Andrea Bocelli

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Andrea Bocelli
AndreaBocelliMar10.jpg
Vida
Nacimientu

Lajatico Traducir22  de setiembre de 1958

(60 años)
Nacionalidá Bandera d'Italia Italia
Estudios
Estudios Universidad de Pisa Traducir
Llingües Italianu
alemán
portugués
Oficiu
Oficiu músicu, cantante d'ópera, saxofonista, compositor, pianista, abogáu, guitarrista y compositor de cantares
Trabayos destacaos Andrea Traducir
Premios
Xéneru artísticu Pop
Mena de voz tenor
Instrumentu musical Trombón
Trompeta
Saxofón
Flauta
guitarra
Pianu
Discográfica Decca Records
Creencies
Relixón catolicismu
IMDb nm0004765
www.andreabocelli.com/
Cambiar los datos en Wikidata

Andrea Bocelli (22  de setiembre de 1958Lajatico Traducir) ye un tenor, músicu, escritor y productor musical italianu. Grabó diez óperes completes (Andrea Chénier, Carmen, Cavalleria Rusticana, Il Trovatore, La Bohème, Manon Lescaut, Pagliacci, Roméo et Juliette, Werther y Tosca), amás de discos con cantares clásicos y de música pop. Ye un cantante conocíu internacionalmente que vendió más de 75 millones de discos en tol mundu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació'l 22 de setiembre de 1958 en Lajatico, un pueblu del campu Toscano. A los 6 años empezó a estudiar pianu y depués empezó cola flauta y el saxofón. Andrea Bocelli nació con glaucoma conxénitu que-y dexó parcialmente ciegu. A la edá de 12 años, por causa d'un golpe na cabeza mientres un partíu de fútbol, la ceguera fíxose total. Decidíu nun dexar qu'esto destruyera la so carrera, siguió alantre con gran fuerza de voluntá, que yá tenía a esa edá. La so pasión pola música llevólu a ufiertar pequeñes actuaciones en celebraciones familiares. Al terminar la escuela media, inscribir na Universidá de Pisa, llegando a llicenciase en Derechu, anque en nengún momentu dexó al llau la so verdadera pasión. Foi capaz de compatibilizar les clases de Derechu coles clases de cantar que recibió del maestru y gran tenor italianu Franco Corelli. Tamién actuó en numberosos locales, lo que dexó perfeccionar la so técnica vocal.

Nel añu de la grabación de la demo Bocelli contraxo matrimoniu con Enrica Cenzatti, a quien conoció en 1987 cuando tocaba'l pianu en chigres.

Carrera musical[editar | editar la fonte]

2000-2001[editar | editar la fonte]

Nel 2000 Bocelli recibe dos nominaciones a los premios Grammy, realiza una xira llamada "World Tour 2000" el so álbum Sacred Arias ye escoyíu polos oyentes d'una emisora de Reinu Xuníu como l'álbum del añu, y conviértese nel clásicu d'álbumes más vendíu, publicáu por un solu artista. Bocelli inscribir nel Llibru de los Récords Guinness quedando na parte cimera d'una selmana a otra, mientres casi tres años y mediu.

Sigue nel ámbitu clásicu y yá non como primerizu graba'l so álbum n'honor al so compositor favoritu Giuseppe Verdi, tituláu de la mesma forma "Verdi". Poco dempués sale a la vienta "La Bohème" d'otru d'el so compositores favoritos Giacomo Puccini, agora col maestru Zubin Mehta na direición.

Siguiendo col tributu a Verdi, graba'l Réquiem completu al pie de la reconocida sopranu Renée Fleming y col direutor d'orquesta Valery Gergiev, un réquiem con escelente soníu contemporaneu, cola fuerza característico de Gergiev, acompañaos de la Orquesta y Coros de Kirov del Teatru Mariinsky en St. Petersburgu, pero con una crítica negativa escontra la participación del tenor Andrea Bocelli. A pesar d'ello Andrea enfrentar a toles crítiques pola aceptación del públicu y acompaña a Zubin Mehta a distintes ciudaes al pie de Renée Fleming compitiendo coles demás versiones del Réquiem con maestros como Claudio Abbado y Riccardo Muti.

