Mohamed VI de Marruecos

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Mohamed VI de Marruecos
King Mohammed VI.jpg
Rei de Marruecos

23 xunetu 1999 - ensin valor
Hassan II - ensin valor →
Vida
Nacimientu

Rabat21 d'agostu de 1963

(54 años)
Nacionalidá Bandera de Marruecos Marruecos
Familia
Padre Hassan II
Madre Lalla Latifa
Casáu/ada con Lalla Salma
Fíos/es
Hermanos/es
Tribu Dinastía alauí
Estudios
Estudios Mohammed V University at Agdal
Universidad de Niza Sophia Antipolis
collège royal de Rabat
Oficiu
Oficiu emprendedor, banqueru y políticu
Premios
Creencies
Relixón Sunismu
Cambiar los datos en Wikidata

Mohamed VI de Marruecos (en árabe: الملك محمد السادس للمغرب; en bereber: ⵎⵓⵃⵎⵎⴷ ⵡⵉⵙ ⵚⴹⵉⵚ), Sidi Mohammed ben [el-] Hassan ben Mohammed ben Youssef [el-] Alaoui, ye l'actual rei de Marruecos. Aportó al tronu en xunetu de 1999 al finar el so predecesor, el so padre Hasán II. Ye'l 18.º monarca de la dinastía alauí, que reina en Marruecos dende 1666, y acordies con la Constitución de Marruecos ostenta amás el cargu de Amir al-Mu'minin ('líder relixosu de los fieles').[1]

Infancia y estudios[editar | editar la fonte]

El rei Mohamed VI nació en Rabar, Marruecos, el 21 d'agostu de 1963, el fíu mayor del rei Hassan II y la so segunda esposa, Lalla Latifa Hammou, d'orixe amazigh.[2] Antes d'aportar al tronu, ostentó'l títulu de príncipe de la Corona marroquina.

Como los sos institutrices fueron tou españoles, tolos hermanos falen correchamente'l castellán.

A los cuatro años d'edá, el so padre, Hasán II, fíxo-y ingresar na escuela coránica del Palaciu Real.[3]

En 1985, llogró la llicenciatura en "Ciencies xurídiques, económiques y sociales" na Universidá de Rabar. La so memoria de llicenciatura trataba sobre «La Unión árabe-africana y l'estratexa del Reinu de Marruecos en materia de relaciones internacionales». En 1987, llogró'l Certificáu d'Estudios Cimeros (CES) en ciencies polítiques, con matrícula d'honor. En xunetu de 1988 superó, cola mesma nota, los sos últimos exames pal llogru d'un segundu CES en Derechu Públicu

Pa completar la so formación y vivir de forma práctica los principios y normes del Derechu aprendíos na facultá, los sos padres decidieron unvialo a Bruxeles, en payares de 1988, pa efectuar una estancia tutelada por Jacques Delors, entós daquella presidente de la Comisión Europea.

Dende mozu sustituyó al so padre en misiones de representación ante Xefe d'estáu xefes d'Estáu de diversos países, y participó en numberoses xuntes y conferencies nacionales ya internacionales. La so primer misión oficial nel estranxeru tuvo llugar el 6 d'abril de 1974, cuando en representación de Hassan II asistió al funeral del Presidente de Francia, Georges Pompidou. Ente'l 23 y el 30 de xunetu de 1980, efectuó una xira per diversu países africanos, axuntándose col presidente de Senegal, Léopold Sédar Senghor, Ahmed Sékou Touré de Guinea, Félix Houphouët-Boigny de Costa de Marfil, Ahmadou Ahidjo de Camerún y Shehu Shagari de Nixeria.

Con posterioridá recibió los graos de doctor na Universidá de Niza-Sofía Antípolis en Francia, pola so tesis sobre «La cooperación ente la Comunidá Económica Europea y l'Unión del Magreb Árabe» (1993) y doctor honoris causa pola Universidad George Washington, en Estaos Xuníos (2000).

Característiques del so reináu[editar | editar la fonte]

El rei Mohamed VI axuntáu con George Bush el 23 d'abril de 2002.

Mohamed VI aportó al tronu'l 23 de xunetu de 1999, unes hores dempués de la muerte del so padre. Nel so primer discursu al traviés de la televisión, prometió acabar cola probeza y la corrupción, creando empléu y garantizando el cumplimientu de los Derechos Humanos.

Mientres el so mandatu, sofitó'l pluralismu políticu y creó un nuevu códigu familiar, la Mudawana, qu'otorga mayor poder ya independencia a les muyeres. Tamién creó la denomada Instance Equité et Réconciliation (IER), una comisión que pretendía revisar los casos de violación de los Derechos Humanos mientres el reináu del so padre. Sicasí, a dicha comisión prohibióse-y mentar espresamente a Hassan II, según investigar casos posteriores a la coronación de Mohamed VI, en 1999. Organizaciones internacionales de Derechos Humanos tamién criticaron el que la comisión nun pudiera investigar ataques contra la llibertá d'espresión. Na mesma llinia aperturista, Mohamed VI dexó'l regresu al país del opositor Abraham Serfaty, y reconociólu nuevamente'l so nacionalidá marroquina.

