Volga

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar

Llagu-mar

Ríu Volga
Во́лга
Llocalización alministrativa
División Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Flag of Russia.svg Rusia
Xeografía
Mapa
Volgarivermap.png

El Volga (Tocante a esti soníu /volɡə/ rusu: Во́лга) ye un llargu ríu de Rusia —el mayor de la Rusia europea y del continente européu— que flúi en direcciones Y y S al traviés de nueve óblastTver, Yaroslavl, Kostromá, Nizhni Nóvgorod, Uliánovsk, Samara, Sarátov, Volgogrado y Astracán— y trés repúbliquesMari-El, Chuvasia y Tartaristán— hasta desaguar nel Mar Caspiu. Tien un llargor de 3645 km, que lo asitien como'l 15º ríu más llargu del mundu.

El Volga naz nes llombes de Valdái a 228 m d'altitú, ente Moscú y San Petersburgo. Ye navegable en casi tol so percorríu gracies a les enormes obres d'acondicionamientu realizaes principalmente mientres la segunda metá del sieglu XX. El so cuenca hidrográfica, con una superficie de 1 350 000 km² ye la 18ª mayor del mundu y riega un terciu de la Rusia asiática, axuntando un gran mosaicu de pueblos. El valle del Volga concentra dende la II Guerra Mundial una parte importante de les actividaes industriales de Rusia. El Volga desempeña tamién un gran papel nel imaxinariu rusu ya inspiró numberoses noveles y cantares rusos (Los remeros del Volga).

Toponimia[editar | editar la fonte]

El nome rusu Во́лга averar a palabres eslaves que designen el calter moyáu», «húmedu» (влага , волога). Esti nome traducir en francés y n'inglés por Volga y n'alemán por Wolga. El nome podría tamién tener oríxenes finlandeses.

Les poblaciones turques que viven a bordu del ríu llamar Itil o Atil. Atila el Hunu podría deber el so nome al ríu. Güei día nes llingües venceyaes col turcu, el Volga conocer sol nome de İd'el (Идел) en tártaru, Атăл (Atăl) en chuvasio y İdil en turcu. En idioma mari el ríu llámase Юл (Jul) utilizando'l mesmu raigañu.

Si remontamos más llueñe entá nel tiempu, los escitas daben al ríu'l nome de Rha que puede acomuñar a l'antigua palabra del sánscritu Rasah designando un ríu sagráu. Esti orixe caltener nel nome dáu polos mordves al ríu: Рав (Raw).

Cursos del ríu[editar | editar la fonte]

Superior[editar | editar la fonte]

Monesteriu Nílov na isla Stolbny del llagu Seliguer, un llagu que traviesa'l ríu Volga, nuna fotografía de 1910
Confluencia del ríu Volga y el ríu Kótorosl, un llugar de paséu na ciudá de Yaroslavl.
El ríu Volga xeláu, al norte de Yaroslavl.
El ríu Volga en Tver.
El ríu Volga cerca de la so desaguada.

El ríu Volga naz nes llombes de Valdái, a 228 m. sobre'l nivel del mar, cerca de la localidá de Volgo-Verjovie, na parte occidental del óblast de Tver, nun llugar asitiáu a unos 300 km al noroeste de Moscú y a unos 320 km al sureste de San Petersburgo.Nel primer tramu tien el nome de Selizhárovka y ye un curtiu cursu d'agua de 36 km que desagua nel llagu Seliguer (que tien una superficie de 212 km² y ta a una cota de 205 m). El Volga diríxese primero en dirección Sudeste, travesando la rexón de Valdái hasta algamar la localidá de Rzhev (63 729 hab. en 2002[1]), pasada la cual vira escontra'l Nordés y a partir de la que pueden salear pel ríu pequenes embarcaciones de tresporte de mercancíes. El ríu, tres daqué más de 100 km, algama Tver (l'antigua Kalinin, fundada en 1135, con 408.903 hab.), la capital del óblast alcontrada na carretera que xune Moscú con San Petersburgo.