Cieli di Toscana ye'l so nuevu álbum Pop, collabora con Bono nuevamente y con Hélène Segara. A partir d'esti álbum empieza a tener cierta amistá col productor musical David Foster, quien collaboró con otros artistes internacionales como Madonna, Céline Dion, Chris Botti, Josh Groban, Kenny G, Whitney Houston, Toni Braxton, según conocióse-y como'l gran descubridor de talentos creando'l grupu The Corrs y a nuevos talentos como Heather Headley, Michael Bublé y el so más nuevu descubrimientu Charice.

Nel 2001, Andrea publica'l so llibru autobiográficu "La música del silenciu" y termina l'añu con otru álbum pop de gran ésitu: "Cieli de Toscana". El discu ye un nuevu trunfu nel pop y música clásica en tol mundu y déxa-y a Bocelli ganar dos Classical Brit Awards, inclusive como "Álbum del Añu". Pa sofitar esti proyeutu, Bocelli ye'l protagonista d'una serie de conciertos que lu llevó a realizar dende China hasta'l Madison Square Garden en Nueva York. Bocelli ye'l primer cantante qu'ufierta un conciertu frente a la Estatua de la Llibertá, a pocos díes de qu'el so padre morriera nel que dedica Sogno al rematar el conciertu, acompañándose de Sarah Brightman y la sopranu Ana María Martínez. Tamién realiza un conciertu memorable nes pirámides d'Exiptu, convirtiéndose yá nun artista de popularidá mundial. rrrr

2002-2003[editar | editar la fonte]

Nel 2002, graba l'álbum "Sentimento" col maestru Lorin Maazel. Realiza xuntu con Zubin Mehta dellos conciertos ente ellos delles presentaciones del Réquiem de Verdi al pie de la sopranu Rennè Fleming. Canta pa'l presidentes George W. Bush y Silvio Berlusconi, amás de cantar nuevamente al pie de Pavarotti, debutar en "Madame Butterfly", realiza'l "Sentimento Tour" ganando delles nominaciones y premios como meyor cantante clásicu.

Andrea torna cola ópera y torna con 2 grandes producciones Tosca y Il Trovatore. De nueva cuenta Zubin Mehta acompaña en Tosca a Andrea cola sopranu Fiorenza Cedolins. En Il Trovatore agora dirixe Steven Mercuriu y acompañar la sopranu Veronica Villaroel.

Pero'l so trabayu nun se ve atayáu y sale a la vienta otru álbum pop llamáu Andrea, que rápido llogra tener ésitu con cantares como "Dell'amore Non Si Sa" del cual realízase'l video n'Italia. Inclúyense amás duos como "Go Where Love Goes" con Holly Stell, "Ensin El to amor" col postreru de la dinastía flamenca Gipsy Kings Mario Reis y una nueva versión de "Dellamore Non Si Sa" pal álbum Odyssey con Hayley Westenra.

Agora nel ámbitu de la ópera, sale a la vienta Werther de Massenet quien agora dirixe Mercuriu. Al pie de sopranu Julia Gertseva y la Orchestra del Teatru Bolona.

En 204003, ye convidáu pol so amigu Pavarottti pa cantar al pie de él nuna nueva edición del "Pavarotti & Friends". Realiza grandes xires por Europa y América al llau d'Ana María Martínez y Steven Mercuriu. Sicasí, a la fin del añu, muerre'l so maestru Franco Corelli.

2004-2007[editar | editar la fonte]

En 2004, Andrea empieza a realizar xires por Asia y yá como tenor más maduru realiza Tosca, Werther y apaez l'álbum Il Trovatore cola ópera completa. Amás llanza un nuevu álbum totalmente Pop llamáu Andrea col qu'empecipia una nueva xira mundial.

Mientres 2005, sigue cola presentación de la ópera Werther y al rematar l'añu realiza un conciertu especial (el so primer conciertu Pop) en Les Vegues con música d'autores llatinos ente ellos, Consuelo Velázquez, Armando Mazaneru, Agustín Lara, Julio Iglesias, José María Lacalle, ente otros.

