Alessandro Volta

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Alessandro Volta
Alessandro Volta
Nome completu Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta
Nacencia 18 de febreru de 1745
Como, Ducáu de Milán
Residencia Italia
Campu electromagnetismu, física
[editar datos en Wikidata]

Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta (Como, 18 de febreru de 1745ib., 5 de marzu de 1827) foi un físicu italianu,[1][2] famosu principalmente por desenvolver la pila eléctrica en 1800. La unidá de fuerza electromotriz del Sistema Internacional d'Unidaes llevó'l nome de voltiu nel so honor dende 1881.

Biografía[editar | editar la fonte]

Alessandro Volta, o conde Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta,[3] físicu y pioneru nos estudios de la electricidá, nació en Lombardía, Italia, el 18 de febreru de 1745, nel senu d'una familia de nobles en Como, Italia. Foi fíu d'una madre noble y de un padre de l'alta burguesía. A los sos siete años finó'l so padre y la familia tuvo que faese cargu de la so educación. Dende bien ceo s'interesó na física y a pesar del deséu de la so familia de qu'estudiara una carrera xurídica, él se les ingenió pa estudiar ciencies. Recibió una educación básica y media humanista, pero al llegar a la enseñanza cimera, optó por una formación científica.

Nel añu 1774 foi nomáu profesor de física de la Escuela Real de Como. Un añu dempués, Volta realizó'l so primera inventu, un aparatu rellacionáu cola electricidá. Con dos discos metálicos separaos por un conductor húmedu, pero xuníos con un circuitu esterior. D'esta forma llogra per primer vegada, producir corriente eléctrica continua, inventando'l electróforo perpetuu, un dispositivu qu'una vegada que s'atopa cargáu, puede tresferir electricidá a otros oxetos, y que xenera electricidá estática. Ente los años 1776 y 1778, dedicar a la química, afayando y aisllando el gas de metanu. Un añu más tarde, en 1779, foi nomáu profesor titular de la cátedra de física esperimental na Universidá de Pavía.

En 1780, un amigu de Volta, Luigi Galvani, reparó que'l contactu de dos metales distintos col músculu d'una xaronca aniciaba l'apaición de corriente eléctrica. En 1794, a Volta interesó-y la idea y empezó a esperimentar con metales namá, y llegó a la conclusión de que'l texíu muscular animal nun yera necesariu pa producir corriente eléctrica. Esti afayu amenó un fuerte discutiniu ente los partidarios de la electricidá animal y el defensores de la electricidá metálica, pero la demostración, realizada en 1800, del funcionamientu de la primera pila eléctrica certificó la victoria del bandu favorable a les tesis de Volta.[4]

La batería eléctrica de Volta.

Alessandro Volta, el 20 de marzu de 1800, "dirixó una carta" a Sir Joseph Banks, l'entós presidente de la Royal Society, na que-y anunció'l descubrimientu "d'una pila voltaica". Esta carta foi lleida ante la Royal Society el 26 de xunu de 1800, y tres delles reproducciones del inventu efectuaes polos miembros de la sociedá, confirmóse l'inventu y otorgóse-y el creitu d'ésti.[5][6]

En setiembre de 1801, Volta viaxó a París aceptando una invitación del emperador Napoleón Bonaparte,[7] pa esponer les característiques del so inventu nel Institutu de Francia. El mesmu Bonaparte participó con entusiasmu nes esposiciones. El 2 de payares del mesmu añu, la comisión de científicos distinguíos pola Academia de les Ciencies del Institutu de Francia encargaos d'evaluar l'inventu de Volta emitió l'informe correspondiente aseverando la so validez. Impresionáu cola batería de Volta, l'emperador nomar conde y senador del reinu de Lombardía,[8] y otorgó-y la más alta distinción de la institución, la medaya d'oru al méritu científicu. L'emperador de Austria, pela so parte, designar direutor de la facultá de filosofía de la Universidá de Padua en 1815.

Los sos trabayos fueron publicaos en cinco volumen nel añu 1816, en Florencia. Los últimos años de vida pasar na so facienda en Camnago, cerca de Como, onde finó'l 5 de marzu de 1827.

Obra[editar | editar la fonte]

Frontispiciu de la primer publicación de la so Philosophical Transactions d'Alessandro Volta
  • F. Massardi (ed.) Alessandro Volta. Epistolariu, 5 vols. Bolonia, Zanichelli, 1949-1955
  • Alessandro Volta. Opérelu 039;', Mailand, 7 vols. Hoepli, 1918 (reimpreso Johnson, New York 1968)
  • Aloisius Galvani. Abhandlung über die Kräfte der Electricität bei der Muskelbewegung (Comm. Bonon. Sc. et Art. Inst. et Acad. T. 7; 1791, títulu orig. De viribus electricitatis in motu musculari commentarius), ed. A.J. von Oettingen, 2ª ed. Repr. der Ausg. Leipzig, Engelmann, 1894 y 1900. Deutsch, Thun / Frankfurt am Main 1996, ISBN 3-8171-3052-X (contien a: Alessandro Volta. Untersuchungen über dean Galvanismus (1796 - 1800), enantes de: Ostwalds Klassiker der exakten Wissenschaften ; vol. 52 y 118)

Honores[editar | editar la fonte]

Eponimia[editar | editar la fonte]

El prototipu de Toyota «Alessandro Volta»

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Giuliano Pancaldi (2003). Volta: Science and culture in the age of enlightenment. Princeton University Press.
  2. Alberto Gigli Berzolari, "Volta's Teaching in Como and Pavia"- Nuova voltiana
  3. «Alessandro Volta (1745-1827)».
  4. Biografíes y Vides. «Alessandro Volta». Consultáu'l 23 de xunu de 2014.
  5. «Milestones:Volta's Electrical Battery Invention, 1799». IEEE Global History Network. Consultáu'l 18 de febreru de 2015.
  6. «Enterprise and electrolysis». Royal Society of Chemistry. Consultáu'l 18 de febreru de 2015.
  7. «era-elc3a9ctrica_2c2ba-eso.pdf L'entamu de la Era Eléctrica».
  8. «Alessandro Volta, l'inventor de la pila eléctrica».
  9. «Ficha del cráter llunar «Volta»». Consultáu'l 17 de xunetu de 2009.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]