Reinu de Wessex

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ƿestseaxna Rīce
Regnum Occidentalium Saxonum

Reinu de Wessex

Flag of Sussex.svg
Flag of Kent.svg
Flag of Essex.svg
Labarum.svg

519-927

Flag of England.svg

Bandera del Reinu de Wessex

Bandera

Capital
Gobiernu Monarquía feudal
Rei
 • 519-534 Cerdic de Wessex
 • 688-726 Ine de Wessex
 • 871-899 Alfredo'l Grande
 • 925-927 Athelstan d'Inglaterra
Historia
 • Afitáu 519
 • Disolución 927


Wessex foi unu de los siete reinos principales que precedieron al reinu d'Inglaterra. El nome deriva de West Saxons y taba asitiáu nel suroeste d'Inglaterra. Esistió como reinu dende'l sieglu VI hasta'l surdimientu del estáu inglés nel sieglu IX, y como condáu dende 1016 hasta 1066. Wessex foi, precisamente, el reinu que consiguió unificar Inglaterra al someter a los demás reinos anglosaxonos so la so soberanía. Wessex nun volvió tener una esistencia oficial dende entós pero permanez como un términu familiar. Suelse acomuñar coles noveles y poesíes de Thomas Hardy y hai quien defende que sía restauráu como una rexón d'Inglaterra.

Historia[editar | editar la fonte]

Fundación del Reinu[editar | editar la fonte]

Según la Crónica Anglosaxona, Wessex foi fundáu por Cerdic y Cynric, anque los fechos rellataos pola crónica son consideraos como dudosos. Evidencies arqueolóxiques apunten a que'l reinu pudo aniciase na rexón del altu Támesis y na área de Cotswolds y que'l mitu de creación del reinu pudo ser propaganda política creada con posterioridá pa xustificar la invasión de les provincies jutas del sur de Hampshire y la Isla de Wight.

Restu de la hestoria[editar | editar la fonte]

El primer fechu referente a la hestoria de Wessex que puede ser consideráu como históricu ye'l bautismu del rei Cynegils escontra l'añu 640.

Wessex espandió les sos fronteres y topetó colos sos vecinos, especialmente col reinu celta de Dumnonia (asitiáu nos actuales condaos de Devon y Cornualles), al qu'acabó apoderando. Otru enemigu de Wessex foi'l reinu anglosaxón de Mercia. Cuando'l rei Egberto ganó a Mercia en 825 y Northumbria almitió la supremacía de Wessex en 829, Egberto proclamóse primer rei de Inglaterra.

Wessex creó un sistema integráu de pueblos fortificaos o burgos (llamaos burhs) que fueron establecíos mientres el reináu de Alfredo'l Grande. Estes fortificaciones torgaron qu'el invasores daneses conquistaren en 870 el sur d'Inglaterra. Les fortificaciones taben distribuyíes de tala forma que nengún habitante del reinu taba a más d'un día de caballu d'un llugar seguru.

Les principales poblaciones de Wessex yera antiguos asentamientos d'orixe romanu como Dorchester o Winchester, qu'Alfredo convirtió na so capital en 871 y nuevos burgos fundaos como Wallingford.

Hai dalguna evidencia de que la monarquía de Wessex nun yera puramente hereditaria.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Coordenaes: 51°12′N 2°00′W / 51.2°N 2°W / 51.2; -2



Reino de Wessex