En 2006, llanza'l so CD Amore, al pie de los sos amigos productores David Foster, Tony Renis y Humberto Gatica, el qu'inclúi temes colos qu'empezó la so carrera polos chigres d'Italia. Canta na ceremonia de clausura de los Xuegos Olímpicos en Turín, Italia cola tema Because We Believe del so álbum Amore. Inaugura'l Teatru del Silenzio con un conciertu totalmente clásicu, allugáu na so ciudá natal Lajatico y cierra l'añu presentándose en ciudaes d'EE. XX. y na Ciudá de Méxicu acompañáu d'Armando Mazaneru. Xuntu con esti álbum inclúyense delles versiones n'italianu, inglés y una totalmente en castellán namái pa los países llatinos con cantares como "Bésame Enforma", "Somos Novios" al llau de Christina Aguilera, "Branu" con Chris Botti, "Fáltesme" con Kenny G, "Les Fueyes Muertes" con Veronica Berti, "Cantar Desafináu" con Stevie Wonder, ente otres, que tuvo gran aceptación por tola población de fala hispana.

En 2007, llanza les óperes Pagliacci y Cavalleria Rusticana. Amás ufierta un conciertu Pop memorial nel Teatru del Silenzio al llau de los sos más grandes amigos: Sarah Brightman, Elisa, Laura Pausini, Heather Headley, Chris Botti, Kenny G, Lang Lang y el productor David Foster. N'este mesmu añu muerre'l so gran amigu Luciano Pavarotti, a quien canta'l Ave Verum Corpus de Mozart na Catedral de Módena. Nesi mesmu añu, pa celebrar los sos más grandes ésitos, graba nueves temes d'estudiu arrexuntaos nel álbum tituláu The Best of Andrea Bocelli: Vivere.

Pa la presentación del so discu Amore, Andrea realiza un conciertu priváu en Les Vegues, que llanza en DVD (Under The Desert Sky). Como parte de la presentación preliminar del álbum, Andrea ye convidáu a la ceremonia de clausura de los Xuegos Olímpicos d'Iviernu en Turín, Italia onde interpreta la tema Because We Believe compuestu por él mesmu y con música de David Foster. Percuerre gran parte del mundu col so álbum Amore y salen a la vienta Cavalleria Rusticana de Pietro Mascagni y Pagliacci de Leoncavallo, dos proyeutos que dende 2001 grabara. Steven Mercuriu dirixe estes óperes acompañáu de la sopranu Ana María Martínez en Pagliacci y la sopranu Paoletta Marrocu en Cavalleria Rusticana.

Andrea celebra 15 años de carrera, a partir de 1992, y saca a la vienta "Vivere: The Best Of Andrea Bocelli" una escoyeta de les sos más grandes ésitos con nuevos arreglos y con nueves versiones d'estudiu. Amás, l'álbum sale nuna versión en castellán onde s'inclúin duetos con Laura Pausini en "Vive yá" y Duce Pontes "El Mar y Tu". Tamién se re-edita'l conciertu ante la Estatua de la Llibertá en 2001 y viéndese nuna edición especial llindada.

Con gran actividá, Andrea ufierta un conciertu inolvidable nel Teatru del Silenzio. Collabora n'otres producciones como "Italia" de Chris Botti, ónde se graba un video nes cais d'Italia. "Io Ci Saró" con Lang Lang y en "Conradiana" d'Ennio Morricone.

2008- actualidá[editar | editar la fonte]

En xineru sale a la vienta'l DVD/CD Vivere Live in Tuscany, una presentación dixital n'alta definición y con pistes bonus como "Domani", "Se la Xente Usasse il Cuore" y "Mille Lune, Mille Onde" grabada en direuto dende Lajatico.

De nuevu na ópera, Andrea llanza una grabación que fixera en 2005: Carmen de George Bizet. Agora dirixe Myung-Whung Chung cola mezzosopranu Marina Domashenko y l'esitosu baxu-barítonu Bryn Terfel. Inclúi'l so debú nel Teatru de la Ópera de Roma con delles actuaciones nel papel principal de Don José.

Realiza'l so tercer conciertu nel Teatru del Silenzio pa presentar el so nuevu álbum "Incanto" qu'inclúi cantares clásicos italianes del cine como "Voglio Vivere Cosi", "Funiculí, Funiculá", "Mamma", "O Surdato Nnammurato", "Vieni Sul Mar", "Granada", "Non Ti Scordar di Me" y delles más, álbum qu'amuesa a un tenor maduru, con nueves aptitúes y con apreciaciones distintes pa ser parte de les lleendes operístiques. Sigue con delles participaciones en festivales como la Gala de Mascagni, Cavalleria Rusticana y presentaciones col tenor Plácido Domingo. Finalmente cierra l'añu con presentaciones pa la televisión y un conciertu na Catedral del estáu de Campeche en Méxicu como parte del XII Festival Internacional del Centru Históricu de Campeche nel que se presentaron diversos grupos de música y artistes internacionales como Il Divo.

