oeste con Castropol y al este con Villayón.

La so llingua tradicional ye'l gallego-asturianu o eonaviegu (gallego-portugués).

Hestoria[editar | editar la fonte]

Esisten entá resquicios qu'afiten el poblamientu d'esti conceyu yá nuna dómina anterior a l'aporte de los romanos. De la Edá de Bronce (alrodiu del 1500-1100 e.C.) creese que daten les pintures antropomorfes (tantu masculines como femenines) afayaes na "Cova del Demo", asitiada na redolada del núcleu rural de Froseira, na parroquia de Doiras.

Tamién, los túmulos funerarios afayaos na sierra de Penouta, los dólmenes nes cercaníes de Llaviada, yá desapaecíos, y la mole granítica oscilante conocida como Penedo Aballón (asitiada nes cercaníes de Penouta, y tiráu en 2004 seique por unos gamberros), xuntu coles muestres de trabayu mineru dedicáu a la estraición de metales y, sobre tou, los castros de Pendia, Los Mazos y La Escrita prueben tamién el citáu poblamientu prerromanu.

La posterior presencia romana dexó nicios, como delles monedes y cachos de cerámica, amás de, probablemente, l'orixe de diversos nomes d'aldees, como A Veigadouria, venceyaos probablemente a la presencia de dalguna esplotación d'oru fluvial n'aquella dómina.

Pocu se sabe de la historia de Bual demientres l'entamu de la Edá Media y el reináu de la monarquía asturiana. Pero, al igual qu'ocurrió con tolos territorios comprendíos ente los ríos Navia y el Eo, el de Bual pasó a ser sometíu al obispu d'Uviéu por donación del añu 1154, baxo la denominación xenérica de territoriu de Castropol. Con Felipe II deslligóse de la Ilesia, pa independizase como conceyu en 1584.

Nos sieglos XVII y XVIII, Bual poblóse de guapes cases solariegues y palacios desapaecíos cásique dafechu, sacante delles esceiciones como'l Palaciu de Miranda, na localidá de Prelo.

Ye sabío, amás, que nel cursu de la guerra de la Independencia española, les tropes franceses ocuparon Bual. Tamién nel sieglu XIX, Bual vio nacer ún de los sos personaxes más rescamplaos, Bernardo Acevedo y Huelves, del que lleva'l nome güei la biblioteca pública conceyil, y que fexo obres como “Boal y su concejo”, retratu mui clarificador sobre'l mou de vida y los vezos nel conceyu a fines del sieglu XIX, y qu'amuesa la importancia que nesa dómina tenía nel conceyu la industria de la forxa del fierro, anguaño desapaecida.

El final del XIX y los entamos del XX foron años d'importantes fluxos migratorios, especialmente hacia América. D'esta dómina daten delles casones d'indianos, como por exemplu Villa Anita. Amás, el capital aportáu por munchos emigrantes contribuyó de manera decisiva a la construcción de numberoses escueles en diversos pueblos del conceyu, y de la escuela de primaria de la capital, conocida como "Las Graduadas", en 1934, promovida pola "Sociedad de Naturales del Concejo de Boal" en L'Habana.

La escayencia de la minería del wolframiu na redolada de Penouta y la fin de les obres de los grandes pantanos de la zona, xuntu col progresivu abandonu de la ganadería (entá güei la principal actividá económica del conceyu) afalaron, especialmente de magar los años 50, nuevos fluxos migratorios, nesti casu preferentemente hacia otres zones: centru industrial d'Asturies, Madrid, Alemaña, Francia, Bélxica, Suiza, etc.), iniciándose un despoblamientu progresivu qu'entá güei perdura.

Xeografía[editar | editar la fonte]

Asitiáu na cuenca media del ríu Navia, el conceyu de Bual ye travesáu pol mentáu ríu dende la so zona sur y sureste hacia la zona nororiental, na que'l so calce fai de llende natural col conceyu vecín de Villayón. El ríu Navia, al so paso per esti conceyu, ta embalsáu en primer llugar col banzáu de Doiras, y llueu, agües abaxo, col d'Arbón, asitiáu yá nel llendante conceyu de Villayón. Dos afluentes reseñables que vierten les sos agües al Navia nesti conceyu son el ríu Urubiu (nel banzáu de Doiras) y el ríu Pendia (nel banzáu d'Arbón).

