Saltar al conteníu

Ennio Morricone

Esti artículu foi traducíu automáticamente y precisa revisase manualmente
De Wikipedia
Ennio Morricone
Vida
Nacimientu Roma[1], 10 de payares de 1928[2]
Nacionalidá Bandera d'Italia Italia
Residencia Roma
Muerte Roma[3], 6 de xunetu de 2020[4] (91 años)
Sepultura Cimitero Laurentino (en) Traducir
Causa de la muerte femoral fracture (en) Traducir[5]
Familia
Padre Mario Morricone
Casáu con Maria Travia
Fíos/es
Estudios
Estudios Accademia Nazionale di Santa Cecilia
Llingües falaes italianu[6]
Alumnu de Goffredo Petrassi
Oficiu
Oficiu direutor d'orquesta, pianista, film score composer (en) Traducir, arreglista, compositor, trompetista, productor musical, músicu, orchestra leader (en) Traducir, orchestrator (en) Traducir
Llugares de trabayu Roma
Emplegadores Accademia Nazionale di Santa Cecilia
Trabayos destacaos Il buono, il brutto, il cattivo
Once Upon a Time in the West
Premios
Nominaciones
Miembru de The Ennio Morricone Orchestra (en) Traducir
Seudónimos Dan Savio y Leo Nichols
Xéneru artísticu música de cine
Instrumentu musical pianu
trompeta
Discográfica Virgin Records
IMDb nm0001553
enniomorricone.org
Cambiar los datos en Wikidata

Ennio Morricone (10 de payares de 1928, Roma – 6 de xunetu de 2020, Roma) foi un compositor y direutor d'orquesta italianu. Ye mundialmente conocíu por haber compuestu la banda sonora de más de 500 películes y series de televisión.

Les sos composiciones formaron parte de más de 20 películes gallardoniaes, como tamién pieces sinfóniques y corales. Destaquen, ente otros, los sos trabayos en películes del spaghetti western, de la mano del so amigu Sergio Leone, como Por un puñáu de dólares (1964), La muerte tenía un preciu (1965), El bonu, el feu y el malu (1966) o C'era una volta il West (1968). Sicasí, la so obra estender a ensame de xéneros de composición, convirtiéndolo asina n'unu de los compositores más versátiles de la historia del cine y tamién de los más influyentes del sieglu XX. Les sos composiciones pa Days of Heaven, The Mission o Cinema Paradiso son catalogaes como auténtiques obres maestres.[16]

Biografía

[editar | editar la fonte]

Nacíu en Roma, Morricone empezó a tocar la trompeta cuando yera neñu y estudiar na Academia Nacional de Santa Cecilia a la edá de nueve años. A los seis compunxera la so primer obra, polo tanto'l so padre, Mario Morricone, que yera músicu inscribió-y nesta academia. Cuando tenía doce años entró nun conservatoriu, inscribiéndose nun programa d'harmonía de cuatro años, qu'acabó en seis meses. El so diploma de trompeta recibir en 1946 y a partir d'esi añu empezó a trabayar profesionalmente componiendo la música de Il Mattino (La mañana). Dempués de graduase en 1954, empezó a ser un escritor pantasma, componiendo música pa películes, que s'atribuyíen a famosos músicos de la dómina. Llueu ganó popularidá por cuenta de la composición de música de fondu pa programes de radio y pocu dempués daría'l saltu a la gran pantalla.

Nos años cincuenta recibió un diploma n'instrumentación pa banda. Tamién-y foi dau pol tamién compositor Goffredo Petrassi un diploma en composición. En 1955, Morricone dedicar a iguar la música d'otros compositores que yá taben establecíos nel cine. Al poco tiempu, Sergio Leone, un amigu de la infancia de Morricone, riquir por que fuera el compositor de les bandes sonores de les sos películes. Xuntos crearon un puntu de vista distinta del Western tradicional cola película Un puñáu de dólares.

