Nicosia

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Nicosia
Bandera de Xipre Xipre
Nicosia Collage.png
Nicosia city fl n7160.gif
Alministración
País Bandera de Xipre Xipre
Distrito Nicosia
Tipu entidá city in Cyprus
Alcalde/esa Constantinos Yiorkadjis
Nome oficial Λευκωσία
Lefkoşa
Nome llocal Λευκωσία
Códigu postal 1010–1107
Xeografía
Coordenaes 35°10′00″N 33°21′00″E / 35.166667, 33.35Coordenaes: 35°10′00″N 33°21′00″E / 35.166667, 33.35
Error de Lua en Módulu:Minimapa na llinia 442: Unable to find the specified Minimapa definition. Neither "Module:Minimapa/data/Xipre" nor "Template:Minimapa Xipre" exists.
Superficie 51.06 km²
Altitú 220 m
Demografía
Población 330 000 hab. (2015)
Densidá 6462,98 hab/km²
Más información
Prefixu telefónicu 22
Estaya horaria UTC+02:00 y UTC+03:00
Llocalidaes hermanaes Bucarest, Ankara, Shiraz, Odesa, Atenes, Shanghai, Vilnius, Lisboa, Amsterdam, Méxicu D.F., Abu Dabi y Amsterdam
www.nicosia.org.cy y www.lefkosabelediyesi.org/
Cambiar los datos en Wikidata

Nicosia (griegu: Λευκωσία, Lefkosia; Plantía:Lang-tr) ye la ciudá más grande de la isla de Chipre. Asitiada sobre'l ríu Pedieos, y al igual que la isla, la ciudá de Nicosia tamién ta estremada: partir sur ye la capital de la República de Chipre, y partir norte ye la capital de la República Turca del Norte de Chipre. Nos tiempos antiguos, la ciudá foi conocida como Ledra, y yera unu de los dolce reinos antiguos de la isla de Chipre. Nicosia foi la capital de la isla por más de mil año, y foi conquistada polos francos, los venecianos, los turcos y el Imperiu británicu.

El centru históricu de Nicosia ta zarráu dientro d'un gran muriu medieval construyíu polos venecianos. Esi muriu ye güei el monumentu más conocíu de la ciudá. Les puertes y los bastiones d'esi muriu güei afaen edificios importantes, como'l Conceyu. Partir norte de la ciudá ta ocupada pol gobiernu turcu chipriota, y funciona como capital de la República Turca del Norte de Chipre, un Estáu solu reconocíu per Turquía. Nicosia ye güei la única capital estremada del mundu.[1]

La ciudá desenvolver con un ritmu rápidu y tien un nivel de vida de los más altos nel mundu. Amás, ye la see de la Universidá de Chipre y d'otros trés universidaes privaes.

Toponimia[editar | editar la fonte]

El términu de Nicosia empieza a usase mientres la ocupación de la isla nel sieglu XII polos templarios , quien yeren incapaces de pronunciar Kallinikisis —nome de la ciudá mientres esa dómina—, polo que la empezaron a llamar Nicosia.[2]

Localmente úsase Leukosia o Lefkosia, que significa «ciudá blanca», en cuantes que Lefkoşa, nome que-y da la población turca, ye una mera deformación del segundu nome griegu.[ensin referencies]

Hai dos posibles oríxenes del nome griegu Lefkosia. Según la primer teoría, puede provenir de Lefkos, fíu de Ptolomeo I d'Exiptu, quien reconstruyó la ciudá nel sieglu III a. C. Alternativamente, el términu lefki significa "blancu" y podría faer referencia a los abondosos álamos blancos del ríu Pedieos.[2]

La ciudá tamién lleva'l nome de Lefkothea, diosa blanca.[2]

Hestoria[editar | editar la fonte]

grm=Πλατεία Ελευθερίας}}.

Nicosia foi fundada polos aqueos, provenientes de la rexón de la península de Peloponeso, llamada Acaya (en griegu clásicu Ἀχαΐα, Achaïa; griegu modernu Αχαΐα), dempués de la Guerra de Troya.

Conocida como Ledra o Ledrae en tiempos antiguos, la ciudá foi la see de los reis de la Casa de Lusignan dende 1192. Pasó a formar parte de la República de Venecia en 1489 y cayó en manos de los turcos en 1571. Nicosia sufrió un períodu d'estrema violencia antes d'independizase, y dende la invasión turca en 1974, parte de la zona norte de la ciudá tuvo dientro de les llendes d'una zona xixilada pola ONU na llamada Llínea Verde o "llínea Atila".

Magar les devastaciones provocaes polos invasores turcos,[ensin referencies] Nicosia, como les otres principales ciudaes de Chipre, caltien restos arqueolóxicos griegos yá dende'l llamáu períodu "arcaicu". A estos suman les interesantes arquitectures gótiques edificaes polos equivocadamente denominaos "francos" o "llatinos" a partir de les cruzaes y hasta la ocupación turca. Ente estes edificaciones destácase la catedral de Nicosia d'estilu góticu.

