Transiberianu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha de tresporte públicu El ferrocarril Transiberianu (rusu: Транссибирская магистраль, Транссиб Transibírskaia maguistral, Transsib) ye una rede ferroviaria que conecta la Rusia europea coles provincies del Alloñáu Oriente rusu, Mongolia, República Popular China y conecta con Corea del Norte.

Característiques[editar | editar la fonte]

La ruta principal foi inaugurada dempués de trece año de trabayu, el 21 de xunetu de 1904. Con una estensión de 9288 km,[1] xune Moscú cola mariña rusa del océanu Pacíficu, más precisamente con Vladivostok (alcontrada nel mar del Xapón, y que'l so significáu en rusu ye “poder sobre empobine”), travesando la mayor parte de la que foi Asia Zarista. Esta vía, que traviesa ocho zones horaries y que'l so percorríu demanda cerca de 7 díes de viaxe, constitúi'l serviciu ferroviariu continuu más llargu del mundu, con esceición de la ruta que se fai dos veces al mes regularmente, y que sirve de conexón ente Moscú y Pionyang. Hai ramales a China, al traviés de Mongolia y Manchuria, con serviciu continuu a Corea del Norte.

Otru ramal d'importancia dientro d'esta estensa rede ferroviaria ye'l Transmanchuriano, que'l so percorríu coincide col Transiberianu hasta Társkaya, unos 1000 km al este del llagu Baikal. Dende la ciudá de Társkaya, el Transmanchuriano encarrera al sureste escontra China, y sigue el so percorríu hasta rematar en Pequín.

La tercera de les rutes primaries ye'l Transmongoliano, que coincide nel so traza col Transiberianu hasta Ulán Udé, na ribera esti del llagu Baikal. Dende Ulán Udé, el Transmongoliano encarrera al sur hasta Ulán Bator, dempués de lo que sigue en dirección sudeste hasta Pequín.

En 1991 foi completada una cuarta ruta, que'l so percorríu atopar más al norte, tres más de cinco décades d'obres esporádiques. Conocida como Ferrocarril Baikal-Amur, esta estensión dixebrar del Transiberianu dellos cientos de kilómetros al oeste del Llagu Baikal, y travesar pel so estremu norte. Esta ruta algama'l océanu Pacíficu al nordés de Jabárovsk, en Sovétskaya Gavan. Magar brinda accesu a la notable mariña norte del Baikal, esti ramal caracterízase tamién por travesar zones consideraes peligroses.

Ramales[editar | editar la fonte]

Transiberianu[editar | editar la fonte]

La ruta principal, percorrida pol tren Non. 1, que se conoz col nome de Rossía ("Rusia" en rusu), pasa peles siguiente ciudaes:

Ente 1956 y 2001, el tren Rossía siguía un percorríu vía Yaroslavl en llugar de faelo por Nizhny Nóvgorod. Otros trenes inda circulen pela ruta de Yaroslavl, o la ruta más sureña de Kazán.

La mayoría de los viaxeros percuerren nel Rossía tan solo una parte del trayectu, pos esti tren realiza un serviciu relativamente rápido ente ciudaes importantes, tales como Ekaterimburgo, Novosibirsk o Irkutsk. Plantía:Entamu BS Plantía:BS Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:BS3 Plantía:Final BS

Transmanchuriano[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Transmanchuriano
Vídeu grabáu dende un tren del transiberianu.

El Transmanchuriano sigue'l mesmu percorríu que'l Transiberianu ente Moscú y Chitá, pa depués travesar les siguientes poblaciones nel so camín escontra China:

  • Separación del ramal Transiberianu en Társkaya (a 6312 km de Moscú)
  • Zabaikalsk (6661 km), asentamientu rusu allugáu na frontera *

Manzhouli (a 2323 km de Pequín), asentamientu chinu allugáu na frontera * Harbin (1388 km)

Transmongoliano[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Transmongoliano

El Transmongoliano sigue'l mesmu percorríu que'l Transiberianu ente Moscú y Ulán Udé, pa depués travesar les siguientes poblaciones nel so camín escontra Mongolia y China:

  • Separación del ramal Transiberianu (a 5655 km de Moscú)
  • Naushki (5895 km), asentamientu rusu allugáu na frontera *

Frontera ente Rusia y Mongolia (5900 km)

