Golda Meir

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Golda Meir
Golda Meir 03265u.jpg
miembro de la Knéset

14 febreru 1949 - 10 xunu 1974
Ministro de Trabajo de Israel

10 marzu 1949 - 19 xunu 1956
Mordechai Bentov - Mordechai Namir
Ministro de Relaciones Exteriores de Israel

19 xunu 1956 - 12 xineru 1966
Moshé Sharet - Abba Eban
Primer ministro de Israel

17 marzu 1969 - 3 xunu 1974
Yigal Alón - Isaac Rabin
Ministro del Interior de Israel

16 xunetu 1970 - 1 setiembre 1970
Haim-Moshe Shapira - Yosef Burg
Vida
Nacimientu Kiev3 de mayu de 1898
Nacionalidá Bandera de Israel Israel
Residencia Kiev
Pinsk
Milwaukee
Denver
Milwaukee
Merhavia
Xerusalén
Estaos Xuníos d'América
Xerusalén
Moscú
Xerusalén
Grupu étnicu pueblu xudíu
Fallecimientu

Xerusalén8 d'avientu de 1978

(80 años)
Sepultura Monte Herzl
Causa de la muerte leucemia
Estudios
Estudios Universidad de Wisconsin–Milwaukee
Wisconsin State College of Milwaukee
Llingües hebréu
Oficiu
Oficiu políticu, diplomáticu y profesor
Llugares de trabayu Xerusalén
Premios
Creencies
Relixón Xudaísmu
Partíu políticu Mapai
La Alineación
Partido Laborista Israelí
Golda Meir Signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Golda Meir (nacida Golda Mabovitz en Kiev (Ucraína), el 3 de mayu de 1898-Xerusalén (Israel), 8 d'avientu de 1978). Foi una de les fundadores del estáu d'Israel, u desempeñó los cargos de Ministra de Trabayu, Ministra d'Esteriores y Primer Ministra dende'l 17 de marzu de 1969 fasta l'11 de marzu de 1974, convertiéndose, asina, na tercera muyer nel mundiu en pertener un cargu de tala importancia tres de Sirimavo Bandaranaike de Sri Lanka y Indira Gandhi de la India. El so nome -de casada Golda Myerson- cambiólu pa que'l so apellíu significara n'hebréu amburar rellumantemente.

Orixen[editar | editar la fonte]

La familia de Golda yera orixinaria d'Ucraína d'u emigró pa los Estaos Xuníos nos años 1903 y 1906, ellí asentáronse nel estáu de Milwaukee. Los sos pas llevaron consigo tamién les tradiciones culturales y a la edá de 14 años Golda foi prometida a un home munchoo mayor qu'ella, lo que fixo que fuxera del llar paternu pa cola so hermana que vivía en Denver; ellí conoció'l so futuru maríu, Morris Myerson, col que casaría en 1917.

N'Israel[editar | editar la fonte]

En 1921 Golda y la so pareya decidieron trabayar nun kibbutz nes Tierres d'Israel, entóncenes dientro del Proteutoráu inglés de Palestina, onde vivieron fasta 1924. Emplegando'l kibbutz como trampolín políticu al traviés del Histadrut u desendolcará una fuerte actividá política que la empobinará a que'l 14 de mayu de 1948, xunto a otres 24 persones, robre la Declaración del Entamu del Estáu d'Israel, siendo una de les dos muyeres presentes na acta. Al viniente día, Israel ye atacáu pol enxeme de fuercies formáu por Exiptu, Siria, Líbanu, Tresxordania y Iraq; decidida a sacar alantre al so país Golda Meir viaxa a los Estaos Xuníos; sedrá la primer ciudadana israelina con pasaporte. Ellí consigue fondos pal xorrecimientu del Estáu d'Israel y la so defensa. A so vuelta sedrá nomada embaxadora na XRSS, cargu que pertendría fasta 1949, añu nel qu'entra a facer parte del Knesset ou Parlamentu d'Israel fasta 1974.

Nel Gobiernu[editar | editar la fonte]

  • Dende 1949 a 1956 Ministra de Trabayu.
  • Dende 1956 a 1965 Ministra d'Asuntos Esteriores; cargu que dexaría por mor del so cansanciu que-y produció qu'amaleciera.
  • Dende 1969 fasta 1974 Primer Ministra, escoyida pol Partíu Laboralista tres la muerte, de sutrucu, del anterior Primer Ministru, Levi Eshkol.

El gobiernu de Golda Meir zarróse cola guerra del Yom Kippur onde los enquivocos estratéxicos y la falta de lideralgu fixeron que dimitiera pa ser asocedida por Isaac Rabin. Golda Meir morrió en Xerusalén y foi enterrada nel Monte Herzl allugáu nesta ciudá.