Joseph Mallord William Turner

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Joseph Mallord William Turner
Turner selfportrait.jpg
Nacimientu Covent Garden
Muerte Cheyne Walk
Nacionalidá Británicu
[editar datos en Wikidata]

Joseph Mallord William Turner (Covent Garden, Londres, 23 d'abril de 1775[1] - Chelsea, Londres, 19 d'avientu de 1851), pintor inglés especializáu en paisaxes. Foi consideráu una figura revesosa nel so tiempu, pero anguaño ye vistu como l'artista qu'alzó'l arte de paisaxes al altor de la pintura d'hestoria.[2] Anque ye renombráu poles sos pintures al oliu, Turner tamién ye unu de los grandes maestros de la pintura paisaxista británica en acuarela. Ye consideráu comúnmente como "el pintor de la lluz".[3]

Vida y carrera[editar | editar la fonte]

El so padre foi un fabricante de pelucas, col tiempu convertir en barberu.

La so madre, Mary Marshall, una ama de casa, foi perdiendo la so estabilidá mental pasu ente pasu siendo moza, quiciabes por cuenta de la muerte de la hermana pequena de Turner, en 1783. Ella morrió en 1804, recluyida nun psiquiátricu.[4]

Posiblemente esta situación condució a que'l mozu Turner fuera unviáu en 1785 col so tíu maternu a Brentford, un pequenu pueblu al oeste de Londres, cerca del ríu Támesis. Ellí Turner amosó per primer vegada'l so interés pola pintura. Un añu dempués asistió a la escuela en Margate, en Kent, al este de Londres, na área del estuariu del Támesis. Daquella yá realizara delles obres, que fueron esibíes nel espositor del comerciu del so padre.

Turner entró na Royal Academy of Art con tan solo 14 años. Foi aceptáu a los 15, pos, a diferencia de los sos contemporaneos, taba interesáu en formar parte d'ésta. De primeres, amosó un entusiasta interés pola arquitectura, pero la so actividá pictórica foi aguiyada pol arquiteutu Thomas Hardwick (junior). Sir Joshua Reynolds, presidente de la Real Academia naquel tiempu, almitió a Turner emponer definitivamente al mundu del arte. En 1790, tres solo un añu d'estudiu, una acuarela so foi aceptada pa la esposición veraniega de la Real Academia d'aquel añu.[5] El so primer oliu, Fishermen at Sía, foi esibíu en 1796. Mientres el restu de la so vida, espunxo regularmente na Academia.

Na so mocedá aprendió les técniques de la acuarela en compañía del pintor Thomas Girtin, con quien coloreó varies llámines pa ilustrar llibros de viaxe.[6]

Ye comúnmente conocíu como'l pintor de la lluz, renombráu non yá polos sos olios sinón tamién como acuarelista, pos se-y considera unu d'el fundadores de la pintura paisaxística inglesa a acuarela.

Unu de los sos cuadros más famosos ye El «Temerariu» arremolcáu al so últimu atraque pal esguace, pintáu en 1839, depositáu nel National Gallery de Londres.[7] Vease tamién La caña dorada.

Turner viaxó enforma per Europa, empecipiando la so travesía en Francia y Suiza en 1802, estudiando nel Louvre de París, nel mesmu añu. Tamién visitó Venecia y Roma. Mientres una visita a Lyme Regis, en Dorset, Inglaterra, pintó una escena de nube, agora nel muséu de Cincinnati, Ohio.

El naufraxu, oliu sobre llenzu.

