Diferencies ente revisiones de «Pueblu saxón»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ensin cambiu de tamañu ,  hai 5 meses
Plural -ón > -onos solo si ye un aumentativu; "saxón" nun ye dal aumentativu.
m (+{{control d'autoridaes}})
(Plural -ón > -onos solo si ye un aumentativu; "saxón" nun ye dal aumentativu.)
{{Ficha de pueblu antiguu
|nome = SaxonosSaxones
|mapa = OldSaxonArea.png
|mapa pie = En mariellu la área nel que se falaba'l saxón antiguu, idioma de los saxonossaxones.
|etnia = [[Pueblos xermánicos occidentales|Xermanos occidentales]]
|idioma = [[Saxón antiguu]]
}}
 
Los '''saxonossaxones'''<ref>{{DALLA|saxón, -ona, -ón (-ono)|43912}}</ref> (en [[llatín]], ''Saxones'') fueron una [[confederación]] d'[[Pueblos xermánicos|antigües tribus xermániques]] venceyaos nel planu etnolingüístico a la [[Pueblos xermánicos occidentales|caña occidental]]. La so zona d'asentamientu más antigua que se conoz ye [[Nordalbingien]] (Albingia septentrional), un territoriu que se correspuende aprosimao cola moderna [[Holstein]].
 
Los sos modernos descendientes na [[Baxa Saxonia]] y [[Westfalia]] y otros estaos d'[[Alemaña]] son consideraos étnicamente xermanos; l'Estáu llibre de [[Saxonia]] nun ta habitáu por saxonossaxones étnicos; l'Estáu de [[Saxonia-Anhalt]] namái lo ta nel so parte noroccidental; los que se topen nos [[Países Baxos]] orientales tán consideraos étnicamente [[Pueblu holandés|holandeses]]; aquellos que s'atopen nel noroeste de [[Bélxica]] ([[Rexón Flamenca]]) tán consideraos étnicamente [[Pueblu flamencu|flamencos]]; aquellos que se topen nel norte de [[Francia]] son consideraos étnicamente [[Pueblu francés|franceses]]; y los que s'atopen na [[Inglaterra]] meridional son étnicamente [[Pueblu inglés|ingleses]] (vease [[anglosaxones]]).
 
El anglosaxones participaron nel [[Invasión anglosaxona de Gran Bretaña|asentamientu xermánicu]] de [[Britania]] mientres y dempués del [[sieglu V]]. Nun se sabe cuántos emigraron dende'l continente a [[Gran Bretaña]], anque se faen estimaciones d'un númberu total de colonos xermánicos ente 10.000 y 200.000.<ref>[https://www.ucl.ac.uk/media/library/apartheidengland ''Germans set up an apartheid-like society in Britain''<!-- Bot generated title -->]</ref> Dende'l [[sieglu XVIII]], munchos saxonossaxones continentales asitiáronse n'otres partes del mundu, especialmente en [[América del Norte|Norteamérica]], [[Australia]], [[Sudáfrica]] y en territorios de l'anterior [[Xunión Soviética]], onde delles comunidaes entá caltienen partes del so heriedu cultural y llingüístico, de cutiu so la denominación común de «[[alemanes|alemán]]», «flamencu» y «holandés».
 
Por cuenta de les rutes comerciales [[Lliga Hanseática|hanseátiques]] y les emigraciones mientres la [[Edá Media]], los saxonossaxones entemecer con otros pueblos y cultures, y tamién los influyeron, tantu colos [[Pueblos nórdicos|pueblos escandinavos]] y los [[Pueblos bálticos|bálticos]], como colos pueblos [[eslavos occidentales]] ([[eslavos polavianos|polavianos]] y [[Pomeranios (tribu eslava)|pomeranios]]).
 