  • Sühbaatar (5921 km), asentamientu mongol allugáu na frontera *

Ulán Bator (6304 km), capital de Mongolia

  • Zamiin Uud (7013 km), asentamientu mongol allugáu na frontera *

Erlyan (a 842 km de Pequín), asentamientu chinu allugáu na frontera * Datong (371 km)

Historia[editar | editar la fonte]

Contestu y diseñu[editar | editar la fonte]

A finales del sieglu XIX, el desenvolvimientu de Siberia viose enzancáu poles males comunicaciones de tresporte dientro de la rexón, según col restu del país. Amás de la Ruta siberiana, nun esistíen bonos caminos fayadizos pal tresporte sobre ruedes. Mientres unos cinco meses del añu, los ríos yeren los principales medios de tresporte. Mientres la metá fría del añu, la carga y los pasaxeros viaxaron en trineos tiraos por caballos sobre los caminos pel hibiernu, munchos de los cualos yeren los mesmos ríos, pero cubiertu de xelu.

El primera barcu de vapor nel ríu Ob, el Osnova de Nikita Miasnikov, poner en marcha en 1844. Los entamos fueron difíciles y nun foi hasta 1857 que'l saléu en barcu de vapor empezó a desenvolvese nel Ob de manera seria. Los barcos de vapor empezaron a funcionar nel Yeniséi en 1863, nel L.lena y Amur, na década de 1870.

Ente que la relativa planitud de Siberia Occidental yera, a lo menos, abondo bien sirvida pol xigantescu sistema del ríu Ob-Irtysh-Tobol-Chulym, los poderosos ríos de Siberia Oriental —como'l Yeniséi, el cursu cimeru del ríu Angara y el L.lena— yeren na so mayoría navegables namá na dirección norte-sur. Un intentu de remediar en parte la situación por aciu la construcción de la Canal de Ob-Yeniséi nun foi particularmente esitosu. Namá un ferrocarril podría ser una solución real a los problemes de tresporte de la rexón.

Llocomotora que realizaba'l viaxe ente Perm y Ekaterinburgo nel añu 1910

Los primeros proyectos ferroviarios en Siberia surdieron dempués de la finalización de la llinia ferroviaria San Petersburgo-Moscú en 1851.[2] Unu de los primeres foi'l proyectu de Irkutsk-Chitá, propuestu pol empresariu estauxunidense Perry Collins y sofitáu pol ministru de Tresporte Constantine Possiet con mires a conectar Moscú hasta'l ríu Amur y, arriendes d'ello, col Océanu Pacíficu. El gobernador de Siberia, Nikolay Muravyov-Amursky, taba ansiosu por avanzar na colonización del Alloñáu Oriente rusu, pero los sos planes nun pudieron materializase, siempres y cuando los colonos tuvieron qu'importar ceberes y otros alimentos de China y Corea.[3] Foi por iniciativa de Muravyov que se llevaron a cabu encuestes pa un ferrocarril na rexón de Jabárovsk.

Antes de 1880, el gobiernu central ignoró prácticamente estos proyectos, por cuenta de la debilidá de les empreses de Siberia, una burocracia cabileña y mieu al riesgu financiero. En 1880, hubo un gran númberu de solicitúes refugaes y futuros d'autorización pa la construcción de víes ferriales pa conectar Siberia col Pacíficu, pero non l'este de Rusia. Esto esmoleció al gobiernu y fixo que conectara Siberia con Rusia central una esmolición apremiante. El procesu de diseñu duró diez año. Xuntu cola ruta finalmente construyida, propunxéronse proyectos alternativos: una ruta del sur, al traviés de Kazajstán, Barnaul, Abakán y Mongolia; y una ruta del norte, al traviés de Tiumén, Tobolsk, Tomsk, Yeniseysk y la moderna llinia Baikal-Amur o inclusive al traviés de Yakutsk.

La llinia estremar en siete secciones, sobre la totalidá o la mayor parte de les cualos trabayóse simultáneamente, utilizando una mano d'obra de 90 000 homes.[4] El costo total envalorar en 35 millones de llibres esterlinas; la primer sección (de Cheliábinsk al ríu Ob) foi termináu a un costo de 900 000 llibres esterlinas menos de lo envalorao.[5] Los ferroviarios ufiertaron suxerencies p'aforrar fondos,[4] por casu, por aciu la instalación de los tresbordadores en llugar de pontes sobre los ríos hasta que'l tráficu amontóse. El diseñadores aportunaron y aseguraron la decisión de construyir un ferrocarril ininterrumpíu.