En vista del ésitu que ganó mundialmente y a pesar de les dures crítiques a les que s'enfrentó mientres distintes etapes de la so carrera, Andrea Bocelli, reconozse yá como una lleenda única pol so repertoriu Pop y Ópera, estremando un Classical Crossover nel que se coronó como unu de los meyores d'esti xéneru, xunto a Sarah Brightman.Poles dimensiones discográfiques, puede recordase al ésitu de Domenico Modugno en 1958 con "Volara"; sicasí, esti gran ésitu nun paez que vaya a afectar la filosofía de vida del tenor toscanu nin a alloñar de la so familia, de los sos amigos y del amor pol campu toscana.

En 2009, realiza una nueva xira y llega a Suramérica, Perú ye unu de los países visitaos y el so recital capta a más de 20 mil persones y viaxa a República Dominicana presentando la so xira Incanto el 30 d'abril.

Una de les actuaciones más importantes foi'l día 27 de mayu nel Estadiu Olímpicu de Roma, na final de la temporada 2008-09 de la Lliga de Campeones de la UEFA qu'enfrentaba al Manchester United y F.C. Barcelona, que foi'l vencedor d'esta edición. La pieza qu'escoyó Andrea foi una escoyida de la BSO de Gladiator y tamién cantó'l Himnu de la Lliga de Campeones de la UEFA.[1]

El 31 de xineru de 2010, mientres los premios Grammy, Bocelli, Mary J. Blige y David Foster, xunieron les sos voces otra vegada, cantando Bridge over Troubled Water pa concenciar a les víctimes del terremotu d'Haití. Los trés fixeren primeramente una apaición en Larry King Live de CNN.

El 1 de marzu, Bocelli, xuntu con David Foster, fueron honraos por L.A. Italia Filme, Fashion and Art Fest mientres una ceremonia en Grauman's Chinese Theatre, en Hollywood, onde s'amosó un documental de la vida y carrera de Bocelli llamáu "The Story Behind The Voice".

El 12 de marzu, Bocelli fixo una apaición en Skavlan, en Oslo, Noruega, pa promover la so xira escandinava, dando una rara entrevista al conductor del programa Fredrik Skavlan, y más tarde interpretando "Voglio Vivere Cosi", del so álbum Incanto, col Coru de neños noruegos, Sølvguttene.

En abril, volvió a Escandinavia, pa un conciertu nel Telenor Arena, en Oslo, Noruega, el 8 d'abril, un conciertu nel Foru de Copenhague, en Copenhague, Dinamarca, el 9 d'abril, y finalmente un conciertu nel Ericsson Globe en Estocolmo, Suecia, el 11 d'abril. A él xunieron la ganadora de los Premios Tony Heather Headley y 120 músicos de la Orquesta de Conciertos d'Estocolmo, nos trés conciertos, tamién la sueca mezzosopranu Malena Ernman nel so conciertu de Suecia.

El 30 d'abril, Bocelli cantó Nessun Dorma, mientres la ceremonia d'inauguración de la Expo 2010, en Shanghái, China, frente a venti xefes d'Estáu y de Gobiernu, incluyíos el Presidente de China presidente chinu, Hu Jintao, el presidente francés, Nicolas Sarkozy, el presidente surcoreano, Llei Myung-bak, y el Presidente de la Comisión Europea José Manuel Barrosu. A otru día, el 1 de mayu, celebróse un conciertu, tituláu "Charming China", nel Estadiu de Shanghai, frente a una audiencia de 80.000 persones, al pie de los cantantes chinos Song Zuying y Chou Jay, y al pianista Lang Lang concertista de pianu, la Orquesta Filarmónica de China so la direición del so direutor artísticu Yu llargu.