== Etimoloxía ==
 
== Historia ==
Son mentaos per primer vegada pol astrónomu y xeógrafu [[Antigua Grecia|griegu]] [[Claudio Ptolomeo]] nel [[sieglu II]] de nuesa yera, quien asitia les sos tierres en [[Península de Jutlandia|Jutlandia]], ente'l [[ríu Elba]] y el [[mar del Norte]], ente lo que güei ye'l noroeste d'Alemaña y l'este de los Países Baxos. Esta rexón correspuende aprosimao a [[Schleswig-Holstein]], dende onde paez que s'estendieron escontra'l sur y l'oeste. Nel sieglu V, los saxonossaxones formaron parte del pueblu qu'invadió la provincia [[Cultura romanu-británica|romanu-británica]] de Britania. Una de les otres tribus fueron los [[anglos]] xermánicos, que'l so nome, tomáu xuntu col de los saxonossaxones, llevó a la formación del términu modernu «anglosaxones».
 
=== Hestoria antigua ===
[[Ficheru:Imperio Romano 125.svg|thumb|L'Imperiu romanu nos tiempos d'[[Adriano]] ([[117]]–[[138]]), amuesa la patria natal de los ''Saxones'', que se correspuende aprosimao colo que modernamente ye'l territoriu de [[Schleswig-Holstein]].]]
 
La ''[[Geographia]]'' de Ptolomeo, escrita nel sieglu II, menta a una tribu llamada «''saxones''» nel territoriu al norte del ríu Elba inferior. Sicasí, otres copies llamen a la mesma tribu «''axones''» y créese que ye un error a la d'escribir sobre la tribu a la que [[Tácito]] denomina ''[[Aviones (pueblu)|aviones]]'' nel so ''[[Germania (llibru)|Germania]]''. La referencia de Ptolomeo deriva d'un testu anterior, romanu y griegu, qu'usa antigües derivaciones del nome saxón como «''Sacasena''» (n'alemán, ''Sachsen'') y «''Sacae''».<ref>{{cita web | apellíu=Pinkerton| nome=John| fecha= 1787| url=https://books.google.com/books?id=0CoPAAAAYAAJ&printsec=frontcover&dq=origin+and+progress+of+the+scythians+or+goths| títulu=A dissertation on the origin and progress of the Scythians or Goths| fechaaccesu=2 de xunetu de 2009}}</ref> [[Plinio el Mozu]] usó dambos términos, «''Sacae''» y «''Sacasena''», pa referise a los saxonossaxones na so migración al traviés d'una rexón d'[[Armenia romana|Armenia]] conocida pol historiador griegu, [[Estrabón]], como «''Sacasene''» o «''Saxonia''» ([http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus:text:1999.01.0239&query=section%3D%23883 Llibru XI Asia, VIII, 4] & [http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus:text:1999.01.0198&query=section%3D%23522 Llibru XI Asia, XIV, 4]). Plinio tamién señala que'l nome de siquier dalgunos de los saxonossaxones camudaron al [[sármata]] y al [[Idioma protoxermánicu|xermanu]] apurriendo delles claves sobre cuándo «xermanu» y «saxón» remanecieron como términos separaos.
 
[[Heródoto]] referir a los saxonossaxones como «''Sacae''» (''Saka''), pero considera que'l términu tien orixe [[Pueblo persa|persa]].<ref>[http://classics.mit.edu/Herodotus/history.7.vii.html VII, SS1]</ref> Heródoto tamién considera que los saxonossaxones vistíen pantalones y que llevaben na cabeza altes gorres ríxides que s'alzaben hasta un puntu, llevando arcos del so país y les dagues; una descripción bien saxona. El términu «''Saka''» (''Sacae'') afayóse na [[inscripción de Behistún|roca de Behistún]] y na [[Naqsh-y Rostam|tumba de Darío]]. Sicasí, [[Julius Oppert]] acotó que los perses tomaron emprestada la espresión [[Media (Cercanu Oriente)|meda]] «Saka», que s'atopa en Behistún, más que la denominación [[asiria]] de los ''gimirri'' ([[cimerios]]) que se topa en babiloniu sobre la mesma roca.<ref>{{cita web | apellíu = Oppert| nome = Julius| fecha= setiembre de 1874| url=http://www.archive.org/details/1874proceedings00inteuoft| títulu= Transactions: Second Session of the International Congress of Orientalists|fechaaccesu=10 de febreru de 2009}}</ref> La espresión «Saka» equivalía a «cimerio», pos dambos refiérense al mesmu pueblu en dos idiomes distintos.
 