La principal elevación del tarrén alcuéntrase llendando yá colos conceyos d'Eilao y Castropol: ye'l picu de La Bobia, de 1.201 m sobre'l nivel de la mar. Merecen mentar tamién la Cristaleira (1.036 m) na fastera sur del conceyu, Pena Queimada (921 m) na noroccidental, Penouta (899 m) na norte (dende ellí ye visible una amplia panorámica de la costa dende los conceyos de Navia hasta les cercaníes de Foz, na provincia gallega de Lugo) y Penácaros (732 m) na fastera central. La capital conceyil allúgase relativamente alloñada del valle principal del Navia, na cabecera del ríu Pendia, arodiada polos trés últimos montes citaos primero, y a unos 450 m d'altor sobre'l nivel de la mar.

Demografía[editar | editar la fonte]

Gráfica de población de Bual (Asturies)
Fonte: Instituto Nacional de Estadística d'España - Fechura de la gráfica por Wikipedia

Los 5.533 habitantes que recueye Madoz, nel so perfamosu Diccionario geográfico-estadístico-histórico, a mediaos del sieglu XIX, caltuviéronse hasta la década del 1920. Nos años 30, cola construcción de la presa de Doiras la población del conceyu llegó a los 7.365 habitantes. Caltúvose nesos niveles, por culpa la alta natalidá de les families agrícoles y pola apertura de les mines de wolframiu de Penouta, hasta'l 1960, cuando los bualeses yeren, según el censu, 6.213. De magar entós el so númberu foi amenorgando enforma por culpa la emigración (a los centros industriales de Xixón ya Avilés, pero tamién a dellos países europeos) y la mengua la natalidá. Asina, pasóse de los 4.504 habitantes del 1970 a los 3.004 del 1991, a los 2.180 del 2005 y a los 1.776 del 2013, nun procesu de despoblamientu aceleráu que nun parez tener acabación.


Evolución de la población nos caberos años (INE)

Añu 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013
Población 2.529 2.452 2.409 2.332 2.239 2.180 2.121 2.099 2.040 1.979 1.928 1863 1.814 1.776


Pirámide de población de Bual (2013) (INE)


Pirámide demográfica de Boal (2013).png

Cadarma político-alministrativa[editar | editar la fonte]

Política[editar | editar la fonte]

Nel conceyu de Bual, dende 1979, el partíu que más tiempu tien gobernao foi'l PSOE (ver tamién Llista d'alcaldes de Bual). L'actual alcalde ye'l socialista José Antonio Barrientos, quien gobierna dende 1999.


PSOE PP IX-BA IX-Los Verdes FAC Otros Total
2003 5 4 2 - - 0 11
2007 5 4 2 - - 0 11
2011 4 2 - 1 2 0 11
20156210 - 11

Parroquies[editar | editar la fonte]

Economía[editar | editar la fonte]

La so economía ta basada na ganadería y especialmente nel vacunu, destináu a la producción lláctea, siendo'l productor cimeru de los conceyos occidentales.

Nos años últimos, rescampla l'apicultura, pasando la miel a ser un productu típicu del conceyu y creándose la sociedá "Boal Apícola" que comercializa unes 20 tonelaes de miel al añu.

Emplegaos nos diversos sectores económicos (añu 2015)
Númberu de trabayadores Tantu por cientu
TOTAL 440 100
Agricultura, ganadería y pesca 127 28,86
Industria 29 6,59
Construcción 22 5
Servicios 262 59,55
* Datos tomaos del Anuariu Estadísticu d'Asturies 2015, SADEI


Usos del suelu del conceyu (añu 2014)
Usu Superficie (km²)
Tierres de llabrantíu 0,97
Praderíes 30,16
Terrenu forestal 77,23
Otres superficies 19,56
* Datos tomaos del Anuariu Estadísticu d'Asturies 2015, SADEI


Carauterístiques del sector primariu (añu 2015)
Ganaderíes de bovín 157
Cabeces de ganáu bovín 2.977
Cabeces de ganáu ovín 86
Cabeces de ganáu cabrín 24
Ganaderos con cuota llechera 17
Quilos de cuota llechera 1.869.628
Metros cúbicos de madera valtao 5.798
* Datos tomaos del Anuariu Estadísticu d'Asturies 2015, SADEI

Cultura[editar | editar la fonte]

Arte[editar | editar la fonte]

La más antigua manifestación son les pintures rupestres de la "Cova de Demo", son pintures masculines, femenines y zoomórfiques. Tamién podemos alcontrar estremaes manifestaciones arquiteutóniques como: palacios, casones, y ilesies, ente les que rescamplen:

