Ahmed Hasan al-Bakr

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ahmed Hasan al-Bakr
Ahmad Hassan el Bakr.jpg
Primer Ministru d'Iraq

31 xunetu 1968 - 16 xunetu 1979
Abd ar-Razzaq an-Naif Traducir - Sadam Husein
Vida
Nacimientu Tikrit1  de xunetu de 1914
Nacionalidá Flag of Iraq.svg Iraq
Fallecimientu Bagdag4 d'ochobre de 1982
(68 años)
Oficiu
Oficiu políticu y militar
Premios
Serviciu militar
Cuerpu militar Exércitu d'Iraq
Graduación xeneral
Lluchó en Guerra anglo-iraquí Traducir
Creencies
Relixón Islam
Sunismu
Partíu políticu Partíu Árabe Socialista Baaz
Cambiar los datos en Wikidata

Ahmed Hasan al-Bakr, n’árabe: أحمد حسن البكر, (Tikrit, Iraq, 1 de xunetu de 1914 - Bagdag, 4 d'ochobre de 1982) foi un políticu y militar iraquín, perteneciente al partíu Baaz, presidente de la República d'Iraq ente 1968 y 1979 en participando nun golpe d'Estáu que derrocó al xeneral Abdul Karim Qasim. En 1979 retirar por motivos de salú, siendo sustituyíu pol so vicepresidente Sadam Husein. Foi'l cuartu presidente d'Iraq na so etapa republicana.

Carrera política[editar | editar la fonte]

Nacíu en Tikrit, na so mocedá foi maestru d'escuela antes d'ingresar a la Escuela Militar d'Iraq en 1938; apenes graduáu d'oficial participó na Guerra Anglu-Iraquina sofitando al réxime de Rashid Ali contra los británicos, polo cual foi arrestáu y pasó tiempu en prisión antes de ser espulsáu del Exércitu. Una vegada llibre xunir al Partíu Baath y llogró ser restablecíu nel Exércitu en 1957.

Magar la so participación nel golpe militar de xunetu de 1958 contra la monarquía de Faisal II, tamién caltuvo diferencies col réxime de Abdul Karim Qasim y sofitó el derrocamientu d'ésti en febreru de 1963. Tres l'ésitu d'esti golpe d'Estáu, Al-Bakr aceptó dexar la xefatura del Gobiernu al coronel Abdul Salam Arif, en tantu'l mesmu al-Bakr caltenía la dirección del Partíu Baath, convertíu de facto nel partíu de Gobiernu.

Tres la muerte de Abdul Salam Arif n'abril de 1966, el so hermanu Abdul Rahman asumió'l Gobiernu, calteniendo a Al-Bakr nos sos mesmos cargos; mientres esti periodu Al-Bakr amplió'l so poder dientro y fora del Baath al puntu de convertise nel políticu más poderosu d'Iraq. Abd ar-Rahman Arif escarecía de la influencia política y carisma del so fináu hermanu, ente que la influencia del Partíu Baath llegaba a les mesmes Fuerces Armaes. Tal situación causó qu'el 30 de xunetu de 1968 Arif fuera derrocáu por un nuevu (y incruento) golpe d'Estáu d'inspiración nasserista lideráu pol Partíu Baath, que llevó a Al-Bakr al poder.

Presidencia[editar | editar la fonte]

Primeramente Al-Bakr evitó faer demostraciones de que'l Partíu Baath convirtiérase'l nuevu poder de facto d'Iraq, pero gradualmente esti fechu foi conocíu pol públicu. El nuevu réxime buscó un mayor acercamientu col gobiernu de Gamal Abdel Nasser n'Exiptu y inclusive planió la so integración oficial na República Árabe Xunida, pero les relaciones con Exiptu deterioráronse poco primero de la muerte de Nasser en 1970, pos les ambiciones polítiques del Baath topetaben coles del réxime nasserista al respective de cuestiones práutiques (cual país apoderaría la alministración pública, ente otres), y dichu plan de Unión d'Estaos foi canceláu.

Tres esti intentu fallíu, Al-Bakr siguió les reformes sociales de los gobiernos anteriores y terminó la estatización d'empreses petrolíferu estranxeres, coles mesmes reforzó los venceyos económicos y militares cola Xunión Soviética, que se convirtió nel mayor provisor d'armamentu pa Iraq y con quien se celebró un tratáu d'amistá en 1972. Tamién promueve los derechos de les muyeres.[1]

En 1973 Al-Bakr unvió ayuda militar a Siria por cuenta de la Guerra de Yom Kippur contra Israel, y depués, gracies a la so masiva producción de petroleu, llogró que Iraq participara exitosamente nel boicó executáu pelos países árabes de la OPEP mientres la crisis del petroleu de 1973, inda cuando la mayoría de líderes del boicó yeren monarquías totalmente alloñaes al sistema políticu iraquín.

Un problema del réxime d'A el-Bakr foi enfrentase a la etnia curda del norte d'Iraq, que nun recibía autonomía política nin independencia magar les sos reclamaciones que databen dende'l fin de la monarquía hachemita en 1958; ante ello, los curdos lideraos por Mustafa Barzani empecipiaron una rebelión armada contra'l réxime d'A el-Bakr en 1974, cuntando con sofitu financieru y loxísticu de Persia. Solo ciertes concesiones polítiques d'A el-Bakr causaron qu'el Sha de Persia retirara'l so sofitu a los curdus, causando'l fracasu de la so revuelta.

Derrocamientu[editar | editar la fonte]

A partir de 1976 Al-Bakr empezó a delegar mayores funciones nel so llugarteniente, Sadam Husein, un inda nuevu líder del Partíu Baath que nunca había emprestáu servicios nes fuerces armaes. Por influencia de Saddam, en 1978 prohibióse toa actividá política distinta a la del Baath. Al añu siguiente, el 16 de xunetu de 1979, Al-Bakr arrenunció a los sos cargos pocu dempués de cumplir los 65 años y tresferir a Sadam Husein, quien prontamente espulsó del gobiernu a los antiguos funcionarios lleales a Al-Bakr.

Retiráu de la política, Ahmed Hasan al-Bakr morrió en Bagdag en 1982.

Referencies[editar | editar la fonte]


Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Abd ar-Rahman Arif
Coat of arms of Iraq (1965-1991).svg
Presidente d'Iraq

17 de xunetu de 1968 - 16 de xunetu de 1979
Socesor:
Sadam Husein




Ahmed Hasan al-Bakr