Joseph John Thomson

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Joseph John Thomson
JJ Thomson.jpg
42. presidente de la Royal Society Traducir

1915 - 1920
William Crookes - Charles Scott Sherrington
Vida
Nome completu Joseph John Thomson
Nacimientu Cheetham Hill Traducir18  d'avientu de 1856
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Fallecimientu

Cambridge30  d'agostu de 1940

(83 años)
Sepultura Abadía de Westminster
Familia
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidá de Manchester
Trinity College Traducir
Victoria University of Manchester Traducir
Direutor/a de tesis John Strutt, tercer barón Rayleigh Traducir
Direutor/a de tesis de Ernest Rutherford
Theodore Lyman
John Sealy Townsend Traducir
Władysław Natanson
Paul Langevin
Owen Willans Richardson
Niels Bohr
Francis William Aston
Edward Victor Appleton Traducir
William Lawrence Bragg Traducir
Llingües inglés
Profesor/a de Robert Oppenheimer
Charles Glover Barkla
Charles Wilson
Francis William Aston
William Henry Bragg
Max Born
John Sealy Townsend Traducir
Balthasar van der Pol Traducir
John Zeleny
Daniel Frost Comstock
T. H. Laby
H. Stanley Allen
Oficiu
Oficiu físicu, matemáticu y profesor universitariu
Emplegadores Universidá de Cambridge
Trabayos destacaos Modelu atómicu de Thomson
Premios
Nominaciones
Miembru de Royal Society
Internacia scienca asocio esperanta Traducir
Academia de Ciencies de San Petersburgu
Academia de Ciencies de la Xunión Soviética
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Academia de Ciencies de Rusia
Academia Prusiana de les Ciencies
Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL
Academia de les Ciencies de Baviera
Accademia delle Scienze di Torino
Real Academia d'Artes y Ciencies de los Países Baxos
Creencies
Relixón anglicanismu
Jjthomson sig.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Joseph John "J.J." Thomson (18  d'avientu de 1856Cheetham Hill Traducir - 30  d'agostu de 1940Cambridge) foi un científicu británicu, descubridor del electrón, de los isótopos ya inventor del espectrómetru de masa. En 1906 foi galardonáu col Premiu Nobel de Física.

Biografía[editar | editar la fonte]

Thomson, 1861.

Thomson nació'l 18 d'avientu de 1856 en Cheetham Hill, un distritu de Mánchester n'Inglaterra, y tenía ascendencia escocesa. En 1870 estudió inxeniería nel Owens College, güei parte de la Universidá de Mánchester, y treslladóse al Trinity College de Cambridge en 1876. En 1880, llogró la so llicenciatura en Matemátiques (Segunda Wrangler y segundu premiu Smith) y MA (llogrando'l Premiu Adams) en 1883. En 1884 convertir en profesor de Física en Cavendish. Unu de los sos alumnos foi Ernest Rutherford, quien más tarde sería'l so socesor nel puestu.

En 1890 casóse con Rose Elizabeth Paget, fía de sir Edward George Paget, médicu, entós Regius Profesor de Medicina (Regius Professor of Physic) en Cambridge. Con ella, foi padre d'un fíu, George Paget Thomson, y una fía, Joan Paget Thomson. El so fíu convertir nun destacáu físicu, quien de la mesma foi galardonáu col Premiu Nobel de Física en 1937 por demostrar les propiedaes de tipu ondulatoriu de los electrones.

J.J. Thomson foi galardonáu col Premiu Nobel de Física en 1906, «en reconocencia de los grandes méritos de les sos investigaciones teóricu y esperimental na conducción de la eletricidá xenerada polos gases». Foi nomáu caballeru en 1908 y nomáu na Orde del Méritu en 1912. En 1914 dio'l Romanes Lecture en Oxford sobre la teoría atómica. En 1918 foi nomáu rector del Trinity College de Cambridge, onde conoció a Niels Bohr, onde permaneció hasta la so muerte. Morrió'l 30 d'agostu de 1940 y foi soterráu na Abadía de Westminster, cerca de sir Isaac Newton.

