James Dewey Watson

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
James Dewey Watson
James D Watson.jpg
Vida
Nome completu James Dewey Watson
Nacimientu

Chicago6  d'abril de 1928

(90 años)
Nacionalidá Estauxunidense
Estudios
Estudios Universidá d'Indiana Bloomington
Universidá de Chicago
Universidá d'Indiana
Direutor/a de tesis Salvador Edward Luria
Direutor/a de tesis de Mario Capecchi
H. Robert Horvitz
Peter Moore
Joan A. Steitz
Llingües inglés
Profesor/a de John Tooze
Ewan Birney
Richard J. Roberts
Phillip Allen Sharp
Ronald W. Davis
Oficiu
Oficiu biólogu, xenetista, zoólogu, bioquímicu, científicu, médicu, biólogu molecular, académicu, profesor universitariu, químicu, físicu y escritor
Empleadores Universidá de Harvard
Llaboratoriu Cold Spring Harbor
Universidá de Cambridge
National Institutes of Health
Trabayos destacaos La doble hélice
Molecular Biology of the Gene
Premios
Nominaciones
Miembru de Royal Society
Academia Nacional de Ciencies de los Estaos Xuníos
Academia Nacional de Ciencias de Ucrania
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Academia de Ciencies de Rusia
Organización Europea de Biología Molecular
Academia Europæa
Real Academia de Irlanda
Creencies
Relixón ateísmu
IMDb nm0914677
A Dictionary of Hymnology Vol. 2.pdf
Cambiar los datos en Wikidata

James Dewey Watson (Chicago, 6 d'abril de 1928) ye un biólogu estauxunidense, famosu por ser unu de los dos descubridores de la estructura molecular del ADN en 1953, xuntu col biofísicu británicu Francis Crick, lo que-y valió'l reconocencia de la comunidá científica al traviés del Premio Nobel en Fisioloxía o Medicina.[1]

Biografía[editar | editar la fonte]

En 1948 Watson ingresó na Escuela de graduaos de la Universidá d'Indiana, onde trabayaba Hermann Muller, ganador del Premio Nobel de medicina pol so trabayu sobre les mutaciones inducíes polos rayos X. En mayu de 1950 a los 22 años, Watson completó'l so doctoráu en zooloxía. Incorporar a la Universidá Harvard en 1955. Trabayó xuntu al biofísicu británicu Francis Crick nos llaboratorios Cavendish de la Universidá de Cambridge, dende 1951 hasta 1953. Tomando como base los trabayos realizaos en llaboratoriu por el mesmu Crick y el biofísicu británicu Maurice Wilkins, y de la cristalógrafa Rosalind Franklin, James Watson y Francis Crick desentrañaron la estructura en doble hélice de la molécula del acedu desoxirribonucleico (ADN). Estes investigaciones apurrieron los medios pa entender cómo se copia y tresmítese, d'una xeneración a otra, la información hereditaria del ser humanu. Darréu Arthur Kornberg apurrió pruebes esperimentales de la exactitú del so modelu. Como reconocencia a los sos trabayos sobre la molécula del ADN, Watson, Crick y Wilkins recibieron en 1962 el Premio Nobel de Fisioloxía y Medicina. En 1968 Watson foi nomáu direutor del Llaboratoriu de Bioloxía Cuantitativa de Cold Spring Harbor, Nueva York. Escribió'l llibru The Double Helix (El doble hélice, 1968), hestoria del descubrimientu de la estructura del ADN. Participó nel proyeutu Xenoma Humanu de los Institutos Nacionales de la Salú (NIH).

