Rabín

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Rabino en 1900

Nel xudaísmu, rabino (en hebréu רַבִּי rabī (en yidis acuñóse'l términu רבה Rebeh)), equivalente a maestru o "la so excelencia". La palabra rabino deriva del raigañu hebréu רַב rav, que significa, n'hebréu bíblicu, "abondosu" o, en araméu, "distinguíu".

Yera una figura netamente farisaica nos sos oríxenes, escontra'l sieglu III a. C., escorría mover a los falsos sumos sacerdotes del partíu (Kat/Majlaqah) saducéu, al traviés del cultu sinagogal, pero ye dende l'añu 70 d. C., tres la desapaición del segundu templu a manos del exércitu del "imperiu impío" (imperiu romanu), que llogró instaurase como la nueva autoridá y escuela espiritual de los xudíos.

Historia[editar | editar la fonte]

Na antigüedá llegaron a esistir tres denominaciones, dependiendo del orixe: Rabán (esclusivu de la Escuela de Hilel el vieyu), Rabí (de les escueles galilees) y Rav, de les escueles orientales d'orixe y tradición babilónica. Les últimes dos estremar pol ritu d'ordenación: En Galilea nun se riquir Smijáh o imposición de manos, ente que na otra sí.[1] D'esta miente, yeren conocíos los dirixentes de les sinagogues xudíes, anque a otros inda non ordenar, pero reconocíos, llamábase-yos תלמיד חכם (Talmid Jajam = "Discípulu del sabiu") y n'ocasiones 'Abá' אבא "Padre".[2]

Nos últimos sieglos haise revocalizado la espresión Rabino ("el mio maestru"). Esta espresión vieno usándose gradualmente como títulu de respetu. El sufixu pronominal "i" ("el mio") perdió'l so significáu pol frecuente usu del términu. Güei, un rabino ye un maestru espertu na llei (Halajáh) xudía y na interpretación de la Torá (Midrásh). Tamién s'aplica esti términu al xefe espiritual d'una sinagoga.

Rabinar yera'l términu usáu na Edá Media pa denominar la degollina apta según el ritu xudíu, que convierte la carne del animal en casher o apta pal consumu.

El rabinismu ye l'equivalente a exéxesis xudía,[3] esto ye, la interpretación de los testos de la Torá según les normes tradicionales de la exéxesis, estensamente usada nel xudaísmu tradicional.

Lo que ye güei, la preparación d'un rabino inclúi una carrera profesional en cualquier área, estudios xudaicos nun Yeshiváh mientres unos trés años y mediu, un exame de psico-conducta, un añu de serviciu al llau d'un rabino n'exerciciu y, de manera ineludible, tar casáu pa poder exercer funciones nuna sinagoga; tien de falar hebréu y a lo menos daqué d'araméu, según tar especializáu yá sía en degüello d'animales según la Kashrut, o en Miláh (circuncisión) ente otres.

Gran rabino[editar | editar la fonte]

Ver tamién: Rabino mayor

Dende la Edá Media empezó a utilizase'l términu "gran rabino" pa referise al líder principal de la comunidá xudía (yá fuera escoyíu pola mesma o designáu poles autoridaes polítiques non xudíes). El términu entá s'utiliza en dellos países, inclusive n'Israel, onde esisten dos "grandes rabinatos", unu askenazí y otru sefardín. Esiste discutiniu sobre l'usu del términu, pos dalgunos consideren que'l mesmu ye una imposición cristiana onde les autoridaes del cleru deseyaben tener un xerarca similar col cual axustar.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. introducción a la lliteratura Talmúdica y Midrásica
  2. a Dictionary of the targumim the Talmud Babli and Yerushalmi, and the Midrashic literature
  3. Lozano Medina, David (1999) Rabinismu y exéxesis xudía Barcelona, Clie ISBN 84-8267-084-0
  4. Cameron Brown. «Rabbi Ovadia Yosef And His Culture War in Israel». Meria.idc.ac.il. Archiváu dende l'orixinal, el 17 de payares de 2015. Consultáu'l 9 de payares de 2011.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Pregunte al Rabino Online

Marcus Jastrow, A dictionary of the Targumin &c.



Rabino