La primer mención non aldericada del nome saxón na so forma moderna data del añu [[356]], cuando [[Xulianu l'Apóstata|Xulianu]], más tarde [[emperador romanu]], mentar nun discursu como aliaos de [[Magnencio]], un emperador rival de la [[Galia]].{{Cita riquida |fecha=July 2009}} Toles menciones de los saxonossaxones mientres el [[sieglu IV]] y principios del V referir a pirates y señores de la guerra na Galia y Britania, más qu'a una tribu específica o a los habitantes d'un territoriu determináu. Pa defendese de los ataques saxonossaxones, los [[Antigua Roma|romanos]] crearon un distritu militar llamáu ''[[Mariña saxona|Litus Saxonicum]]'' («Mariña saxona») a entrambos llaos del [[canal de la Mancha]]. En [[441]]/[[442]], mentar por vegada primer a los saxonossaxones como habitantes de Britania, cuando un historiador galu anónimu escribió: «Britania cai sol dominiu de los saxonossaxones».{{Cita riquida |fecha=July 2009}}
 
=== Los saxonossaxones en Gran Bretaña ===
{{AP|Invasión anglosaxona de Gran Bretaña}}
{{VT|Inglaterra anglosaxona|Britania posromana}}
Tres lo que sería la salida definitiva de les últimes lexones romanes de Britania nel añu [[407]] d.C., los celtes romanizados ([[britanos]]) viéronse acosaos poles tribus del norte, principalmente los [[pictos]]. Diches tribus empecipiaron una meyora escontra'l sur al que los britanos namái podíen oponer una desesperada y inefectiva resistencia, apinada pol fechu de que'l campesinado y les clases más baxes de la sociedá volvíen rápido a una cultura totalmente celta qu'enxamás abandonaren, con poca identificación de los valores culturales que los romanizados representaben. Ante la desesperada situación, los britanos trataron de buscar ayuda nel xeneral romanu [[Aecio]], que nun pudo faer nada por cuenta de la bien delicada situación del imperiu nel continente.
 
Un gran contingente de saxonossaxones, lo mesmo que de anglos, [[xutos]], [[frisones]] y posiblemente [[pueblu francu|francos]], invadieron o emigraron a la islla de Gran Bretaña (Britania) a empiezos de la [[Edá Media]], na mesma dómina en que l'autoridá [[Imperiu romanu|romana]] aparraba n'Occidente. Los saxonossaxones tuvieren acosando les mariñes oriental y meridional de Britania mientres sieglos, lo que llevó a la construcción d'una serie de fuertes costeros llamaos ''litora Saxonica'' o mariña saxona, y munchos saxonossaxones y otros pueblos pudieron asitiase nestes zones como granxeros muncho primero del fin del dominiu romanu en Britania. Según la tradición inglesa, sicasí, los saxonossaxones (y otres tribus) entraron per vegada primera en Britania en masa como parte d'un alcuerdu pa protexer a los britanos de les incursiones de los pictos, población autóctona ensin influencia romana, los [[Pueblu irlandés|irlandeses]] y otros. Según fontes como la ''[[Hestoria Brittonum]]'', los primeres seríen dirixíos por dos hermanos, [[Hengest]] y [[Horsa]], a quien el rei británicu [[Vortigern]] autorizólos escontra [[450]] a asitiase col so pueblu na islla de [[Thanet]] en cuenta de los sos servicios como mercenarios pa defender la islla de Gran Bretaña contra los pictos. Hengest manipolió a Vortigern por que lu concediera más tierres y dexara que llegaren más colonos, lo qu'abrió'l camín al asentamientu xermánicu na islla de Gran Bretaña. Dellos autores dulden de la esistencia de Hengest y Horsa, cuidao que los sos nomes signifiquen «Semental» y «Caballu», polo que pudieren tener reminiscencies más [[Mitoloxía|mitolóxiques]] qu'históriques. No que se refier a l'[[arqueoloxía]], hai testimonios de la presencia de mercenarios xermánicos pela redolada de [[Londres]] dende los primeros años del sieglu V.
 