James Watson realizó diverses declaraciones polémiques, bien aldericaes por otros científicos y por grupos de derechos civiles. El primer discutiniu españó nos años 90, cuando dixo que se debería otorgar a les muyeres la posibilidá de albortar si los analises preparto amosaren qu'el so fíu va ser homosexual. Sicasí, tratar d'una malinterpretación de lo que delles persones fadríen hipotéticamente al entender el funcionamientu de los xenes humanos.[2]

N'ochobre de 2007, Watson foi duramente criticáu por señalar, según el Sunday Times, que los negros nun tienen por qué tener la mesma intelixencia que los blancos. Esti comentariu foi consideráu racista, y el Muséu de Ciencies de Londres atayó la disertación que'l científicu diba realizar el 19 d'ochobre de 2007. Según The Sunday Times Magacín, Watson espresóse "inherentemente pesimista sobre les perspectives d'África", porque "toes nueses polítiques sociales tán basaes nel fechu de que la so intelixencia ye la mesma que la nuesa - ente que toles pruebes indiquen que nun ye asina". Watson llegó'l 17 d'ochobre de 2007] al Reinu Xuníu pa promover el so nuevu llibru Avoid Boring People: Lessons From a Life in Science (Evite aburrir a la xente: Llecciones d'una vida na ciencia), pero nun formuló comentarios. L'epílogu del so llibru esplica que sería un "fechu altamente polémicu" afayar que los xenes determinen de forma significativa la intelixencia y el calter de la persona. En respuesta, Steven Rose, profesor de bioloxía na Open University y de la Sociedá Británica pa la Responsabilidá Social de la Ciencia, declaró a The Independent: "Al marxe de lo político y lo social, si (James Watson) conociera tolos escritos al respeutu, daríase cuenta de que nun entendió nada".[3]

Watson trabayaba nel Llaboratoriu Cold Spring Harbor, en Nueva York, una firme piquera na investigación del cáncer y dolencies neurolóxiques. El llaboratoriu emitió una nota según la cual el so conseyu d'alministración nun concordar colos sos comentarios, amás de sentise "ablucáu y atristayáu si ye que fixo esos comentarios". Amás, decidieron suspender les sos responsabilidaes alministratives.[4]

Watson afirmó que se tracamundiaren les sos pallabres y que fuera malinterpretado polos medios de comunicación. Dixo: "Siempres defendí fiero la postura de que tenemos de basar la nuesa visión del mundu nel estáu de la nuesa conocencia, nos fechos, y non no que nos gustaría qu'asocediera. Por eso la xenética ye tan importante. Porque nos llevará a respuestes pa munches de les mayores y más complicaes cuestiones qu'esmolecieron a la xente mientres cientos (...) d'años. Pero munches d'eses respuestes nun son fáciles, cuidao que (...) la xenética puede ser cruel."

Añedió: "Nun entendemos la forma na que los distintos ambientes del mundu escoyeron a lo llargo del tiempu los xenes que van determinar la nuesa capacidá pa faer distintes coses. L'apolmonante deséu de la sociedá de güei ye asumir que les mesmes capacidaes de raciociniu son un heriedu universal de la humanidá. Podría ser. Pero a cencielles querelo non basta. Eso nun ye ciencia."[5] El 19 d'ochobre de 2007 esculpóse públicamente poles sos pallabres, alegando que nunca quixo dar a entender qu'África fuera como continente "genéticamente inferior", y que nun esiste nenguna base científica que sofite dicha afirmación.[6] Finalmente, ocho díes dempués, presentó la dimisión como presidente del Llaboratoriu Cold Spring Harbor, lo que fixo públicu por aciu un comunicáu nel que dixo: «Anuncié esti xueves la mio dimisión de toles mios funciones a'l direutores del llaboratoriu, onde trabayé mientres los postreros 43 años.. Toi más cerca de los 80 que de los 79, y yá ye hora de dime [...] Aun así, les circunstancies nes que colo nun son les que m'esperaría.»[7]

Reconocencies y premios[editar | editar la fonte]

  • American Academy of Arts and Sciences
  • American Association for Cancer Research
  • American Philosophical Society
  • American Society of Biological Chemists
  • Atheneum (London)
  • Cambridge University (Honorary Fellow, Clare College)
  • Danish Academy of Arts and Sciences
  • National Academy of Sciences
  • Oxford University (Newton-Abraham Visiting Professor)
  • Royal Society (London)
  • Russian Academy of Sciences
  • Premio Nobel

Obra[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Georg von Békésy
Nobel prize medal.svg
Premio Nobel de Fisioloxía o Medicina

1962
Socesor:
John Carew Eccles
Alan Lloyd Hodgkin
Andrew Fielding Huxley



James Dewey Watson