El Volga describe una nueva curva y vira escontra'l suroeste, escurriendo pol primeru de los munchos tramos en que les sos agües van tar embalsadas, ta vegada pola presa de Ivankovo, onde recibe pola derecha'l ríu Shosha. Xira depués escontra l'Oeste, y enfusar nel banzáu de Dubna, construyíu p'abastecer Moscú (ye'l tramu más próximu a la capital, a apenes 100 km). Nesti banzáu recibe al ríu Dubna, y, bien próximu a la presa, conecta col canal de Moscú, una canal artificial de 128 km construyíu en 1932 que xune'l ríu Volga col ríu Moscova. Dexada tras la presa, el Volga baña la localidá de Dubná (60 951 hab.), y depués vira escontra'l Nordés, nun tramu nel que traviesa la ciudá de Kimry (58.500 hab.) y sigue pol banzáu de la presa de Úglich, un nuevu tramu nel que recibe los sos primeros afluentes d'importancia, los ríos Medveditsa y Nerl. Sigue'l ríu en dirección cada vez más Norte, devasando la llende col óblast de Yaroslavl, travesando la ciudá de Úglich (38 900 hab.) y llegando hasta'l gran llagu de la presa de Rybinsk (que con 4 580 km², ye conocíu como'l mar de Rybinsk, y que ta a una cota de 102 m). Ye la más antigua de les preses construyíes nel ríu (1935-41) y tamién el puntu más septentrional pol qu'escurre'l Volga. Nesti llagu desagüen dos importantes afluentes, el ríu Mologa (456 km) y el ríu Cheksna. Tamién enllaza la vía navegable Volga-Bálticu, que travesando'l llagu Onega y el llagu Ladoga, conecta col golfu de Finlandia y, al traviés del canal Mar Blanco-Bálticu, el mar Blanco.

El Volga sale del llagu pol mesmu llau meridional pol qu'entra, entamando dirección Sureste. Al pie de la presa atopa la ciudá industrial de Rybinsk (222 653 hab., enantes rebautizada como Andropov) que ye'l gran puertu de transbordo del cursu cimeru del Volga. Sigue'l ríu escontra'l Sureste y algama Yaroslavl (613 088 hab.), una de les más antigües ciudaes de la Rusia central, fundada nel sieglu XI. El ríu empónse cada vez más en dirección Esti, trespasando la llende col óblast de Kostroma. A unos 70 km agües embaxo de Yaroslavl alcuéntrase la ciudá de Kostromá (278 750 hab.), alcontrada al poco de la confluencia col ríu Kostroma, otra antigua ciudá (fundada en 1152). A partir d'equí, el Volga va convirtiéndose cada vez más nun ríu d'enllanada, anchu y d'escurrir lentu. Traviesa llueu'l óblast de Kostroma pela so parte meridional ya intérnase nel óblast de Ivánovo, que crucia pela so parte nororiental. Llega aína a Kíneshma (95 233 hab.) y agües embaxo atopa un nuevu gran llagu artificial, el del banzáu de Gorki (1 591 km²), con una cola de 430 km de llargor, creáu pola presa de Nizhni Nóvgorod (construyida en 1955). En partir Norte del banzáu desaguan los ríos Nemda y Unzha (426 km). Siguiendo'l gran banzáu enagües embaxo en dirección Sur, entrar nel óblast de Nizhni Nóvgorod, y recibe pola esquierda al ríu Uzola. El Volga dexa tras la presa y alcuéntrase na ribera derecha la ciudá de Nizhni Nóvgorod (1 311 252 hab.), na confluencia con unu de los sos afluentes más importantes, el ríu Oká (1 500 km). Este ye'l puntu en que tradicionalmente consideróse qu'acaba'l cursu altu del Volga. Al otru llau del ríu, na marxe esquierda, enfrente, alcuéntrase la ciudá industrial de Bor (61 525 hab.).

