Zachary Taylor

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Zachary Taylor
Zachary Taylor

4 de marzu de 1849 – 9 de xunetu de 1850
Vicepresidente   Millard Fillmore
Predecesor James Knox Polk
Socesor Millard Fillmore

Datos personales
Nacimientu 24 de payares de 1784
Barboursville, Virginia, Flag of the United States.svg Estaos Xuníos d'América
Fallecimientu 9 de xunetu de 1850 (65 años)
Washington D.C., Flag of the United States.svg Estaos Xuníos d'América
Partíu Whig
Pareya Margaret Smith Taylor
Relixón Episcopal
Robla Robla de Zachary Taylor

Zachary Taylor (24 de payares de 17849 de xunetu de 1850) tamién conocíu como Old, Rough and Ready, (Viejo, axatáu y empresto) foi'l docenu presidente de los Estaos Xuníos d'América. Gobernó de 1849 a 1850. Taylor destacó pol so gran trayectoria militar y por ser el primer presidente de los Estaos Xuníos que llegaba al cargu ensin ser escoyíu primeramente pa nengún otru cargu públicu. Foi, amás, el segundu presidente que morrió mientres el mandatu. Morrió de gastroenteritis, anque nun se refuga que morriera de roxura. A lo último, ye reseñable tamién que foi l'últimu presidente anterior a l'abolición de la esclavitú que tuvo esclavos.

Biografía[editar | editar la fonte]

Zachary Taylor, fíu de Richard Taylor y Sarah Stroher, nació nuna cabana cercana a Barboursville, en Virginia (Estaos Xuníos). De neñu él y la so familia treslladóse a Kentucky onde Taylor creció nun plantíu conocíu como Little Zack. A principios de 1810 conoció a Margaret Mackall Smith cola que contraxo matrimoniu'l 21 de xunu d'esi mesmu añu. Tuvieron un fíu y cinco hijo, dos de les cualos morrieron na infancia.

Entró nel Exércitu de los Estaos Xuníos en 1806 xubiendo a teniente de infantería dos años más tarde. Poco dempués foi unviáu al territoriu d'Indiana convirtiéndose nel Comandante de Fort Harrison. Na segunda guerra contra'l ingleses, que foi dende 1812 hasta 1815, foi reconocíu como un escelente militar. Años más tarde sirvió na guerra de Black Hawk en 1832 y na segunda guerra contra los seminolas ente 1835 y 1842. Mientres la guerra de los seminola ganóse'l nomatu de Old, Rough and Ready[1] tres la batalla del llagu Okeechobee. Cabo destacar tamién una de les sos meyores victories, que foi tres la Batalla de Monterrey en 1846, mientres la Intervención estaunidense en México.

En previsión de l'anexón de la República de Texas, qu'estableciera la independencia en 1836, Taylor foi unviáu n'abril de 1844 a Fort Jesup en Luisiana. Ordenóse-y protexese contra cualquier intentu de México pa reclamar el territoriu.[2] Él sirvió ellí hasta xunetu de 1845, cuando l'anexón fíxose inminente, y el presidente James K. Polk dirixir a esplegase nel territoriu en disputa en Texas ", sobre'l ríu Grande ", cerca de México. Taylor escoyó un llugar en Corpus Christi, y el so exércitu d'ocupación acampó ellí hasta la primavera siguiente en previsión d'un ataque mexicanu.[3]

Semeya oficial de Zachary Taylor na Casa Blanca

Participó en numberosos conflictos hasta algamar la graduación de xeneral de brigada. En 1845, tres l'anexón de Texas, el presidente James Knox Polk ordenólu que dirixir a Ríu Grande al mandu de un exércitu compuestu por 4.000 homes. Dichu exércitu sufrió l'ataque de les tropes mexicanes, lo que desencadenó la declaración de guerra estaunidense. Mientres la Guerra d'Intervención Norteamericana, Taylor foi'l más destacáu xeneral estaunidense y, al so fin, tornó a Estaos Xuníos convertíu n'héroe nacional. Por ello foi propuestu como candidatu presidencial y, tres les elecciones de 1848, foi escoyíu pal cargu. El so mandatu, sicasí, viose atayáu pol so fallecimientu dieciséis meses dempués, períodu mientres el cual apenes pudo actuar por cuenta de dellos escándalos de corrupción que chiscaron a miembros del so gabinete.

Presidencia[editar | editar la fonte]

Taylor foi escoyíu candidatu a la presidencia pola Convención nacional qu'el Partíu Whig celebró en Filadelfia en xunu de 1848. Tardó selmanes en recibir la notificación formal que-y anunciaba'l so nominación. Nes elecciones de payares Taylor imponer al demócrata Lewis Cass por 163 a 127 votos electorales. Ésta foi la primer ocasión na hestoria electoral estaunidense en que se celebraron les elecciones presidenciales el mesmu día en tola Unión. Tamién la primer vegada qu'esi mesmu día yera'l primer martes siguiente al primer llunes de payares, estableciéndose asina una práctica que, en forma d'auténtica tradición, llegó hasta los nuesos díes.

