Ross 154

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Ross 154
Ross 154
Constelación Saxitariu
Ascensión reuta α 18h 49min 49,4s
Declinación δ -23º 50’ 10’’
Distancia 9,68 ± 0,05 años lluz
Magnitú visual +10,44
Magnitú absoluta +13,08
Lluminosidá 0,0042 soles
Temperatura 3240 K
Masa 0,17 soles
Radiu 0,20 soles
Tipu espectral M3.5V
Velocidá radial -6,9 km/s
Otros nomes HIP 92403 / GJ 729
LHS 3414 / LTT 7462

Ross 154 (GJ 729)[1] ye anguaño la octava estrella más próxima al Sistema Solar a una distancia de 9,68 años lluz. De magnitú aparente +10,44, nun ye visible a simple vista y alcuéntrase na constelación de Saxitariu al nordés de Kaus Borealis (λ Sagittarii).[2] Afayóse en 1925 pol astrónomu Frank Elmore Ross ya incluyida nel so «Segunda llista de nueves estrelles con movimientu propiu».[3]

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Como munches otres estrelles cercanes a nós, Ross 154 ye una nana colorada. Tien tipu espectral M3.5V y una temperatura efectivo de 3240 K.[4] La so masa apenes supón el 17% de la masa solar[5] ente que'l so radiu equival al 20% del que tien el Sol.[6] La so lluminosidá bolométrica —en toles llonxitúes d'onda— equival al 0,4% de la lluminosidá solar.[2] Presenta una bayura relativa d'elementos más pesaos qu'el heliu aprosimao la metá que nel Sol. La velocidá de rotación relativamente alta de Ross 154 —4 km/s—,[6] indica que probablemente ye una estrella nueva, con una edá envalorada inferior a 1000 millones d'años.

Estudios recién utilizando'l Telescopiu espacial Hubble y el Telescopiu Hale refuguen la esistencia de planetes xovianos y nanes marrones alredor de Ross 154.[2] Les estrelles más cercanes a ella son la Estrella de Barnard a 5,41 años lluz, Lacaille 8760 a 7,4 años lluz, y Gliese 674 a 7,7 años lluz. Dientro de 157.000 años, Ross 154 va averar a namái 6,4 años lluz del Sistema Solar.[7]

Variabilidá[editar | editar la fonte]

Al ser una estrella acandilante —esperimenta aumentos sópitos de rellumu que se manifiesten en tol espectru electromagnéticu—, Ross 154 tamién ye conocida pol so denominación de variable V1216 Sagittarii. El tiempu mediu que trescurre ente dos llamarades importantes ye d'unos dos díes,[8]con una medría típica nel so rellumu de 3-4 magnitúes mientres una erupción.[9] La intensidá de la so campu magnéticu ye de 2,6 ± 0,3 kG. Coles mesmes, ye una fonte de rayos X que la so lluminosidá nesta rexón del espectru ye de 6,0 × 1027 erg/s, modesta pa una nana colorada activa. El Observatoriu Chandra constató un fuerte fogaral en Ross 154 qu'amontó'l conteo de rayos X nun factor de más de 100.[10]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Ross 154 (SIMBAD)
  2. 2,0 2,1 2,2 Ross 154 (Solstation)
  3. Ross, F. Y.. «New proper-motion stars, (second list)». The Astronomical Journal 36. pp. 124-128. http://adsbit.harvard.edu/cgi-bin/nph-iarticle_query?1926AJ.....36..124R. 
  4. Morales, J. C.; Ribas, I.; Jordi, C.. «The effect of activity on stellar temperatures and radii». Astronomy and Astrophysics 478. pp. 507-512. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2008A%26A...478..507M&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  5. The One Hundred Nearest Star Systems (RECONS)
  6. 6,0 6,1 Reiners, A.; Basri, G.; Browning, M.. «Evidence for Magnetic Flux Saturation in Rapidly Rotating M Stars». The Astrophysical Journal 692. pp. 538-545. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009ApJ...692..538R&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  7. Bobylev, V. V.. «Searching for stars closely encountering with the solar system». Astronomy Letters 36. pp. 220-226. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2010AstL...36..220B&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  8. Jarrett; Grabner, G.. «On the Period Between Flares of V1216 Sagittarii». Information Bulletin on Variable Stars. http://adsabs.harvard.edu/abs/1976IBVS.1221....1J. Consultáu el 13 de xunu de 2008. 
  9. Mariña; Cristaldi, S.; Rodono, M.. «Cooperative Observations of the Flare Star V1216 Sgr». Information Bulletin on Variable Stars 461. http://articles.adsabs.harvard.edu/abs/1970IBVS..461....1C. Consultáu el 13 de xunu de 2008. 
  10. Wargelin; Kashyap, V. L.; Drake, J. J.; García-Alvarez, D.; Ratzlaff, P. W.. «X-Ray Flaring on the dMe Star, Ross 154». The Astrophysical Journal 676. http://adsabs.harvard.edu/abs/2007arXiv0712.2791W. Consultáu el 12 de setiembre de 2011.