Íñigo Méndez de Vigo

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Íñigo Méndez de Vigo
Íñigo Méndez de Vigo 2018 (cropped).jpg
European Parliament logo.svg
eurodiputáu

19 ochobre 1992 - 18 xunetu 1994
Distritu: España
European Parliament logo.svg
eurodiputáu

19 xunetu 1994 - 19 xunetu 1999
Distritu: España
Eleiciones: eleiciones al Parllamentu Européu de 1994
European Parliament logo.svg
eurodiputáu

20 xunetu 1999 - 19 xunetu 2004
Distritu: España
Eleiciones: Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999
European Parliament logo.svg
eurodiputáu

20 xunetu 2004 - 13 xunetu 2009
Distritu: España
Eleiciones: eleiciones al Parllamentu Européu de 2004
European Parliament logo.svg
eurodiputáu

14 xunetu 2009 - 22 avientu 2011
Distritu: España
Eleiciones: Eleiciones al Parlamento Europeo de 2009
Escudo de España (mazonado).svg
ministro de Educación, Cultura y Deporte Traducir

25 xunu 2015 - 7 xunu 2018
José Ignacio Wert - Isabel Celaá, Màxim Huerta
Escudo de España (mazonado).svg
diputáu d'España

7 xineru 2016 - 19 xunetu 2016
Distritu: Palencia Traducir
Eleiciones: Eleiciones xenerales d'España de 2015
Escudo de España (mazonado).svg
diputáu d'España

6 xunetu 2016 - 21 mayu 2019
Distritu: Palencia Traducir
Eleiciones: eleiciones xenerales d'España de 2016
Escudo de España (mazonado).svg
portavoz del Gobierno de España Traducir

4 payares 2016 - 7 xunu 2018
Soraya Sáenz de Santamaría - Isabel Celaá
Vida
Nome completu Iñigo Méndez de Vigo y Montojo
Nacimientu

Tetuán21  de xineru de 1956

(63 años)
Nacionalidá Bandera d'España España
Familia
Familia
Estudios
Estudios Universidá Complutense de Madrid 1978) llicenciatura en Derechu
Llingües castellán
alemán
inglés
francés
Oficiu
Oficiu políticu, profesor universitariu y abogáu
Llugares de trabayu Estrasburgu y Bruxeles
Emplegadores Universidá Complutense de Madrid
Premios
Creencies
Partíu políticu Partido Popular
Cambiar los datos en Wikidata

Íñigo Méndez de Vigo y Montojo (21  de xineru de 1956Tetuán) ye un xurista (lletráu de les Cortes Xenerales) y políticu español, ministru d'Educación, Cultura y Deporte del Gobiernu d'España dende'l 25 de xunu de 2015, hasta'l 1 de xunu de 2018,[1][2] y voceru del Gobiernu[3] dende'l 4 de payares de 2016, hasta'l 1 de xunu de 2018. Ostenta'l títulu nobiliariu de ix barón de Claret.

Biografía[editar | editar la fonte]

Méndez de Vigo nació'l 21 de xineru de 1956 en Tetuán[4] entós baxu protectoráu español (actual Marruecos), onde'l so padre fuera destináu como teniente de infantería. Yera'l primeru de los fíos del teniente coronel Íñigo Méndez de Vigo y del Arcu, ayudante de Francisco Franco, y de María del Palombu Montojo y Icaza, II condesa de Areny. La so hermana Beatriz foi secretaria xeneral del Centru Nacional d'Intelixencia (2012-17), el so hermanu Pedro ye xeneral de caballería y la so hermana Valeria, direutora de la Fundación Entreculturas.

Per llinia paterna, el barón ye descendiente direutu del Francisco de Cubes marqués de Cubes, arquiteutu y promotor de la madrilana Catedral de l'Almudena, y de la reina gobernadora María Cristina de Borbón y el so segundu home'l duque de Riánsares. Pel llau maternu'l barón tien por antepasáu al marqués de Esquilache, ministru de Carlos III depuestu tres el motín de Esquilache, y de María del Pilar de Llión y Gregorio, marquesa de Squilache; unu de los sos bisagüelos maternos foi l'escritor y embaxador mexicanu Francisco A. de Icaza padre de la so güela materna, la popular escritora Carmen de Icaza, VIII baronesa de Claret, que'l so títulu nobiliariu asocedió en 1980.[5] La so güela yera tida y madrina de Carmen Díez de Rivera, la llamada «musa de la Transición», que por tantu yera la so tía segunda.