Los historiadores atópense estremaos sobre lo qu'asocedió entós: dalgunos acoten que'l dominiu del sur de Gran Bretaña polos anglosaxones foi pacíficu. Hai, sicasí, namái un rellatu d'un britanu nativu que vivió nesta dómina ([[Gildas]]), y la so descripción ye d'una toma violenta:
[[Ficheru:Britain peoples circa 600-es.svg|thumb|Gran Bretaña escontra l'añu 600.]]
 
Sía que non, la llegada de los saxonossaxones y los problemes políticos relativos al esmembramientu de la Bretaña romana en numberosos reinos confluyeron nun periodu aveséu, que la historiografía inglesa rexistró sol nome de ''Dark Age'' (lliteralmente, "yera escura"). Un despoblamientu masivu, amestáu a les calamidaes de la guerra y a les epidemies, paez favorecer igualmente la xermanización de l'antigua provincia romana nel sieglu V.
 
Foi ensin dulda dende'l sieglu VI que los saxonossaxones conformaron cuatro reinos al sur de la isla:
# SaxonosSaxones del este: crearon el [[Reinu d'Essex]].
# SaxonosSaxones del sur: lideraos por [[Aelle de Sussex|Aelle]], fundaron el [[Reinu de Sussex]].
# SaxonosSaxones del oeste: al mandu de [[Cerdic de Wessex|Cerdic]], crearon el [[Reinu de Wessex]].
# SaxonosSaxones medios: crearon la provincia de [[Middlesex|Middlessex]], más efímera, cuidao que foi amestada a la tierra de los anglos, [[Anglia]], pa los normandos ("homes del Norte", del reinu de Nor, del "camín o ruta escontra Nor", d'onde provien "ennortarse" o "atopar el Norte", ''Norway'' o Noruega) afincaos en Francia, ''Angleterre'' (Inglaterra).
 
Los saxonossaxones amosaron igualmente una resistencia bien fuerte al [[cristianismu]] que ganaba'l [[Reinu de Kent]] a empiezos del [[sieglu VII]], so la influencia del misioneru [[Paulino de York|Paulino]].
 
Mientres el periodu de los reinaos que van dende [[Egberto]] (c. [[770]]-[[839]]) hasta [[Alfredo'l Grande]] ([[849]]–[[899]]), los reis de Wessex remanecieron como ''[[bretwalda|bretwaldes]]'', esto ye, una especie de reis cimeros», unificando'l país y col tiempu xuniéndolo acabante entrar el [[sieglu X]] pa faer d'él el [[Reinu d'Inglaterra]] que s'enfrentó a les invasiones [[Viquingu|viquingues]].
 
La llingua de los saxonossaxones dio orixe al [[saxón antiguu]], ya inda sobrevive anguaño nel [[so saxón]]. L'[[idioma anglosaxón|anglosaxón]], antecesor del [[Idioma inglés|inglés modernu]], tendría ciertu grau de inteligibilidad col saxón antiguu, pero claramente yeren grupos dialeutales distintos dientro del [[llingües xermániques occidentales|xermánicu occidental]].
 
=== Italia y Galia ===
{{VT|Cayida del Imperiu romanu d'Occidente|Periodu de les grandes migraciones}}
 
Dellos saxonossaxones yá vivíen na Galia nel sieglu V, por casu, en [[Vron]]-[[Ponthieu]], [[Sassetot--y-Mauconduit]]; [[Flandes]] hasta [[Île-d'Aix]]. Un rei saxón llamáu [[Eadwacer]] conquistó [[Angers]] en [[463]] namái pa ser espulsáu por [[Childerico I]] y los [[francos salios]], aliaos del Imperiu romanu. Ye posible que l'asentamientu saxón en Gran Bretaña empezara namái en respuesta al creciente dominiu francu sobre la mariña de la canal de la Mancha.<ref>Stenton, 12.</ref>
 
