Tony Blair

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Uiquipedia:Wikipedia:Llista d'artículos que toa Wikipedia tien que tener/Archivu
Tony Blair
TonyBlairBasra.JPG
Shadow Home Secretary


miembro del Consejo Privado del Reino Unido


miembro del Parlamento del Reino Unido

9 xunu 1983 - 27 xunu 2007
David Reed - Phil Wilson
Distritu: Sedgefield
Leader of the Labour Party

21 xunetu 1994 - 24 xunu 2007
Margaret Beckett - Gordon Brown
Member of the 52nd Parliament of the United Kingdom

1 mayu 1997 - 14 mayu 2001
Distritu: Sedgefield
Eleición: Elecciones generales del Reino Unido de 1997
73. Primer ministro del Reino Unido

2 mayu 1997 - 27 xunu 2007
John Major - Gordon Brown
Primer Lord del Tesoro

2 mayu 1997 - 27 xunu 2007
Member of the 53rd Parliament of the United Kingdom

7 xunu 2001 - 11 abril 2005
Distritu: Sedgefield
Eleición: Elecciones generales del Reino Unido de 2001
Member of the 54th Parliament of the United Kingdom

5 mayu 2005 - 27 xunu 2007
Distritu: Sedgefield
Eleición: Elecciones generales del Reino Unido de 2005
Vida
Nacimientu

Edimburgu6 de mayu de 1953

(64 años)
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Familia
Padre Leo Blair
Casáu con Cherie Blair  (29 marzu 1980 -
Hermanos/es
Estudios
Estudios St John's College 1976) Grau n'Artes : jurisprudencia
City Law School
Fettes College
Chorister School, Durham
(setiembre 1961 - xunetu 1966)
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu políticu, diplomáticu, autobiógrafu y Abogáu
Llugares de trabayu Londres
Empleadores Yale
Premios
Miembru de 49.º Parlamento del Reino Unido
50.º Parlamento del Reino Unido
51.º Parlamento del Reino Unido
Creencies
Relixón Ilesia Católica
anglicanismo
Partíu políticu Partido Laborista
IMDb nm0086363
www.tonyblairoffice.org/
Cambiar los datos en Wikidata

Anthony Charles Lynton Blair, más conocíu como "Tony" Blair (nacíu'l 6 de mayu de 1953 n'Edimburgu) ye, dende 1997, el Primer Ministru del Reinu Xuníu.

Educóse en colexos d'Edimburgu y estudió Derechu n'Oxford, pa convertise n'abogáu especializáu en Derechu sindical en 1976, nel añu 1983 unióse al "Sindicatu del Obreru" na so ciudá natal.

En 1983, foi nomáu miembru del Partíu Llaborista nel Parllamentu.

De 1984 a 1987, foi portavoz de la oposición sobre asuntos del tesoru y economía.

Tres la muerte de John Smith en 1994, Blair, con 41 años, convirtióse nel cabezaleru más xoven qu'había tenio el llaborismu. Nel congresu de 1996 el so partíu adoptó la política propuesta por Tony Blair, que buscaba una reforma constitucional, meyora de la educación y la sanidá y un mayor averamientu a la Xunión Europea (UE).

Nes eleiciones de 1997 derrotó al entós xefe de gobiernu, el conservador John Major, por una aplastante mayoría de votos.

Presentó "el modelu pa'l sieglu XXI", según el principiu de llograr "trabayu pa los que puedan trabayar" y "seguridá p'aquellos que nun pueden", basáu nes idees del teóricu social Anthony Giddens, direutor de la London School of Economics.

Contribuyó a poner fin a trenta años de conflictu n'Irlanda del Norte, tres casi dos años de negociaciones, fírmase'l acuerdu de Viernes Santu nel castiellu d'Stormont, contando cola mediación del presidente estadunidense Bill Clinton.

Como presidente de turnu del Conseyu de la Xunión Europea, Blair asistió a la cume de mayu de 1998 qu'aprobó la entrada en circulación del euro, anque'l Reinu Xuníu había decidío nun formar parte de la eurozona.

En xineru de 1999 propuso convertir la Cámara de los Lores nun Senáu elexíu por sufraxu universal, idea ésta que, xunto cola de la reforma del sistema eleutoral británicu "first past post" (mayoritariu simple en circunscripciones uninominales), abandonó, estableciendo per otra parte una autonomía mui llimitada pa'l País de Gales y Escocia basada en dos asamblees territoriales y llimitando'l númberu de puestos hereditarios na Cámara de los Lores.

Na primavera de 2001 Blair decidió nun agotar los cinco años de llexislatura y convocar les eleiciones pa'l 7 de xunu, sofitáu nuna favorable opinión publica. El so partíu conquistó la so segunda mayoría absoluta consecutiva, por primera vegada na historia del partíu.

Tras la so firma en Roma, Blair prometió ratificar nel so país per aciu de referéndum el tratáu pol que s'establez una Constitución pa Europa, pero pospuso sine die la fecha de celebración del mesmu. Tamién buscó que'l so país s'adhiera a l'euro, prometiendo un referéndum enantes de l'adhesión.

Foi duramente contestáu pola so participación na invasión d'Iraq de 2003, asina como pol descubrimientu de les falsedaes utilizaes pa xustificala (escándalos de les escuches illegales en Naciones Xuníes, la presión a la BBC y el suicidiu del doctor Kelly). Distanciáu d'anteriores collaboradores llaboristes (Mo Mowlam, Robin Cook, Ken Livingstone), la victoria nes eleiciones parllamentaries de 2005 una nueva mayoría absoluta posibilita a Blair un ablucante (na historia política del Reinu Xuníu) tercer mandatu consecutivu como premier británicu llaborista; permaneciendo la incognita de si finalizará el so mandatu o cederá el puestu al so ministru d'economía Gordon Brown a mitá de llexislatura.

Blair obtuvo en 1999 el premiu Carlomagnu pola so contribución a la unidá europea.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]