Aconitum vulparia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Aconitum vulparia
Matalobos 0274 1.JPG
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Ranunculales
Familia: Ranunculaceae
Subfamilia: Ranunculoideae
Tribu: Delphinieae
Xéneru: Aconitum
Especie: Aconitum vulparia
Rchb.
[editar datos en Wikidata]
Aconitum lycoctonum subsp. vulparia
Detalle

Aconitum vulparia ye una especie perteneciente a la familia de les Ranunculacees.

Ye nativa d'Europa y Asia, n'España alcuéntrase nos montes septentrionales. Ta bastante espublizáu pelos montes, montes y tallares húmedos.[1][2]

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye una planta yerbácea perenne qu'algama los 50-150 cm d'altor. Les fueyes son de color verde claro, retayaes en segmentos y les flores son iguales a les de Acónito napelo pero de color mariellu maciu.

Tosicidá[editar | editar la fonte]

Ye una planta tóxica, al igual que les demás especies del xéneru Aconitum. El raigañu tien licaconitina asemeyáu a les propiedaes de la aconitina.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Aconitum vulparia, describióse por Ludwig Reichenbach y espublizóse en Uebers. Aconitum 70 1819.[3]

Citoloxía

Númberu de cromosomes de Aconitum anthora (Fam. Ranunculaceae) y táxones infraespecíficos : 2n=32[4]

Etimoloxía

Aconitum: nome xenéricu que remanez del griegu antiguu akòniton (= "planta venenosa"). Ello ye que la planta ye conocida pola so alta tosicidá dende l'antigüedá homérica. Esti nome probablemente indicaba una planta venenosa endémica que'l so hábitat yera común ente les roques serrapatoses en delles zones de Grecia. Hai dos raíz que s'atribúin al so nome: akone (= "piedra"), en referencia al so hábitat; y koné (= "matar"), obviamente faciendo referencia a la so tosicidá. Tamién foi utilizáu como un símbolu negativu (maldición o vengación) na mitoloxía de los pueblos mediterráneos. Según otres fontes ( Pliniu'l Vieyu[5]) el nome Aconitum derivar d'un antiguu puertu nel Mar Negru, llamáu "Aconis". El nome científicu anguaño aceptáu ( Aconitum ) foi propuestu por Carl von Linneo (1707-1778), biólogu y escritor suecu, consideráu'l padre de la moderna clasificación científica de los organismos vivos, na publicación de Species Plantarum de 1753.

vulparia: epítetu llatín que significa "de los foinos".

Sinonimia

Nome común[editar | editar la fonte]

  • acónito mariellu, acónito cuartu de Llaguna, acónito que se diz lycoctono, anapelo, capa de monxu de los herbolarios, capiya de flaire, cugulla de flaire, yerba llobiego, luparia, matalobos, matalobos de flor mariella, tora blanca, tósigo de Roncesvalles, vedegambre, vedegambre blancu, verdegambre blancu, yerba del lobáu, yerba-matalobos.[7]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Flora Europaea: Aconitum lycoctonum
  2. Germplasm Resources Information Network: Aconitum lycoctonum
  3. Aconitum vulparia en Trópicos
  4. Númberos cromosomáticos de plantes occidentales, 297-306. Díez, M. J., J. Pastor & I. Fernández (1984) Añales Jard. Bot. Madrid 41(1): 191-194
  5. «eFloras - Flora of North America». Consultáu'l 29 settembre 2010.
  6. Sinónimos en Real Xardín Botánicu
  7. Nomes en Real Xardín Botánicu

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]