Isaac Rabin

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta


Premiu Nobel de la Paz Nobel prize medal.svg
Isaac Rabin
Yitzhak Rabin (1986) cropped.jpg
Embaxador


Ramatcal

1964 - 1968
Tzvi Tzur - Chaim Bar-Lev
miembro de la Knéset

21 xineru 1974 - 13 xunu 1977
Primer Ministru d'Israel

3 xunu 1974 - 22 abril 1977
Golda Meir - Shimon Peres
Ministro de Comunicaciones de Israel

3 xunu 1974 - 20 marzu 1975
miembro de la Knéset

13 xunu 1977 - 20 xunetu 1981
miembro de la Knéset

20 xunetu 1981 - 13 agostu 1984
miembro de la Knéset

13 agostu 1984 - 21 payares 1988
Ministro de Defensa de Israel

13 setiembre 1984 - 15 marzu 1990
miembro de la Knéset

21 payares 1988 - 7 ochobre 1991
miembro de la Knéset

7 ochobre 1991 - 13 xunetu 1992
Ministro de Defensa de Israel

13 xunetu 1992 - 4 payares 1995
Primer Ministru d'Israel

13 xunetu 1992 - 4 payares 1995
Isaac Shamir - Shimon Peres
miembro de la Knéset

13 xunetu 1992 - 5 payares 1995 - Nava Arad
Ministro de Salud de Israel

8 febreru 1994 - 1 xunu 1994
Vida
Nacimientu Xerusalén1  de marzu de 1922
Nacionalidá Bandera de Israel Israel
Grupu étnicu pueblu xudíu
Llingua materna hebréu
Fallecimientu

Tel Aviv4  de payares de 1995

(73 años)
Sepultura Monte Herzl
Causa de la muerte mancada por arma de fueu
Asesín Yigal Amir
Familia
Casáu/ada con Leah Rabin  (1948 -
Fíos/es
Estudios
Llingües inglés
hebréu
Oficiu
Oficiu políticu, diplomáticu y oficial del exércitu
Llugares de trabayu Xerusalén
Premios
Serviciu militar
Graduación Rav Aluf
Lluchó en Guerra árabe-israelí de 1948
Creencies
Relixón Xudaísmu
Partíu políticu Partido Laborista Israelí
Yitzhak Rabin signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Isaac Rabin (יִצְחַק רָבִּין, Yitzjak Rabin). Militar y políticu israelín (Xerusalén, 1 de marzu de 1922 - Tel Aviv, 4 de payares de 1995). Foi'l sétimu xefe del Estáu Mayor del Exércitu d'Israel (Tsáhal) (1964-1967); y el quintu Primer Ministru (1974-1977) —el primeru nacíu nel país— y otra vegada ente 1992 hasta'l so asesinatu en 1995. Recibió'l Premiu Nobel de la Paz pol so enfotu en llograr la paz que se robló nos Alcuerdos d'Oslo. Tamién foi merecedor del Premiu Príncipe d'Asturies de Cooperación Internacional. Dambos premios concediéronse-y en 1994.

So padre y so madre, Nehemiah y Rosa, fueron pioneros de la tercera Aliyá. Nejamia Rubichov, nacíu nuna pequeña ciudá ucraína en 1886, perdió a so padre cuando yera mui neñu y dende mozu trabayó pa sofitar a la so familia. A la edá de 18 años, emigró a los Estaos Xuníos, onde se xunió el partíu de Poalei Zion (Trabayadores de Zion) y modificó'l so apellíu a Rabin. En 1917 foi a Palestina colos voluntarios del Hagdud Ha’ivri (Lexón Xudía), determinaos p'asentar Eretz Israel (Tierra d'Israel). La madre d'Isaac, Rosa Cohen, nació en 1890 en Mohilev en Bielorrusia. So padre, un rabín, opúnxose al movimientu sionista, y envió a Rosa a una escuela secundaria cristiana pa señorites en Homel, permitiéndo-y adquirir una amplia educación xeneral. Dende xoven, Rosa tomó interés en causes polítiques y sociales, pa ser pionera y activista nel Movimientu Socialista. En 1919, realizó la so aliyá a Palestina na famosa embarcación Roselán, primera embarcación de olim depués de la Primer Guerra Mundial. Depués de trabayar nun kibutz nes oriellaes del Kineret (Mar de Galilea), treslladóse a Xerusalén.[1]

El magnicidiu[editar | editar la fonte]

El monumentu llevantáu nel sitiu exactu del magnicidiu: Calle Ibn Gabirol ente'l Tel Aviv City Hall y Gan Ha'ir.

El sábadu 4 de payares de 1995, col enfotu de reforzar a los partidarios del procesu de paz, foi convocáu un mitin multitudinariu na Plaza de los Reyes d'Israel (güei plaza Yitzjak Rabin), de Tel Aviv, col slogan «Si a la Paz, non a la violencia», cola participación d'artistas y políticos de centroizquierda y izquierda, encabezaos pol propiu Primer Ministru.[1][2] Nel so últimu discursu a los miles de participantes declaró:

«Fui home d'armes demientres 27 años. Cuando nun habia oportunidá pa la paz, desarrollárones múltiples guerres. Güei, toi convencíu de la oportunidá que tenemos de realizar la paz, gran oportunidá. La paz lleva intrínseca dolores y dificultaes pa poder ser conseguida. Pero un hai camín ensin esos dolores».

en acabando el mitin, y depués de cantar «La canción de la paz» (שיר השלום) a les 21:40, procedió Rabin a retirase del llugar, baxando del estráu por unes escaleres llaterales, al final de les que lu esperaba un fanáticu relixosu, que-y disparó pola espalda, momentos anantes de subir al so coche oficial. Isaac Rabin, gravemente feríu, foi lleváu urxentemente al hospital Íjilov asitiáu nes proximidaes, onde foi fue declaráu muertu al cabo de 40 minutos del so ingresu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 Yitzhak Rabin – from solider to Nobel Peace Prize Laureate
  2. [http://www.israel.org/MFA/Facts%20About%20Israel/State/Yitzhak%20Rabin Yitzhak Rabin 1922 - 1995]