Les relaciones de Marruecos con España mientres el reináu de Mohamed VI fueron polo xeneral cordiales, salvu por determinaos asuntos espinosos, como la soberanía de Ceuta y Melilla, la situación político y humanitario nel Sáhara Occidental o los problemes cola inmigración illegal que llega a les mariñes canaries y andaluces dende'l norte o oeste de Marruecos. Amás, mientres el so reináu produció'l incidente de la isla Perexil, mientres el cual un pequenu castru de soberanía apostada foi ocupáu mientres unos díes pol exércitu marroquín antes de ser desallugáu por tropes españoles. En 2007, la visita de los reis d'España a Ceuta y Melilla desencadenó un conflictu diplomáticu ente dambos países al llamar Marruecos a consultes al so embaxador en Madrid polo que consideró una "iniciativa reprobable"; esta crisis diplomática resolvióse dos meses dempués. Estos problemes alicar n'agostu de 2010 coles protestes de dellos grupos marroquinos qu'acusaben a la policía de frontera de tratu racista. El 14 d'agostu Mohammed VI y Juan Carlos I caltuvieron una conversación telefónica pa intentar ameyorar la situación.[4]

Nos documentos diplomáticos d'Estaos Xuníos peneraos a finales de 2010 considerábase-y responsable de la corrupción política en redol a los proyectos urbanísticos del país al traviés d'empreses venceyaes col Palaciu Real. Les fontes diplomátiques estauxunidenses daben plenu creitu a que les principales instituciones y procedimientos del Estáu yeren utilizaos por Palaciu pa coaccionar y solicitar sobornos nel sector inmobiliariu y que, yá con Hassan II estes práctiques yeren habituales, pero que mientres el reináu de Mohamed VI amontárense.[5]

Líder relixosu[editar | editar la fonte]

Mezquita allugada na ciudá de Coquimbo, IV rexón de Chile

Na so condición de xefe espiritual de los marroquinos y presidente del Conseyu de Ulemas, entamó dos reformes relixoses coles mires d'esaniciar a los elementos más integristes de la comunidá islámica marroquina. En 2004 reestructuró'l Ministeriu d'Asuntos Relixosos y punxo sol so control los 41.755 llugares de cultu, un terciu d'ellos mezquites. Sicasí, en 2008, al concluyir el Ramadán, anunció una nueva reforma pa «premunir la fe y l'identidá marroquines de venetaes integristes». Asina, les fatuas namái van poder emitise por un órganu relixosu creáu al efeuto. Tamién se va crear un Conseyu de Ulemas específicu pa los marroquinos que viven n'otros países (más de tres millones). Coles mesmes, financió personalmente la construcción d'una mezquita nel puertu chilenu de Coquimbo, y un centru de diálogu ente les civilizaciones, el que lleva por nome "Mohamed VI de Marruecos", allugáu na mesma ciudá.[6]

Familia y descendencia[editar | editar la fonte]

El rei Mohamed VI tien un hermanu, el príncipe Moulay Rachid, y trés hermanes, les princeses Lalla Meryem, Lalla Asma y Lalla Hasna.

El 21 de marzu de 2002 contraxo matrimoniu en Rabar con Salma Bennani (dende entós la princesa Lalla Salma), cola que tien dos fíos, el príncipe herederu Moulay Hassan, (n. 8 de mayu de 2003), y la princesa Lalla Khadija (n. 28 de febreru de 2007).

Salú[editar | editar la fonte]

El 26 de febreru de 2018 Mohamed VI foi interveníu quirúrgicamente del corazón nun hospital de París, Francia. Según la comunicación oficial, el 20 de febreru'l monarca presentó problemes nel ritmu cardiacu. Primeramente, el 17 de setiembre de 2017, ingresara a la sala d'operaciones pa extirparle un tumor benignu del güeyu esquierdu[7][8][9][10].

Na década de 2010, medios y opinión pública empezaron a centrar la so atención na salú del rei a partir d'un aumentu de pesu atípicu, según depués d'una serie d'actividaes y visites internacionales qu'atayó por motivos de salú. Auníu a lo anterior, el so menor guarda en redes sociales, l'escosamientu qu'amosó n'apaiciones públiques, les sos estancies cada vez más llargues y frecuentes en Francia, y la falta de comunicación oficial sobre la tema, xeneraron diversos rumores sobre una posible enfermedá grave que lo tendría baxu tratamientu de cortisona, provocando aumentu de pesu.[11][12][13][14][15][16].

En 2009, per primer vegada na historia de Marruecos, el gobiernu faía públicu que'l soberanu carecía gastroenteritis y compartía el certificáu médicu correspondiente. La salú del rei ye una tema del que pocos medios falen; cuando lo fixeron, periodistes y directores fueron entrugaos. Amás d'a los marroquinos, la integridá física del monarca esmolez a los políticos europeos que cuestionen les repercusiones del asuntu nuna rexón marcada por lideralgos individuales de líderes en condiciones de salú menos que óptimas. [15][17][16]

Trabayos publicaos[editar | editar la fonte]

  • La coopération ente l’Union européenne et -yos pays du Maghreb (1994).