Conforme avieyaba, Turner volvióse más excéntrico. Tuvo pocos amigos, sacante'l so padre, que convivió con él treinta año, asistiéndo-y eventualmente nel so estudiu. El so padre morrió en 1829, lo cual produció-y una fonda impresión, pola qu'entró en depresión.[8]

Morrió na so casa en Cheyne Walk, en Chelsea, Londres, el 19 d'avientu de 1851. Según los sos deseos, foi soterráu na catedral de S. Pablo (St Paul's Cathedral), onde fuelga al llau de Sir Joshua Reynolds. La so última esposición na Real Academia foi en 1850.[4]

Estilu[editar | editar la fonte]

El talentu de Turner foi reconocíu bien llueu, convirtiéndo-y nun académicu a los 23 años. Tal independencia económica dexó-y anovar de manera sorprendente pa munchos. Acordies con la Hestoria ilustrada del Arte, de David Piper, les sos últimes pintures fueron denominaes fantastic puzzles (rompecabeces fantásticos).[9] Sicasí, Turner ye reconocíu como un xeniu: el críticu inglés, John Ruskin, describió a Turner como l'artista «que más conmovedoramente y acertadamente puede midir el temperamentu de la naturaleza».[10]

Turner ye un pintor románticu comenenciudu na filosofía sublime; retrata l'estelante poder de la naturaleza sobre'l ser humanu. Fueos, catástrofes, fundimientos, fenómenos naturales son descritos pol pintor. Nos sos llenzos, constata que la humanidá nun ye más qu'un conxuntu de peones de la Naturaleza. Como otros románticos, considera'l paisaxe natural como un reflexu del so humor. Turner amosó'l poder violento del mar, como en Dawn after the Wreck (1840) o'l Barcu d'Esclavos, 1840.

Agua, vapor y velocidá, pintáu en 1844.

Los sos primeros trabayos, como Tintern Abbey (1795) o Venecia: S. Giorgio Maggiore (1819), caltienen les tradiciones del paisaxismu inglés. Sicasí, en Aníbal travesando los Alpes (1812), la so énfasis nel poder destructor de la naturaleza yá empieza a surdir. El so peculiar estilu de pintura, que caracterizábase pol usu de técniques esclusives de l'acuarela na execución de les sos obres pictóriques al oliu, xeneraba lluminosidá, fluidez y efectos atmosféricos efímeros.[10]

Nos sos últimos años, emplegó cada vez menos olios, y centróse na lluz puro, n'el colores del reflexu. Exemplos d'esti estilu tardíu son visibles en Agua, vapor y velocidá pintáu en (1844), onde los oxetos son vagamente reconocibles.

Turner, xuntu con John Constable, foi un estandarte de la pintura inglesa nos sos últimos años,[11] y foi popular en Francia tamién. Los impresionistes estudiaron curioso les sos técniques, pa resolver el poder de los sos llenzos. Na era del arte moderno, hasta'l arte astracto viose influyíu por él.[12]

Suxurióse que los altos niveles de ceniza na atmósfera mientres 1816, que conducieron a unes inusuales puestes de sol mientres dichu periodu, pudieron inspirar el trabayu de Turner.[13][14]

Legáu[editar | editar la fonte]

La quema de les Cámares de los Lores y de los Comunes (1835).

Turner dexó una arrogante fortuna que deseyó que fuera invertida n'ayudar a lo qu'él llamaba artistes desmoronados. El legáu de la colección permaneció na nación británica, que construyó na que fuera la so casa una galería especial. Tres problemes gubernamentales, veintidós año dempués de la so muerte la so colección foi unviada a museos fora de Londres, por cuenta de lo cual empezó a disgregarse en contra de los deseos de Turner. En 1987, la mayor parte de la colección taba na Clore Gallery, na Tate Gallery, pero'l so diseñu foi fuertemente criticáu.

Esiste un prestixosu premiu añal, el Premiu Turner, creáu nel so honor en 1984, que se volvió revesosu cuidao que promociona un arte ensin conectar cola técnica de Turner. Una exhibición amplia, "Turner's Britain", viaxó alredor del mundu, y foi colgada nel muséu de Birmingham del 7 de payares de 2003 al 8 de febreru de 2004.

En 2005 el Temerariu foi escoyíu como'l meyor cuadru inglés nuna votación pública entamada pola BBC.[2]. N'abril de 2006, Christie's sacó a puya un cuadru con una vista de Venecia, que vendióse por 35,8 millones de dólares americanos, marcando un nuevu récord pa Turner. El comprador foi un magnate de casinos de Les Vegues llamáu Stephen Wynn. En 2010 el Muséu J. Paul Getty de California pagó 35,7 millones de dólares por una Vista de Campu Vaccino en Roma, raspiando por tantu'l récord antes citáu.

