Principáu de Galitzia-Volynia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Галицько-Волинське королівство
Regnum Galiciae et Lodomeriae / Regnum Rusiae
Principáu de Galitzia-Volinia

Alex K Halych 2.svg
Alex Volhynia.svg

1199-1349

Kingdom of Poland-flag.svg
Coat of arms of Lithuania.png

Alex K Halych-Volhynia-flag.svg

Bandera

Llocalización de
El Principáu de Galitzia–Volinia nos sieglos XIII-XIV
Capital Volodímir-Volinski, Hálych y Leópolis
Relixón Ilesia ortodoxa
Gobiernu Aristocracia de llinaxe
Presidente
 • 1199-1205 Román el Grande
Historia
 • Afitáu 1199
 • Disgregación 1349
Frescos medievales de Rutenia.
El reinu de Galitzia-Volinia nos sieglos XIII y XIV.

El principáu de Galitzia-Volinia (depués reinu)[1] o reinu de la Rus o Galicia-Vladímir (llatín Regnum Galiciae et Lodomeriae, Regnum Rusiae) foi un Estáu medieval monárquicu de la Europa oriental, que gobernaba les rexones de Galitzia y Volinia mientres 1199-1349. Xuntu cola República de Nóvgorod y el Principáu de Vladímir-Súzdal, foi una de los trés potencies más importantes surdíes de la cayida de la Rus de Kiev. Dempués de la enorme destrucción causada pola invasión mongola de la Rus de Kiev en 1239-41, Danilo Románovich viose obligáu a xurar llealtá en 1246 a Batu Kan, de la Horda d'Oru. Esforcióse, sicasí, por llibrar al so reinu del xugu mongol, intentando ensin ésitu establecer aliances militares con otros gobernantes europeos.[2]

Xeografía[editar | editar la fonte]

La Galitzia-Volynia occidental estender ente los ríos San y Wieprz, no que güei ye'l sudeste de Polonia, ente que los territorios orientales entendíen les marismas del Prípiat (ríu Prípiat, na actual Bielorrusia) y el cursu cimeru del ríu Bug Meridional, na actual Ucrania. Controlaba'l territoriu de la Rus menora (Rus propria) qu'incluyía les tierres de la Rutenia Colorada, la Rutenia Negra y del restu del suroeste de la Rus de Kiev. Tamién apoderó de volao la rexón de Besarabia y Moldavia.

Mientres la so esistencia'l reinu tuvo arrodiáu pola Rutenia Negra, el Gran Ducáu de Lituania, el Principáu de Túrov-Pinsk, el Principáu de Kiev, la Horda d'Oru, el Reinu d'Hungría, el Reinu de Polonia, el Principáu de Moldavia y el Estáu monásticu de los Caballeros Teutónicos.

Historia[editar | editar la fonte]

Puxanza y apoxéu[editar | editar la fonte]

Volinia y Galitzia fueren originariamente dos principaos ruríkidas separaos, gobernaos por asignación rotativa de los miembros más nuevos de la dinastía de Kiev. La llinia de la que procedía Román caltenía'l Principáu de Volinia, ente qu'otra llinia, la de Yaroslav Osmomysl caltenía'l Principáu de Hálych (más tarde llamáu de Galitzia). Galitzia-Volynia foi creada tres la muerte, en 1198[3] ó 1199,[4] del últimu príncipe de Galitzia, Vladímir II Yaroslávich.

El príncipe Román el Grande de Vladímir-Volinia (moderna Volodímir-Volinski) adquirió entós el principáu de Galitzia, xuniendo dambos territorios nun Estáu. Daquella, les principales ciudaes yeren Hálych y Volodímir-Volinia. En 1204 prindó Kiev. Depués alióse con Polonia, robló un tratáu de paz con Hungría y desenvolvió relaciones diplomátiques col Imperiu bizantín. Nel apoxéu del so reináu, convirtióse de volao nel más poderosu de los príncipes del Rus.[5] A la so muerte, el principáu entró nun periodu de caos, siendo apostáu per Polonia y Hungría, que llegaron a un compromisu en 1214, en favor del fíu d'Andrés II, Colomán de Lodomeria, que casárase con una fía de Leszek I el Blanco.

