Sicalis citrina

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Chirigüe citrino
Canário-rasteiro (cropped).jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Thraupidae
Xéneru: Sicalis
Especie: Sicalis citrina
Pelzeln, 1870
Subespecies
3, vease testu
Sinonimia
Sycalis citrina[2]
[editar datos en Wikidata]

.


'''Sicalis citrina,[3] tamién denomináu jilguero cola blanca (n'Arxentina y Paraguái), pebidal de cola rayada, canariu coliblanco (en Colombia), canarito (en Venezuela), chirigüe de cola llistada (en Perú) o canariu-rasteiro (en portugués, en Brasil),[4] ye un ave paseriforme perteneciente al xéneru Sicalis, qu'integra la familia Thraupidae.[5] Vive en Suramérica.

Descripción[editar | editar la fonte]

Mide 12   cm. Ye olivaceu penriba, cola frente mariella oldeando col envés rayáu de negru; mariellu pembaxo col pechu llaváu d'oliva. Tien blancu na metá distal de les plumes más esternes de la cola (que son difíciles de ver en campu). La fema ye más marrón penriba y mariellu claro nes partes inferiores, toes estriaes de negru. La fema ye l'únicu chirigüe con rayáu estensu sobre fondu amarellentáu.[6]

Distribución xeográfica y hábitat[editar | editar la fonte]

Distribúise de forma estazada por América del Sur atopándose en Venezuela, Guyana, Surinam, Bolivia, Perú, Brasil, Colombia y Arxentina.[1]
Habita en campos llimpios, campos zarraos y zarraos abiertos. Aparentemente ye pocu adaptable a árees de camperes artificiales en faciendes, según tantes otres especies reinales de los campos llimpios naturales.[7] Principalmente ente los 800 y los 2800 msnm, polo tanto non en tierres baxes.[8]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

El comportamientu ye asemeyáu al chirigüe sabaneru (Sicalis luteola) con quien ye simpátrico, a pesar de formar bandaes menos numberosos, y con quien dacuando forma bandaes mistes, especialmente na temporada non reproductiva. Nun acostuma averase a habitaciones humanes. Percuerre'l suelu, posa en parrotales y barganales.[6][9] Ye migratoriu, sume dacuando de ciertos llugares.[7]

Alimentación[editar | editar la fonte]

Aliméntase de granes ya inseutos que les atopa nes plantes, nel suelu o nos pacionales.

Vocalización[editar | editar la fonte]

Canto musical y variáu, un fluxu de xiblíos agudos y nidios, prestosos, “suichiti, suich-iú, suich-iú”, dau a partir d'una percha espuesta, dacuando en vuelu d'exhibición.[6] Nel sur de Bolivia, aves en percha dan una serie bastante distinta de notes arrastraes “tiiiiy?chiiuuuuuu-güit”, a pesar que'l so garllo en vuelu ye más similar.[8]

Sistemática[editar | editar la fonte]

Descripción orixinal[editar | editar la fonte]

La especie S. citrina describióse per primer vegada pol ornitólogu austriacu August von Pelzeln en 1870 sol nome científicu Sycalis citrina; llocalidá tipo «Jaguaraíba, Paraná, Brasil».[2]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Dato xenéticu-moleculares suxuren qu'esti xéneru ta más llueu rellacionáu col grupu integráu polos yales Phrygilus atriceps, Phrygilus punensis, Phrygilus gayi y Phrygilus patagonicus. Les subespecies son bien ruinamente estremaes, y seique la especie sería meyor tratada como monotípica.[2]
Tradicionalmente asitiáu na familia Emberizidae, esti xéneru foi tresferíu para Thraupidae con base en diversos estudios xenéticos, citando Burns et al. 2002, 2003 y Klicka et al. 2007.[10][11] La Propuesta N° 512 al South American Classification Committee (SACC) de payares de 2011, aprobó la tresferencia de diversos xéneros (ente los cualos Sicalis de Emberizidae pa Thraupidae.[12] Dellos autores o clasificaciones considerar dientro de la familia Emberizidae, pudiendo citar ITIS[13] y Birdlife International.[1]

Subespecies[editar | editar la fonte]

Reconócense 3  subespecies[5] cola so correspondiente distribución xeográfica:[2]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 BirdLife International (2012). «Sicalis citrina» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.2. Consultáu'l 15 de mayu de 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 (Sicalis citrina) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada en 15 de mayu de 2014.
  3. De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J. «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Decimosexta parte: Orde Passeriformes, Families Thraupidae a Icteridae)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 59 (1):  páxs. 157-166. ISSN 0570-7358. https://www.seo.org/wp-content/uploads/downloads/2012/06/Vol_59_1.pdf. p.163.
  4. Chirigüe citrino (Sicalis citrina) Pelzeln, 1870 en Avibase. Consultada'l 11 de mayu de 2015.
  5. 5,0 5,1 Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, C. L. Wood, and D. Roberson. 2013. The eBird/Clements checklist of birds of the world: Version 6.8. Downloaded from http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/download/
  6. 6,0 6,1 6,2 Ridgely, Robert, Gwyne, John, Tudor, Guy & Arxel, Martha. 2010. Sicalis citrina, p. 304, n'Aves do Brasil Vol.1 Pantanal y Zarráu. Editora Horizonte. ISBN 978-85-88031-29-6
  7. 7,0 7,1 Sigrist, Tomas. Guia de Campu Avis Brasilis – Avifauna brasileira – São Paulo: Avis Brasilis, 2013; p. 480. ISBN 978-85-60120-25-3
  8. 8,0 8,1 Ridgely, Robert and Guy Tudor. Sicalis citrina, p. 657, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0
  9. 2010. Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; baxáu de Neotropical Birds Online en 15 de mayu de 2014. Sicalis citrina
  10. Klicka, J., K. Burns, and G. M. Spellman. 2007. Defining a monophyletic Cardinalini: A molecular perspective. Molecular Phylogenetics and Evolution 45: 1014–1032. Estractu.
  11. Part 10. Oscine Passeriformes, B (Motacillidae to Emberizidae) Ver Thraupidae Nota 102 n'A Classification of the Bird Species of South America - South American Classification Committee - American Ornithologists' Union. N'inglés.
  12. Tresferir xéneros de Emberizidae pa Thraupidae Propuesta (512) al South American Classification Committee. N'inglés.
  13. Sicalis citrina Pelzeln, 1870 en ITIS. Consultada en 15 de mayu de 2014.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]