American Beauty

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Wikipedia:Correxir
American Beauty
Datos
Títulu orixinal American Beauty
Xéneru comedia romántica Traducir, comedia dramática Traducir, cine dramáticu, analepsis en el cine Traducir y cine LGBT
País d'orixe Estaos Xuníos
Añu 8 setiembre 1999
Idioma orixinal inglés
Duración 121 min.
Ficha téunica
Direición Sam Mendes
Producción Bruce Cohen y Dan Jinks
Guión Alan Ball
Música Thomas Newman
Fotografía Conrad Hall Traducir
Edición Tariq Anwar
Repartu Kevin Spacey, Annette Bening, Thora Birch, Wes Bentley, Mena Suvari, Chris Cooper, Peter Gallagher, Allison Janney, Scott Bakula, Sam Robards, John Cho, Amber Smith, Joel McCrary y Bruce Cohen
Ver llista completa
Compañíes
Productora DreamWorks Traducir
Distribuidora UIP Duna Traducir
Recaldación 356 296 601 Q4917
Enllaces esternos
Ficha n'IMDb
Ficha en FilmAffinity
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata

American Beauty ye una película dramática de 1999 dirixida por Sam Mendes, escrita por Alan Ball y protagonizada por Kevin Spacey, Annette Bening, Thora Birch, Wes Bentley, Mena Suvari y Chris Cooper.[1] La trama rellata la vida de los Burnham, una familia disfuncional compuesta por Lester, la so esposa Carolyn y la so fía adolescente Jane, quien se rellacionen con otros personaxes, incluyíos los sos vecinos, la familia Fitts. La película ye descrita polos críticos como una sátira que toma'l prestu personal, l'amor paternal, la sexualidá, la guapura, el materialismu, la autoliberación y la redención. Amás, toma temes como la importancia dada poles sociedaes occidentales modernes a l'apariencia y l'ésitu económicu, y cómo estos menosprecien les rellaciones interpersonales, deformándolas y xenerando n'ocasiones una necesidá d'escapar. Ye nesi sentíu en que se presenta la rellación del protagonista cola amiga de Jane.

Nun principiu, Ball empezó a escribir el guión col enfotu de convertilo nuna obra teatral, en parte inspirada nel circu mediáticu qu'empecipió en redol al xuiciu contra Amy Fisher en 1992. Depués de dase cunta que la hestoria nun funcionar nel escenariu, decidió afaer el guión con base nuna película. Tres dellos años como escritor de televisión intentó entrar a la industria cinematográfico con American Beauty. Finalmente, el guión foi modificáu y afechu, esta vegada con un toque cínicu, más que nada influyíu pola esperiencia del escritor en comedies de situación. Finalmente'l productores Dan Jinks y Bruce Cohen llograron que l'estudiu DreamWorks mercara'l guión por 250 000 USD, cifra que superó la ufierta d'otru productores. DreamWorks financió la producción con 15 millones USD y desempeñóse como'l so distribuidor estauxunidense. La película marcó'l debú cinematográficu del cineasta Sam Mendes, qu'hasta entós solo había empobináu telefilmes y musicales. Spacey foi la primer opción de Mendes pa encarnar a Lester, a pesar de les insistencies de DreamWorks en contratar actores más conocíos; de la mesma, l'estudiu suxurió delles actrices pa faer de Carolyn, hasta que'l direutor ufiertó'l papel a Bening. La fotografía llevar a cabu ente avientu de 1998 y febreru de 1999. El set de rodaxe tuvo allugáu en Burbank y en Los Angeles.

Estrenar n'Estaos Xuníos el 15 de setiembre de 1999, y foi recibida positivamente pola crítica y el públicu; foi la película estauxunidense con meyores crítiques del añu y recaldó más de 356 millones USD a nivel mundial. Principalmente emponderóse los aspeutos de la producción, con especial énfasis nel direutor, Spacey y Ball; la crítica destacó na familiaridá de los personaxes y l'escenografía. La cinta ganó cinco Premiu Óscar, na categoría Meyor película, Meyor direutor, Meyor actor, Meyor guión orixinal y Meyor fotografía.

