Xeografía de Bielorrusia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Bo-map.png
Tipu d'entidá / Llocalización

Continente Europa
Rexón Europa del Este
Carauterístiques xeográfiques
Superficie 207.600 km²
  202.900 km² (tierra)
  4.700 km² (agua)
Puntos estremos
Puntu más baxu Ríu Niemen a 90 m
Puntu más altu Dzyarzhynskaya a 346 m
Fronteres territoriales
Internacionales 3.306 km
  171 km (Flag of Latvia.svg Letonia)
  680 km (Flag of Lithuania.svg Lituania)
  605 km (Flag of Poland.svg Polonia)
  959 km (Flag of Russia.svg Rusia)
  891 km (Flag of Ukraine.svg Ucraína)
 
[editar datos en Wikidata]

Bielorrusia (nome local, Respublika Byelarus' ) ye un estáu d'Europa del Este, con un relieve xeneralmente baxu, ensin fronteres naturales. El so territoriu asemeyar al del Reinu Xuníu, o al del tao de Kansas. Parte con Rusia al este y nordés, Letonia al norte, Lituania al noroeste, Polonia al oeste y con Ucrania al sur.

Xeografía física[editar | editar la fonte]

=== Ríos y llagos Partir norte de Bielorrusia tien un paisaxe pintoresco. Nos sos montes hai dellos llagos y regueros formaos pola fusión glacial. Nel sur, alredor d'un terciu pertenez a la cuenca del ríu Pripyat. Los 3.000 regueros y 4.000 llagos en Bielorrusia son protagonistes nel paisaxe, y úsense para salear y xenerar enerxía.

Río[editar | editar la fonte]

Bielorrusia tien 20.000 cursos fluviales, con una llargor total de 91.000 km. El ríu más llargu ye'l Dniéper, que tien 690 km en territoriu bielorrusu, de los 2.145 km que tien en total; atopar nel sur del país, colos sos afluentes.

Otros ríos son el Daugava (328 km - 1.020 km) y el Niemen (459 km - 937 km) nel norte, y el Berezina (613 km), Sozh (493 km - 648 km) y Prípiat (495 km - 761 km) nel sur. El ríu Pripyat sirvió como ponte ente'l cursu del Dniéper dende Ucrania y el Vístula en Polonia dende'l periodu de la Rus de Kiev. Otros ríos:

Lago[editar | editar la fonte]

Bielorrusia tien 11.000 llagos y cada unu entepasa los 0,5 km². El llagu Narač o Narach, el llagu más estensu, con 79,6 80 km², col so puntu más fondu a 25 m. Otros llagos:

Clima[editar | editar la fonte]

Iviernos fríos, branos frescos y húmedos. Ye una zona de transición ente'l clima continental y el marítimu. Gracies a la proximidá del Mar Bálticu (257 km), Bielorrusia tien d'un clima continental moderáu. El iviernu dura ente 105 y 145 díes, ente que el branu puede llegar hasta los 150 díes. La temperatura medio en xineru ye d'unos -6 °C, ente qu'en xunetu ye d'unos 18º, con altu mugor. La media añal de precipitaciones bazcuya ente 550 y 700 mm, dependiendo de la zona y ye dacuando escesivu.

Temperatures y precipitaciones en Minsk
Ene. Feb. Mar. Abr. Mayu Jun. Jul. Ago. Sep. Oct. Nov. Dic. Añu
T° media [°C] -6,9 -5,9 -1,4 5,9 12,9 16,2 17,3 16,5 11,7 6,3 0,8 -3,8 5,8
Precipitaciones [mm] 38 32 40 41 60 82 89 71 59 46 50 52 660

Fonte: "Minsk, Bielorrusia" en educaplus.org.

El ríu Birveta cerca del pueblu de Kozyani, distritu de Braslaw, vóblast de Vítebsk.

Mediu ambiente[editar | editar la fonte]

Alredor d'un terciu del territoriu del país ta cubiertu de montes ensin poblar. Nel norte, les coníferes predominen en montes que tamién inclúin abeduriues y omeros. El Belavezhskaya ye'l más magníficu y antigua de toos; una reserva natural nesti monte da abelugu a animales, páxaros que s'escastaron n'otros llugares. La reserva cubre la frontera y llega hasta Polonia; dambos países alministrar. El bioma dominante en Bielorrusia ye'l monte templáu de frondosas. WWF estrema'l territoriu de Bielorrusia ente dos ecorrexones: el monte mistu sarmático na metá norte del país y el monte mistu d'Europa central na metá sur.

Destaca nel so patrimoniu natural el Monte de Belovezhskaya Pushcha / Bialowieza, bien natural declaráu sitiu patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1979 y ampliáu en 1992, transfronterizo con Polonia. Cuenta con trés acutes de la biosfera: Berezinskiy, Belovezhskaya Pushcha y Pribuzhskoye Polesie. 285.807 hectárees tán protexíes como güelgaes d'importancia internacional al amparu del Conveniu de Ramsar, en total, 8 sitios Ramsar. Finalmente, tien trés parques nacionales: Belovezhskaya Pushcha, Braslavskie Ozera y Prypyatskiy.

Los principales problemes medioambientales ye la contaminación del suelu pol usu de pesticida; la parte meridional del país ta contamináu pola agua radiactivo del accidente de 1986 en Chernobil, nel norte d'Ucrania.

Xeografía económica[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Geografía de Bielorrusia