Arcu de trunfu

Artículu de traducción automática a partir de "Arco de triunfo" que necesita revisión. Quita l'avisu cuando tea correxíu.

Arcu de Constantino, Roma, 315.

Un arcu de trunfu ye un monumentu construyíu pa conmemorar una victoria militar, anque en realidá usar pa festexar a un gobernante. Los primeros arcos de trunfu fueron llevantaos polos romanos na Antigüedá y cada unu taba dedicáu a un xeneral victoriosu. L'arcu de trunfu clásicu ye una estructura autónoma, abondo dixebrada de les puertes o muralles de la ciudá.

Na so forma más simple, un arcu de trunfu consiste en dos pilastres macices xuníes por un arcu, remataes por una superestructura plana o áticu na que puede tar una estatua o que lluz inscripciones conmemorativas. La estructura tenía de tar decorada con talles, destacadamente con figures alaes femenines de la victoria (bien paecíes a ánxelye), un par de los cualos típicamente ocupen los triángulos curvados al llau de la parte cimera de la curva del arcu. Arcos de trunfu más ellaboraos tienen otros arcos secundarios flanqueándolo, típicamente un par.

El motivu rítmicu ABA — d'un vanu central en forma d'arcu flanqueado por otros más pequenos- foi afechu na arquitectura clásica, particularmente a partir del Renacimientu, p'articular los murios de les estructures. Los vanos pueden tomar la forma d'una fornica o tar «ciegos», con una mampostería continua detrás d'ellos.

Índiz

1 Arcos de trunfu romanos
2 Arcos de trunfu posteriores a la dómina romana
3 Vease tamién
- 3.1 Enllaces esternos

Arcos de trunfu romanos [editar]

Arcu romanu (Arcu de Bará)

La tradición remontar a la Antigua Roma y rellaciónase con el costume del Senáu de celebrar trunfos romanos. Aniciar en dalgún momentu de la República Romana, dómina na que s'alzaron trés en Roma, siendo'l primeru d'ellos el dedicáu a Lucio Stertinio construyíu 196 a. C. Paecen ser estructures temporales, y nengunu d'ellos sobrevive na actualidá. La mayor parte de los arcos de trunfu alzar mientres el Imperiu romanu. Plinio el Viejo, nel sieglu I, describir como monumentos honorarios d'importancia inusual, alzaos pa conmemorar trunfos. Nel sieglu II los arcos alzar pa celebrar otros acontecimientos, como l'arcu de trunfu que queda en Ancona, alzáu per una ciudá estimosa pa festexar les meyores de Traxano na so badea. Al llegar el sieglu IV, treinta y seis arco de trunfu pueden trazase en Roma. Namá queden cinco na actualidá.

Los arcos de Roma fuéronse faciendo cada vez más ellaboraos a lo llargo de los sieglos. De primeres yeren bien simples, puertes d'entrada a la ciudá temporal y simbólicu, construyíes en lladriyu o piedra con un encabezamientu n'arcu semicircular y colgaba d'ella trofeos coles armes prindaes. Arcos posteriores construyir con mármol d'alta calidá, con un gran arcu central nel mediu, el so techu tratáu como una bóveda de cañón, y dacuando dos arcos más pequenos, unu a cada llau, afatáu con un completu orde arquitectónicu, de columnes y entablamento, arriquecíu con baxorrelieves simbólicos o narrativos y coronáu con estatues de bronce, de cutiu una cuadriga. El festivu orde corintiu yera l'avezáu.

Arcos de trunfu posteriores a la dómina romana [editar]

El Arcu de Trunfu de París.

Arcos de trunfu al estilu romanu alicaron mientres el Renacimientu, cuando hubo un creciente interés en toa Europa pol arte y l'arquitectura de la Antigua Roma. Ente'l sieglu XV y el XIX, reiye y emperadorye alzaron numberosos arcos de triundo nuna consciente imitación de la tradición romana. Unu de los primeres foi l'Arcu Aragonés» nel Castel Nuovo de Nápoles, construyíu por Alfonso V en 1443, anque como la posterior Porta Capuana nun s'alzaba aislláu, sinón conectáu con parte de la entrada al castiellu. Numberosos arcos de trunfu temporales alzar pa festividaes como les Entraes Reales dende finales de la Edá Media d'equí p'arriba. L'emperador Maximiliano I encargó al artista Alberto Durero que diseñara un arcu monumental elaboradamente decoráu en grabáu para él (de 3,75 metros d'altu, en 192 distintes fueyes), que nunca se pretendió construyir, sinón que foi impresu nuna edición de 700 copies y distribuyíu pa ser pintáu con colores y pegaos nes parés d'habitaciones grandes. Tamién Luis XIV llevantó arcos de trunfu.

Archivu:Madrid - Moncloa - Arcu de la Victoria - 20050220.jpg

Arcu de la Victoria de Madrid

Unu de los arcos de trunfu más conocíos del mundu ye'l Arc de Triomphe de París, allugáu na presta de Gaulle, nel estremu oeste de l'avenida Champs-Élysées., alzáu pa conmemorar los trunfos militares de Napoleón Bonaparte.

Alzáronse arcos col mesmu propósitu nel Reinu Uníu, los Estaos Xuníos, Alemaña, Rumanía, Rusia y España, ente otros países. Construyíu pa honrar y glorificar al presidente Kim Il Sung y modeláu según el Arcu de Pedrete, el Arcu de Trunfu de Pionyang ye l'arcu más grande del mundu.