Ekaterimburgu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ekaterimburgu
Flag of Yekaterinburg (Sverdlovsk oblast).svg Coat of Arms of Yekaterinburg (Sverdlovsk oblast).svg
Alministración
PaísBandera de Rusia Rusia
ÓblastsSverdlovsk
Organización territorialYekaterinburg Municipality
Tipu entidá ciudá
Yevgeny Roizman
Nome oficial Екатеринбург
Екатеринбург
Свердловск
Свярдлоўск
Nome llocal Екатеринбург
Свердловск
Екатеринбург
Códigu postal 620000–620999
Xeografía
Coordenaes 56°50′00″N 60°35′00″E / 56.8333°N 60.5833°E / 56.8333; 60.5833Coordenaes: 56°50′00″N 60°35′00″E / 56.8333°N 60.5833°E / 56.8333; 60.5833
Ekaterimburgu is located in Rusia
Ekaterimburgu
Ekaterimburgu
Ekaterimburgu (Rusia)
Superficie 468 km²
Altitú 237 m y 270 m
Demografía
Población 1 455 904 hab. (2017)
Porcentaxe 100% de Yekaterinburg Municipality
Densidá 3110,91 hab/km²
Más información
Fundación 1723
Prefixu telefónicu 343
Estaya horaria UTC+5
Llocalidaes hermanaes San José y Ferentino
www.ekburg.ru/
Cambiar los datos en Wikidata

Ekaterimburgu (Tocante a esti soníu [jɪkətʲɪrʲɪnˈburk] en rusu: Екатеринбург, Yekaterinburg)[1] ye una ciudá allugada nel centru-oeste de Rusia, capital del óblast de Sverdlovsk y del distritu federal del Ural. Ciudaes de Rusia por población Cuarta ciudá más poblada del país, dempués de Moscú, San Petersburgu y Novosibirsk. Atópase asitiada na parte oriental del cordal de los Urales, poro, nel sector asiáticu de Rusia. Na Casa Ipátiev d'esta ciudá fueron asesinaos el 17 de xunetu de 1918 l'últimu zar rusu Nicolás II y la so familia.

Ye'l centru alministrativu, industrial, cultural, científicu y educativu de la rexón. La Academia de les Ciencies de Rusia tien en Ekaterimburgu la see de la so caña de los Urales y cuenta con delles instituciones científicu y educativu como la Universidá Técnica Estatal de los Urales. La ciudá dispon del Aeropuertu Internacional de Ekaterimburgo-Koltsovo y un sistema de metro inauguráu en 1991. Tamién ye una importante parada del ferrocarril Transiberianu. En Ekaterimburgu atópase la Comandancia del Distritu Militar Volga-Urales de les Fuerces Terrestres de Rusia.[2][3]

Historia[editar | editar la fonte]

La ciudá en 1874
Ekaterimburgo so la nieve, cola estatua de Yákov Sverdlov en primer planu

La ciudá foi fundada'l 7 de payares de 1723 por Vasili Tatíschev y el so nome alude a Catalina I de Rusia, la segunda esposa del emperador Pedro'l Grande y por Santo Catalina d'Alexandría.

Dempués de la Revolución rusa, el 17 de xunetu de 1918, l'emperador Nicolás II, la so esposa Alejandra Fiódorovna y los sos fíos, les Duqueses Olga, Tatiana, María, Anastasia, y el zarévich Alekséi fueron executaos por bolcheviques na Casa Ipátiev, asitiada nesta ciudá.

Na década de 1920 Ekaterinburgu tresformar nun importante centru industrial de Rusia. Nesta ciudá foi construyida la fábrica de maquinaria pesada más grande d'Europa, la Uralmash (Уралмаш, que ye un acrónimu de Уральский Машиностроительный Завод, que la so treslliteración ye Uralski Mashinostroítelny Zavod, lliteralmente "Planta de Construcción de Maquinaria de los Urales").

A partir de 1924 y hasta 1991, la ciudá utilizó'l nome de Sverdlovsk n'honor al políticu soviéticu Yákov Sverdlov.