Los dos apaiciones coincidieron cola xira asiática de Bocelli, consistente nun conciertu en Budokan, Tokiu, Xapón, el 28 d'abril, un conciertu en Jamsil Gymnasium, Seúl, Corea del Sur, el 2 de mayu, un conciertu nel Hong Kong Convention and Exhibition Centre, en Hong Kong, el 4 de mayu, un conciertu nel Taipei Arena, Taipei, Taiwan, el 06 de mayu, y finalmente, un conciertu gratuitu, entamáu pola YTL Corporation, nel Xardín Botánicu de Singapur, en Singapur, el 8 de mayu, asistieron más de 12.000 persones, recoyíu al traviés de votación pública, según figures prominentes na rexón, como por casu, el presidente de Singapur, SR Nathan y la so esposa, el multimillonariu de Malasia, y fundador de la YTL Corporation, Yeoh Tiong Lay y el so fíu mayor, Francis Yeoh, l'actriz Michelle Yeoh, y el fundador de Jimmy Choo Ltd, Jimmy Choo. La cantante de pop australiana Delta Goodrem actuó de nuevu con Bocelli nos cinco conciertos, dempués d'él na so xira "My Chritmas 2009 winter tour".

Bocelli encabezó'l "Grand Finale" de Conciertu de la Copa Mundial de la FIFA 2010, nel Coca-Cola Dome, en Johannesburgu, Sudáfrica, pa marcar el final de la Copa del Mundu, xuntu col canadiense Bryan Adams, el 09 de xunetu 2010, dos díes enantes de la final del Mundial.

En 2011 realizó una xira per Suramérica pasando per Colombia, Venezuela, Arxentina, etc, al pie de l'artista española Chenoa. En septiembre d'esi mesmu añu encabezó un conciertu nel Central Park. Cuntó cola participación especial de David Foster, Celine Dion, Tony Bennet, Chris Botti, etc. Interpretó cantares inéditos, como "New York, New York", "More", ente otres.

Al añu siguiente, nuevamente con David Foster, empezó a trabayar nel CD Passione, que se llanzó a principios de 2013 y destacó el dueto con Jennifer López nel cantar "Quiciabes, quiciabes, quiciabes". El CD taba compuestu por cantares románticos, como "la vie en rose", "corcováu", ente otres.

En 2014 llanzo'l CD "Manun Lescaut", que cuntó con Plácido Domingo como direutor d'orquesta y a Ana María Martínez. El mesmu añu llanzó una colección d'ópera, que contién cantares clásicos que Bocelli interpretó a lo llargo de la so carrera. En 2015 viaxó a Miami Beach pa celebrar, nun megaconcierto de munchos artistes, los 100 años de dichu llugar y, pocos díes dempués, participó nun homenaxe a Stevie Wonder. El 30 d'abril emitir por televisión un conciertu del tenor en Milán con motivu de l'apertura de la EXPO BILANU 2015. En mayu d'anguaño realizó la xira llamada "il grande mistero", que consistió n'arrobinar la misión de la familia según la Ilesia Católica ( pos el Papa Francisco encargó-y esi trabayu). La xira foi en casi toa Europa, anque depués llevó la xira a Phidadelphia onde lu cantó al Papa , al pie de cantantes como Juanes, etc El 31 de mayu, en "Bretaña tien talentu", anunció'l so nuevu álbum llamáu "Cinema", que llanzóse'l 23 d'Ochobre ya inclúi la tema de la película "gladiador", " now we are free" en versión italiana y un dueto con Ariana Grande en "y piú ti penso".El CD llanzóse tamién en 2 versiones n'español. L'álbum inclúi cantares de musicales como West Side Story, Evita, The phantom of the opera, ente otros. Depués el 18 de setiembre cantó en direuto nel Hollywood Bowl presentando'l nuevu discu y cuntó cola ayuda de David Foster.

Participación en ópera[editar | editar la fonte]

Andrea Bocelli, dende bien pequeñu, suañaba con cantar ópera escuchando a les sos más grandes ídolos tenores como Enrico Caruso, Mario del Mónaco, Luciano Pavarotti y del so maestru Franco Corelli. En concluyendo los sos estudios, trabaya mientres un añu como abogáu pa depués dedicase por completu a la música. Collaboró con personalidaes de la ópera ente les que se destacar Ana María Martínez, Angela Gheorghiu, Anna Netrebko, Barbara Frittoli, Bryn Terfel, Cecilia Bartoli, Elena Obraztsova, Eva Mei, Ildebrando D'Arcangelo, José Carreres, Luciano Pavarotti, Lucio Gallu, Marisa Domashenko, Olga Borodina, Paoletta Marrocu, Plácido Domingo, Renée Fleming, Verónica Villaroel, Violeta Urmana y con direutores musicales como Alan Gilbert, Eugene Kohn, Fabio Luisi, Lorin Maazel, Marcu Armiliato, Myung-Whung Chung, Steven Mercuriu, Valery Gergiev, Zubin Mehta, ente otros.

