Meleagris

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Otros usos Pavu

Commons-emblem-notice.svg
 
Pavu
Rangu temporal: Miocenu-Holocenu 23 Ma-0 Ma
Wild turkey eastern us.jpg
Pavu común (Meleagris gallopavo)
Meleagris ocellata1.jpg
Pavu ocelado (Meleagris ocellata)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Galliformes
Familia: Phasianidae
Subfamilia: Meleagridinae
Gray, 1840
Xéneru: Meleagris
Linnaeus, 1758
Especies
[editar datos en Wikidata]
Meleagris gallopavo

El pavu[1][2][3] (Meleagris) tamién conocíu como guajolote,[4] ye un clado de aves galliformes de la familia Phasianidae qu'inclúi dos especies qu'habiten n'América. El pavu común o gallipavo[5][6](Meleagris gallopavo) ye nativu d'Estaos Xuníos y Méxicu; ente que'l pavu ocelado o de monte,[7] tamién llamáu kuts en llingua maya,[8] ye reinal de les selves de la Península de Yucatán (Meleagris ocellata).

Descripción[editar | editar la fonte]

Tantu'l machu como la fema tienen la cabeza desnuda y un plumaxe de color cobrizu, negru, castañal o blancuciu, pero'l machu tien unes escrecencies carnoses, llamaes carúncules, que cuelguen de la cabeza y el pescuezu, y una destacada guedeya de plumes colgando del pechu. Miden hasta 1.17 m de llargu, siendo les aves más grandes de los montes nos qu'habiten y, como na mayoría de les munches especies de galliformes, el machu ye más grande que la fema y con más coloríu.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Los guajolotes aliméntense mayormente d'abiyotes, otres granes y insectos. N'estáu montés viven en grupos hasta de 20 aves en llugares cercanos a árboles. Usualmente caminen anque nun pueden volar. N'estáu selvaxe los machos pesen ente 8 y 10 kg y les femes ente 4 y 5 kg, pero los animales adomaos lleguen a pesos mayores (15 kg los machos), una y bones la seleición por sieglos y los distintos procedimientos de reproducción y alimentación que tienden a llograr un rendimientu altu de carne pa l'alimentación humano.

Mientres el cortexu el machu atrai a la fema con soníos y depués espónxase alzando les sos plumes y abriendo la cola n'abanicu. La fema fecundada pon de 8 a 15 güevos nun nial ocultu ente la vexetación y depués guarar 25 a 30 díes hasta que salen los pitinos, que anque s'alimenten pola so cuenta, dependen de la protección de la madre.

Rexistru fósil[editar | editar la fonte]

Esisten especímenes fósiles de Meleagridinae del Miocenu (fai aprosimao 23 millones d'años), como Rhegminornis[9] (Miocenu inferior Estaos Xuníos) y Proagriocharis (Miocenu cimeru-Pliocenu inferior).[10]

Relación col home[editar | editar la fonte]

El guajolote primeramente esportóse de Méxicu a Europa nel sieglu XVI. El guajolote gallipavo o pavu selvaxe adomar por primer vegada en Méxicu fai yá más de mil años, de la mesma a empiezu del sieglu xx empezó a sumir en gran parte d'Estaos Xuníos.

Anguaño la cría de pavos domésticos ye una industria en gran escala en Norteamérica y Europa y el pavu ye'l platu preferíu pa celebraciones como la Navidá y el Día d'Acción de Gracies n'Estaos Xuníos.[11]

Etimoloxía[editar | editar la fonte]

«Pavu» provien del llatín pavus,[12] ente que «guajolote» ye un nahuatlismo que deriva de la voz huexólotl (bisarma grande);[13][11][14] dambos términos designen a les especies d'esti xéneru. Pela so parte, «Meleagris» provien del griegu antiguu μελεαγρίς, palabra que designaba a les pites de Guinea.[15]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Mariano Jimenez II y Mariano G. Jiménez (18 de xunu de 2002). «Pavos». Damisela. Consultáu'l 16 d'abril de 2014.
  2. «Guajolotes». SAGARPA. Consultáu'l 16 d'abril de 2014.
  3. «Guajolotes, pavos del nuevu mundu, comer en Navidá». Periódicu El Bravo. Consultáu'l 16 d'abril de 2014.
  4. del Hoyo, J. Elliott, A. & Sargatal, J. (1994). Handbook of the Birds of the World. Volume 2: New World Vultures to Guineafowl. Lynx Edicions. ISBN 84-87334-15-6.
  5. Mariano Jimenez II y Mariano G. Jiménez (18 de xunu de 2002). «Meleagris gallopavo». Damisela. Consultáu'l 16 d'abril de 2014.
  6. Boyd-Bowman (1971). Léxicu hispanoamericanu del sieglu XVI. Támesis, xii. ISBN 0900411287.
  7. Mariano Jimenez II y Mariano G. Jiménez (18 de xunu de 2002). «Meleagris ocellata». Damisela. Consultáu'l 16 d'abril de 2014.
  8. «Pavu de monte». Gobiernu del Estáu de Yucatán. Consultáu'l 23 de mayu de 2015.
  9. Olson, S.L. & Farrand, J. (1974) Rhegminornis restudies: a tiny Miocene turkey. The Wilson Bulletin, 86(2):114–120.
  10. Martin, L.D. & Tate, J. (1970) A new turkey from the Pliocene of Nebraska. The Wilson Bulletin, 82(2):214–218.
  11. 11,0 11,1 «Guajolote, rei de fiestes decembrines». L'Universal. Consultáu'l 19 de febreru de 2013.
  12. Academia de la Llingua Asturiana (2017), «Pavu» (2000 edición), Uviéu: KRK ediciones, ISBN 84-8168-208-x, http://www.academiadelallingua.com/diccionariu/index.php?pallabra=pavu 
  13. Montemayor, Carlos (coord., 2007), Diccionariu del náhuatl nel español de Méxicu, GDF-UNAM, p. 66.
  14. «Etimoloxía Guajolote». deChile. Consultáu'l 19 de febreru de 2013.
  15. Gill, F. y Wright, M. (2006). Birds of the World: Recommended English Names (en inglés). Princeton University Press. ISBN 978-0691128276.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Meleagris