Mediu[editar | editar la fonte]

El cursu mediu del Volga escurre en dirección Esti Sureste, cruciando la parte central de la Rusia europea, y empiézase a reparar yá la disimetria, de les sos riberes, que se manifiesta más claramente nel cursu baxu, cola vera derecha más alta y serrapatosa, por causa de la presencia de les estribaciones de los altores del Volga, en contraposición a una vera esquierda más baxa. Al salir de Nizhni Nóvgorod, el ríu vira en dirección Esti, pasando frente a Kstovo y recibiendo pola esquierda al ríu Kerzhenets. Llega más embaxo a otru llargu banzáu, el de Cheboksary, de más de 131 km, del qu'una parte ta nel oblást de Nizhni Nóvgorod, la parte central na Mari-La república de Mari-El (na que recibe pola esquierda los ríos Vetluga y Rutka) y la parte final na república de Chuvasia, onde ta tamién la presa, construyida na década de los 1980 (y pa la que debieron de ser reasitiaos unes 20 000 persones). Agües embaxo de la presa atopen les ciudaes de Cheboksary (440 621 hab.) y Novocheboksarsk (125 857 hab.). Depués el Volga forma mientres un tramu la llende natural ente les repúbliques de Chuvasia y Mari-El, un trechu nel que recibe pola esquierda los ríos Bolshaya Kokshaga, Malaya Kokshaga y Ilet, y pola derecha al Tsivil y nel que, tamién na marxe esquierda, ta la localidá de Volzhsk (58 987 hab.). De siguío el ríu intérnase, inda en dirección Esti, na república de Tartaristán, bañando primero la ciudá de Zelenodolsk (100 139 hab.) y depués Kazán (1 105 289 hab.), la capital de la república, dambes na marxe esquierda.

Pasada Kazán, el ríu (yá n'otru tramu embalsado) vira escontra'l Sur. La ciudá ta asitiada de primeres d'otru llargu banzáu, el banzáu de Kuibyshev, con 550 km de llargor, creáu pola presa de Samara, que coles sos 6 450 km² de superficie, ye'l mayor llagu artificial de retención d'Europa. El ríu Kama (1 850 km), el principal de los afluentes del Volga, incorporar pola esquierda desaguando nesti gran llagu artificial, nun puntu que foi consideráu de forma habitual l'entamu del cursu baxu del Volga, anque agora, col banzáu, perdió parte de la so relevancia xeográfica.

Inferior[editar | editar la fonte]

El banzáu internar en dirección sur nel óblast de Uliánovsk, una provincia que traviesa nel so parte oriental y na que s'atopa na vera derecha la capital, Uliánovsk (d'antiguo Simbirsk, con 635 947 hab.). Más al sur, el llagu enfusar nel óblast de Samara y depués forma una curva casi cerrada na cual asítiense, na marxe esquierda, les ciudaes de Togliatti (702 879 hab.) y Samara (antes Kouïbychev, alcontrada na confluencia col ríu Samara, que cunta con 1 157 880 hab.) y Novokuybyshevsk (112 973 hab.) onde desagua'l ríu Chapayevka; y, na marxe derecha, a la fin de la curva, la ciudá de Syzran (188 107 hab). Pasada Samara empieza llueu la cola d'otra llargu banzáu, el banzáu de Saratov (1 831 km²), asitiáu 357 km agües embaxo.

Siempres en dirección Sur, el banzáu enfusar nel óblast de Sarátov, y en pasando la presa, al pie, na so marxe esquierda, el ríu baña la ciudá industrial de Balakovo (200 470 hab.). Al poco, tamién pola esquierda, el Volga recibe les agües del ríu Irgiz, n'unu de los pocos tramos intactos del antiguu cursu, y nel que na marxe esquierda asítiase la ciudá de Volsk (71 124 hab.). Les formes característiques del paisaxe, constituyíu per praos y llombes al oeste y per una vera plana al este, son entá perceptibles ente Kazán y Volgogrado, anque los llagos de los banzaos somorguiaron les antigües veres.