  • El palaciu de Miranda: en Prelo, de los sieglos XV y XVI. Nun entamu foi una torre cuadrada con trés pisos que darréu se foi enantando. El cuerpu principal ye de dos plantes na parte trasera y d'una na parte delantera, por mor del desnivel del tarrén. Sobre la puerta hai un gran escudu d'armes, perteneciente a la familia González de Prelo. Ente la torre y capiella hai un cuerpu añedíu, onde hai corredores sosteníos por columnes de piedra. La capiella ye de 1776, y presenta planta rectangular, con dos saeteres nos llaterales, tien dos retablos d'inspiración Rococó, pintaos en blancu y prietu. Les talles del sieglu XVII y XVIII foron retiraes a causa del mal estáu de la cubrición.
  • El palaciu de Berdín en Doiras, del sieglu XVIII. Lo más chocante d'él ye'l so descomanáu tamañu, y tamién l'ausencia total de decoración nes muries esteriores. Ta fabricáu en mampostería, con sillares nes esquines y nos vanos. De planta en forma d'U, na fachada del patiu central hai una galería sobre columnes monolítiques.
  • El palaciu d'Armal, cola típica cadarma de les casonas rurales, planta rectangular, con mampostería y pizarra, tien perpoca decoración.
  • Villa Anita, en Bual. Mandó construyila, en 1926, Celestino Martínez, emigrante en Cuba. La so peculiar estructura, estraña dientro de los subtipos principales de la tipoloxía de les casones d'indianos n'Asturies, débese a que l'indianu mandó-y al arquitectu que-y ficiera una casa como la qu'apaecía nuna postal, seique de los Alpes, qu'él guardara col enfotu de facer una casa igual si volvía pal so llugar de nacencia. A resultes d'ello atopamos güei, nel barriu de La Granxa de Bual, esti xalé d'estilu tirolés. Tien forma de “T”, con trés plantes d'altor, y con un teyáu inclináu enforma. Les fachaes tán recubiertes d'azulexos de cerámica de Talavera, perdecoraos con motivos figurativos y vexetales na fachada principal. Nel pisu primeru tien un mirador acristalao. El so teyáu ye a dos agües con cubierta de pizarra, con una decoración de madera fecha con cenefes recortaes y calaes nos aleros. Nes puertes y ventanes apaecen arcos de múltiples formes: carpaneles, oxivales, de mediu puntu y hasta n'herradura. L'espaciu interior ta, dende'l puntu de vista decorativu, tan ricu y cuidáu como l'esterior.
  • Antigües Escueles Graduaes, en Bual, foi promovida como otres obres del conceyu pola "Sociedad de Instrucción Naturales del Concejo de Boal", constituyida en L'Habana (por mor de la bayura d'emigrantes bualeses, que dieran pa esti país, a la gueta de fortuna). Gran edificiu de dos plantes construyíu en piedra, con grandes ventanes y con dos entraes enmarcaes en grandes porches, yá que per un llau entraben les neñes y per otru los neños. Tolos teyaos tienen grandes aleros de madera.

Gastronomía[editar | editar la fonte]

Nesti conceyu podemos tastar bayura de productos naturales. Los platos más típicos son el caldu de cimois y berces, el caldu de nabizas, la empanada de carne, embutíos, la rapa de maíz, el llacón con simios y cachelos, cocaes, la venera y cereixolos (frixuelos). Amás del restu de platos típicos asturianos.

Sociedá[editar | editar la fonte]

Fiestes[editar | editar la fonte]

Alfombres florales pa la procesión del Corpus en Bual (2009)

El conceyu de Bual tien una bayura de fiestes y feries. Ente las principales fiestes, rescamplen:

  • En mayu: el día 15 la romería de la ermita de San Isidro.
  • En xunu: los díes 13 y 14 les fiestas de San Antonio d'Armal.
  • En xunetu: los díes 24, 25 y 26 les fiestes de Santiago en Bual.
  • N'agostu: el día 25 les fiestes de San Luis nel pueblu del mesmu nome (San Llouguís).

Tamién rescamplen les feries quincenales y el mercáu que se fai en Bual, tolos llunes alternos. Tamién a lo llargo del añu, hai feries de ganáu: dos nel recintu ferial de Bual que se celebren los segundos sábados d'ochobre y los últimos sábados d'abril. Otres dos feries na sierra de Bobia que son el 29 de mayu, la de San Fernando y el 26 de xunu, la de San Pelayo. Un certame que cada vuelta tien más fama, ye'l certame de la miel, celebráu la última fin de selmana d'ochobre o a entamos de payares. Ye tamién vezu, nos caberos años, adornar les cais de la capital del conceyu pa la procesión del Corpus Christi con alfombres de flores.

Bualeses célebres[editar | editar la fonte]

Fíos nomaos del conceyu[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Esti artículu amiesta material de la Fedaración asturiana de conceyos, que per aciu d'una autorización permitió agregar conteníu y espublizalu baxo llicencia GFDL.