Diferencies ente revisiones de «Filosofía del llinguaxe»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
m
Iguo testu: -"empléu" +"emplegu"
m (correiciones)
m (Iguo testu: -"empléu" +"emplegu")
Tocando darréu la tema del pensamientu y la mente, tamién se preguntó: ¿Cómo se rellaciona'l llinguaxe cola mente del emisor y la del receptor?, ¿cómo se rellaciona'l llinguaxe col mundu?, ¿cómo constrúi la nuesa realidá'l llinguaxe?
 
La filosofía del llinguaxe ye parte vital d'una filosofía polo xeneral, por cuenta de que puede determinar noción de [[esperiencia]] y la [[esistencia]] del [[Suxetu (filosofía)|suxetu]], según tamién la noción de d'[[yo|unu mesmu]].
 
== Filósofos del llinguaxe Dalgunos de los filósofos del llinguaxe más importantes son [[Gottlob Frege]], [[Bertrand Russell]], [[Ludwig Wittgenstein]], [[Wilhelm von Humboldt]], [[Charles Williams Morris]], [[Gadamer]], [[John Langshaw Austin]] y [[Mijaíl Bajtín]].
Nel senu de la [[filosofía|filosofía continental]] la filosofía del llinguaxe nun ye estudiada, como sí asocede dientro de la [[filosofía analítica]], como una disciplina independiente. Sicasí, les reflexones en redol al llinguaxe son fundamentales n'ensame de cañes filosófiques tradicionalmente etiquetaes como pertenecientes a la [[filosofía continental]], por casu, la [[semiótica]], la [[Fenomenoloxía (filosofía)|fenomenoloxía]], la [[ontoloxía]], el [[Heidegger|heideggerianismo]], la [[hermenéutica]], la [[deconstrucción]], el [[Estructuralismu (llingüística)|estructuralismu]], el [[esistencialismu]] o la [[teoría crítica]] de la [[Escuela de Frankfurt]]. En casi toes estes disciplines la idea de llinguaxe ye unviada al conceutu de [[logos]] desenvueltu na filosofía griega antigua entendida como discursu o dialéctica. El llinguaxe y los conceutos son reparaos como formando parte de la hestoria cultural. Los ancestros denominen al llinguaxe como parte fundamental d'una vida llargo y provechoso. Anguaño siguimos teniendo esa mesma concepción.
 
Nel campu de la [[hermenéutica]], esto ye, la teoría de la interpretación polo xeneral, les reflexones en redol al llinguaxe xugaron un papel fundamental nel senu de la [[filosofía continental]] a lo llargo de too el [[sieglu XX]]sobremanera dientro de la llinia de reflexón empecipiada por [[Martin Heidegger]] cola so propuesta de xiru ontolóxicu de la comprensión. [[Martin Heidegger]] combinó la [[Fenomenoloxía trascendental|fenomenoloxía]] desenvuelta pol so maestru [[Edmund Husserl]], la hermenéutica de [[Wilhelm Dilthey]] y gran cantidá de conceutos heredaos de la filosofía de [[Aristóteles]] pa desenvolver la so concepción particular del llinguaxe. [[Heidegger]] consideraba que'l llinguaxe anguaño ta cosificado pol sobreuso de los conceutos más fundamentales y, por ello, estos conceutos yá nun son aptos pa entamar l'estudiu en fondura del [[Ser]]. Por casu, la mesma palabra [[ser]] cargóse con ensame d'acepciones que la faen desaparente pa la espresión. Ye por ello que Heidegger se vale de la ductibilidad del so idioma maternu, nel qu'escribió toles sos obres, el [[Idioma alemán|alemán]] pa crear nueves pallabres que nun tuvieren cosificadas pol so usu que fueron emplegaes nel desenvolvimientu de la so filosofía. Nesti trabayu de reinvención llingüística [[Heidegger]] arrenunció a conceutos fundamentales de la tradición filosófiques como, por casu, [[conciencia]], [[ego]], [[Naturaleza humana|humanidá]], [[naturaleza]]. Dientro de los conceutos más importantes xeneraos por Heidegger atópense'l de [[Ser-en-el mundu]] ''In-der-Welt-Sein'', ''Seyn'' o ''Exsistencia'' (conforme coles traducciones habituales). Na so célebre obra [[El ser y el tiempu]] (''Sein und Zeit'', tamién traducida como ''Ser y tiempu'', prescindiendo de los artículos) Heidegger constrúi les sos filosofía del llinguaxe en redol al conceutu fundante de ''Ser-en-el mundu'', tal filosofía centrar na fala, esto ye, nel empléuemplegu que se realiza del llinguaxe de forma cotidiana. Heidegger considera que la escritura nun ye más qu'un suplementu de la fala (nesto sigue la considerancia [[Platón|platónica]] contenida nel [[Fedro]]), esto debe a que'l llector constrúi la so propiu fala interna mientres llee. La característica fundamental del llinguaxe ye qu'ésti ye anterior a la fala, cuando somos refundiaos al mundu'l llinguaxe yá ta ende, colos sos significaos culturalmente establecíos. Por cuenta de esti sucesu Heidegger puede falar d'una cierta precomprensión del mundu contenida, a priori, nel llinguaxe. Sicasí, esta precomprensión namái remanez una vegada nomóse la cosa o ''articuláu'l so intelegibilidad''.
 
El filósofu alemán, y discípulu de [[Martin Heidegger]], [[Gadamer|Hans Georg Gadamer]] popularizó estes idees na so obra [[Verdá y métodu]] (''Wahrheit und Methode'', 1960) na que proponía una ontoloxía hermenéutica completa. Nesta obra Gadamer considera que'l llinguaxe ye "la esencia del ser humanu" y que como tal ye'l mediu al traviés del cual ye posible que la comprensión tenga llugar nel ser humanu, ye más, tou lo que puede ser entendíu ye llinguaxe. Pa Gadamer el mundu ye constituyíu lingüísticamente y nun puede esistir namás allá del llinguaxe.

Menú de navegación