V509 Cassiopeiae

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
V509 Cassiopeiae
Picto infobox astronomy.png
V509 Cassiopeiae
Datos d'observación
(Dómina J2000.0)
Constelación Cassiopeia
Ascensión reuta (α) 23h 00min 05,10s
Declinación (δ) +56º 56’ 43,3’’
Mag. aparente (V) +4,75 a +5,50
Carauterístiques físiques
Clasificación estelar G0Iab (variable)
Masa solar 12,0 - 18,8 M
Radiu (~ 400 R)
Magnitú absoluta -7,96
Gravedá superficial -2,00 (log g)
Lluminosidá 400.000 L
Temperatura superficial 4570 - 7170 K
Metalicidá [Fe/H] = +0,03
Variabilidá Variable semirregular
Astrometría
Velocidá radial -58,3 km/s
Distancia 11.500 años lluz (3.500 pc)
Paralax 0,73 ± 0,25 mas
Sistema
Nᵁ de componentes 2?
Referencies
SIMBAD enllaz
NStED enllaz
Otres designaciones
HD 217476 / HR 8752 / HIP 113561 / SAO 35039 / BD+56 2923 / FK5 3839
[editar datos en Wikidata]

V509 Cassiopeiae (V509 Cas / HR 8752) ye una estrella variable na constelación de Cassiopeia de magnitú aparente media +5,10.[1][2] Alcuéntrase bien alloñada del Sistema Solar, a unos 3.500 pársecs (11.500 años lluz) de distancia.[3] Forma parte de l'asociación estelar Cepheus OB1.[4]

Carauterístiques físiques[editar | editar la fonte]

V509 Cassiopeiae ye una hiperxigante mariella de tipu espectral variable. De carauterístiques asemeyaes a ρ Cassiopeiae, esta clase d'oxetos son particularmente raros y namái se conocen siete d'ellos na Vía Lláctea.[5] V509 Cassiopeiae figura catalogada na base de datos SIMBAD como G0I,[1] pero'l so tipu espectral foi camudando lo llargo de los años de G3Ia (1950-1959), a K2-5Ia (1973), G4Ia (1980) y F8Ia (1991). Consecuentemente tamién la so temperatura efectivo esperimentó importantes fluctuaciones, resgistrándose valores entendíos ente 4570 y 7170 K.[6] Diches fluctuaciones atribuyir a pequeños cambeos nel so vientu estelar o na so envoltura.[3] Amás, pierde masa estelar a un ritmu bien eleváu, a razón de 1,2 × 10-5 mases solares per añu.[6] Esti prodixosu ritmu de perda de masa tien llugar dende nun fai más de 1000 años aprosimao, nun esistiendo nicios d'una perda de masa tan acusada con anterioridá. Sicasí, V509 Cassiopeiae nun paez tar arrodiada por material circumestelar. Nun presenta un gran escesu nel infrarroxu nin emisión molecular conocida, sacante CO, que sí foi detectáu.[3]

La lluminosidá de V509 Cassiopeiae equival a la de 400.000 soles y ye una estrella de gran tamañu, siendo'l so radiu 400 vegaes más grande qu'el del Sol.[7] Ye una de les estrelles conocíes de mayor tamañu y una de les más lluminoses de la galaxa. Coles mesmes, ye una radiofuente notable.[2]

Per otra parte, V509 Cassiopeiae ye una estrella doble que la so acompañante, de tipu espectral B1V, ta visualmente dixebrada d'ella 0,08 segundos d'arcu.[8]

Estáu evolutivu[editar | editar la fonte]

Probablemente na superficie de V509 Cassiopeiae prodúcense pulsaciones non radiales. La estrella paez volvese más azul col intre del tiempu, implicando un aumentu na temperatura de 800 K mientres la década de 1980.[2] Al igual que IRC+10420, deducióse que la estrella ta n'evolución dende la fase de superxigante colorada escontra la fase de variable lluminosa azul; la so elevada masa —na so nacencia 40 mases solares— ye un indicativu de que va acabar la so vida españando como una supernova. La so masa actual cifrar ente 12,0[9] y 18,8 vegaes la masa del Sol,[6] envalorándose la so edá ye 17,0 ± 0,5 millones d'años.[9]

Variablidad[editar | editar la fonte]

V509 Cassiopeiae ye una variable semirregular SRD que'l so rellumu bazcuya ente magnitú 4,75 y 5,50.[10] Les observaciones fotométriques del satélite Hipparcos suxuren diversos periodos de 510, 300, 180, 62 y 37 díes.[6]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 V509 Cassiopeiae (SIMBAD)
  2. 2,0 2,1 2,2 V0509 Cassiopeiae (The Bright Star Catalogue)
  3. 3,0 3,1 3,2 Schuster, Michael T.; Humphreys, Roberta M.; Marengo, Massimo. «The Circumstellar Environments of NML Cygni and the Cool Hypergiants». The Astronomical Journal 131 (1). pp. 613-611. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2006AJ....131..603S&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  4. V509 Cassiopeiae (Stars)
  5. de Jager, Cornelis; Nieuwenhuijzen, Hans. «An obstacle to the llate evolution of massive stars». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 290 (3). L50-L54. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?1997MNRAS.290L..50D&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Nieuwenhuijzen, H.; de Jager, C.. «Checking the yellow evolutionary void. Three evolutionary critical Hypergiants: HD 33579, HR 8752 & IRC +10420». Astronomy and Astrophysics 353. pp. 163-176. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2000A%26A...353..163N&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  7. V509 Cas. Catalogue of Stellar Diameters (CADARS)
  8. Eggleton, P. P.; Tokovinin, A. A.. «A catalogue of multiplicity among bright stellar systems». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 389 (2). pp. 869-879. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2008MNRAS.389..869Y&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  9. 9,0 9,1 Tetzlaff, N.; Neuhäuser, R.; Hohle, M. M.. «A catalogue of young runaway Hipparcos stars within 3 kpc from the Sun». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 410 (1). pp. 190-200. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-bib_query?2011MNRAS.410..190T&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  10. V509 Cas (General Catalogue of Variable Stars)