Argumentu[editar | editar la fonte]

La película empieza con una imaxe d'una cámara de videu, onde apaez una adolescente recostada na cama. Ella quéxase del so padre, diz que ye aburríu y avergóñase d'él. Una voz en off d'un mozu, de xuru el que remana la cámara, entruga: «¿Quies que lo mate?». Ella pensar un momentu y diz con una sorrisa satisfecha: «Sí... ¿Facer?».

La película empieza nuevamente con Lester Burnham (Kevin Spacey), un executivu de publicidá de Chicago y padre de familia de cuarenta y dos años. Lester empieza a faer de narrador, pero'l Lester qu'apaez na pantalla nun ta falando: «En menos d'un añu, voi tar muertu. De xacíu, inda nun lo sé. Y en cierta manera, yá toi muertu». Llueu damos cuenta del por qué: la so vida nun ye la meyor. La so esposa Carolyn (Annette Bening) ye una ambiciosa vendedora inmobiliaria a la que solo-y importa l'ésitu profesional («La mio compañía viende una imaxe y ye parte del mio trabayu vivir esta imaxe»); la so fía Jane (Thora Birch), de dieciséis años (la moza de la cámara del principiu de la película), ye una típica adolescente apática que se quexa del so padre pola so falta de sofitu y ta pensando en faese una ciruxía de pechos, pa llevanta-y los y dexar dambos al mesmu altor. Lester comenta d'ella: «Jane ye una típica adolescente: enoxada, insegura y confusa. Gustaría dicir que se-y va pasar, pero nun quiero menti-y». Jane y Lester nun se falaron mientres meses. Lester se autodescribe como un perdedor, aburríu, daquién bono d'escaecer («Perdí daqué, pero nunca ye tarde pa recuperalo»).

La repartida principal de la película. D'esquierda a derecha: (Enriba) Wes Bentley, Chris Cooper, Mena Suvari y Kevin Spacey. (Embaxo) Annette Bening, Thora Birch y Allison Janney.

Puede vese un día típicu na vida de cada unu de los trés personaxes. Lester empecipia'l so día masturbándose na ducha. Según diz, «Este va ser el meyor momentu del día. Tou va dir cuesta abaxo a partir d'equí». Más tarde vese a Lester nel so trabayu, onde'l so xefe, Brad Dupree, pídelu que faiga un informe describiendo'l so trabayu y les sos xeres, detallando esactamente cuál ye la so contribución a la compañía. Dupree ta tratando d'identificar quién son los emplegaos de los cualos puede prescindise pa poder despidilos y aforra-y dineru a la compañía. Carolyn, pela so parte, intenta vender una casa a delles pareyes, pero solo atopa refugu tres refugu. Lester atopa la inspiración pa tresformase a sigo mesmu al conocer a Ángela Hayes (Mena Suvari), la meyor amiga y compañera de colexu de la so fía Jane. Ángela ye una bella, confiada y supuestamente promiscua animadora qu'aspira a ser modelu, y que piensa que «nun hai nada peor na vida que ser vulgar». Ángela cautiva a Lester desque él ver nuna actuación rutinaria de baille nel colexu y desenvuelve una obsesión escontra ella, pa vergüenza de Jane. Esa mesma nueche, Jane ve a un mozu que lu graba col so cámara de videu al traviés de la ventana de la so habitación. Jane, que nun ta acostumada a recibir atención d'esti tipu, siéntese combayada. Dempués, cuando Jane convida a Ángela a quedase a dormir na so casa, Lester escucha a Ángela dici-y a Jane qu'atopa curiosu al so padre y que-y fadría totalmente l'amor», si él empezara a exercitase un pocu. Escuchando esto, Lester darréu parte escontra'l so garaxe, onde atopa vieyes peses y empieza a llevantales. Mentanto, una familia formada pol desaxeradamente homófobu y austeru Coronel Frank Fitts, miembru del Cuerpu de Marines de los Estaos Xuníos (Chris Cooper), un home ensin emociones y posiblemente con depresión; la so muyer Barbara (Allison Janney); y el so curiosu ya introspectivu fíu Ricky (Wes Bentley), camudar a la casa d'al llau de los Burnhams. Jane empieza a notar que Ricky, al que nun conoz el so padre, gana dineru como traficante de mariguana.

