Cesara Cremonini

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Cesare Cremonini
Cesara CremoniniPicto infobox philosopher.png
Cesare Cremonini.jpg
Vida
Nacimientu

Cento (es) Traducir22  d'avientu[[(Gregorianu)]]

[1]
Muerte

Padua[2]19  de xunetu de 1631

[1] (80 años)
Causa de la muerte Peste
Estudios
Estudios Universidá de Ferrara
Llingües llatín
Alumnu de Federico Pendasio
Profesor de Joachim Jung (es) Traducir
William Harvey
Corfitz Ulfeldt
Ioannis Kottounios
Gabriel Naudé
Claudio Achillini
Guy Patin
Theophilos Corydalleus
Antonio Rocco
Oficiu
Oficiu filósofu
Emplegadores Universidá de Ferrara
Universidá de Padua
Creencies
Relixón Ilesia Católica
Cambiar los datos en Wikidata

Cesara Cremonini, o Cremonino (en llatín: Cæsar Cremoninus o Cæsar Cremonius), (22 d'avientu de 1550, Cento, agora provincia de Ferrara, - 19 de xunetu de 1631, Padua) foi un filósofu italianu de la segunda metá del sieglu XVI y d'empiezos del sieglu XVII.

Biografía[editar | editar la fonte]

Consideráu unu de los grandes filósofos nel so tiempu, tuvo patrocináu por Alfonsu II d'Esti, Duque de Ferrara. Nel so tiempu, cobraba dos veces el salariu de Galileo Galilei, y ye recordáu como actor del procesu a Galileo, siendo unu de los dos eruditos que se negaron a mirar al traviés del so telescopiu.

Cesara Cremonini enseñó filosofía mientres trenta años nes universidaes de Ferrara y de Padua. Profesaba les doctrines d'Aristóteles y d'Alejandro de Afrodisias. Foi acusáu de materialista y d'atéu.

Principales obres[editar | editar la fonte]

  • Explanatio proœmii librorum Aristotelis De physico auditu (1596)[3]
  • De formis elementorum (1605)
  • D'anima (1611)
  • Disputatio de cœlo (1613)
  • De quinta cœli substantia (1616)
  • De calido innatu (Apologia dictorum Aristotelis De calido innatu adversus Galenum) - Venice: Deuchiniana (reimpreso en 1634) (1626)
  • D'anicie et principatu membrorum. (Apologia dictorum Aristotelis D'anicie et Principatu membrorum adversus Galenum) - Venecia: Hieronymum Piutum (1627)
  • De semine (Expositio in digressionem Averrhois de semine contra Galenum pro Aristotele)[4] (1634)
  • De calido innatu et semine (Tractatus de calido innatu, et semine, pro Aristotele adversus Galenum) - Leiden: Elzevir (Lugduni-Batavorum) (1634)
  • De sensibus et facultate appetitiva (1634)
  • De sensibus et facultate appetitiva (Tractatus trés : primus est de sensibus externis, secundus de sensibus internis, tertius de facultate appetitiva. Opuscula haec revidit Troylus Lancetta auctoris discipulus, et adnotatiotes confecit in marxine) also (Tractatus III : de sensibus externis, de sensibus internis, de facultate appetitiva) (ed. Troilo Lancetta, como "Troilus Lancetta" o "Troilo de Lancettis"), Venecia: Guerilios (1644)
  • Dialectica (Dialectica, Logica sive dialectica) (ed. Troilo Lancetta, como "Troilus Lancetta" o "Troilo de Lancettis") (dacuando "Dialecticum opus posthumum") - Venecia: Guerilios (1663)

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Identificador GND: 119323265. Data de consulta: 14 agostu 2015. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña. Error de cita: La etiqueta <ref> ye inválida; el nome «Q36578» ta definíu delles vegaes con distintu conteníu
  2. Afirmao en: base de datos nacional d' Autoridá de la República Checa. Identificador NKCR AUT: ola2002161364. Data de consulta: 23 payares 2019.
  3. British Museum Dept. of Printed Books, Henry Ellis, Henry Hervey Baber: Librorum impressorum qui in Muséu britannico adservantur catalogus, II. pars I. C, 1814, article "Cremoninus, Cæsar" online
  4. D'alcuerdu a Léopold Mabilleau, p. 70 y nota en p. 76 (reutilizáu identicamente en J.-Roger Charbonnel) que conflúi en Digressionem y testu amestáu en 1634. Mabilleau diz "1624" anque paez la tipoloxía de la ed. de 1634.