Nos años 80 y 90, Morricone siguió componiendo pa Leone, como en Once Upon a Time in America (1984). Tamién compunxo pa otros direutores como Roland Joffé en The Mission (1986), Brian de Palma en The Untouchables (1987) o Giuseppe Tornatore en Cinema Paradiso (1988). Otres composiciones más recién de calter notable son nes películes Malèna (2000), Campos d'Esperanza (2005) o Baarìa (2009).

Morricone recibió dos premios Grammy, dos Globos d'Oru, cinco BAFTA, diez David de Donatello, once Nastro d'argento y el Premiu de Música Polar en 2010, consideráu esti postreru como'l Nobel de la música. En 2007, recibió'l Óscar honoríficu «poles sos magnífiques y polifacétiques contribuciones nel arte de la música de cine», amás de ser nomáu al Óscar cinco veces na categoría de Meyor banda sonora orixinal. A lo llargo de la so carrera, Morricone vendió más de 70 millones de discos.[17]

Premios principales

[editar | editar la fonte]

Premiu Óscar[18]

AñuCategoríaPelículaResultáu
1978Meyor Banda SonoraDays of HeavenNomáu
1986Meyor Banda SonoraThe MissionNomáu
1987Meyor Banda SonoraThe UntouchablesNomáu
1991Meyor Banda SonoraBugsyNomáu
2000Meyor Banda SonoraMalènaNomáu
2006Óscar honoríficuN/DGanador

Globos d'oru[19]

AñuCategoríaPelículaResultáu
1982Meyor Cantar OrixinalButterflyNomáu
1985Meyor Banda SonoraOnce Upon a Time in AmericaNomáu
1987Meyor Banda SonoraThe MissionGanador
1988Meyor Banda SonoraThe UntouchablesNomáu
1990Meyor Banda SonoraCasualties of WarNomáu
1992Meyor Banda SonoraBugsyNomáu
2000Meyor Banda SonoraLa leggenda del pianista sull'oceanoGanador
2001Meyor Banda SonoraMalènaNomáu

Premios BAFTA[20]

AñuCategoríaPelículaResultáu
1980Premiu BAFTA Anthony Asquith a la meyor música de películaDays of HeavenGanador
1985BAFTA a la meyor música orixinalOnce Upon a Time in AmericaGanador
1987BAFTA a la meyor música orixinalThe MissionGanador
1988BAFTA a la meyor música orixinalThe UntouchablesGanador
1991BAFTA a la meyor música orixinalCinema ParadisoGanador

Premios Grammy.[21] En 2009, la 'Recording Academy', axencia qu'apurre los premios Grammy, incluyó la banda sonora de El bonu, el feu y el malu, de 1969, nel 'Grammy Hall of Fame'.[22]

AñuCategoríaPelículaResultáu
1988Meyor Banda SonoraThe UntouchablesGanador
1995Meyor Banda SonoraWolfNomáu
1997Meyor Banda SonoraL'uomo delle stelleNomáu
1999Meyor Banda SonoraBulworthNomáu
2014Grammy Trustees AwardPremiu pola trayeutoria na músicaGanador

David de Donatello[20]

AñuCategoríaPelículaResultáu
1981Meyor Banda SonoraBianco, rosso y VerdoneNomáu
1981Meyor Banda SonoraLa storia vera della signora delle camelieNomáu
1988Meyor Banda SonoraGli occhiali d'oroGanador
1989Meyor Banda SonoraCinema ParadisoGanador
1990Meyor Banda SonoraMio caru dottor GräslerNomáu
1991Meyor Banda SonoraStanno tutti beneGanador
1993Meyor Banda SonoraLa scortaNomáu
1993Meyor Banda SonoraJona che visse nella balenaGanador
1996Meyor Banda SonoraL'uomo delle stelleNomáu
1999Meyor Banda SonoraLa leggenda del pianista sull'oceanoGanador
2000Meyor Banda SonoraCanone inversuGanador
2001Meyor Banda SonoraMalènaNomáu
2006Meyor Banda Sonora50 aniversariu del David de DonatelloGanador
2007Meyor Banda SonoraLa desconocidaGanador
2010Meyor Banda SonoraBaarìaGanador
2013Meyor Banda SonoraLa migliore offertaGanador