Tiempu dempués, Carolyn empieza una rellación estramatrimonial con un vendedor inmobiliariu rival, y tamién decide empezar a solliviar el so estrés nun campu de tiru. Lester dexa'l so trabayu, chantajeando al so xefe cola so indemnización y empieza a trabayar nun nuevu restorán de comida rápida y Ricky enséñalu a Jane un videu nel qu'una bolsa de plásticu ta «baillando» nel aire, lo que Rick consideró la cosa más guapa qu'enxamás grabara. Más tarde, mientres un discutiniu encaloráu na cena, Lester finalmente fai valir el so dominiu sobre Carolyn nel llar. Nel so últimu día de vida, Lester enfréntase calmu a la so muyer sobre la so rellación estramatrimonial, causando'l final del so matrimoniu. Carolyn escucha una cinta d'autoayuda que la convence de negase a ser una víctima». Conduz amargamente escontra la so casa cola so pistola col enfotu de enfrentase al so home, creyendo qu'arruinó la so vida. Lester llama a Ricky a la so casa pa consiguir mariguana, aumentando los barruntos del Coronel Fitts, que ta convencíu qu'el so fíu ye homosexual y consecuentemente oblíga-y a dise de casa. Cuando Ricky y Jane entamen escapar a Nueva York, Ángela, que-yos ta visitando, acúsalos de ser «raros» a lo que Ricky refárta-y qu'ella ye fea, que ye ordinaria y saber. Ángela echar a llorar nes escaleres y Lester, dempués d'enfrentase a un quebráu emocionalmente Coronel Fitts que-y revela qu'él mesmu ye gai, consolar. Sicasí, Lester intenta seducir a Ángela esbaratándolo cuando ella revéla-y que, ello ye que ye virxe. Lester nun puede tomar el so virxinidá y en cuenta de ello fai-y un sándwich na cocina. Per primer vegada nun tiempu, Lester dase cuenta de que ye realmente feliz. Cuando Ángela dir al bañu, Lester contempla una vieya semeya de la so familia sonriendo, inconsciente de que la pistola del Coronel Frank Fitts ta al altor de la so cabeza pel costazu.

La película termina cola descripción de la vida de Lester n'imáxenes delantre de los sos güeyos, entemecíos con escenes de la so familia y otros hasta'l momentu del disparu, les reacciones de Ricky, Ángela y Jane al disparu (Ricky repara que Lester morrió feliz) y Carolyn llorando xusto al entrar a casa represa por deseyar la muerte del so maríu. Mirando escontra tras nestos eventos dende'l puntu de vista del narrador, Lester ta contentu:

«Supongo que podría tar bastante enoxáu polo que me pasó, pero cuesta siguir enoxáu cuando hai tanta guapura nel mundu. Dacuando siento como si contemplar toa al empar y acórviame. El mio corazón s'hincha como un globu que ta a puntu d'españar... pero recuerdo que tengo de relaxame y nun enferroname demasiáu a ella, y entós flúi al traviés de mi como l'agua y nun siento otra cosa que gratitud per cada intre de la mio estúpida ya insignificante vida... De xuru nun tienen nin idea de lo que-yos toi falando, pero nun s'esmolezan... dalgún día tener.»

Repartu[editar | editar la fonte]

Temática[editar | editar la fonte]

Roses[editar | editar la fonte]

Les roses son l'elementu predominante mientres tola película:

  • Carolyn planta roses nel xardín y curiar obsesivamente. Unu de los vecinos de Burnham comenta lo guapes que son y ella da-y una esplicación de les técniques de xardinería.
  • Dellos floreros con roses cortaes decoren la casa de los Burnham, especialmente la mesa del comedor. El colloráu brillosu de los sos pétalos da-y un contraste duru colos tonos pálidos de les habitaciones onde viven.
  • Les fantasíes de Lester sobre Ángela pueden estremase de la realidá pola presencia de pétalos de rosa: apaeciendo del xerséi d'animadora cuando lo abrir, cubriendo la superficie de l'agua de la bañera, cubrir mientres ta baltada desnuda, y una na que Lester se la pasa de la so boca dempués de fantasiar con besala na cocina.
  • La rosa de "American Beauty" ye una variedá de rosa cultivada artificialmente pa tener una apariencia perfeuta. Na película representa la "falsa guapura", guapura que ye solo apariencia.
  • El títulu y conteníu tamién se rellaciona con una célebre frase pronunciada pol empresariu estauxunidense John D. Rockefeller como metáfora del darwinismu social:

La crecedera d'un gran negociu ye a cencielles la supervivencia del más aptu... La rosa American Beauty namái puede algamar el máximu de la so fermosura y l'arume que nos encantar, si sacrificamos otros brotos que crecen al so alredor. Esto nun ye un enclín malsanu del mundu de los negocios. Ye, puramente, el resultáu d'una combinación d'una llei de la naturaleza con una llei de Dios.[2]

  • Carolyn tamién visti una chaqueta con un patrón de roses pintáu mientres la escena na que Lester tira'l platu de espárragos y na escena siguiente, na que-y da una bofetada a Jane.

Honestidá a unu mesmu[editar | editar la fonte]

(Revélense partes importantes de la trama)

La represión de lo qu'unu realmente quier/precisa/deseya y la creación d'un esterior superficial pa despintar les mesmes inseguridaes ye unu de les temes predominantes de la película:

  • Lester, mientres la so narración, pide morrer antes de la so muerte física. Empieza a entrar na crisis de los 40, amodo remaneciendo la so personalidá real y sintiendo la so vida, atopando lo que realmente quier poder espresar por sigo mesmu otra vegada dempués de vencer a la personalidá de Carolyn mientres tanto tiempu.
  • Carolyn nagua por l'ésitu y l'imaxe del mesmu tantu que refuga reconocer qu'ella y el so home tán teniendo una desconexón fundamental nel so matrimoniu. La so imaxe de la perfección ta tan enraigonada que nun puede aceptar los cambeos nos deseos de Lester de faer la so propia vida. Eventualmente tien una aventura con un esitosu vendedor de bienes raíz, llogrando una pistola y merca cintes d'autoayuda, pocu dispuesta a almitilo hasta que la muerte de Lester revéla-y el so vida delantre de los güeyos.
  • El tresformamientu de Jane na película ye sutil, pero notable. Tien una habitación allegre y colorida, lleva maquillaxe y ye miembru del equipu d'animadores nel institutu; ye amiga d'Ángela, supuestamente l'animadora más guapa y más popular. Dempués de conocer a Ricky Fitts, Jane empieza amodo a salise de lo 'normal': lleva cada vez menos maquillaxe, cuestiona'l comportamientu d'Ángela y la so actitú, y adopta lo que la fai distinta de los otros.
  • Frank Fitts ye un Coronel de la Marina que la so actitú militar y l'insistencia na disciplina y l'orde na so casa inclúi analís de orina al so fíu. El Coronel reprimió'l so homosexualidá mientres munchos años, negando lo qu'él envaloraba como innatural para sigo mesmu y, dempués de que Lester refugáralu, matu al home que convirtió l'aceptación eventual d'esos sentimientos en frustración.
  • Barbara Fitts, por dalguna razón desconocida, paez habese desconectáu de la realidá. Quiciabes al traviés del abusu y la represión del so home, un sucesu traumáticu del pasáu o l'efectu colateral de dalguna medicación, la personalidá de Barbara paez habese práuticamente suprimíu. Ella paez perdida en toles escenes nes qu'apaez.
  • Ricky Fitts ye forzáu a despintar tantu la so naturaleza artística como'l so tráficu de mariguana por cuenta de les regles militares del so padre na so casa. De primeres contauta con Jane grabándola, apriende'l so nome gracies a Lester y tien una naturaleza tienro y cobarde col so padre anque dacuando'l so personalidá tórnase un pocu intimidante faciendo lo qu'a él -y gusta que ye grabar col so videocamara hasta'l final de la película. Cuando Ángela enfrentar a Jane diciéndo-y que-y dexe, Ricky amuesa la so naturaleza más enérxica defendiendo a la moza qu'ama.
  • Ángela Hayes adoptó una personalidá segura de sigo mesma, sobeyosa y promiscua pa despintar les sos propies inseguridaes. Ella miente a les sos compañeres diciéndo-yos que se cha con fotógrafos de moda, presume delantre de Jane de que los homes comer colos güeyos desque tenía doce años y coquetea con Lester, que la so atracción escontra ella ye obvia. La so imaxe sexual esbaratar cuando almite a Lester qu'ella ye virxe dempués de tar diciendo a Ricky que ser 'ordinaria' pa ella ye lo peor del mundu. Ella tase llimpiando'l maquilaje que se-y corrió de la cara nel bañu cuando Lester ye asesináu. Esta escena puede entendese como si tuviera quitándose la mázcara qu'ella tuviera a lo llargo de los años.