En 1992, dempués de faer audiciones con Zucchero, nel branu d'esi mesmu añu, Andrea viaxa a Turín pa tomar clases col yá retiráu maestru Franco Corelli nesa dómina, escuchar cantar "Che Gelida Manina" de Puccini, aria cola que lo acepta nes sos clases, que terminen pocu tiempu dempués llevándolo a tomar llecciones de cantar con Bettarini, hasta que'l maestru muerre en 1997 a la edá de 83 años. Nesi mesmu añu graba Viaggio Italianu nel qu'inclúi destacaes aries como "Nessun Dorma" de Turandot, "Llamentu di Federico" de L`Arlesiana, el "Ave Maria" de Schubert, "`O sole mio", "La donna è mobile" de Rigoletto, ente otres, y col qu'empieza a ganar dellos premios a nivel mundial.

A pesar de perder la vista, Andrea nun se ve imposibilitáu pa poder actuar como los grandes tenores llíricos, polo qu'en 1998 tien el so primer acercamientu col teatru, de febreru 18 al 25 d'esi añu, interpreta'l papel de Rodolfo en La Bohème de Puccini que se lleva a cabu nel Teatru Communale de Cagliari, el direutor ye Steven Mercuriu, la Mimi al so llau tuvo representada por Daniela Dessi, y ye tresmitida pola RAI TV el 28 de febreru. En marzu del mesmu añu, graba l'álbum operísticu "Aria" nel que contién aries de La Bohème, Rigoletto, Tosca, Carmen, Madama Butterfly, La Fanciulla del West, La Fille du Règiment, ente otres.

Un añu dempués, en 1999, dende ochobre 7 al 19 de payares, dirixir a los Estaos Xuníos d'América pal so debú en Werther de Massenet na ciudá de Detroit, acompañáu nuevamente del direutor Steven Mercuriu. Él ta animáu pol públicu, pero criticáu negativamente pola prensa.

En 2000, ye llanzada la so primer ópera completa La Bohème de Puccini al llau del maestru Zubin Mehta.

Empezando'l 2001, a partir del 19 al 23 de xineru, realiza'l so cuartu papel na ópera, que retrata con ésitu'l calter del títulu Amico Fritz de Mascagni na ópera del mesmu nome nel Teatru Filarmónicu di Verona, Italia. Comparte escenariu con Cecilia Gasdia y el direutor Steven Mercuriu.

Del 26 de xunetu al 3 d'agostu de 2002, Andrea fai'l papel del teniente Benjamín Franklin Pinkerton en "Madama Butterfly" nel 48th Festival Puccini de Torre del Llagu.

En febreru de 2003 Andrea presenta un conciertu esclusivu de "Madame Butterfly", xuntu con Carla Maria Izzo nel Grimaldi Forum de Montecarlo, a la qu'asistieron la princesa Carolina de Mónaco. En mayu del mesmu añu sale a la vienta la so segunda obra Tosca.

En xineru de 2004, en Bolonia, interpreta de nueva cuenta la ópera Werther de Massenet xuntu con La Charlotte que ye interpretada por Julia Gertseva. En xunu del mesmu añu ye llanzáu Il Trovatore de Verdi. En xunetu, Andrea interpreta'l pintor Cavaradossi en Tosca de Puccini na Torre del Llagu n'Italia con ocasión del 50 aniversariu del Festival Puccini.

Rematando 2005 sale a les tiendes Werther, la so tercer ópera completa.

N'ochobre de 2006, sale a la vienta la ópera Pagliacci de Leoncavallo con Andrea cantando'l papel de Canio xuntu con Ana María Martínez, dirixe'l so amigu y direutor Steven Mercuriu.

En 2007, llanza Cavalleria Rusticana de Mascagni al llau de Paoletta Marrocu y de nueva cuenta dirixe Steven Mercuriu.