Cursó estudios de bachilleratu nel Colexu Alemán de Madrid, d'inglés nel British Institute School y de francés na Academie Française. Se llicenció en Derechu pola Universidá Complutense de Madrid en 1978 (1973-1978). Mientres la so dómina na universidá foi firmante d'una polémica carta de 17 alumnos de la facultá de Derechu de la Complutense en 1976 al entós ministru d'Educación, Carbayos Piquer, na que defendíen la violencia de la estrema derecha como "lexítima defensa".

En realizando'l so serviciu militar como alférez de complementu, el barón preparó la oposición a lletráu de les Cortes Xenerales que ganó en 1981.

Carrera profesional[editar | editar la fonte]

En 1982, a los 26 años, el barón ye nomáu direutor de Relaciones Interparlamentarias de les Cortes Xenerales. En 1984 pide la excedencia ya incorpórase al Conseyu d'Europa como conseyeru especial del entós secretariu xeneral del Marcelino Oreya.

Ingresa nel Partíu Popular nel so congresu de refundación en 1989, y esi mesmu añu ye candidatu a les eleiciones europees. En 1992 apuerta al Parllamentu Européu, siendo reelexíu en 1994, 1999, 2004 y 2009.

Foi coordinador y voceru del Partíu Popular Européu na Comisión d'Asuntos Constitucionales (1994-2011), según miembru de la Comisión d'Asuntos Económicos y Monetarios. Foi coponente del Parllamentu Européu pa los Trataos d'Ámsterdam (1997) con Dimitris Tsatsos, Niza (2001) con António José Martins Seguro, Constitucional (2004) y Lisboa (2007), dambos con Richard Corbett.

N'avientu de 1999 foi escoyíu presidente de la Delegación del Parllamentu Européu na Convención encargada de la ellaboración de la Carta de los Derechos Fundamentales de la Unión Europea. En xineru de 2002 foi escoyíu presidente de la Delegación del Parllamentu Européu na Convención sobre'l futuru de la Xunión. Nesa condición foi miembru del Presidium de dambes Convenciones y participó viviegamente na redacción de la Carta de los Derechos Fundamentales y del Tratáu Constitucional.

N'ochobre de 2003 designóse-y como representante del Parllamentu Européu na Conferencia Intergubernamental (CIG) qu'el 16 de xunu de 2004 aprobó'l Tratáu pol que s'establez una Constitución pa Europa. En 2006 participó nel Comité d'Aición pa la Democracia n'Europa, encargáu de presentar propuestes al Conseyu européu sobre la meyor manera d'avanzar n'Europa.

El 23 d'avientu de 2011 foi nomáu pol Conseyu de Ministros secretariu d'Estáu pa la Unión Europea[6] nel Ministeriu d'Asuntos Esteriores y Cooperación, polo que cesó como diputáu nel Parllamentu Européu.

Como Secretariu d'Estáu pa la Unión Europea coordinó a l'Alministración Española nes negociaciones relatives al marcu financieru tresañal 2013-2020. Coles mesmes, acompañó al Presidente del Gobiernu en toles xuntes del Conseyu Européu.

El 24 de xunetu de 2012 unvió un comunicáu col membrete del Ministeriu d'Esteriores indicando que Francia, Italia y España fixeren un pidimientu conxuntu pa «la inmediata execución de los alcuerdos europeos. Esto foi darréu desmentíu polos gobiernos de Francia ya Italia quien calificaron el comunicáu de «allucinante» y non basáu «en nenguna realidá».[7]

Dende'l 25 de xunu de 2015 ye ministru d'Educación, Cultura y Deporte d'España en sustitución de José Ignacio Wert.

El 3 de payares de 2016 el presidente del gobiernu d'España, Mariano Rajoy Brey, nomólu nuevamente ministru d'Educación, Cultura y Deporte d'España, asignándo-y tamién la Portavocía del Gobiernu, en sustitución de Soraya Sáenz de Santamaría.