Nastro d'argento, apurríos pol 'Sindicatu Nacional Italianu de Periodistes de Cine'.[20]

AñuCategoríaPelículaResultáu
1965Meyor Banda SonoraPor un puñáu de dólaresGanador
1967Meyor Banda SonoraUccellacci e uccelliniNomáu
1969Meyor Banda SonoraC'era una volta il WestNomáu
1970Meyor Banda SonoraMetti, una sera a cenaGanador
1971Meyor Banda SonoraMetelloNomáu
1972Meyor Banda SonoraSacco y Vanzetti (película)Ganador
1985Meyor Banda SonoraOnce Upon a Time in AmericaGanador
1988Meyor Banda SonoraThe UntouchablesGanador
1989Meyor Banda SonoraCinema ParadisoNomáu
1994Meyor Banda SonoraJona che visse nella balenaNomáu
1999Meyor Banda SonoraLa leggenda del pianista sull'oceanoGanador
2000Meyor Banda SonoraCanone inversuGanador
2001Meyor Banda SonoraMalènaGanador
2004Meyor Banda SonoraAl cuore si comandaNomáu
2007Meyor Banda SonoraLa desconocidaGanador
2008Meyor Banda SonoraI demoni di San PietroburgoNomáu
2010Meyor Banda SonoraBaarìaGanador
2013Meyor Banda SonoraLa migliore offertaGanador

Otros premios

[editar | editar la fonte]

Llistáu d'obres

[editar | editar la fonte]

Cine[23]

[editar | editar la fonte]

Documentales[23]

[editar | editar la fonte]
  • 1962: Gli italiani e le vacanze
  • 1964: I malamondo
  • 1971: Oceano
  • 1974: Sesso in confessionale
  • 1975: Macáu
  • 1975: A Escola Aberta
  • 1976: Ariel Limon
  • 1978: Forza Italia!
  • 1980: The Fantastic World of M.C. Escher
  • 1982: Maya Plisetskaja
  • 1983: Pelota
  • 1989: 12 registi per 12 città
  • 1990: Ennio Morricone: la musica negli occhi
  • 1994: Roma Imago Urbis: Parte I - Il mitu
  • 1994: Roma Imago Urbis: Parte II - L'immortalità
  • 1994: Roma Imago Urbis: Parte III - Gli acquedotti
  • 1994: Roma Imago Urbis: Parte V - I volti
  • 1995: Roma Imago Urbis: Parte VI - Le gesta 039;'
  • 2001: Un altro mondu è possibile
  • 2002: Carlo Giuliani, ragazzo
  • 2002: I sogni nel mirino
  • 2006: Adolfo Celi, un uomo per due culture
  • 2009: Salvara Procida
  • 2013: Vengeance rides a horse

Videoxuegos

[editar | editar la fonte]

Otres composiciones

[editar | editar la fonte]

