Wilhelm Eduard Weber

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Wilhelm Eduard Weber
Wilhelm Eduard Weber II.jpg
Vida
Nacimientu Lutherstadt Wittenberg24  d'ochobre de 1804
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemán
Fallecimientu Gotinga23 de xunu de 1891
Sepultura Cementerio municipal de Gotinga Traducir
Estudios
Estudios Universidad de Halle-Wittenberg Traducir
Nivel d'estudios doctor Traducir
Direutor/a de tesis Johann Schweigger Traducir
Direutor/a de tesis de Eduard Riecke Traducir
Llingües alemán
Profesor/a de Gottlob Frege
Oficiu
Oficiu físicu y profesor universitariu
Llugares de trabayu Leipzig
Empleadores Universidá de Leipzig
Universidá de Gotinga
Universidad de Halle-Wittenberg Traducir
Premios
Miembru de Royal Society
Academia Sajona de Ciencias Traducir
Real Academia de les Ciencies de Suecia
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Academia de Ciencies de Rusia
Academia Prusiana de les Ciencies
Academia Alemana de les Ciencies Naturales Leopoldina
Academia Sajona de Ciencias Traducir
Academia de les Ciencies de Baviera
Accademia delle Scienze di Torino
Cambiar los datos en Wikidata

Wilhelm Eduard Weber ( * 24 d'ochobre de 1804 - 23 de xunu de 1891) foi un físicu alemán.[1]

La unidá del Sistema Internacional pal fluxu magnético, el Weber, (símbolu: Wb) foi bautizada nel so honor.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació en Saxonia-Anhalt, onde'l so padre, Michael Wèber, yera profesor de teoloxía. Wilhelm yera'l segundu de tres hermano, toos ellos con una clara aptitú pal estudiu de les ciencies. Tres la disolución de la Universidá de Wittenberg, el so padre foi destináu a Tope en 1815. Wilhelm recibiera les sos primeres llecciones de la mano del so propiu padre, pero foi unviáu al Asilu-Orfanatu y Escuela de Gramática de Tope. Tres los sos estudios ellí, entró na universidá y empunxo los sos pasos escontra lo que se llamaba entós Filosofía Natural. Espuntó ente los sos compañeros y pol so trabayu frescu y orixinal. En doctorándose y convertise en profesor axuntu, foi nomáu Profesor Estraordinariu de Filosofía Natural en Tope.

En 1831, encamentáu pol so amigu Gauss, foi llamáu a Gotinga (onde Gauss yá yera direutor del observatoriu astronómicu) como profesor de Física, a pesar de les sos 27 años d'edá. Les sos llectures yeren interesantes, instructives y suxerentes. Weber, sicasí sabía qu'aquelles llectures, anque profusamente ilustraes con gráficos y dibuxos yeren meros testos, polo qu'animaba a los sos estudiantes a esperimentar la física y aplicala pa esplicar con ella los fenómenos cotidianos fuera del llaboratoriu, col enfotu d'afitar nellos una conocencia verdadero y completo de la Física como daqué que nos arrodia más allá de les aules. Asina, Weber dexaba a los sos alumnos esperimentar ensin cargu dalgunu (naquella dómina l'usu del llaboratoriu pagaba aparte), nel llaboratoriu de la Facultá de Física. Cuando cuntaba 20 años, siendo entá estudiante, Wilhelm escribiera xuntu col so hermanu Ernst Heinrich Weber, yá profesor d'Anatomía en Leipzig, un llibru tituláu Teoría ondulatoria y Fluidez, que dio a dambos autores una considerable reputación. Sicasí l'Acústica yera la caña de la Física preferida por Wilhelm, qu'escribió numberosos artículos sobre ello nel Poggendorffs Annalen, el Jahrbücher für Chemie und Physik, de Schweigger, y el periódicu musical de la dómina Carcilia. En Mechanik Der Menschlichen Gerverzeuge, (El mecanismu del caminar humanu), publicáu en 1836 foi otru importante estudiu realizáu xuntu colos sos otros dos hermanos (Ernst Heinrich y Eduard Friedrich) nel que s'analizaben les claves de la postura arguta del ser humanu y del so movimientu, lo mesmo que de les tensiones y esfuerzos soportaos por tendones y músculos.

Xuntu col so amigu Gauss inventó en 1833 un nuevu tipu de telégrafu conocíu como Gauss-Weber. El receptor utilizaba los movimientos d'una barra que se movía pola acción del campu magnético d'un bobinado. Esta barra taba xunida a un espeyu que se movía a esquierda y derecha conforme facer la barra. Per mediu d'un antioyu l'observador estremaba los movimientos del espeyu reflexaos nuna escala. Esti telégrafu xunía'l llaboratoriu de Weber na universidá y l'observatoriu astronómicu nel que trabayaba Gauss, una distancia averada de 3 km.

Estremáu de les sos funciones pol Gobiernu de Hannover por causa de les sos opiniones polítiques de corte lliberal, Wilhelm dedicar a viaxar, visitando Inglaterra, amás d'otros países, y convirtióse en profesor de Física en Leipzig de 1843 a 1849, cuando se reinstaló de nuevu en Gotinga, onde dalgún tiempu dempués foi nomáu direutor del observatoriu astronómicu. Unu de los sos más importantes trabayos foi'l Atles deas Erdmagnetismus (Atles de Geomagnetismo), iguáu en collaboración con Gauss, y compuestu por una serie de mapes magnéticos de la Tierra qu'amenaron l'interés de les principales potencies del momentu pa crear "observatorios magnéticos". En 1864 y tamién en collaboración con Gauss publicó Midíes Proporcionales Electromagnétiques, conteniendo un sistema de midíes absolutes pa corrientes eléctriques, que sentó les bases de les midíes qu'usamos anguaño. Dedicó los últimos años de la so vida al estudiu de la electrodinámica, sentando les bases pal posterior desenvolvimientu de la teoría electromagnética de la lluz.

Weber morrió en Gotinga a la edá de 86 años.

Escritos[editar | editar la fonte]

Eponimia[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Wilhelm Eduard Weber» (en). Encyclopedia Britannica. Consultáu'l 4 d'ochobre de 2017.
  2. «Weber» (inglés). Gazetteer of Planetary Nomenclature. Flagstaff: USGS Astrogeology Research Program.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]







Wilhelm Eduard Weber