En 1221, Mstislav Mstislávich, fíu de Mstislav Rostislávich, lliberó Galitzia-Volinia de los húngaros, pero foi Daniel de Galitzia, fíu de Román, quien reunificó tolos territorios. Daniel ganó a polacos y húngaros na batalla de Yaroslav, y entartalló al aliáu d'aquellos, Rostislav Mijaílovich, fíu del príncipe de Chernígov en 1245. N'anguaño, el papa Inocencio IV dexó a Daniel ser coronáu rei, siendo l'únicu miembru de los ruríkidas en ser coronáu col títulu de Rex Russiae.

Sol reináu de Daniel, Galitzia-Volynia foi unu de los más poderosos estaos d'Europa central del este.[6] Florió la lliteratura, produciendo la Crónica de Galitzia y Volinia. La crecedera demográfica viose favorecíu pola inmigración del oeste y del sur, incluyendo a alemanes y armenios. El comerciu desenvolvióse, por cuenta de les rutes comerciales ente'l mar Negru con Polonia, Alemaña y el mar Bálticu.

Tres la muerte de Daniel en 1264, foi asocedíu pol so fíu Llión I de Galitzia, que treslladó la capital a Leópolis en 1272, y por dalgún tiempu pudo caltener la fortaleza del estáu.

Cayente y cayida[editar | editar la fonte]

Dempués de la muerte de Llión I en 1301, siguió un periodu de cayente. Foi asocedíu pol so fíu Yuri I, que gobernó namái siete años, y perdió Lublin frente los polacos en (1302), y Transcarpatia frente a los húngaros. Dende 1308 hasta 1323 Galitzia-Volynia, foi gobernada conxuntamente polos fíos de Yuri I, Andrés y Llión II. Al ser el reinu tributariu de los mongoles, participaron n'espediciones con Uzbeg Kan y el so socesor, Janibeg Kan.[7] Dambos morrieron en batalla en 1323, ensin herederos.

Dempués de la estinción de la Dinastía ruríkida, Volinia pasó a control del príncipe lituanu Liubartas, ente que los boyardos tomaron el control de Galitzia. Más tarde, en 1349, el rei Casimiro III de Polonia, mientres una invasión esitosa, prindó y anexonó Galitzia. Galitzia–Volynia cesó d'esistir como Estáu independiente.

Llista de gobernantes[editar | editar la fonte]

1205-1206 Eufrosina Angelina (fía de Isaac II Ángelo) como rexente de Daniel de Galitzia

1341-1349 Liubartas

  • 1349 Galitzia ocupada per Hungría; Volinia per Polonia

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Tamién llamáu Gálich-Volhyn, Galicia–Volynia, Galicia–Volýn o Gálich–Volýn, Hálych–Volhyn y Halych–Volhynia.
  2. Vease en: Principality of Galicia-Volhynia.
  3. Dimnik (2003). The Dynasty of Chernigov - 1146-1246. Cambridge: Cambridge University Press, (Chronological table of events) xxviii. ISBN 978-0-521-03981-9.
  4. Charles Cawley (19 de mayu de 2008). «Russia, Rurikids – Chapter 3: Princes of Galich B. Princes of Galich 1144-1199». Medieval Lands. Foundation of Medieval Genealogy. Consultáu'l 26 d'avientu de 2009.
  5. http://www.encyclopediaofukraine.com/display.asp?AddButton=pages\R\O\RomanMstyslavych.htm
  6. "Daniel Románovich". Encyclopædia Britannica. 2007. Britannica Concise Encyclopedia. 23 August 2007
  7. Michael B. Zdan. The Dependence of Halych-Volyn' Rus' on the Golden Horde, The Slavonic and East European Review, Vol. 35, Non. 85 (Jun., 1957), p. 522

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Principado de Galitzia-Volynia