Atila

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Atila
Eugene Ferdinand Victor Delacroix Attila fragment.jpg
king of the Huns Traducir

435 - 453
Rua Traducir - Elac Traducir, Dengizich Traducir, Ernakh Traducir
Vida
Nacimientu Cáucasu2  de setiembre de 406
Grupu étnicu Hunos
Fallecimientu

Panoniamarzu  de 453

(46 años)
Causa de la muerte asfixia Traducir
Familia
Padre Mundzuk
Casáu/ada con Kreka Traducir
Ildico
Krimilda Traducir
Fíos/es
Hermanos/es
Oficiu
Oficiu xefe tribal
Graduación oficial
Cambiar los datos en Wikidata

Atila (llanures danubianes, c. 395 - Valle de Tisza, 453) foi'l postreru y más poderosu caudiellu de los hunos, tribu procedente probablemente d'Asia, magar que los oríxenes exautos desconócense.

Atila gobernó'l mayor imperiu européu del so tiempu, dende'l 434 hasta la so muerte en 453. Conocíu n'Occidente como L'azote de Dios. Les sos posesiones estendíense dende la Europa Central hasta'l mar Negru, y dende el ríu Danubiu hasta'l mar Bálticu. Mientres el so reináu, foi ún de los más xabaces enemigos del Imperiu romanu, que nesta etapa final del mesmu taba dixebráu en dos: L'Imperiu Oriental con capital en Constantinopla, güei Istambul, y l'Imperiu Occidental, con capital en Roma y más tarde en Rávena. Invadió dos vegaes los Balcanes, tuvo a piques de tomar la ciudá de Roma y llegó a sitiar Constantinopla. Coló al traviés de Francia y llegó inclusive a Orleans, hasta que'l xeneral romanu Aeciu obligólu a recular na batalla de los Campos Cataláunicos nel 451 (Châlons-en-Champagne). Llogró faer fuxir al emperador d'Occidente Valentinianu III de la so capital, Rávena, nel 452.

L'imperiu de los hunos esgoncióse y estinguióse tres la muerte d'Atila. Los hunos foron un pueblu nómada de cazadores y ganaderos de los que nun se caltienen rexistros escritos propios, polo que los datos que conocemos provienen sobremanera de fontes romanes. Con too y con eso, Atila convirtióse nuna figura llexendaria de la hestoria d'Europa, y en gran parte de la Europa Occidental recuérdase-y como'l paradigma de la crueldá, la destrucción y la rampiña. Dellos historiadores, sicasí, retrátenlu como un rei grande y noble, y trés sagues escandinaves inclúyenlu ente los sos personaxes principales.