Aloa

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Mapa nel cual atópase Aloa al sur de Makuria.

Aloa o Áloa o Alodia o (n'árabe) Alwa yera un reinu cristianu medieval del norte de África con capital en Soba o Xuba —rexón de Butana cercana a l'actual ciudá de Ḥartum—, Aloa estender pol valle del Nilo dende aproximao'l cuartu tabayón, pel norte, hasta colindar col reinu de Aksum pol sureste, ente que pol suroeste llegar a estender hasta los actuales Darfur y Kordofán, esto ye, per gran parte del territoriu qu'anguaño correspuende a Sudán.

La hestoria de Alodia atópase estrechamente rellacionada cola del mentáu reinu axumita o reinu de Aksum y al reinu de Makuria. Cayíu'l reinu de Meroe escontra'l 350, los pequeños reinos nubios como Ballana y Qustul concluyeron sumiendo al cabu de doscientos años; el reinu de Nobatia apoderó'l sector septentrional hasta que foi absorbíu pol más poderosu de Mukurru o Makuria; al sur de Makuria surdió'l reinu de Soba, qu'escontra'l 550 dio orixe al reinu de Aloa o Alodia.

Sicasí, a entamos del sieglu vi, los reinos y pueblos de la Nubia entá nun yeren dafechu cristianos; por ello, la emperatriz Teodora unvió al monxu Xulianu d'Alexandría pa pedricar el cristianismu na Nubia (llamada entós tamién «Baxa Etiopía»).

Oriente Mediu y Aloa nel añu 565 d.C.

El monarca de Aloa convertir al cristianismu nel añu 580 n'escuchando la prédica del patriarca monofisita de Alexandría y el so unviáu, el monxu Longinos. Foi nesa dómina cuando apaecieron nesti territoriu eremitas y monxos cristianos procedentes de la Tebaida (l'Altu Exiptu bizantín).

Nel 640 el comandante árabe Amr ibn al As conquistó Exiptu en ganando a los bizantinos. El patriarca melquita (católicu) Jorge d'Alexandría abelugar en Constantinopla y la see patriarcal episcopal quedó vacante mientres unos cien años. Otra manera, los cristianos coptos (monofisitas) fixeron aliances colos árabes; por esti motivu'l patriarca coptu pasó a tener xurisdicción sobremanera l'Exiptu y la Nubia, siendo nomaos obispos monofisitas nestos territorios; Nubia foi estremada en tres provincies eclesiástiques coincidentes colos reinos de Nobatia, Makuria y Alodia y cuntaba con diecisiete obispo: : Niexamitis (coles diócesis sufragáneas de Soper, Coudjarim o Cuŷarim, Takdji o Takŷi, y Amankul); Maracu (coles diócesis de Korta, Ibrim, Bucoras, Dunkala, Sai, Termus, y Suenkur); y Albadia (coles diócesis de Borra, Gagara, Martin, Arodias, Banazi, y Menkesa).

Na rexón nubia llegó a esistir otru reinu cristianu: el de Dotawo, con capital en Dau o Daw, que surdió por una dixebra de Aloa. Esti reinu sumió nel 900, dómina en que Dotawo foi amestáu a Makuria por dos sieglos.

Nel sieglu xii, Aloa y Dotawo llograron recuperar la independencia, pero tuvieron d'encarar a los musulmanes; los arqueros de Aloa llograron combatir con eficacia a los musulmanes mamelucos d'Exiptu. Al poco tiempu de refugar a los mamelucos, el reinu de Aloa sumió nel sieglu xiv, al ser invadíu dende'l suroeste pola etnia funj, que nel so llugar estableció'l Sultanatu de Sennar (1504).

Llista de reis[editar | editar la fonte]

  • Reyes desconocíos antes de 943
  • Eusebius Gurŷuh (o Gurdjuh) circa 943-958
  • Esteve ca. 958-969
  • Anexón a Mukurra 969-1174
  • Reis desconocíos 1174- ca. 1270
  • Ador ca. 1270
  • Desconocíos tres 1270
  • Anexón al Sennar tres 1504

Ver tamién[editar | editar la fonte]



Aloa