En [[569]], dellos saxonossaxones acompañaron a los [[lombardos]] a [[Península itálica|Italia]] sol lideralgu d'[[Alboino]] y asitiáronse ellí.<ref>Bachrach, p. 39.</ref> En [[572]], asaltaron la Galia llegando a [[Estoublon]] cerca de [[Riez]]. Estremaos, fueron ganaos fácilmente pol xeneral [[Cultura galorromana|galorromano]] [[Múmolo]]. Cuando los saxonossaxones reagrupáronse, axustóse un tratáu de paz nel que los saxonossaxones italianos podíen asitiase coles sos families en [[Austrasia]].<ref>Bachrach, p.39</ref> Recoyeron a les sos families y les sos pertenencies d'[[Otalia]] y tornaron a la Galia en dos grupos en [[573]]. Un grupu dio en traviés de [[Niza]] y otru por [[Embrun (Alto Alpes)|Embrun]], xuniéndose en [[Aviñón]], onde escalaron el territoriu y en consecuencia Múmolo torgó-yos cruciar el [[Ródano]]. Viéronse obligaos a pagar una compensación polo que robara primero que pudieren entrar en Austrasia.
 
Una unidá saxona de ''[[laeti]]'' instalárase en [[Bayeux]] —los ''Saxones Baiocassenses''— dende los tiempos de la ''[[Notitia dignitatum]]''.<ref>Bachrach, 10.</ref> Estos saxonossaxones convertir en súbditos de [[Clodoveo I]] a finales del sieglu V. Los saxonossaxones de Bayeux teníen un exércitu y de cutiu pidíase-yos que sirvieren xuntu cola [[milicia]] llocal de la so rexón nes campañes militares [[Dinastía merovinxa|merovinxes]]. Nesti papel fueron pocu efectivos frente a [[Waroch I|Waroch]] nel añu [[579]].<ref>Bachrach, 52.</ref> En 589, los saxonossaxones llucieron un peñáu tipu [[Pueblu bretón|bretón]] a les órdenes de [[Fredegunda]] y lluchó con ellos como aliaos en contra de [[Gontrán I|Gontrán]].<ref>Bachrach, 63.</ref> A empiezos de 626, [[Dagoberto I]] emplegó a los saxonossaxones del [[Bessin]] nes sos campañes contra los [[Vasconos|vascos]]. Unu d'ellos, [[Aijinio]], inclusive creó un ''dux'' sobre la rexón de [[Ducáu de Vasconia|Vasconia]].<ref>[[Fredegario]], IV.54, p. 66.</ref>
 
=== Saxonia ===
 
==== Territoriu orixinal de los saxonossaxones ====
Los saxonossaxones como habitantes de l'actual Alemaña septentrional son mentaos per vegada primera nel añu [[555]], cuando [[Teodebaldo]], el [[Reinu de los francos na dómina merovinxa|rei francu]], muerre y los saxonossaxones aprovechen la ocasión pa remontase. Esti alzamientu ye reprimíu por [[Clotario I]], el socesor de Teodebaldo. Dalgunos d'el so socesores francos llucharon contra los saxonossaxones. Otros aliáronse con ellos. [[Clotario II]] ([[584]]-[[629]]) llogró una victoria decisiva sobre los saxonossaxones. Los [[turingios]] frecuentemente apaecen como aliaos de los saxonossaxones.
 
[[Ficheru:Frankish Empire 481 to 814-es.svg|thumb|Saxonia dientro del Imperiu carolinxu.]]
 
Esti gran númberu de saxonossaxones que permaneció nel continente formó una ''nación'' [[paganu|pagana]] nel [[sieglu VIII]] a pesar de los esfuercios de los misioneros anglosaxonosanglosaxones. N'efeutu, munchos d'estos postreros vinieron al continente, mayoritariamente provenientes de [[Reinu de Northumbria|Northumbria]], y profesaron la so fe en Germania na esperanza de convertir a los sos «hermanos», que permanecíen nel paganismu: los más conocíos son [[Willibrord de Utrecht|Willibrord]] (c. 657-c. 738) y [[San Bonifacio]] (680-755), qu'evanxelizaron a los frisones. Los saxonossaxones aguantaron mientres enforma tiempu'l convertise en cristianos<ref>«Dedíquense enforma a venerar al diañu», escribió [[Eginardo]], «y son contrarios a la nuesa relixón», como cuando martirizaron a [[Ewald (mártir)|san Ewald]].</ref> Sobre finales del sieglu VIII, los saxonossaxones de Germania consolidáronse cuando surdió una entidá política llamada [[Ducáu de Saxonia]].
 