Guapura[editar | editar la fonte]

La guapura puede atopase en tolos rincones del mundu si unu namái sabe cómo atopala. Como diz Ángela, "Nun hai nada peor que ser ordinaria". Ángela piensa qu'ella ye "ordinaria", anque Lester piense lo contrario. Lester, sicasí, piensa qu'él ye un "perdedor", anque Ángela atópelu "sexy", Jane odia'l so aspeutu y piensa qu'ella ye "aburrida" y Ricky, sicasí, atopar fascinante.

Por tanto, como Lester diz na so narración, inclusive una bolsa de plásticu ordinaria ondeando al vientu tien una cierta suma de guapura, solo depende de cómo la mires. D'ende que tolos personaxes de la película sían "bellos" de dalguna manera, inclusive anque ellos mesmos nun puedan ser conscientes d'ello.

Banda sonora[editar | editar la fonte]

La música de American Beauty foi compuesta por Thomas Newman. La banda sonora de la película tien cantares d'artistes tan populares como The Who, The Guess Who, Bill Withers, Free, Eels, The Folk Implosion, Gómez y Bob Dylan, la versión del cantar de The Beatles "Because" interpretada por Elliott Smith.

Crítica[editar | editar la fonte]

La reacción de la crítica a American Beauty foi abrumadoramente positiva, empezando yá tres meses antes del estrenu de la película, cuando'l redactor del New York Times Bernard Wainraub escribió una columna entusiasta sobre la película describiéndola como «lo más falao sobre'l cine del momentu». La columna, que salió la fin de selmana de'l 4 de xunetu, dio pocos detalles de la película, pero denotó que la mesma taba xenerando un "terrible ruiu" nel estudiu de Dreamworks —los detalles de cómo y cuándo s'estrenaría'l filme taben inda aldericándose—. Tamién informaron que Steven Spielberg (cofundador de DreamWorks) dixo que la película yera una de los meyores que viera n'años y que Bening fixéra-y llorar nuna de les primeres visiones de la película. [3][4]

La película estrenó'l 8 de setiembre de 1999 en Los Angeles (California) y les crítiques antemanaes reafitáronse uniformemente emponderando tantu la repartida como'l guión, la fotografía y la direición de la primer película de Mendes. Escribiendo pal San Francisco Chronicle, Edward Guthman dixo d'ella que yera «una hestoria esllumante de la soledá, el deséu y los vacíos de conformidá». Jay Carr pal Boston Globe dixo «un clásicu del mileniu», el New York Post dixo «una pieza maestra a tou meter». Ente los pocos críticos qu'espresaron opiniones negatives de la película taben J. Hoberman del Village Voice y Wesley Morris del San Francisco Examiner, que fueron críticos col guión y la direición, pero non de les sos actuaciones. [5]

El 11 de setiembre, presentar al Festival de Toronto onde ganó'l premiu del públicu. Ayudada poles terribles crítiques positives, la película recaldó $861,531 na so primer selmana en cartelera n'Estaos Xuníos, a pesar de proxectase solo en 16 sales. N'ochobre, la película estrenar pa un públicu mayoritariu y rápido devasó'l presupuestu envaloráu de la película de $15 000 000. Finalmente, la película ganó $356 296 601 en tol mundu.[6]

Premios[editar | editar la fonte]

La película apoderó los Premiu Óscar de 1999, con un total d'ocho nominaciones. Tamién ganó otros 82 premios y foi nomada a 63 más en numberoses ceremonies d'entrega de premios.