Segunda Guerra Mundial[editar | editar la fonte]

Mientres la Segunda Guerra Mundial, munches instituciones técniques gubernamentales, según fábriques enteres, fueron sacupaes a Ekaterimburgu de les árees afectaes pola guerra (sobremanera Moscú) y munchos permanecieron en Ekaterimburgu dempués de termináu'l conflictu bélicu.

Na década de 1960, mientres el réxime de Nikita Jrushchov, construyéronse munchos edificios d'apartamentos de cinco llantes de diseñu homoxéneu pela redolada de la ciudá. La mayor parte d'ellos inda permanez güei en Kírovski, Chkálovski, y otres árees residenciales de Ekaterimburgu.

Postguerra[editar | editar la fonte]

El 1 de mayu de 1960, un avión espía O-2 estauxunidense, pilotáu por Francis Gary Powers (emplegáu de la CIA), foi baltáu sobre'l óblast de Sverdlovsk. El pilotu foi prindáu, enxuiciáu, y declaráu culpable d'espionaxe. Foi condergáu a siete años de trabayos forzaos, pero namái cumplió un añu por cuenta de que foi intercambiáu por Rudolf Abel, un espía de la KGB d'altu rangu, que detuvieren nos Estaos Xuníos en 1957. Los dos espíes fueron camudaos nel Ponte de Glienicke en Potsdam, na daquella estremada Alemaña, el 10 de febreru de 1962.

En 1991, la ciudá recuperó'l so nome tradicional, anque la so rexón o provincia (óblast) siguió calteniendo'l vieyu nome de Sverdlovsk.

Bólidu de Cheliábinsk[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Bólidu de Cheliábinsk

El 15 de febreru de 2013 a les 09:31 Un meteoritu o bólidu de más de 30 tonelaes crució Ekaterimburgu y cayó en Cheliábinsk, nel llagu Chebarkul, que causando 1200 mancaos por cuenta de la onda de choque. Repercutiendo nes ciudaes de Kundravy, Miass, Chebarkul, Turgoyak, Zlatoust, Varlámovo, Magnitka, Argajasch y pocu menos en Ufá y Kusa.

Xeografía[editar | editar la fonte]

Ekaterimburgu ta asitiada na parte central de Eurasia, a 1667 kilómetros al este de Moscú,[4] y na aguada oriental de los monte Urales a veres del ríu Iset. Dientro de les llendes de la ciudá esisten cuatro embalse y cuatro lagos naturales. Na área forestal del distritu Verj-Isetsky ta la frontera ente Europa y Asia. El finxu divisoriu intercontinental atopar a dos kilómetros de la ciudá de Pervouralsk allugada a 38 kilómetros al oeste de Ekaterimburgu.

L'allugamientu xeográficu de Ekaterimburgu foi bien rentable a lo llargo de la hestoria de Rusia y provocó un impactu positivu nel desenvolvimientu de la ciudá. La ciudá ta asitiada nos Urales Medios, onde los montes son pocu elevaes, lo que sirvió como condición favorable pa la construcción de rutes de tresporte dende Ekaterimburgu a les principales ciudaes de Rusia central y Siberia (gracies principalmente al Transiberianu).

Ekaterimburgu, al igual que'l restu de la rexón de Sverdlovsk, ta na zona horaria de Ekaterimburgu (YEKT). El desplazamientu de UTC ye +6:00 y caltién dos hores de diferencia cola capital Moscú.[4]

Mapes[editar | editar la fonte]

Clima[editar | editar la fonte]

El clima de la rexón y la ciudá de Ekaterimburgo ye continental,[4] caracterizáu per iviernu bien fríos que duren aprosimao siete meses —finales d'ochobre hasta mediaos d'abril— y temperatures que puede baxar hasta casi los -50 °C. El branu sobre la cadena de los Urales ye bien curtiu y dura un promediu de 50 a 64 díes con una temperatura promediu de 14 °C a 22 °C. Pola so situación nos Urales Medios, la ciudá ta abierta a la fluctuación d'aire ártico fríu proveniente del Norte de Siberia.

