Dos

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Esti artículu ye pal númberu 2. Pal añu 2, ver 2. Pa otros emplegos, ver Dos (dixebra).


2
Cardinal Dos
Ordinal Segundu, -a
Factorización 2 (Númberu primu)
Numberación romana II
Sistema binariu 10
Sistema hexadecimal 2
Propiedaes matemátiques
φ(2) = 1 τ(2) = 2 σ(2) = 3
π(2) = 1 μ(2) = -1 M(2) = 0

El dos (2) ye'l númberu natural que sigue al un y precede al trés.

  • Tocante a esti soníu [[:Media:2 number morse code.ogg|El númberu dos en códigu morse.]]
Evolución del signu representativu del dos nel sistema de numberación indoarábigu.

Propiedaes matemátiques[editar | editar la fonte]

Fraición aparente que ye igual a dos.
2 + 2 = 4

2 ∙ 2 = 4

22 = 4

Sistema binariu[editar | editar la fonte]

La pallabra Wikipedia representada en códigu ASCII.
Artículu principal: Sistema binariu

La menor cantidá de cifres necesaries pa definir un sistema de numberación consistente en notación posicional ye dos, n'onde un símbolu representa al cero o ausencia y otru al un o presencia. A estos sistemas denonominaselos binarios.

Una y bones esisten documentos chinos ya hindúes de la antigüedá que traten de sistemes de notación binarias, foi Gottfried Leibniz nel sieglu XVII quien afitó les bases del sistema actual, utilizando los símbolos 0 y 1. Posteriormente, George Boole determinó'l conxuntu de regles y operaciones que definen a cualquier sistema binariu, desendolcando asina una rama de la matemática que lleva'l so nome: l'Álxebra de Boole. Basáu n'ella, en 1937 el norteamericanu Claude Elwood Shannon desenrrolló'l primer códigu binariu, que ye'l llinguaxe de les computadores. Llevando así al sistema binariu un paso más allá; agora nun solo se puen representar númberos con él, sinón tamién escribir testos, facer imáxenes, videos o crear programes informáticos. Con solo dos símbolos se pue crear ya interpretar tol mundu dixital, del que depende gran parte de la nuesa teunoloxía.

En filosofía y teoloxía[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Dualismu

En diverses corrientes filosófiques y teolóxiques afirmase la esistencia de dos principios fundamentales y basen nellos la so doctrina. Delles de les carauterístiques comunes que podemos identificar ye que son supremos, increaos, independientes, irreductibles y antagónicos. Estos entes suelen dir venceyaos a conceutos fundamentales como ser el bien y el mal, materia y espíritu, orde físicu y orde moral, lo ideal y lo real, lo divino y lo terrenal o lo natural y lo racional.

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

El númberu dos, según el Códigu internacional de banderes de señales.
  • Esisten varios prefixos que signifiquen dos y participen na construcción d'una gran cantidá de pallabres d'usu cotidianu: bi, di y du, como en bisiestu, dicotomía y dual.
  • En munches cultures el 2 representase per aciu de dos puntos o dos trazos (horizontales o verticales). Por exemplu, na numberación romana (II) y na numberación china (二).
  • El 2 representa l'enfrentamientu de los opuestos en busca d'una Unidá. Na simboloxía cristiana, el 2 representa l'ambivalencia y el conflictu. Ye la llucha permanente ente'l Bien y el Mal. Asina mesmu representa la oposición de los contrarios: virtú y pecáu, lluz y escuridá.
  • Tamién ye'l símbolu de la Madre o entamu femenín con doble significáu: dadora de vida o provocadora de les tentaciones. Esti simbolismu alcuéntrase representáu en munchos capiteles románicos cola representación d'aves enfrentaes, lleones con 2 cuerpos, flamencos colos cuellos entrellazaos, etc.
  • Consideráu polos pitagóricos como'l primer númberu en sentíu estriutu, yá que representa la primaria pluralidá posible: si l'un correspuende al ser creador, el dos ye la primera y más elemental manifestación de la creación. Ye la dualidá la que posibilita la pluralidá, en tanto que dos son los principios contrarios creaos que faen posible'l restu: masculín y femenín, el cielu y la tierra, la lluz y la escuridá, etc.
  • Relacionáu cola dualidá primixenia, el dos ye'l símbolu de la duplicación, de la separación, de la discordia, de la oposición y el conflictu llinial ente los estremos de los que surde tola gama de tonalidaes, ye al empar equilibriu que fai posible que surdan les demás realidaes.
  • Según la lleenda cabalística'l númberu dos esprésase nel orde moral l'home y la muyer, y nel físicu la causa eficiente y la materia.

Ver tamién[editar | editar la fonte]


Predecesor:
1
Númberos
2
Socesor:
3


Predecesor:
20
Potencies de 2
21
Socesor:
22

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]