Premiu Óscar[editar | editar la fonte]

Categoría Persona Resultáu
Óscar a la meyor película Ganadora
Óscar al meyor direutor Sam Mendes Ganador
Óscar a la meyor actriz Annette Bening Candidata
Óscar al meyor actor Kevin Spacey Ganador
Óscar al meyor guión orixinal Alan Ball Ganador
Óscar a la meyor banda sonora Thomas Newman Candidatu
Óscar a la meyor fotografía Conrad L. Hall Ganador
Óscar al meyor montaxe Tariq Anwar
Christopher Greenbury
Nomaos

Premios BAFTA[editar | editar la fonte]

Categoría Persona Resultáu
BAFTA a la meyor película Ganadora
BAFTA al meyor direutor Sam Mendes Candidatu
BAFTA al meyor actor Kevin Spacey Ganador
BAFTA a la meyor actriz Annette Bening Ganadora
BAFTA al meyor actor de repartu Wes Bentley Candidatu
BAFTA a la meyor actriz de repartu Thora Birch Candidata
BAFTA a la meyor actriz de repartu Mena Suvari Candidata
BAFTA al meyor guión orixinal Alan Ball Candidatu
BAFTA a la meyor música Thomas Newman Ganador
BAFTA a la meyor fotografía Conrad L. Hall Ganador
BAFTA al meyor montaxe Tariq Anwar
Christopher Greenbury
Ganadores
BAFTA al meyor diseñu de producción Naomi Shohan Candidata
BAFTA al meyor maquillaxe y peluquería Tania McComas
Carol A. O'Connell
Nomaes
BAFTA al meyor soníu Scott Martin Gershin
Scott Millan
Bob Beemer
Richard Van Dyke
Nomaos

Premiu Globu d'Oru[editar | editar la fonte]

Categoría Persona Resultáu
Meyor película - Drama Ganadora
Meyor direutor Sam Mendes Ganador
Meyor actor - Drama Kevin Spacey Candidatu
Meyor actriz - Drama Annette Bening Candidata
Meyor guión Alan Ball Ganador
Meyor banda sonora Thomas Newman Candidatu

Premios del Sindicatu d'Actores[editar | editar la fonte]

Categoría Persona Resultáu
Meyor repartida Annette Bening
Wes Bentley
Thora Birch
Chris Cooper
Peter Gallagher
Allison Janney
Kevin Spacey
Mena Suvari
Ganadores
Meyor actor protagonista Kevin Spacey Ganador
Meyor actriz protagonista Annette Bening Ganadora
Meyor actor de repartu Chris Cooper Candidatu

Otros premios[editar | editar la fonte]

  • American Comedy Awards, EEXX: American Comedy Award pa l'actriz más risondera nuna película (protagonista)
  • Australian Film Institute: Premiu a la meyor película estranxera
  • BMI Film & TV Awards: BMI Film Music Award
  • Bodil Awards: Bodil a la meyor película americana (Bedste amerikanske filme)
  • Bogey Awards, Germany: Bogey Award
  • British Society of Cinematographers: Premiu a la meyor fotografía

Candidatures[editar | editar la fonte]

  • American Cinema Editors, EEXX: Eddie a la película con meyor montaxe - Dramática.
  • American Comedy Awards, EEXX: American Comedy Award pa la película más risondera, actor más risonderu (protagonista)
  • Art Direutors Guild: Premiu d'excelencia en producción artística
  • Blockbuster Entertainment Awards: Blockbuster Entertainment Award a l'actriz protagonista favorita - Drama, actor de repartu favorita - Drama, actriz de repartu favorita - Drama, actor protagonista favoritu - Drama, actriz novel favorita - Newcomer
  • Brit Awards: Brit a la meyor banda sonora
  • Chicago Film Critics Association Awards: Premiu CFCA al meyor montaxe, guión orixinal y meyor actriz
  • Premios de l'academia xaponesa: Premiu a la meyor película estranxera.