El Volga xira escontra'l Suroeste, y pasa, na marxe esquierda, frente a la pequena ciudá de Marks (32 849 hab.), y depués pola d'Engels (200 800 hab.). Frente a esta postrera, na otra ribera, alcuéntrase la ciudá de Sarátov (873 055 hab.), un importante centru universitariu. A partir de Marks, empieza yá la cola d'otru llargu banzáu, el de la presa de Volgogrado (3 117 km²), con un llargor d'unos 540 km. La rexón pola qu'escurre'l ríu empieza a faese cada vez más desértica. El banzáu sigue casi en dirección sur, y enfusar nel óblast de Volgogrado y al poco baña la ciudá de Kamychine (127 891 hab.), asitiada na vera esquierda del llagu. Más embaxo de la presa, atópense les ciudaes de Voljski (313 169 hab.), a la izquierda, y 80 km agües embaxo, a la derecha, Volgogrado (antes Zarizyn, depués Stalingrado, con 1 011 417 hab.). Cerca de Svetly Yar, empieza'l canal Volga-Don, inauguráu en 1952 y que, tres 101 km, dexa algamar el mar Negru.

El Volga describe una curva en dirección Suroeste y entama el so llargu tramu final. Al poco intérnase nel postreru de los óblast polos qu'escurre: el óblast de Astracán, y al poco, derívase un brazu, el ríu Akhtouba, que va siguir el so propiu cursu paralelu al calce principal pel llau esquierdu hasta desaguar nel Mar Caspiu. Nesti tramu, nel cursu del Volga, ta la localidá de Akhtubinsk (45 542 hab.), na ribera esquierda, y a la fin del tramu, na marxe derecha, de primeres del delta formáu pel ríu, alcuéntrase'l postreru de los centros urbanos d'importancia que baña'l ríu, Astracán (antes Itil, con 504 501 hab.). Una parte del delta ta protexíu yá que la rexón ye un llugar de tránsitu pa les aves migratories. El ríu Volga, los sos brazos más importantes, el Bakhtemir y el Tabola, y tamién el brazu Akhtouba, más al este, desagüen toos nel Mar Caspiu, el llagu más grande del mundu.

Hidroloxía[editar | editar la fonte]

El Volga ye alimentáu nun 60% per agües procedentes de la fusión de les nieves, un 30% per agües soterrañes y un 10% pel agua d'agua. El Volga tien un réxime pocu regular, una y bones la metá de l'agua qu'añalmente lleva'l ríu facer nun periodu de solamente seis semana: de finales d'abril a principios de xunu, nel momentu del destemple, qu'empieza en partir Sur de la cuenca, p'arrobinase rápido de siguío escontra'l Norte. El nivel (altor d'agua) del ríu ta sometíu a importantes fluctuaciones añales: algama los 11 m en Tver; los 16 m antes del puntu de confluencia col ríu Kama; y los 3 m na desaguada, en Astracán. Sicasí, la construcción de banzaos nel so cursu y nel de los sos afluentes dexó amenorgar considerablemente estes fluctuaciones.

La producción media interañal o módulu del ríu ye de 182 m³/s en Tver; de 1.110 m³/s en Yaroslavl; de 2.970 m³/s en Nizhni Nóvgorod; de 7 720 m³/s en Samara; y de 8.060 m³/s en Volgogrado. Agües embaxo de Volgogrado, el ríu nun recibe más tributarios significativos y la evaporación determina un amenorgamientu del so caudal nun 2%. El caudal del ríu podía algamar antes a lo más 67 000 m³/s enagües embaxo de la confluencia col ríu Kama y 52 000 m³/s en Volgogrado, virtiéndose una parte de les agües nes enllanaes inundables de la contorna. La precipitación añal na cuenca ye de 187 mm en Volgogrado, pa un total de precipitaciones recibíes de 662 mm. Antes de la creación de los banzaos, el Volga arramaba nun añu na so desaguada 25 millones de tonelaes de sedimentos y de 40 a 50 tonelaes de minerales disueltos. Les agües del Volga algamen una temperatura de 20-25 °C en xunetu y permanecen llibres de xelu 260 díes al añu en Astracán.