Los saxonossaxones aguantar a ser incorporaos a la órbita del Reinu francu, pero fueron decisivamente conquistaos por [[Carlomagno]], de siguío de les campañes añales que dirixía, les [[Guerres saxones]] (772–802). Mientres la campaña de Carlomagno en [[Hispania]] (778), los saxonossaxones avanzaron hasta [[Colonia-Deutz|Deutz]] nel [[Rin]] y escalaron a lo llargo del ríu. Cola derrota vieno'l [[bautismu]] forzosu: el xefes saxonossaxones, según la so xente, se [[Conversión|convirtieron]] al cristianismu, probablemente pa ganar la paz a la manera del más célebre d'ente ellos, [[Viduquindo]], mientres enforma tiempu feroz opositor a la marea de cristianización sobrevenida na órbita del reinu de los francos. El so árbol sagráu, un símbolu d'[[Irminsul]], foi destruyíu.
 
Según el costume [[Dinastía carolinxa|carolinxa]], los saxonossaxones fueron entós constreñidos al pagu d'un tributu. Hai evidencies de que los saxonossaxones, como los [[pueblos eslavos]] de los [[abroditas]] y los [[Wendos|vendos]] (tamién llamaos lusacianos o [[sórabos]]), de cutiu apurrieron tropes a'l so señores carolinxos. Los duques de Saxonia convertir en reis ([[Enrique I el Pajarero]] [[919]]) y más tarde los primeros emperadores (el fíu d'Enrique, [[Otón I del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu|Otón I el Grande]]) del [[Sacru Imperiu Romanu Xermánicu]] nel [[sieglu X]], pero perdieron esta condición nel añu [[1024]]. El ducáu foi estremáu en [[1180]] cuando'l duque [[Enrique'l Llión]], nietu del emperador Otón, refugó siguir al so primu, l'emperador [[Federico I Barbarroja|Federico Barbarroja]] a la guerra de [[Lombardía]].
 
==== Territoriu actual ====
Mientres la [[Baxa Edá Media]], so los emperadores [[Dinastía salia|salios]] y, más tarde, so los [[Orde Teutónica|Caballeros teutónicos]], colonos alemanes treslladar al este a lo llargo del [[ríu Elba]] nel territoriu d'una tribu eslava occidental, los [[sorbios]]. Los sorbios fueron germanizados gradualmente. Esta rexón darréu adquirió'l nome de Saxonia al traviés de circunstancies polítiques, anque foi primeramente llamada la [[Margraviato de Meissen|Marca de Meissen]]. Los gobernantes de Meissen tomaron el control del [[Ducáu de Saxonia-Wittenberg]] en [[1423]] y col tiempu aplicaron el nome de ''Saxonia'' a tol so territoriu. De magar, esta parte d'Alemaña oriental foi conocida como «Saxonia» (n'[[Idioma alemán|alemán]]: ''Sachsen''), una fonte de ciertos tracamundios sobre'l territoriu orixinal de los saxonossaxones, principalmente nel Estáu federáu alemán actual de [[Baxa Saxonia]] (n'alemán, ''Niedersachsen'').
 
Más tarde, el Ducáu de Saxonia-Wittenberg convertir en «[[electoráu de Saxonia]]» dientro del Imperiu xermánicu. Munchos ducaos coesistieron dempués col electoráu: los ducaos de [[Ducáu de Saxonia-Coburgu|Saxonia-Coburgu]], [[Ducáu de Saxonia-Gotha-Altenburgo|Saxonia-Gotha-Altenburgu]], [[Ducáu de Lauenburgo|Saxonia-Lauenburgu]], [[Ducáu de Saxonia-Meiningen|Saxonia-Meiningen]], [[Ducáu de Saxonia-Weimar|Saxonia-Weimar]].
 