American Beauty na cultura popular[editar | editar la fonte]

Ángela Hayes: ¡Jane, ye un pirado!
Jane Burnham: ¡Pos yo tamién! Y siempres vamos tar pirados y nun vamos ser como los demás y tu nunca vas tar pirada porque yes... doña perfeuta
  • La película ye asonsañada nun episodiu de la popular serie de televisión animada Padre de Familia. Nel episodiu 8 llamáu "The Kiss Seen Around the World" de la tercer temporada, el personaxe de Peter Griffin ta grabando material del so fíu montando nel so primer triciclu cuando ye distrayíu por una bolsa de plásticu llexando nel aire ya inspíra-y el so guapura. Dios entós gláya-y: "¡Ye namái basura volando nel vientu! ¿Tienes idea de la complexidá de la to sistema circulatoriu?"
    • La escena de la bolsa tamién ye asonsañada nun episodiu de Alejo y Valentina.
    • N'otru episodiu asonsañen la fantasía de l'animadora. Un afamiáu Peter Griffin imaxina pollu fritu, en cuenta de pétalos de rosa, volando alredor de la camisa de l'animadora.
  • Nun episodiu de la comedia de la MTV "Celebrity Deathmatch" apaez Kevin Spacey asonsañando la escena de l'animadora y al morrer amuésase una escena esactamente igual a la fin de la película.
  • Na película d'animación de 2005 "Madagascar", el personaxe del lleón Alex tien una allucinación nuna secuencia na que dellos cachos de carne vuelen alredor d'él porque nun comió mientres díes. La secuencia utiliza la mesma música que na escena na que Lester imaxina que del escote d'Ángela salen pétalos de rosa.
  • Nun episodiu de la serie de televisión española Los Serrano, faise un claru chisgo a una escena de la película, cuando Valdano (interpretáu pol actor arxentín Juan Luppi), unu de los alumnos del colexu de la serie, fantasia cola so profesora Lucía (interpretada pola actriz española Belén Rueda) de la mesma manera que lo fai Lester con Ángela.
  • Nun actu de la webserie ""Vincent Finch: Diariu d'un ego"" vemos al protagonista grabando, nuna transitada cera, una bolsa de basura, y como nun hai vientu cutir escontra riba topetándose con tou peatón.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «American Beauty» (inglés). Consultáu'l 2 d'ochobre de 2015.
  2. La frase foi pronunciada nuna conferencia escolar, y ta citada en Hofstadter, Richard; 1959; Social Darwinism in American Thought, George Braziller; New York, páx. 45. El testu orixinal n'inglés ye: The growth of a large business is merely a survival of the fittest.... The American Beauty rose can be produced in the splendor and fragrance which bring cheer to its beholder only by sacrificing the early buds which grow up around it. This is not an evil tendency in business. It is merely the working out of a law of nature and a law of God.
  3. Sragow, Michael (30 de marzu de 2000) (en inglés). American BJ. Salon.com. Archivado del original el 14 d'agostu de 2006. https://web.archive.org/web/20060814031937/http://archive.salon.com/ent/log/2000/03/30/weinraub/index.html. Consultáu 'l 16 de xunetu de 2006. 
  4. Weinraub, Bernard (2 de xunetu de 1999) (en inglés). At the Movies. The New York Times. Archivado del original el 30 d'ochobre de 2006. https://web.archive.org/web/20061030040447/http://www.mindspring.com/~pashworth/americanbeauty.html. Consultáu 'l 5 de xunetu de 2006. 
  5. Hoberman, J. (en inglés). Boomer Bust. The Village Voice. Archivado del original el 4 de payares de 2006. https://web.archive.org/web/20061104202008/http://www.villagevoice.com/filme/9937,hoberman,8285,20.html. Consultáu 'l 5 de xunetu de 2006. 
  6. Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes imdbbiz

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

N'español:

N'inglés:

American Beauty