Economía[editar | editar la fonte]

Nun foi hasta dempués de la Segunda Guerra Mundial cuando la rexón desenvolvióse realmente: construyéronse más de 200 fábriques (ferramienta, automóvil) nes principales aglomeraciones. Entamáronse xigantescos trabayos d'adaptaciones sobre'l Volga y el so afluente'l Kama, pa faer arteries de comunicación permanentes, producir eletricidá y irrigar les tierres de secanu asitiaes a lo llargo del cursu inferior. La esplotación dempués de la segunda Guerra Mundial de xacimientos de petróleu y gases importantes a lo llargo de la cuenca (90 Mtes de petróleu y 28 mds de m³ producíos mientres l'añu 2001) favorecieron la creación d'una importante industria petroquímica dinámica, anque los xacimientos tienen enclín güei día a escosase. La parte central de la cuenca del ríu ye relativamente fértil, anque les precipitaciones sían bien irregulares d'un añu pa otru. Otra manera, les tentatives de riego de les tierres asitiaes más al sur nun dieron les resultancies esperaes. Amás una parte de les tierres cultivables, asitiaes na vera del Mar Caspiu anubrir nos años ochenta, tres l'aumentu del nivel del Mar Caspiu, que coyó a los especialistes d'improviso. La cuenca del Volga ye rica en recursos mineros como la potasa y la sal. El delta del Volga, según los accesos del Mar Caspiu, son ricos en pexe. Astracán, asitiada sobre'l delta del Volga, ye'l centru de la industria de caviar.

Acondicionamientu del cursu fluvial[editar | editar la fonte]

Nel cursu del Volga construyéronse numberoses preses pal aprovechamientu hidroeléctricu y la regulación del caudal, de cuenta que prácticamente apenes queden tramos inalteraos del cursu del ríu. Siguiendo agües embaxo'l ríu, les preses son les siguientes (con añu d'entrada en serviciu, superficie d'agua, volume embalsado, producción eléctrica):[2]

  • presa de Ivankovo (1937): 327 km²; 1,12 km³; 130 MkWh;
  • presa de Uglich (1940): 249 km²; 1,25 km³; 212 MkWh;
  • presa de Rybinsk (1941): 4.550 km²; 25,42 km³; 1.100 MkWh;
  • presa de Nijni Novgorodo (1955): 1.591 km²; 8,7 km³; 1.513 MkWh;
  • presa de Cheboksary (1980): 2.100 km²; 14,2 km³; 3.280 MkWh;
  • presa de Samara (tamién barrage de Kouïbychev, na confluencia col ríu Kama) (1955): 6.450 km²; 58 km³; 11.000 MkWh;
  • presa de Saratov (1967): 1.850 km²; 12,9 km³; 5.400 MkWh;
  • presa de Volgogrado (1958): 3.317 km²; 32,1 km³; 11.100 MkWh;

Afluentes del ríu Volga[editar | editar la fonte]

El ríu Volga tien bien de afluentes, siendo los más importantes los que recueye la Tabla siguiente, ordenada en dirección enagua embaxo. (Los tributarios de los afluentes, ordenar en sentíu inversu, dende la boca a la fonte)

bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Selizhárovka|| align=right| Volga || align=right| 36 || align=right| 2950 || || rowspan=34 | Cursu Cimeru |- bgcolor=#y3f6ce | bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Tvertsá|| align=right| Volga || align=right| 188 || align=right| 6510 || align=right| 60 bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=4| Ríu Vazuza|| align=right| Volga || align=right| 162 || align=right| 7120 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=4| Ríu Shosha|| align=right| Volga || align=right| 163 || align=right| 3080 || bgcolor=#d8d8d8 | - || bgcolor=#d8d8d8 | D || colspan=4| Ríu Dubná|| align=right| Volga || align=right| 167 || align=right| 5350 || bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Medveditsa|| align=right| Volga || align=right| 259 || align=right| 5570 || align=right| 25,2 bgcolor=#d8d8d8 | - || bgcolor=#d8d8d8 | D || colspan=4| Ríu Nerl|| align=right| Volga || align=right| 112 || align=right| 3270 || align=right| 12,8 bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=4| Ríu Kashinka|| align=right| Volga || align=right| 128 || align=right| 661 || align=right| 4,5 bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Sistema Sheksnállagu BéloyeKema—llagu Kémkoye—ríu Soydo—llagu Soydozero[3]|| align=right| Volga || align=right| 441 || align=right| 19 000 || align=right| 139 bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Suda|| align=right| Volga || align=right| 184 || align=right| 13 500 || align=right| 134 bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Mologa|| align=right| Volga || align=right| 456 || align=right| 29 700 || align=right| 237 bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Chagodoshcha|| Ríu Mologa || 242 || 9680 || align=right| 58 bgcolor=#d8d8d8 | - || bgcolor=#d8d8d8 | D || colspan=4| Ríu Kótorosl|| align=right| Volga || align=right| 132 || align=right| 5500 || bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Kostromá|| align=right| Volga || align=right| 354 || align=right| 16 000 || align=right| 71 bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Niomda|| align=right| Volga || align=right| 146 || align=right| 4750 || align=right| 28,9 bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Unzha|| align=right| Volga || align=right| 426 || align=right| 27 800 || align=right| 158 bgcolor=#d8d8d8 | I || bgcolor=#d8d8d8 | - || colspan=4| Ríu Uzola|| align=right| Volga || align=right| 147 || align=right| 1920 || bgcolor=#d8d8d8 | - || bgcolor=#d8d8d8 | D || colspan=4| Ríu Oká|| align=right| Volga || align=right| 1500 || align=right| 245 000 || align=right| 1300 bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Upa|| Ríu Oká || 399 || 9510 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Zhizdra|| Ríu Oká || 223 || 9170 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Ugra|| Ríu Oká || 399 || 15 700 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Protva|| Ríu Oká || 282 || 4620 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Nara|| Ríu Oká || 158 || 2030 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Osyotr|| Ríu Oká || 228 || 3480 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Moscova|| Ríu Oká || 502 || 17 600 || 250 bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Pronia|| Ríu Oká || 336 || 10 200 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Pra|| Ríu Oká || 192 || 5520 || 250 bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Mokcha|| Ríu Oká || 656 || 51 000 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=2 bgcolor=#ffffff | || colspan=2| Ríu Tsna|| Ríu Mokcha|| 451 || 21 500 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Tiosha|| Ríu Oká || 331 || 7800 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=2 bgcolor=#ffffff | - || colspan=2| Ríu Seriozha|| Ríu Tiosha|| || || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#ffffff | - || colspan=3| Ríu Kliazma|| Ríu Oká || 686 || 42 500 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=2 bgcolor=#ffffff | - || colspan=2| Ríu Teza|| Ríu Kliazma || 192 || 3450 || bgcolor=#f6f6f6 | - || bgcolor=#f6f6f6 | - || colspan=2 bgcolor=#ffffff | - || colspan=2| Ríu Nerl|| Ríu Kliazma || 75 || 53 000 || 400

El ríu Volga y los sos afluentes
 
Ramal Nome afluente !

width=220px| Desaguada ! width=100px| Llargor
(km)