=== Balcanes ===
{{VT|SaxonosSaxones de Transilvania}}
 
Na Edá Media, grupos de saxonossaxones mineros (llamaos саси, ''sasi'' nes [[llingües eslaves meridionales]]) asítiase nes rexones metalíferas de la [[península balcánica]]. Nos [[sieglos XIII]] y [[Sieglu XIV|XIV]], saxonossaxones del [[Harz|Harz cimeru]] y [[Westfalia]] asitiar en [[Chiprovtsi]] y la so contorna, nel noroeste de l'actual [[Bulgaria]] (entós perteneciente al [[Segundu Imperiu búlgaru]]), pa estrayer metal nos [[monte Balcanes]] occidentales, recibiendo privilexos reales del [[Zar#En Bulgaria|zar búlgaru]] [[Iván Sisman]].<ref>{{cita web |url=http://knigite.abv.bg/chipr/chipr_4.html |títulu=Чипровското въстание 1688 г. Рударството в Чипровско и развитието на града |fechaaccesu=23 d'avientu de 2006 |editorial=Knigite.Abv.bg |idioma=búlgaru |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20061120070901/http://knigite.abv.bg/chipr/chipr_4.html |fechaarchivu=20 de payares de 2006 }}</ref> Créese qu'estos mineros llevaron el catolicismu a esta rexón de los Balcanes antes de quedar dafechu asimilaos y fundise cola población llocal.<ref>{{cita web |url=http://www.omda.bg/BULG/hystory/chiprovtzi.html|títulu=Чипровци|editorial=OMDA.bg|fechaaccesu=23 d'avientu de 2006|idioma=búlgaru|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070222023152/http://www.omda.bg/bulg/HYSTORY/chiprovtzi.html|fechaarchivu=22 de febreru de 2007}}</ref> Amás d'estender el catolicismu romanu, los saxonossaxones tamién arriquecieron el vocabulariu llocal con pallabres xermániques ya introducieron nueves téuniques de minería y preseos de [[metalistería]] en Bulgaria.{{Cita riquida |fecha=November 2007}} Subgrupos étnicos que se cree que baxen parcialmente d'estos saxonossaxones son los [[búlgaros del Banato]] y los [[krashovani]].
 
Los saxonossaxones dedicáronse tamién a la minería nos montes d'[[Osogovo]] y [[Belasica]] (ente Bulgaria y [[República de Macedonia|Macedonia]]<ref>{{cita web |url=http://www.bultreebank.org/veda/lingvbg.htm|títulu=За лексикалните особености на песните от сборника “Веда Словена”|idioma=búlgaru|editorial=BulTreeBank|fechaaccesu=23 d'avientu de 2006|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070311164745/http://www.bultreebank.org/veda/lingvbg.htm|fechaarchivu=11 de marzu de 2007}}</ref>), según alredor de [[Samokov]]<ref>{{cita web |url=http://bg.zonebulgaria.com/ugozapadna/samokov/istoria/ |títulu=История на Самоков |editorial=Zone Bulgaria |fechaaccesu=23 d'avientu de 2006 |idioma=búlgaru}}</ref> en [[Rila]] y en delles partes de les [[montes Ródope]]<ref>{{cita web |url=http://pgmadan.hit.bg/old_his.htm |títulu=Град Мадан |editorial=Професионална гимназия Васил Димитров, град Мадан |idioma=búlgaru|fechaaccesu=23 d'avientu de 2006 |urlarchivu=http://web.archive.org/web/http://pgmadan.hit.bg/old_his.htm|fechaarchivu=22 de payares de 2015}}</ref><ref>{{cita web |url=http://www.eunet.bg/bgnews/show_story.html?issue=108368663&media=3669536&class=6705692&story=108369719 |títulu=Върху стотици хиляди декари търсели руда из Пловдивско |editorial=Марица Днес |fecha=28 de xunu de 1999 |fechaaccesu=23 d'avientu de 2006 |idioma=búlgaru |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20071020013017/http://www.eunet.bg/bgnews/show_story.html?issue=108368663&media=3669536&class=6705692&story=108369719 |fechaarchivu=20 d'ochobre de 2007 }}</ref> y alredor d'[[Etropole]]<ref>{{cita web |url=http://standartnews.com/archive/2005/02/27/routes/index.htm |títulu=В Етрополе почитат Слънцето и зетьовете |idioma=búlgaru |fechaaccesu=23 d'avientu de 2006 |editorial=Standart News |urlarchivu=https://web.archive.org/web/20070927224005/http://standartnews.com/archive/2005/02/27/routes/index.htm |fechaarchivu=27 de setiembre de 2007 }}</ref> (toos ellos en Bulgaria), pero fueron asimilaos ensin espublizar ellí'l catolicismu.
 