Gnome-weather-few-clouds.svg  Parámetros climáticos promediu de Ekaterimburgo WPTC Meteo task force.svg
Mes Xin Feb Mar Abr May Xun Xnt Ago Set Och Pay Avi añal
Temperatura máxima absoluta (°C) 5.6 9.4 17.3 28.8 33.4 35.6 38.8 37.2 31.9 24.7 13.5 5.9 38.8
Temperatura máxima media (°C) -9.1 -6.8 1.0 9.8 17.4 23.0 24.4 21.1 14.5 6.8 -2.8 -7.9 7.6
Temperatura mínima media (°C) -15.7 -14.5 -7.6 0.0 6.2 12.1 14.4 11.9 6.4 0.7 -8.3 -13.7 -0.7
Temperatura mínima absoluta (°C) -44.6 -42.4 -39.2 -21.8 -13.5 -2.3 1.5 -1.0 -9.0 -22.7 -39.2 -46.7 -46.7
Precipitación total (mm) 27 20 21 28 50 75 90 73 58 39 33 27 541
Díes de lluvia (≥ 1 mm) 1 1 5 13 20 20 19 22 22 17 6 1 147
Díes de nevaes (≥ 1 mm) 26 23 18 10 4 0.4 0 0 2 13 23 25 144
Hores de sol 47 94 164 206 256 272 269 217 143 78 51 37 1834
Humedá relativa (%) 79 75 68 60 58 63 68 73 75 75 78 79 71
Fonte nº1: pogoda.ru.net[5]
Fonte nº2: [6]

Economía[editar | editar la fonte]

Dada'l so allugamientu, ye un importante nuedu ferroviariu yá que ye una de les paraes principales del ferrocarril transiberianu.

La ciudá destacar por ser, ente les que pertenecieron a l'antigua Xunión Soviética, la que cunta con mayor densidá de centros comerciales: esti fechu puede dar una idea del floreciente desenvolvimientu que tuvo esperimentando mientres los últimos años. Amás produz maquinaria pesada, aceru, sustances químiques, neumáticos, y petróleu. El talláu de xemes ye una industria llixero bien desenvuelta.

Educación[editar | editar la fonte]

Universidá Técnica Estatal de los Urales.

El 16 de xunetu de 1914 establecióse la primer universidá de la ciudá, l'Institutu de Minería de los Urales, fundáu pol emperador Nicolás II, lo que na actualidá ye la Universidá Estatal de Minería de los Urales.[7] El 5 de marzu de 1930, acordies con la decisión de la Xunta del Comisariado del Pueblu de Correos y Telecomunicaciones fundóse'l primer centru pa la formación d'especialistes de la ciudá nel campu de les comunicaciones: la Facultá de Comunicaciones y Enerxía de Sverdlovsk (anguaño Institutu de Comunicaciones ya Informática de los Urales). La primer universidá apaeció en Ekaterimburgu dempués del decretu gubernamental de la República Socialista Federativa Soviética de Rusia robláu por Vladímir Lenin el 19 d'ochobre de 1920 no que güei ye la Universidá Estatal de los Urales M. Gorki.[8]

Tocantes a los títulos expedíos por universidaes de Ekaterimburgu, la ciudá atopar ente les piqueres del país,[9] una y bones el númberu de graduaos n'universidaes de Ekaterimburgu namái ye superáu pol de les universidaes de Moscú y San Petersburgu.[10] Na actualidá, la ciudá cunta con 20 universidaes estatales propies, onde tán matriculaos más de 140 000 estudiantes.[11] Amás, la ciudá abrió 14 universidaes privaes, ente elles una axencia del gobiernu local, l'Academia d'Arte Contemporaneo de Ekaterimburgu, y una eclesiástica, el Seminariu de Ekaterimburgu.

Colos sos 16 universidaes públiques y academies educatives, según pol númberu d'instituciones d'enseñanza cimera privaes (2005), Ekaterimburgu ye considerada'l centru principal educativu y científicu de los Urales.