Referencies

[editar | editar la fonte]
  1. ↑ Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 10 avientu 2014. Llingua de la obra o nome: alemán. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  2. ↑ Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 9 abril 2014. Llingua de la obra o nome: alemán. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  3. ↑ URL de la referencia: https://www.reuters.com/article/people-morricone/italian-composer-ennio-morricone-dies-report-idUSR1N2CT01N.
  4. ↑ URL de la referencia: https://www.lefigaro.fr/musique/le-compositeur-ennio-morricone-fidele-collaborateur-de-sergio-leone-est-mort-20200706.
  5. ↑ URL de la referencia: https://www.ilsecoloxix.it/cultura-e-spettacoli/2020/07/06/news/e-morto-ennio-morricone-aveva-91-anni-la-musica-ha-scritto-la-storia-del-cinema-1.39050039.
  6. ↑ Afirmao en: catálogu de la Biblioteca Nacional Checa. Identificador NKCR AUT: xx0002135. Data de consulta: 1r marzu 2022.
  7. ↑ «Nastri d'Argento» (italianu). Italian National Syndicate of Film Journalists. Consultáu'l 25 avientu 2013.
  8. ↑ URL de la referencia: https://www.europeanfilmacademy.org/European-Film-Awards-Winners-1999.74.0.html. Direición web d'archivu: https://web.archive.org/web/20190330120507/https://www.europeanfilmacademy.org/European-Film-Awards-Winners-1999.74.0.html. Data de consulta: 13 avientu 2019.
  9. ↑ «Dettaglio decorato» (italianu). Presidency of the Italian Republic. Consultáu'l 25 avientu 2013.
  10. ↑ URL de la referencia: https://www.oscars.org/oscars/ceremonies/2007.
  11. ↑ URL de la referencia: https://www.europeanfilmacademy.org/2013.393.0.html. Direición web d'archivu: https://web.archive.org/web/20190718183450/https://www.europeanfilmacademy.org/2013.393.0.html. Data de consulta: 19 xineru 2020.
  12. ↑ URL de la referencia: https://www.oscars.org/oscars/ceremonies/2016.
  13. ↑ URL de la referencia: http://razzies.com/asp/content/XcNewsPlus.asp?cmd=view&articleid=23. Direición web d'archivu: https://web.archive.org/web/20110715155815/http://razzies.com/asp/content/XcNewsPlus.asp?cmd=view&articleid=23. Data de consulta: 22 payares 2019.
  14. ↑ URL de la referencia: http://razzies.com/asp/content/XcNewsPlus.asp?cmd=view&articleid=22. Direición web d'archivu: https://web.archive.org/web/20110715155800/http://razzies.com/asp/content/XcNewsPlus.asp?cmd=view&articleid=22. Data de consulta: 16 payares 2019.
  15. ↑ URL de la referencia: https://www.europeanfilmacademy.org/2005.103.0.html. Direición web d'archivu: https://web.archive.org/web/20190720123917/https://www.europeanfilmacademy.org/2005.103.0.html. Data de consulta: 24 avientu 2019.
  16. ↑ Crisafulli, Chuck (23 de febreru de 2007). «Italian composer Morricone scores honorary Oscar» (inglés). Reuters. Consultáu'l 11 de xunu de 2014.
  17. ↑ «Morricone contro il metodo di insegnamento della musica a scuola» (italianu). Net1News (27 de xunetu de 2012). Consultáu'l 11 de xunu de 2014.
  18. ↑ «Awards data base, Ennio Morricone» (inglés). Oscars.org. Consultáu'l 13 de xunu de 2014.
  19. ↑ «Ennio Morricone» (inglés). Hollywood foreign press association - Official website of the Annual Golden Globe Awards. Consultáu'l 13 de xunu de 2014.
  20. 1 2 3 «Ennio Morricone awards» (inglés). IMDB. Consultáu'l 13 de xunu de 2014.
  21. ↑ «Past winners search» (inglés). Grammy.com. Consultáu'l 13 de xunu de 2014.
  22. ↑ «Grammy Hall of Fame» (inglés). Grammy.com. Archiváu dende l'orixinal, el 2011-02-19. Consultáu'l 13 de xunu de 2014.
  23. 1 2 «Ennio Morricone filmography» (inglés). Internet Movie Database. Consultáu'l 31 de xunetu de 2014.
  24. ↑ «papa-francisco Ennio Morricone estrena espectacular “Misa” pal Papa Francisco» (12 de xunu de 2015). Consultáu'l 14 de xunetu de 2015.

Enllaces esternos

[editar | editar la fonte]

Sacáu de «https://ast.wikipedia.org/w/index.php?title=Ennio_Morricone&oldid=4458094»