El día 7 de xunu de 2018 dexa de ser Voceru del Gobiernu d'España y Ministru d'Educación, Cultura y Deporte, en siendo aprobada una moción de censura a Mariano Rajoy, presentada por Pedro Sánchez Pérez-Castejón siendo ésti últimu'l nuevu Presidente del Gobiernu investido este mesmu día y xuró a otru día ante'l Rei. Méndez de Vigo caltener nos sos cargos en funciones hasta la toma de posesión de los nuevos ministros.

Actividá docente[editar | editar la fonte]

Méndez de Vigo foi profesor de Derechu Constitucional na Universidá Complutense (1982-84), profesor convidáu del Institutu Internacional de Derechos Humanos d'Estrasburgo (1984-89) y profesor de Derechu Comuñal na Universidá CEU San Pablo (1989-92), onde participó na creación de la especialidá xurídicu-comuñal.

De 1999 a 2003 foi titular de la Cátedra Jean Monnet d'Instituciones europees na Facultá de Derechu de la Universidá Complutense de Madrid, siendo, a partir d'entós, nomáu caderalgu Jean Monnet ad honorem.

N'avientu de 2003 foi designáu presidente del Conseyu asesor del Institutu d'Estudios Europeos de la Universidá CEU San Pablo.

N'ochobre de 2009 foi nomáu presidente del Conseyu d'alministración del Colexu d'Europa, sustituyendo nel cargu al ex primer ministru de Bélxica Jean-Luc Dehaene.

Actividá non gubernamental[editar | editar la fonte]

Dende 1990 Méndez de Vigo ye conseyeru de la Fundación Europea de les Ciencies y la Cultura. En 1996 foi nomáu'l so delegáu xeneral n'España. En 1997 foi nomáu presidente de la Seición Española del Comité d'Aición pa la Unión Europea.

Foi patronu dende 1999 y vicepresidente dende 2001 de la ONG Ayuda n'Aición. Dende 2003 ye patronu de la Fundación Aición Familiar, y dende 2004 presidente del Intergrupo de l'Asociación Día Internacional pa la Erradicación de la Probeza Cuartu Mundu.

En 2011 foi nomáu presidente del Comité Español pola Unión Paneuropea, cargu al qu'arrenunció tres el so nomamientu como secretariu d'Estáu esi mesmu añu.

Matrimoniu y fíos[editar | editar la fonte]

En 1985, na capiya de la finca Les Jarillas, Íñigo Méndez de Vigo contraxo matrimoniu con María Pérez de Herrasti y Urquijo (n. Madrid, 9 de xineru de 1959), fía de Ramón Pérez de Herrasti y Narváez, XIV marqués de Albayda, y de la so muyer María Begoña de Urquijo y Álvarez de Eulate. La so muyer ye prima del exministru de Defensa Pedro Morenés y del empresariu Borja Prau, presidente de Endesa.[8]

Los barones de Claret tienen una fía:

  • Inés Méndez de Vigo y Pérez de Herrasti (2001-)[9]

Publicaciones[editar | editar la fonte]

Ye autor de numberoses publicaciones sobre temes europees y constitucionales ente otros:

  • Una reforma fiscal pa España, con José Manuel García-Margallo (Ed. Lid, 1996)
  • Financiamientu de les comunidaes autónomes y corresponsabilidad fiscal, con José Manuel García-Margallo y Vicente Martínez-Pujalte (Fundación Bancaixa, 1996)
  • L'apueste européu: de la moneda a la unión política, con José Manuel García-Margallo (Ed. Política Esterior, 1998)
  • Europa paso a pasu (2002)
  • El ruempecabeces. Asina redactamos la Constitución europea (Ed. Biblioteca Nueva y Real Institutu Elcano, 2005)
  • ¿Por qué una Constitución pa Europa? 25 respuestes, con Marcelino Oreya y Juan Antonio Carriellu Salcedo (Ed. Real Academia de Ciencies Morales y Polítiques, 2005)
  • Alegatu per Europa (Ed. Biblioteca nueva, 2006)
  • Coordinador: ¿Qué foi de la Constitución europea? (Ed. Planeta, 2007)
  • Editor: Liber Amicorum Marcelino Oreja Aguirre (Ed. Cinterco, 2010)

Ye columnista del diariu ABC y collaborador de L'Economista.