Thomson foi escoyíu miembru de la Royal Society el 12 de xunu de 1884, y darréu foi'l so presidente de 1915 a 1920. En 1887 afayó'l electron y propunxo un modelu nel cual l'átomu tenía carga positiva

Trabayos sobre los rayos catódicos[editar | editar la fonte]

Segunda congresu Solvay (1913). Puede reparase a Thomson el cuartu pola esquierda de la fila inferior, asitiáu ente Wilhelm Wien y Emil Warburg

Thomson realizó una serie d'esperimentos en tubos de rayos catódicos, que lu conducieron al descubrimientu de los electrones. Thomson utilizó'l tubu de Crookes en tres experimentos distintos.

Tercer esperimentu[editar | editar la fonte]

Nel so tercer esperimentu (1897), Thomson determinó la relación ente la carga y la masa de los rayos catódicos, al midir cuántu s'esvien per un campu magnéticu y la cantidá d'enerxía que lleven. Atopó que la relación carga/masa yera más d'un millar de vegaes cimera a la del ion Hidróxenu, lo que suxure que les partícules son bien llixeres o bien cargaes.

Les conclusiones de Thomson fueron coraxoses: los rayos catódicos taben fechos de partícules que llamó "corpúsculos", y estos corpúsculos veníen de dientro de los átomos de los electrodos, lo que significa que los átomos son, ello ye que divisibles. Thomson imaxinó que l'átomu componer d'estos corpúsculos nun mar llenu de carga positiva; a esti modelu del átomu, atribuyíu a Thomson, llamóse-y el modelu de pudín de pases.

En 1906 foi galardonáu col Premiu Nobel de Física pola so trabayo sobre la conducción de la eletricidá al traviés de los gases.

La imposibilidá d'esplicar qu'el átomu ta formáu por un nucleu compactu y una parte esterior denomada corteza implica qu'otros científicos como Ernest Rutherford o Niels Bohr siguieren cola so investigación y establecieron otres teoríes nes que los átomos teníen partes estremaes.

Descubrimientu de los isótopos[editar | editar la fonte]

Discovery of neon isotopes.JPG

Tamién Thomson invento los rayos positivos y, en 1911, afayó la manera d'utilizalos pa dixebrar átomos de distinta masa. L'oxetivu consiguióse esviando los rayos positivos por aciu campos eléctricos y magnéticos (espectrometría de mases). Asina afayó que'l neón tien dos isótopos (el neón-20 y el neón-22).

Na esquina inferior derecha d'esta placa fotográfica hai marques pa los dos isótopos del neón, neón-20 y neón-22. En 1913, como parte de la so esploración na composición de los rayos canales, Thomson enrió una corriente de neón ionizado por aciu un campu magnético y un campu eléctrico y midió la so esviación asitiando una placa fotográfica nel camín del rayu. Thomson reparó dos parches de lluz sobre la placa fotográfica (ver imaxe a la derecha), lo que supón dos paráboles d'esviación. Thomson llegó a la conclusión de que'l gas neón componer de dos tipos d'átomos de distintes mases atómiques (neón-20 y neón-22).

Otros trabayos[editar | editar la fonte]

Thomson en 1906 demostró qu'el hidróxenu tien un únicu electrón. Dexa confirmar o refugar diverses teoríes anteriores sobre númberu de los electrones, al igual que'l carbonu.

Thomson propunxo'l segundu modelu atómicu (El primeru foi propuestu por Dalton en 1794), que podía caracterizase como una esfera de carga positiva na cual encuállense los electrones.

Tamién analizó l'espardimientu d'ondes empuestes.

Premios[editar | editar la fonte]

Estreme del Premiu Nobel de Física (1906), fuéron-y concedíos los siguientes premios:

Legáu[editar | editar la fonte]

Placa conmemorativa a J. J. Thomson en Cambridge

En 1991, el thomson (Th) foi propuestu polos químicos como unidá de midida masa-carga en espectroscopia de mases.[1] Esta unidá defínese como:

Sicasí, pasó a ser una unidá obsoleta, y nun s'incorporó al Sistema Internacional.

Eponimia[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Cooks, R. G.; A. L. Rockwood. «The 'Thomson'. A suggested unit for mass spectroscopists». Rapid Communications in Mass Spectrometry 5 (2). 
  2. «Thomson» (inglés). Gazetteer of Planetary Nomenclature. Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Joseph John Thomson