Cuenca
(km²)
Caudal
(m³/s)
Tramu
- D Ríu Kudma Volga 144 2200 Cursu Mediu |-

bgcolor=#D2FFDA

- D Ríu Kérzhenets Volga 290 6410 19,6
- D Ríu Surá Volga 841 67 500
- - - Ríu Alátyr Ríu Surá 307 11 200
I - Ríu Vetluga Volga 889 39 400 255
- - - Ríu Usta Ríu Vetluga 253 6030 28
I - Ríu Rutka Volga 153 1950 7,32
- D Ríu Tsivil Volga 173 4658 53
I - Ríu Bolshaya Kokshaga Volga 297 6630 30
I - Ríu Málaya Kokshaga Volga 194 5160
I - Ríu Ilet Volga 204 6470
- D Ríu Sviyaga Volga 375 16 700 34
I - Ríu Kazanka Volga 142 2600
I - Ríu Kama Volga 1805 507 000 3800
- - - Ríu Myosha (Мёша) Ríu Kama 204 4180
- - - Ríu Shesma (Шешма) Ríu Kama 259 6040
- - - Ríu Viatka (Вя́тка) Ríu Kama 1314 129 000 890
- - - Ríu Kilmez (Кильмезь) Ríu Viatka 270 17 525 84,6
- - - Ríu Pizhma (Пижма) Ríu Kilmez 305 14 660
- - - Ríu Moloma (Моло́ма) Ríu Viatka 419 12 700 79,1
- - - Ríu Cheptsa (Чепца) Ríu Viatka 501 20 400 130
- - - Ríu Letka (Летка) Ríu Viatka 267 3680 20,6
- - - Ríu Kobra (Кобра) Ríu Viatka 324 7810 55,8
- - - Ríu Zaj (Зай) Ríu 270 4540 16,9
- - - Ríu Iž (Иж) Ríu 259 8510 34,1
- - - Ríu Ik Ríu Kama 571 18 000 45,5
- - - Ríu Belaya (Бе́лая) Ríu Kama 1430 142 000 858
- - - Ríu Sjun (Сюнь) Ríu Belaya 209
- - - Ríu Bystry Tanyš o namá Tanyš (Танып) Ríu Belaya 345 7560
- - - Ríu Dema (Дёма) Ríu Belaya 535
- - - Ríu Ufá (Караидель) Ríu Belaya 918 53 100 388
- - - Ríu Yuriuzán (Юрюзань) Ríu Ufá 404 7240 55
- - - Ríu Ai (Ай) Ríu Ufá 549 15 000
- - - ríu Sim (Сим) Ríu Belaya 239 11 700 47,9
- - - Ríu Inser (Инзе́р) Ríu Sim 307 5380
- - - Ríu Nuguš (Нугуш) Ríu Belaya 235
- - - Ríu Siva (Сива) Ríu Kama 206 4870
- - - Ríu Chusovaya (Чусова́я) Ríu Kama 592 23 000 222
- - - Ríu Sylva (Сылва) Ríu Chusovaya 493 19 700
- - - Ríu Iren (Ире́нь) Ríu Sylva 214 6110
- - - Ríu Usva (Усьва) Ríu Chusovaya 266 6170
- - - Ríu Obva (Обва) Ríu Kama 247 6720
- - - Ríu Inva (Иньва) Ríu Kama 257 5920
- - - Ríu Kosva (Ко́сьва) Ríu Kama 283 6300 90
- - - Ríu Jajva (Яйва) Ríu Kama 304 6250
- - - Ríu Víshera (Ви́шера)
(el sistema Víshera-Kolva llega a los 520 km)
Ríu Kama 415 31 200
- - - Ríu Kolva Ríu Víshera 460 13 500 457
- - - Ríu Yazva Ríu Víshera 135 5900
- - - Ríu Kosa (Коса) Ríu Kama 267
- - - Ríu Vesljana (Весляна) Ríu Kama 266 7490
I - Ríu Bolshói Cheremshán Volga 336 11 500 36,1 Cursu Inferior
- D Ríu Usa Volga 76 2240 16,1
I - Ríu Sok Volga 364 11 700 33,3
I - Ríu Samara Volga 594 46 500 47,2
- - - Ríu Buzuluk Ríu Samara 248 4460 7,7
I - Ríu Chapayevka Volga 298 4310 2,53
I - Río Mali Irgiz Volga 235 3900 6,4
I - Ríu Irgiz (o Bolshoi Irgiz) Volga 675 24 000
- D Ríu Terioshka Volga 213 9710 17,5
I - Ríu Yeruslán Volga 278 5570
- - Ríu Ajtuba (brazu del Volga) Volga 537 153

Vease tamién[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Notes y referencies[editar | editar la fonte]

  1. Sacantes se diga espresamente, toos les poblaciones de les distintes localidaes que se citen nesti artículu referir al censu de 2002.
  2. Datos llograos de Géographie deas voies d'eau intérieures d'URSS, de V. Toniaev.
  3. El ríu Sheksná, con un llargor nominal de 139 km, ye l'últimu elementu d'una importante rede. Si considerar coles sos fontes, el sistema Sheksná—llagu BéloyeríoKema—llagu Kémkoye (Кемское озеро)—ríu Soydo (Сойда) —llagu Soydozero (Сойдозеро) (y les sos pequenes fontes), algámense los 441 km (139+55+150+12+69+16). (Nota: Les distancies ente boques nos llagos, según les pequenes fontes del llagu Soydozero midiéronse curioso cola ferramienta de midida de distancies de GoogelMaps.)

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Bot icon2.svg
Artículu de traducción automática a partir de "Volga" que necesita revisión. Quita l'avisu cuando tea correxíu.