Honores[editar | editar la fonte]

Corona del barón

Premios[editar | editar la fonte]

Distinciones y condecoraciones[editar | editar la fonte]

Españoles
Estranxeres
Europeos

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Predecesores y socesores[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BOE de 26-6-2015 col nomamientu como nuevu Ministru d'Educación.
  2. «Rajoy llinda'l cambéu de Gobiernu al relevu de Wert por Méndez de Vigo». El País. 25 de xunu de 2015. http://politica.elpais.com/politica/2015/06/25/actualidá/1435262715_922912.html. Consultáu 'l 26 de xunu de 2015. 
  3. «BOE 4 de payares de 2016». Consultáu'l 16 de payares de 2017.
  4. «Biografía». Íñigo Méndez de Vigo - den/(d)e (África. Archiváu dende l'orixinal, el 21 de setiembre de 2010. Consultáu'l 25 de xunu de 2015.
  5. «Orde de 11 de marzu de 1980 pola que se manda expedir, ensin perxuiciu de terceru de meyor derechu, Real Carta de Socesión nel títulu de Barón de Claret a favor de don Iñigo Méndez de Vigo y Montojo.». Boletín Oficial del Estáu (90). http://www.boe.es/datos/imagenes/BOE/1980/090/A08023.tif. Consultáu 'l 16 de xunu de 2012. 
  6. «Nomamientu Secretariu Estáu pa la Unión Europea». Consultáu'l 29 de payares de 2017.
  7. «Francia ya Italia desautoricen a España». El País (Madrid). 25 de xunetu de 2012. http://economia.elpais.com/economia/2012/07/24/actualidá/1343141864_521058.html. Consultáu 'l 25 de xunu de 2015. 
  8. «Boda Méndez de Vigo y Monteojo-Pérez de Harrasti y Urquijo». ABC. 16 de xunu de 1985. http://hemeroteca.abc.es/nav/Navigate.exe/hemeroteca/madrid/abc/1985/07/26/031.html. Consultáu 'l 25 de xunu de 2015. 
  9. «Brittany 23» (inglés). The descendants of William The Conqueror. Consultáu'l 25 de xunu de 2015.
  10. «Real Decretu 53/2001, de 19 de xineru, pol que se concede la Gran Cruz de la Orde del Méritu Civil a don Íñigo Méndez de Vigo y Montojo.». BOE. 20 de xineru de 2001. http://www.boe.es/aeboe/consultes/bases_datos/doc.php?id=BOE-A-2001-1559. Consultáu 'l 3 de xineru de 2012. 
  11. «Real Decretu 678/2011, de 9 de mayu, pol que se concede la Medaya de la Orde del Méritu Constitucional a don Iñigo Méndez de Vigo y Montojo.». BOE. 10 de mayu de 2011. http://www.boe.es/aeboe/consultes/bases_datos/doc.php?id=BOE-A-2011-8200. Consultáu 'l 3 de xineru de 2012. 
  12. «Condecoración d'Iñigo Méndez de Vigo». Francia n'España. Embaxada de Francia en Madrid.. 14 de xunetu de 2011. http://www.ambafrance-es.org/Condecoracion-de-Inigo-Mendez-de. Consultáu 'l 25 de xunu de 2015. 
  13. Presidencia de la República: «Alcuerdo pol que s'otorga la Condecoración de la Orde Mexicana de la Águila Azteca a ventiocho ciudadanos del Reinu d'España.». Diariu Oficial de la Federación de 21 d'agostu de 2015. http://www.dof.gob.mx/nota_detalle.php?codigo=5404783&fecha=21/08/2015. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Diego López Garrido
Secretariu d'Estáu Secretariu d'Estáu pa la Unión Europea d'España
2011-2015
Socesor:
Fernando Eguidazu Palacios
Predecesor:
José Ignacio Wert
Ministru d'Educación, Cultura y Deporte d'España
2015-2018
Socesor:
Isabel Celaá
(Educación y Formación Profesional)
Màxim Huerta
(Cultura y Deporte)
Pedro Duque
(Ciencia, Innovación y Universidaes)
Predecesor:
Soraya Sáenz de Santamaría
25px
Voceru del Gobiernu d'España

2016-2018
Socesor:
Isabel Celaá
Íñigo Méndez de Vigo