A diferencia de los refugaos proyectos privaos que pretendíen conectar les ciudaes esistentes y que precisaben tresporte, el Transiberianu nun tenía tal prioridá. Poro, p'aforrar dineru y evitar enfrentamientos colos propietarios de les tierres, decidió establecese el ferrocarril fora de les ciudaes esistentes. Tomsk yera la ciudá más grande y la más desafortunada, una y bones los bancos pantanosos del ríu Ob cerca d'él fueron consideraos desavenientes pa una ponte. El ferrocarril foi asitiáu a 70 km al sur (en llugar de cruciar el Ob en Novo Nikolaevsk, más tarde llamáu Novosibirsk); y a cencielles un ramal ensin salida conectar con Tomsk, quitando a la ciudá del tráficu ferroviariu de tránsitu prospectivu y el comerciu.

Datos d'interés[editar | editar la fonte]

Cambéu de bogies na frontera ente Mongolia y China, por cuenta de la diferencia nel anchu de vía
  • El percorríu traviesa siete fusos horarios distintos.
  • La duración total del viaxe depende del serviciu en cuestión, pero'l promediu ye de siete díes y seis noche.
  • A intervalos regulares a lo llargo del trayectu camuden les llocomotoras, compruébense los bogies, según deduzse del soníu metálicu producíu al cutir una barra d'aceru, y bómbiase l'agua fresco necesaria pal suministru del tren per mediu de mangones.
  • La mayoría de les composiciones tienen más de 500 metros de coches de pasaxeros.
  • Rusia y Mongolia caracterizar pol so anchu de vía (trocha) ancha, ente que China utiliza la trocha estándar, polo qu'hai un cambéu nésta. Esto implica que les formaciones que viaxen escontra o dende China nun pueden cruciar la frontera directamente, sinón que cada coche de pasaxeros tien de ser llevantáu por que los sos bogies sían camudaos. Esta operación, xuntu colos trámites d'aduana y el control de pasaportes, puede faer que l'encruz de la frontera demande delles hores.
  • Cuanto menor ye'l númberu que'l tren lleva como identificación, menos paraes fai y polo tanto más rápidu ye'l viaxe. Sicasí, el númberu del tren nun supon diferencies tocantes a los tiempos riquíos nel encruz de fronteres.
  • Hai dos clases d'acomodos: blandiu, con asientos totalmente tapizaos; y duru, con asientos de plásticu o de cueru. Los dos tipos d'asientos convertir en cames pa viaxar de nueche. El tipu d'acomodu blandu consiste en grandes compartimientos tipu européu con 2 o 4 lliteres, ente que'l tipu d'acomodu duru consiste en compartimientos de cuatro litera o en coches ensin compartimientos.
  • El menú del tren tien 18 páxines.

Galería[editar | editar la fonte]

.


Ver tamién[editar | editar la fonte]

Otros grandes trenes rellacionaos col Transiberianu:

  • Transmongoliano, va dende Moscú a Pequín. Pasa por Mongolia y la so capital, con una distancia de 7621 km. Tarda 5 díes. Utiliza parte del percorríu del Transiberianu.
  • Transmanchuriano, va de Moscú a Pequín, ensin pasar por Mongolia. Con una distancia de 8960 km, el so percorríu dura 6 díes. Tamién usa partes del percorríu del Transiberianu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «The Trans-Siberian Railway – the second longest railway in the world» (31 de xineru de 2011).
  2. (2002) Problem Regions of Resource Type: Economical Integration of European North-East, Ural and Siberia. IEIE. ISBN 5-89665-060-4.
  3. (1996) Eastern Destiny: Russia in Asia and the North Pacific. Praeger/Greenwood, 152–53. ISBN 0-275-95648-2.
  4. 4,0 4,1 The Telegraph (ed.): «The epic history of the Trans-Siberian Railway» (inglés) (19 d'ochobre de 2012). Consultáu'l 22 d'abril de 2016.
  5. "The Great Siberian Iron Road", The Daily News (Londres), 30 d'avientu de 1896, p. 7.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Transiberiano