Ente estes instituciones atopen la Universidá Federal de los Urales (reorganizada cola Universidá Estatal de Los Urales y la Universidá Técnica Estatal de los Urales), Universidá Estatal Pedagóxica de los Urales, Universidá Estatal de Silvicultura de los Urales, Universidá Estatal de Minería de los Urales, Universidá Estatal de Tresporte Ferroviariu de los Urales, Universidá Estatal Rusa de Pedagoxía Profesional, Universidá Estatal d'Economía de los Urales, Institutu Militar d'Artillería, Conservatorio Estatal de los Urales, Academia Estatal d'Agricultura de los Urales, Academia Estatal de Derechu de los Urales, Academia Estatal de Medicina de los Urales, Academia Estatal d'Artes Escéniques de los Urales, Academia de Serviciu Públicu de los Urales, el Institutu de Relaciones Internacionales de Ekaterimburgu y la Academia d'Arquiteutura de los Urales.

Ciencia[editar | editar la fonte]

Ekaterimburgu ye'l cuartu mayor centru d'investigación del país dempués de Moscú, San Petersburgu y Novosibirsk. La Academia Rusa de Ciencies, al traviés del so Campus de los Urales (UB RAS),[12] tien numberosos institutos d'investigación científica asitiaos en Ekaterimburgu. En total hai 45 institutos d'investigación[8] y cerca de cien organizaciones de diseñu ya inxeniería na ciudá.[13] En 2007, sobre la base de la Universidá Estatal de los Urales abrió les sos puertes un modernu centru de nanotecnología que yá introdució una serie de los sos desenvolvimientos n'esposiciones a nivel rexonal y nacional,[14] y recibió, en marzu de 2009, el certificáu de competencia de la Corporación Estatal Rusnano (Corporación Rusa de Nanotecnología).[15][16]

Tresporte[editar | editar la fonte]

Tranvía en Ekaterimburgo.

Ekaterimburgu ye'l tercer mayor centru de tresporte de Rusia dempués de Moscú y San Petersburgu. En Ekaterimburgu conflúin seis carreteres federales, siete línea de ferrocarril —forma parte, ente otros, de la ruta de los ferrocarriles Transiberianu, Transmongoliano y Transmanchuriano— que salen dende la Estación de ferrocarril de Ekaterimburgu, y cuenta col Aeropuertu de Ekaterimburgo-Koltsovo, el tercer aeropuertu más transitáu del país. La formación de Ekaterimburgu como un importante centru de tresporte rexonal débese, en gran parte, al favorable allugamientu xeográficu de la ciudá nuna pequena zona de los Monte Urales, al traviés de la cual pasen les rutes que conecten la Rusia europea con Siberia.

Na ciudá danse práuticamente tolos tipos de tresporte públicu. Dende 1991 los ekaterimburgueses disponen del Metro de Ekaterimburgu, que cunta con nueve aparques partíes pela ciudá nuna sola llinia. Cada añu, aumenta'l volume de pasaxeros nel suburbano y en 2007, rexistráronse 46,4 millones de pasaxeros.[17] Na actualidá ye'l tercer metropolitanu más grande de Rusia dempués del Metro de Moscú y el de San Petersburgu. El tranvía na ciudá apaeció en 1929 y anguaño xuega un importante papel nel sistema de tresporte urbanu. El volume de pasaxeros tresportaos al añu ye de 188,2 millones de persones, pero cada añu que pasa la so tasa amenórgase y en 2003 yeren 245 millones de pasaxeros.[18] A partir de 2009 operen 29 rutes con 457 vehículos. El llargor total de les rutes ye de 183,2 milles.