Obres selectes[editar | editar la fonte]

Steam-Boat off a Harbour's Mouth in Snow Storm , 1842

1842 - Torbonada de nieve nel mar, que'l so nome completu ye Nevarada: un vapor asitiáu delantre d'un puertu fai señales n'agües pocu fondes y avanza a la sonda. L'autor atopar nesa torbonada la nueche en qu'el Ariel abandonó Harwich, oliu sobre llenzu, Tate Gallery, Londres

Turner nel cine, teatru y televisión[editar | editar la fonte]

Lleo McKern interpretó a Turner en The Sun is God (1974), una producción británica de Thames Television dirixida por Michael Darlow.[16] L'episodiu foi emitíu'l 17 d'avientu de 1974, mientres el bicentenariu de la esposición de Turner en Londres.[17]

En xineru de 2011 estrenar nel teatru Arcola de Londres The Painter, una obra de teatru biográfica sobre la so vida escrita por Rebecca Lenkiewicz.

El director británicu Mike Leigh escribió y dirixió Mr. Turner, un biopic sobre los últimos años de la vida de Turner, película publicada en 2014. El filme foi protagonizáu por Timothy Spall nel papel de Turner, Dorothy Atkinson, Marion Bailey, y Paul Jesson, y foi nomada a la Palma d'Oru nel Festival de Cannes de 2014, ganando Spall el premiu al meyor actor.[18][19]

Vease tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Datu esactu aldericáu
  2. "At the turn of the 18th century, history painting was the highest purpose art could serve, and Turner would attempt those heights all his life. But his real achievement would be to make landscape the equal of history painting." Llacayu, Richard, The Sunshine Boy, TIME Magacín, 11 October 2007. [1]
  3. Turner, Joseph Mallord William National Gallery, London
  4. 4,0 4,1 «Conferencia sobre l'acuarela inglesa». Consultáu'l 21 de mayu de 2010.
  5. «Reproducciones de cuadros y pintures de Joseph Mallord William Turner». Consultáu'l 21 de mayu de 2010.
  6. Robb (1951), pág.725
  7. Turner wins 'great painting' vote
  8. «Joseph Mallord William Turner» (inglés). Consultáu'l 21 de mayu de 2010.
  9. Piper (2004), pág.320
  10. 10,0 10,1 Piper (2004), pág.321
  11. http://www.museodelprado.es/enciclopedia/enciclopedia-on-line/voz/pintura-britanica-de-hogarth-a-turner/
  12. «Claude Monet, impresionista y astractu». Archiváu dende l'orixinal, el 24 de payares de 2015. Consultáu'l 21 de mayu de 2010.
  13. «anu-ensin-branu-en-l'hemisferiu-norte/ Volcanes y clima. 1816, un añu ensin branu nel Hemisferiu Norte». Consultáu'l 21 de mayu de 2010.
  14. «MAESTRU D'ATMÓSFERES - William Turner». Consultáu'l 21 de mayu de 2010.
  15. http://michanforo.net/lluvia-vapor-y-velocidá-el-gran-ferrocarril-del oeste-t5405.html
  16. «The Sun Is God (1974)». British Filme Institute. Consultáu'l 31 de marzu de 2015.
  17. Lleo 'Rumpole' McKern: The Accidental Actor. UNSW Press, 181. ISBN 9781921410895.
  18. «Timothy Spall to play JMW Turner in Mike Leigh biopic». The Guardian. 23 d'ochobre de 2012. http://www.theguardian.com/filme/2012/oct/23/timothy-spall-jmw-turner-mike-leigh. Consultáu el 3 de setiembre de 2014. 
  19. «Mr. Turner». Filme 4. Consultáu'l 3 de setiembre de 2014.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • PIPER (2004). The illustrated history of art. Londres: Bounty Books. ISBN 0-7537-0908-2.
  • ROBB (1951). The Harper History of Painting: The Occidental Tradition. Nueva York: Harper & Brothers. OCLC 517655.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Joseph Mallord William Turner