Distinciones honorífiques[editar | editar la fonte]

Nel exerciciu de les sos funciones, el rei Mohamed VI recibió numberoses condecoraciones, nacionales y estranxeres.

Nacionales
Estranxeres

Ancestros[editar | editar la fonte]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Sultán Hasán I de Marruecos
 
 
 
 
 
 
 
8. Sultán Yusef de Marruecos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Lalla Ruqiya
 
 
 
 
 
 
 
4. Rey Mohamed V de Marruecos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9. Lalla Yaqut
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Rei Hasán II de Marruecos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Sultán Hasán I de Marruecos (= 16)
 
 
 
 
 
 
 
10. Moulay Mohammed bin Hassan
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. Lalla Abla bint Mohammed al-Tahar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Mohamed VI de Marruecos[2]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3. Lalla Fatima Amahzoune
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


Predecesor:
Hassan II
Rei de Marruecos
1999 – Presente
Socesor:
 

.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «El Mundu».
  2. 2,0 2,1 «Royal Ark».
  3. «rei-mohammed-vi Biografía de Mohamed VI».
  4. «branu.html Mohammed VI - Juan Carlos I. Diariu de Sevilla».
  5. EE UU asitia al Palaciu Real nel visu de la corrupción en Marruecos, El País, 3 d'avientu de 2010, consultáu'l 8 d'avientu del mesmu añu.
  6. Mohamed VI ataca al islamismu radical, El País, 5 d'ochobre de 2008.
  7. Francisco (26 de febreru de 2018). Mohamed VI, operáu en París en sufriendo una arritmia cardiaca. https://elpais.com/internacional/2018/02/26/actualidá/1519676419_854532.html. Consultáu el 1 de marzu de 2018. 
  8. -y roi du Maroc opéré du cœur « avec succès » à Paris. 27 de febreru de 2018. http://www.lemonde.fr/afrique/article/2018/02/27/-y-roi-du-maroc-opere-avec-succes-du-c-ur-a-paris_5263037_3212.html. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  9. -y roi du Maroc Mohammed VI opéré du coeur à Paris. 27 de febreru de 2018. https://www.20minutes.fr/paris/2228239-20180227-roi-maroc-mohammed-vi-opere-coeur-paris. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  10. Sa Majesté -y Roi Mohammed VI a subi lundi avec succès xune opération à Paris. 26 de febreru de 2018. https://lematin.ma/express/2018/sm-roi-mohammed-vi-subi-succes-operation/287942.html. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  11. Mohamed VI, l’absentéisme déconcertant du roi du Maroc. 23 d'ochobre de 2017. https://orientxxi.info/magacín/mohamed-vi-un-roi-absent,2052. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  12. Après moult rumeurs, -y Palais communique sur l'état de santé du roi. Le Figaro. 10 de payares de 2015. https://www.h24info.ma/maroc/apres-moult-rumeurs--y-palais-communique-sur-letat-de-sante-du-roi/. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  13. La mystérieuse maladie de Mohammed VI, roi du Maroc. 10 de xunetu de 2013. http://www.lematindz.net/news/11902-la-mysterieuse-maladie-de-mohammed-vi-roi-du-maroc.html. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  14. Chut ! -y roi Mohamed VI est-il malade ?. 5 d'abril de 2013. http://fr.ossin.org/maroc/1070-chut--y-roi-mohamed-vi-est-il-malade. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  15. 15,0 15,1 Santé deas chefs d’État : Mohammed VI, transparence royale. 29 d'agostu de 2017. http://www.jeuneafrique.com/mag/465667/politique/sante-deas-presidents-mohammed-vi-transparence-royale/. Consultáu el 28 de febreru de 2018. 
  16. 16,0 16,1 ¿Ta enfermu Mohamed VI? La "fraxilidá" de los líderes del Magreb esmolez a Europa. 23 de xineru de 2017. https://www.elconfidencial.com/mundu/2017-01-23/marruecos-mohamed-vi-francia-union-europea_1320185/. Consultáu el 1 de marzu de 2018. 
  17. Prohibíu escribir sobre la salú de Mohamed VI. 6 de setiembre de 2009. https://elpais.com/sociedá/2009/09/06/actualidá/1252188003_850215.html. Consultáu el 1 de marzu de 2018. 
  18. «Boletín Oficial del Estáu».
  19. «Boletín Oficial del Estáu».
  20. «Boletín Oficial del Estáu».
  21. «aciu-cual alcuérdase-una-condecoracion-la so-maxestá-mohamed-vi-rei-marruecos-dn20040001724-2004-12-06/123456789-0abc-427-1000-4002soterced Decreto Nacional 1.724/2004». Boletín Oficial (Infojus). 9 d'avientu de 2004. http://www.infojus.gob.ar/1724-nacional-aprobacion-acta-por aciu-cual alcuérdase-una-condecoracion-la so-maxestá-mohamed-vi-rei-marruecos-dn20040001724-2004-12-06/123456789-0abc-427-1000-4002soterced. Consultáu el 1 d'abril de 2015. 
  22. «Boletín Oficial del Estáu».

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Mohamed VI de Marruecos