En Ekaterimburgu, hai 45 llinies urbanes d'autobuses y son más de diez les rutes comerciales. En 2007 les comunicaciones interurbanes d'autobuses municipales llevaron a 114,5 millones de pasaxeros (dende 2006 hasta 124,6 millones de pasaxeros).[17] L'amenorgamientu esplicar pol creciente papel de los taxis nel tresporte de la ciudá de Ekaterimburgu. El trolebús esiste en Ekaterimburgu dende 1943, dispon de 19 rutes y de 266 trolebuses. El llargor total de llinies de tranvía ye de 160 km. El númberu de pasaxeros tresportaos en 2007 foi de 78,4 millones, cifres inferiores a les llograes en 2006 cuando'l total foi de 84,3 millones de pasaxeros.[17]

Deportes[editar | editar la fonte]

Ekaterimburgu va ser una de les sedes de la Copa Mundial de Fútbol de 2018. Unu de los meyores equipos de baloncestu femenín d'Europa, el UMMC Ekaterimburgu, ye'l principal equipu de la ciudá. La Final Four de 2011 apostar nel DIVS Sport Hall de Ekaterimburgu del 8 al 10 d'abril, edición na que participaron el Spartak Moscow Region (Rusia), la Ros Casares Valencia (España) y el Ferre Avenida Salamanca (España).

Equipu !Deporte !Competición


Estadiu !Creación
FC Ural Sverdlovsk Oblast Football pictogram.svg Fútbol Primer División de Rusia Estadiu Central 1930
MFK Viz-Sinara Ekaterimburgu Football pictogram.svg Fútbol sala Superliga Rusa de Futsal Palaciu de los Deportes 1992
BC Ural Ekaterimburgu Basketball pictogram.svg Baloncestu Professionalʼnaya basketbolʼnaya amiesta DIVS 1930
Avtomobilist Ekaterimburgu Ice hockey pictogram.svg Ḥoquei sobre xelu Lliga Continental de Ḥoquei KRK Uralets 2006

Ciudaes hermandas[editar | editar la fonte]

Persones famoses de Ekaterimburgu[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. La Ya inicial correspuende al agregáu d'una i semiconsonante na so pronunciación orixinal, como suel asoceder na pallabres ruses qu'empiecen cola lletra "Y" (anque non nes que lo faen cola so "hermana", la Э cirílica).
  2. Perviy Kanal (ed.): «В Казани ликвидировано подпольное казино, принадлежавшее одной из преступных группировок» (rusu) (25 d'avientu de 2009). Consultáu'l 7 de xineru de 2012.
  3. NTV (ed.): «Главы России, Китая, Казахстана, Киргизии, Таджикистана и Узбекистана обсудят проблемы в области международной безопасности.» (rusu) (15 de xunu de 2009). Consultáu'l 7 de xineru de 2012.
  4. 4,0 4,1 4,2 Sitio web de Ekaterimburgo (ed.): «Ekaterinburg on the map of Russia» (inglés). Consultáu'l 10 de xineru de 2012.
  5. «Климат Екатеринбурга».
  6. HKO http://www.weather.gov.hk
  7. URSMU (ed.): «История — УГГУ» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  8. 8,0 8,1 Óblast de Sverdlovsk (ed.): «Екатеринбург, муниципальное образование город» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  9. deloros.ru (ed.): «Второй деловой рейтинг высшего образования» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  10. HPA ANU "ReytOR" (ed.): «Образование государственной элиты 2008» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  11. Обучение в Екатеринбурге (ed.): «Российская академия наук намерена готовить кадры самостоятельно» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  12. Уральское отделение Российской академии наук
  13. 1723.ru (ed.): «о Екатеринбурге» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  14. Legit @ soft.ru (ed.): «В Екатеринбурге открылся центр современных нанотехнологий» (rusu). Archiváu dende l'orixinal, el 7 de mayu de 2011. Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  15. USU (ed.): «Уральский ЦКП «Современные нанотехнологии» УрГУ признан компетентным на федеральном уровне» (rusu). Archiváu dende l'orixinal, el 19 de xineru de 2012. Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  16. Уральский ЦКП «Современные нанотехнологии» УрГУ признан компетентным на федеральном уровне
  17. 17,0 17,1 17,2 gks.ru (ed.): «Госкомстат. Российский статистический ежегодник — 2008» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.
  18. gks.ru (ed.): «Статистический ежегодник — 2005» (rusu). Consultáu'l 8 de xineru de 2012.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Ekaterimburgo

Empón turísticu - Wikiviajes.