Taylor encaró mientres la so curtia presidencia l'entamu de la dinámica de tensiones y enfrentamientos a cuenta de la esclavitú qu'acabaría bastiando al so país a la guerra civil un deceniu más tarde. Tres año antes del so accesu a la presidencia, peracabada en marzu de 1849, el congresista por Pensilvania David Wilmot presentara la enmienda que llevaba'l so nome, na que s'encamentaba a prohibir la esclavitú en cualesquier de los vastos territorios arrampuñaos a México. La enmienda foi aprobada nel Congresu, pa ser finalmente refugada nel Senáu. Magar esti trunfu, nel sur dispararon toles alarmes: cola súbita incorporación de tantos nuevos territorios y futuros estaos a la Unión, el Compromisu de Missouri de 1820, pol que la esclavitú quedaba llindada al sur del paralelu 36 ° 30 ', quedaba superáu. Tornada la propuesta más obvia, presentada pol demócrata d'Indiana William W. Wick, d'enllargar esa llínea hasta'l Pacíficu, el defensores de la esclavitú víense empuestos a una clara disyuntiva: o llograben que la "peculiar institución" estender a los nuevos territorios cuando se constituyeren como estaos, o se veríen obligaos a arrenunciar a ella, una y bones l'equilibriu qu'hasta entós se caltuvo nel Senáu ente estaos "llibres" y estaos esclavistes quedaría rotu y esi hipotéticu Senáu de mayoría abolicionista nun tardaría n'abolir el trabayu esclavu.

Les medranes del sur cobraron urxencia nel intre: en 1850 el primeru d'esos nuevos estaos constituyíos en territorio antes mexicanu solicitó formalmente'l so ingresu na Unión: California. Amás, el nuevu estáu solicitó faelo como estáu llibre, yá que prohibiera la esclavitú nel so suelu. Cuidao que nun-y lo podía obligar a llegalizala, nin naide quería arrenunciar a esti nuevu estáu, el primeru na mariña Oeste d'Estaos Xuníos, la incorporación de California foi llueu un fechu, pero al preciu de volver impostergable por más tiempu l'alderique de la esclavitú, que mientres décades el Compromisu de Missouri diera por atayáu. L'aparente solución obvia yera almitir a California como estáu llibre, en cuenta de concede-y dellos futuros estaos al esclavismu. Presentóse un intentu de compromisu con concesiones a dambos bandos engarraos que Taylor nun quixo sofitar, y que quedaría pindiu d'aprobación hasta que'l sucesor de Taylor dar.

D'acordies con Taylor, el meyor camín a siguir yera almitir California como un estáu en llugar de territoriu federal, yá que dexaría la cuestión de la esclavitú nes manos del Congresu.[4]

Poro, acababa d'españar una grave crisis a cuenta de la esclavitú -consecuencia inmediata de la guerra llibrada con México mientres la presidencia de Polk- que yá nun unviaría pacíficamente. D'equí p'arriba, la crisis alrodiu de les llendes territoriales de la esclavitú diría siendo heredada d'un presidente a otru mientres el siguiente deceniu, cobraríase la vida del segundu sistema de partíos estaunidense, amás de la de centenares d'esclavos y activistes favorables o opuestos a la esclavitú, y acabaría desaguando na Guerra Civil de 1861 a 1865, ensin que nengún alcuerdu, pactu o compromisu pudiera frenar esi descensu a los infiernos.

Pero al marxe d'esta lacerante división pola esclavitú, tamién mientres el mandatu de Taylor roblóse un importante alcuerdu col Reinu Uníu, el tratáu Clayton-Bulwer, que pretendió asegurar la neutralidá internacional de cualquier canal construyida n'América Central. Sería derogáu en 1901.

Daguerrotipu de Taylor na Casa Blanca por Mathew Brady, 1849.

Tres meses más tarde, n'asistiendo a los festexos del 4 de xunetu, el presidente esmoreció. El día 8 el so estáu empioró, y, finalmente, morrió a les 10:35 p.m. del día siguiente, 9 de xunetu de 1850. Tenía 65 años d'edá. El so vicepresidente, Fillmore, fíxose cargu del mandatu incompletu (Taylor apenes llevaba dieciséis meses na Casa Blanca) que'l fináu dexaba tres de sigo. Tal que asocediera en 1841 con Harrison y Tyler, un héroe de guerra reconvertíu en presidente whig morría tres un curtiu mandatu y dexaba la presidencia en manos d'un gris vicepresidente.

Falóse, y síguese falando, del cólera como causante de la so repentina muerte. Tamién s'apuntó a una probable lipotimia provocada poles altes temperatures d'eses feches del añu. Inclusive s'estendió'l rumor, pa munchos convencimientu, de que fuera envelenáu. En 1991 desaterróse'l so cadabre y desmintióse definitivamente esa tesis. El docenu presidente morriera naturalmente, de xuru d'una gastroenteritis aguda tres una desatamañada ingestión d'alimentos tales como fruta crudo y lleche xelada- mientres les celebraciones d'aquel 4 de xunetu.

Pal senador demócrata de Missouri Thomas Hart Benton la muerte de Taylor foi una calamidá pa la política americana», pos «nun había home que fora más devotu de la Unión, nin más opuestu a ximelgar la esclavitú».

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Lliteralmente: Viejo, axatáu y dispuestu; tamién yera conocíu col nomatu de Viejo Zack. CEO GARCÍA, Miguel: «Notes» a MELVILLE, Herman: Cuentos completos. Barcelona: Alba, 2006, p.35 y p.43.
  2. Bauer, p. 111; Hamilton, vol. 1, pp. 156–158.
  3. Bauer, pp. 116–123; Hamilton, vol. 1, pp. 158–165.
  4. Bauer, pp. 289–292.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]





Bot icon2.svg
Artículu de traducción automática a partir de "Zachary Taylor" que necesita revisión. Quita l'avisu cuando tea correxíu.