Hendrik Antoon Lorentz

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Hendrik Antoon Lorentz
Hendrik Antoon Lorentz.jpg
rector de la Universidad de Leiden Traducir

Vida
Nome completu Hendrik Antoon Lorentz
Nacimientu Arnhem18  de xunetu de 1853
Nacionalidá Bandera de Países Baxos Neerlandés
Llingua materna Neerlandés
Fallecimientu Haarlem4 de febreru de 1928 (74 años)
Sepultura Algemene Begraafplaats Kleverlaan Traducir
Familia
Casáu/ada con Aletta Lorentz-Kaiser
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidá de Leiden
Direutor/a de tesis Pieter Rijke Traducir
Direutor/a de tesis de Adriaan Fokker Traducir
Johannes Droste
Leonard Ornstein
Geertruida de Haas-Lorentz Traducir
Hendrika Johanna van Leeuwen Traducir
Llingües Neerlandés
Oficiu
Oficiu conservador de muséu, físicu teóricu, profesor, matemáticu, físicu y profesor universitariu
Llugares de trabayu Leiden
Emplegadores Universidá de Leiden
Premios
Nominaciones
Miembru de Royal Society
Academia de Ciencies de la Xunión Soviética
Academia de Ciencies de San Petersburgu
Academia Francesa de les Ciencies
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Real Academia d'Artes y Ciencies de los Países Baxos
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Academia de Ciencies de Rusia
Academia Prusiana de les Ciencies
Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL
Academia de les Ciencies de Baviera
Accademia delle Scienze di Torino
Cambiar los datos en Wikidata
Albert Einstein visitando a Lorentz en Leiden en 1921.

Hendrik Antoon Lorentz (Arnhem, Países Baxos, 18 de xunetu de 1853Haarlem, 4 de febreru de 1928) foi un físicu neerlandés galardonáu col Premiu Nobel de Física del añu 1902.

Biografía[editar | editar la fonte]

Dempués d'estudiar educación secundaria na so ciudá, en 1870 consiguió superar los exámenes de llingües clásiques, un requisitu indispensable naquellos momentos pa poder aportar a la universidá.

Estudió na Universidá de Leiden, d'onde darréu foi profesor de física teórica ente 1878 y 1883, y direutor d'investigación nel Institutu Teyler, de Haarlem, de 1885 a 1888. En 1881, Lorentz contraxo matrimoniu con Aletta Catharina Kaiser.[1]

Investigaciones científiques[editar | editar la fonte]

Gracies a el so cargu na universidá en 1890 nomó a Pieter Zeeman asistente personal, induciéndolo a investigar l'efeutu de los campos magnéticos sobre les fontes de lluz, afayando lo qu'anguaño se conoz col nome de efeutu Zeeman.

Débense-y importantes aportaciones nos campos de la termodinámica, la radiación, el magnetismu, la eletricidá y la refraición de la lluz. Formuló conjuntamente con George Francis FitzGerald una teoría sobre'l cambéu de forma d'un cuerpu como resultáu del so movimientu; esti efeutu, conocíu como "contraición de Lorentz-FitzGerald", que la so representación matemática ye conocida pol nome de tresformamientu de Lorentz, foi una más de les numberoses contribuciones realizaes por Lorentz al desenvolvimientu de la teoría de la relatividá.

Foi'l primeru en formular les bases de la teoría de la relatividá xunto a Henri Poincaré y Maxwell.

Foi ganador del Premiu Nobel de Física en 1902, xuntu col so pupilu Pieter Zeeman, «pola so investigación conxunta sobre la influencia del magnetismu na radiación, aniciando la radiación electromagnético».

Tamién foi premiáu cola Medaya Rumford en 1908 y la Medaya Copley en 1918.

Delles publicaciones[editar | editar la fonte]

Muncha obra de Lorentz ta disponible en Proceedings of the Royal Netherlands Academy of Arts and Science, Amsterdam.

Llibros de Lorentz[editar | editar la fonte]

  • Collected Papers, 9 v. Dean Haag, Nijhoff 1934-1939
  • Selected Works, Nieuwerkerk/Ijssel : Palm Publ. dellos volumes (v. 5 de(1584)
  • Abhandlungen über theoretische Physik, v. 1, Leipzig: Teubner, 1907
  • Anne J. Kox (ed.) The Scientific Correspondence of H.A. Lorentz, v. 1, Springer Verlag 2008
  • Vorlesungen über theoretische Physik an der Universität Leiden, Leipzig: Akademische Verlagsgesellschaft:
    • V. 1: Theorie der Strahlung, 1927 (Bearbeiter A. D. Fokker)
    • V. 2: Kinetische Probleme 1928
    • V. 3: Äthertheorien und -modelle 1929
    • V. 4: Die Relativitätstheorie für gleichförmige Translationen (1910-1912), 1929 (Bearbeiter A. D. Fokker, Hermann Stücklen)
    • V. 5: Die Maxwellsche Theorie (1900-1902), 1931 (Bearbeiter Hendrik Bremekamp)
    • Englische Ausgabe: Lectures on theoretical physics, Macmillan, v. 1, 1927 (Teoríes y modelos Aether, Teoría Cinética) v. 1
  • Lehrbuch der Physik zum Gebrauche bei akademischen Vorlesungen, v. 1, 2, Leipzig, Barth 1906/07 (Übersetzer Georg Siebert nach der 4. Auflage), Band 1, Band 2
  • Lehrbuch der Differential- und Integralrechnung nebst einer Einführung in andere Teile der Mathematik, mit besonderer Berücksichtigung der Bedürfnisse der Studierenden der Naturwissenschaften, Teubner, Leipzig 1915 (später von Georg Joos, Theodor Kaluza bearbeitet als Höhere Mathematik für dean Praktiker, Leipzig, Barth), Archive
  • Over de theorie der terugkaatsing en breking van het licht: academisch proefschrift, Arnheim 1875 (Dissertation von Lorentz in Leiden), Archive
  • Sichtbare und unsichtbare Bewegungen: Vorträge auf Einladung deas Vorstandes deas Departements Leiden der Maatschappij tot nut van't Algemeen im Februar und März 1901 gehalten, Vieweg 1902
  • Ergebnisse und Probleme der Elektronentheorie: Vortrag, gehalten am 20. Dezember 1904 im Elektrotechnischen Verein zu Berlin, Springer Verlag 1906
  • (1916) The theory of electrons and its applications to the phenomena of light and radiant heat. Leipzig & Berlin: B.G. Teubner.
  • Problems of modern physics; a course of lectures delivered in the California Institute of Technology, Boston, Ginn and Company 1927 (Herausgeber Harry Bateman)
  • Schrödinger, Planck, Einstein, Lorentz: Briefe zur Wellenmechanik, Springer, Wien 1963 (Hrsg. Karl Przibram)
Dellos artículos y contribuciones de llibros

Reconocencies[editar | editar la fonte]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Hendrik A. Lorentz - Biography» (inglés). Nobelprize.org. Consultáu'l 20 de xunu de 2010.
  2. Kox, A. J.. The Scientific Correspondence of H.A. Lorentz (en de). Springer Science & Business Media. ISBN 9780387779409.
  3. «Lorentz» (inglés). Gazetteer of Planetary Nomenclature. Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Hendrik Antoon Lorentz