A metá del 2008 poner al mercáu la ópera completa Carmen de Bizet con Andrea Bocelli, Marisa Domashenko, Eva Mei y Bryn Terfel. La direición ye a cargu del maestru y amigu Myung-Whung Chung.

En xunetu de 2008, de nuevu torna a los teatros cola ópera Carmen de Bizet, na qu'interpreta'l papel de Don José xuntu con Ildiko Komlosi nel papel de Carmen y Maria Carola como Micaela, la direición ye a cargu del maestru Alain Lombard llevándose a cabu nel famosu Teatru dell'Opera di Roma, Italia.

Colaboración[editar | editar la fonte]

Andrea Bocelli trabayó enantes y mientres lo llargo de la so carrera pola so única pasión: la música. Mientres esta trayeutoria collaboró con un gran númberu de músicos, cantantes y productores musicales. Dientro de les sos participaciones vocales destáquense les que fixo con Ana María Martínez, Angela Gheorghiu, Anna Netrebko, Bono, Bruce Dickinson, Bryn Terfel, Cecilia Bartoli, Céline Dion, Chris Botti, Christina Aguilera, David Foster,David Garrett , Duce Pontes, Elisa, Eros Ramazzotti, Gerardina Trovato, Giorgia, Heather Headley, Hayley Westenra, Helena Hellwig, Ildebrando D'arcangelo, John Miles, José Carreres, Josh Groban, Kai Hansen, Katherine Jenkins, Katherine Mcphee, Kenny G, Lang Lang, Laura Pausini, Luciano Pavarotti, Mary J. Blige, Mario Reis, Marta Sánchez, Michael Jackson, Natalie Cole, Olga Borodina, Plácido Domingo, Reba McEntire, Renée Fleming, Sarah Brightman, Stevie Wonder, Tina Arena, Tony Bennett, Veronica Villarroel, Violeta Urmana, Zucchero, Nelly Furtado, Yuri, Sara Tunes, en 2014 con Barbra Streisand y en 2015 cola cantante del momentu Ariana Grande

Tesitura y tipu de voz[editar | editar la fonte]

El tipu vocal d'Andrea ye tenor llixeru, y el so rangu vocal ye de trés octaves: dende'l Re2, na tema Resta Qui, del álbum CIeli di Toscana,[1] hasta'l Re5, na aria Possente amor, el mio chiama de Verdi.

Vida personal[editar | editar la fonte]

Andrea Bocelli cola so esposa Verónica Berti

Conoció a la so primer esposa, Enrica, con quien tuvo dos fíos, mientres cantaba en pianu chigre de primeres de la so carrera. Casáronse'l 27 de xunu de 1992. El so primer fíu, Amos, nació en febreru de 1995. El so segundu fíu, Matteo nació n'ochobre de 1997. En 1998, Bocelli foi nomáu una de les 50 persones más belles de la Revista People.

En 2002, Bocelli divorcióse civilmente d'Enrica, y llogró la nulidá matrimonial eclesiástica.[2] Poco dempués conoció a Verónica Berti con quien contraxo matrimoniu'l 21 de marzu de 2014, escoyendo esti día pa coincidir col empiezu de la Primavera y el segundu cumpleaños de la so fía Virginia, nacida en 2012. La pareya vive en Forte dei Marmi, y l'ex esposa de Bocelli y el so dos fíos viven na residencia anterior de la pareya na mesma comuña, en Versilia.

El padre de Bocelli, Sandro Bocelli, morrió'l 30 d'abril de 2000. La so madre animó-y a que cumpliera los sos compromisos y asina cantó pal Papa en Roma el 1 de mayu y de momentu tornó a la so casa pal entierru. Na so presentación del 5 de xunetu, que foi filmada para PBS American Dream—Andrea Bocelli's Statue of Liberty Concert, Bocelli dedicó'l encore Sogno a la memoria del so padre. Una seición del camín a lo llargo de la sablera en Jesolo, na mariña adriática italiana, foi nomada n'honor de Bocelli el 11 d'agostu de 2003

En 2006, Bocelli influyó nel conceyu de la so ciudá natal Lajatico pa construyir un teatru al campu, el Teatru del Silenzio. Bocelli presentóse namái per una sola nueche. Una nueche, cada mes de xunet u'l teatru va abrir pa presentaciones. El restu del tiempu va permanecer en silenciu. Dende l'apertura s'han celebrando nueve conciertos, en xunetu de 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 y 2014.En 2015, dio 2 conciertos nun añu en dichu teatru por cuenta de los sos 10 años de fundación.

