Stéphane Mallarmé

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Stéphane Mallarmé

Stéphane Mallarmé (París, 18 de marzu de 1842 - Vulaines-sur-Seines, 9 de setiembre de 1898), qu'el so nome real yera Étienne Mallarmé, foi un poeta y críticu francés. Foi ún de los principales poetes simbolistes franceses, y les sos obres anticiparon ya inspiraron dalgunes de les escueles artístiques revolucionaries d'entamos del sieglu XX: cubismu, dadaísmu, futurismu y surrealismu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Stéphane Mallarmé nació en París. Trabayó como profesor d'inglés y pasó la mayoría de la so vida nún estáu de pobreza relativa. Pesie a ello, foi famosu polos sos salons, reuniones ocasionales d'intelectuales na so casa de la rue de Rome pa discutir sobre poesía, arte y filosofía. El grupu que se reunía ellí entamó a ser conocíu como les Mardistes, porque reuníase los martes (mardi), y al traviés d'elli Mallarmé exerció una considerable influyencia sobro'l trabayu d'una xeneración d'escritores. Por bien de años eses sesiones, nes que Mallarmé facía de xuez, de bufón y de rei, foron consideraes el corazón de la vida intelectual de París. Ente los visitantes regulares taben William Butler Yeats, Rainer Maria Rilke, Paul Valéry, Stefan George, Paul Verlaine...

Retratu de Stéphane Mallarmé (Édouard Manet, 1876).

El 10 d'agostu de 1863 casose con Maria Christina Gerhard, y tuvo una fía, Geneviève Mallarmé, que nació'l 19 de payares de 1864. Mallarmé morrió en Valvins (anguaño Vulaines-sur-Seine) el 9 de setiembre de 1898.

Estilu lliterariu[editar | editar la fonte]

Los primeros trabayos de Mallarmé dében-y muncho al estilu de Charles Baudelaire, que ye consideráu'l precursor del simbolismu lliterariu. El so estilu posterior fin de siècle, d'otra banda, anticipa munches de les fusiones ente la poesía y les otres artes qu'españaríen nel sieglu siguiente. Muncho d'esti trabayu posterior esploró la rellación ente conteníu y forma, ente'l testu y la disposición de les pallabres y los espacios valeros na páxina. Esto vese nidio nel so caberu gran poema, Un coup de dés jamais n'abolira le hasard (Una tirada de dados nunca va acabar col azar), de 1897.

Considérase a Mallarmé un poeta difícil de tornar a otra llingua. La dificultá débese en parte a la naturaleza complexa y multifacética de munches de les sos obres, pero tamién al importante papel que xuega la sonoridá de les pallabres, munches vegaes más importante qu'el so significáu, na so poesía. Esti aspectu de la so poesía fizo que fora sometida a un análisis musical por dellos autores, y tamién que fora fonte d'inspiración pa delles composiciones musicales.

Obres[editar | editar la fonte]

  • Hérodiade, 1864-1896
  • L'après-midi d'un faune, 1876
  • Les Mots anglais, 1878
  • Les Dieux antiques, 1879
  • Prosa1880
  • Poésies, 1887
  • Pages, 1891
  • La musique et les lettres, 1891
  • Le Tombeau de Charles Baudelaire, 1895
  • Divagations, 1897
  • Un coup de dés jamais n'abolira le hasard, 1897

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Bowie, Malcolm. Mallarmé and the Art of Being Difficult. Cambridge: Cambridge University Press, 1978.
  • Cohn, Robert Greer. Toward the Poems of Mallarmé. Berkeley: University of California Press, 1965.
  • Cohn, Robert Greer. Mallarmé’s Masterwork: New Findings. The Hague: Mouton & Co., 1966. [A commentary on "Un coup de dés jamais n'abolira le hasard".]
  • Jameson, Fredric. "Mallarmé Materialist". In The Modernist Papers. London: Verso, 2007. 313-41.
  • Johnson, Barbara. "Crise de Prose". In Défigurations du langage poétique: La seconde révolution baudelairienne. Paris: Flammarion, 1979. 161-211.
  • Johnson, Barbara. "Allegory's Trip-Tease: 'The White Waterlily'" and "Poetry and Performative Language: Mallarmé and Austin". In The Critical Difference: Essays in the Contemporary Rhetoric of Reading. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1980. 13-20, 52-66.
  • Meillassoux, Quentin. The Number and the Siren: A Decipherment of Mallarme's Coup De Des. Falmouth: Urbanomic, 2012.
  • Millan, Gordon. A Throw of the Dice: The Life of Stephane Mallarme. New York: Farrar, Straus & Giroux, 1994.
  • Rancière, Jacques. Mallarmé: The Politics of the Siren. Trans. Steve Corcoran. London and New York: Continuum, 2011.
  • Richard, Jean-Pierre. L’univers imaginaire de Mallarmé. Paris: Éditions du Seuil, 1961.
  • Robb, Graham. Unlocking Mallarmé. New Haven: Yale University Press, 1996.
  • Ronat, Mitsou. Un coup de dès...pour la première fois grandeur nature, in La Quinzaine Littéraire, numéro 319, 1980.