Los mineros saxonossaxones en [[Serbia]], [[Kosovu]], [[Montenegru]] y [[Bosnia y Herzegovina|Bosnia-Herzegovina]] — activos en [[Brskovo]], [[Rudnik]], [[Olovo]], [[Novo Brdo]] y otros llugares — tamién dexaron un rastru significativu na minería y l'hestoria de la metalistería de los [[eslavos meridionales]].<ref>{{cita web |url=http://www.promacedonia.org/hm2/hm_1_1.html |títulu=Югозападните български земи през XIV век |apellíu=Матанов |nome=Христо |fechaaccesu=24 d'avientu de 2006 |idioma=búlgaru|editorial=On-line books about Macedonia }}</ref>
 
Na rexón de [[Srebrenica]], por casu, la mina de Sase traduzse direutamente al saxón nos idiomes eslavos del sur de la rexón. La mayor mina de [[plomu]] y [[cinc]] no qu'anguaño ye Macedonia, entá se llama «Sasa». Munchos de los [[bosniu|bosnios]] de la rexón son descendientes direutos d'estos mesmos mineros que s'asitiaron na rexón ente'l [[sieglu XII]] y el [[Sieglu XV|XV]].<ref>{{cita web |url=http://www-geology.ucdavis.edu/~cowen/~xel115/115ch7.html|títulu=Silver and Gold in Medieval Europe|apellíu=Матанов|nome=Христо|fechaaccesu=24 de xunetu de 2008|editorial=On-line books about Mining in the Balkans|urlarchivu=https://web.archive.org/web/20071009180929/http://www-geology.ucdavis.edu/~cowen/~XEL115/115CH7.html|fechaarchivu=9 d'ochobre de 2007}}</ref>
 
Otros saxonossaxones establecer nos principaos medievales de [[Principáu de Valaquia|Valaquia]] y [[Moldavia]], especialmente en ciudaes ([[Câmpulung|Câmpulung-Musce]], [[Iași]], [[Baia Mare]], [[Suceava]], [[Siret]], [[Roman (Rumania)|Roman]]). Los [[saxonossaxones de Transilvania]] asitiáronse ellí alredor del sieglu XIII, onde constituyíen una comunidá de 250.000 persones a principios del [[sieglu XX]]. La colonización producir por espresa invitación del rei [[Magiares|magiar]] [[Géza II d'Hungría|Géza II]]. Con esta colonización, [[Hungría]] pretendía repoblar zones qu'habíen quedáu despobladas coles invasiones [[Tártaros|tártares]], establecer un coxín defensivu na frontera col [[Imperiu bizantín]] y, sobremanera, valise de la laboriosidad de los xermanos na colonización d'una zona d'altu valor estratéxicu, que daquella yera práuticamente una selva impenetrable y que podía ser oxetu de deséu per parte de grupos d'eslavos, los grandes colonizadores del este d'Europa. La migración saxona sobrevivió como mitu en cuentos como ''[[El flauteru de Hamelín]],'' que trata, de forma bien aburuyada, la gran migración xermana a Transilvania del medievu.
 
La mayor parte abandonó la rexón escontra'l fin de la [[Segunda Guerra Mundial]], y esti movimientu siguió nos años [[Años 1970|1970]] y [[Años 1980|1980]] por causa de la política de rumanización llevada a cabu pol réxime de [[Nicolae Ceaușescu|Ceaușescu]].
{{Commonscat|Saxons|preposición=sobre'l pueblu saxón}}
* [http://penelope.uchicago.edu/~grout/encyclopaedia_romana/britannia/saxonadvent/saxonadvent.html James Grout: ''Saxon Advent'', parte de la Encyclopædia Romana] {{en}}
* [http://thescotsman.scotsman.com/index.cfm?id=1393742006 SaxonosSaxones y britanos] {{en}}
* [http://www.infobritain.co.uk/Offa_Saxon_Britain.htm Info Britain: Britania saxona] {{en}}
* [[:m:s:en:1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Saxons|«Saxons» na Enciclopedia Británica de 1911]] {{en}}
13 640

ediciones

Menú de navegación