Andrea Bocelli definióse a sigo mesmu como un «fervosu católicu».[3]

En 2011 creó "Andrea Bocelli Foundation", una fundación que les sos acciones solidaries fueron motivu de munchos premios recibíos nos últimos años.

Premios[editar | editar la fonte]

  • Ganador como meyor debutante nel Festival del Cantar de San Remo en 1994.
  • Premios ECHO na categoría Single Nacional del Añu pol cantar Time to Say Goodbye en 1997.
  • Premios ECHO na categoría "Bestseller del Añu" pol álbum Viaggio Italianu en 1997.
  • Premios Bambi en 1999.
  • Dos World Music Awards unu na categoría "Meyor Cantante Italianu" y otru por "Meyor Inerpretación Clásica" en 1998.
  • Premios ECHO por "Álbum Clásicu Más Vendíu" con Aria – the opera album en 1998.
  • Premios ECHO na categoría "Bestseller del Añu" por Sacred Arias en 2000.
  • Dos "Classical BRIT Awards" na categoría "Álbum Clásicu Más Vendíu" y "Álbum del añu" por Sacred Arias en 2000.
  • Goldene Europa por Música Clásica en 2000.
  • Goldene Kamera na categoría "Music & Entertainment" en 2002.
  • Dos "World Music Awards" nes categoríes "World best selling classical artist" y "Best selling Italian artist" en 2002.
  • Premiu Telegatto pela banda sonora de la serie Cuore en 2002.
  • Classical BRIT Award na categoría "Outstanding Contribution to Music" en 2002.
  • Dos "Classical BRIT Awards" nes categoríes "Best selling classical album" y "Album of the year" pol álbum Sentimento en 2003.
  • Dos World Music Awards por "Best Italian Artist" y "World's Best-selling Classical Artist" en 2006.
  • Premios Telegatto en platinum por "Italian music in the world" en 2008

Honores[editar | editar la fonte]

Andrea Bocelli recibiendo una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood.

El 4 de marzu de 2006, recibió per parte del Gobierno Italian u'l nomamientu como Gran Oficial de la Orde al Méritu de la República Italiana[4] y ye presidente honorariu de la fundación del Teatru del Silenzio.

En 2009, foi condecoráu Gran Oficial de la Orde del Méritu de Duarte, Sánchez y Esmornia pol Gobiernu Dominicanu otorgáu pol Presidente de la República Dominicana lic. leonel fernández , poles sos contribuciones al arte y la cultura internacional.

El 2 de marzu de 2010, foi galardonáu con una estrella nel Paséu de la Fama de Hollywood pola so contribución al teatru en vivu.

Charts de Time to Say Goodbye[editar | editar la fonte]

Chart (2005433) Peak
position
O.S. Hot Classic Club Play 1 (Por 2 Selmanes)
Hot Canadian Dixital Singles 1
Romantic Latin America Play 1 (1 Mes)
Canadian Top 100 1 (1 mes)
Billboard 1 (4 meses)

Discografía[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Discografía d'Andrea Bocelli

Pop[editar | editar la fonte]

Clásica[editar | editar la fonte]

Ópera[editar | editar la fonte]

Discografía en castellán[editar | editar la fonte]

Senciellos[editar | editar la fonte]

DVD[editar | editar la fonte]

Cantares n'Español[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Cieli di Toscana, Llibru de Partitures (Songs Book), Nuova Carisch, 2001, ISBN 88-507-0101-2,páxines 30 a 34.
  2. La boda (a la fin) d'Andrea Bocelli, El Mundo
  3. mio-mensaxe-nun ye-solo-contra-albuertu-sinón-a-favor-de-la vida/#.UaHf_2R5y_0 Andrea Bocelli: El mio mensaxe nun ye namái contra albuertu… sinón a favor de la vida. Aciprensa. 28 de xunu de 2010. http://www.aciprensa.com/noticies/andrea-bocelli-el mio-mensaxe-nun ye-solo-contra-albuertu-sinón-a-favor-de-la vida/#.UaHf_2R5y_0. Consultáu 'l 26 de mayu de 2013. 
  4. Sitiu web del Quirinal

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Andrea Bocelli