Gobiernu[editar | editar la fonte]

Edificiu del Conceyu de Nicosia

Como capital de la república, Nicosia ye'l centru políticu, económicu y cultural de Chipre. La área del Gran Nicosia ta estremada en siete municipio, pero l'autoridá metropolitana ye'l mesmu conceyu de Nicosia -dientro de que los sos llendes establez la Constitución que tienen de tar los principales edificios gubernamentales. Los demás conceyos na ciudá son Strovolos, Lakatamia, Latsia, Aglandjia, Engomi y Dhometios Agios. Según la Constitución de Chipre, la ciudá de Nicosia estremar nun sector griegu y turcu, con dos alcaldes: un representante de la comunidá griega, que yera la mayoría, y una segunda representación de la comunidá turca. Los alcaldes y los miembros del Conseyu son nomaos pol Presidente de la República. Dende 1986, escoyer a los alcaldes y los miembros del Conseyu. L'alcalde y los conceyales son escoyíos por sufraxu popular directu, pero en votaciones separaes -una pal alcalde y l'otru pa tolos conceyales. Les elecciones municipales celébrense cada cinco años.

El Conceyu de Nicosia ta agora lideráu pola alcaldesa Eleni Mavrou (miembru enantes del partíu comunista AKEL), sofitáu pol so propiu partíu políticu, el Partíu Socialista EDEK y el Partíu Democráticu. El Conseyu ta compuestu de 26 conceyales, unu de los que ye teniente d'alcalde. El sector norte, pela so parte, tien el so propiu conceyu dende 1958.[3] Conceyos separaos pa les comunidaes grecochipriota y turcochipriota fueren establecíos pola alministración colonial británica antes de la fundación de la República de Chipre. Güei el Conceyu turcu de Nicosia sirve como'l Conceyu de Nicosia Norte, parte de la República Turca del Norte de Chipre.

L'alcalde y los conceyales exercen tolos poderes conferíos pola Llei de Sociedaes Municipales. Los sub-comités integraos polos miembros del Conseyu Municipal actúen namá nun nivel d'asesoramientu y d'alcuerdu a los procedimientos y regulaciones emitíes pol Conseyu.

L'alcalde ye l'autoridá executiva del conceyu, exerz un control xeneral y xestiona el Conseyu Municipal. El Conseyu ye responsable del nomamientu del personal contratáu pol conceyu. Tolos conceyos de la República de Chipre son miembros de la Unión de Conceyos de Chipre. El Comité Executivu ye l'órganu de gobiernu de la Unión. Esti Comité ye designáu d'ente los representantes de los conceyos por un períodu de dos años y mediu. L'alcalde de Nicosia ye'l Presidente de la Unión y el Presidente del Comité Executivu.

Llugares d'interés[editar | editar la fonte]

Plantía:Griegu: Edificiu del Conceyu, Muriu Venecianu y Torre 25 (Tower 25) de Jean Nouvel no fondero.
  • Puerta Famagusta: Ye una de les puertes del muriu venecianu qu'arrodia la parte histórica de la ciudá, que xunto colos sos aposentos anguaño ye un importante centru cultural. Llamada originalmente Porta Giuliana n'honor al arquiteutu que proxectó la muralla, yera la puerta d'entrada más fuerte y más ellaborada, pero tamién la más baxa. La puerta foi restaurada pol Conceyu de Nicosia pa devolve-y la so antigua rellumanza.
Plaza de Faneromeni: el corazón del cascu antiguu de Nicosia.
  • Laiki Yitonia: Tratar d'una área piatonal qu'entiende una gran parte del barriu antiguu y que se convirtió nun exemplu de l'arquiteutura urbana de la ciudá y de too Chipre. Asitiada nel corazón de la ciudá cercada, Yitonia ye la resultancia de la iniciativa de la municipalidá de resaltar l'encantu de la ciudá antigua, pos casi tolos edificios fueron restauraos y construyéronse dellos nuevos calteniendo los elementos de l'arquiteutura tradicional de la isla. Abonden pequenes tabiernes familiares d'estupenda y cuidada gastronomía.
Biblioteca de Faneromeni: Plaza de Faneromeni.
  • Ilesia de Faneromeni: Esta ilesia ye, ensin dulda, la más grande de Nicosia en tamañu. El portal de la ilesia ta constituyíu por trés arquivoltas plenes, con finos collarinos y intercolumnios cinceladas con motivos vexetales. Sobre'l zarru de los arcos, una tropezosa y saliente moldura abriga la imprescindible cruz elevada por dos neños y flanqueada por pilastres arcaizantes. Coronando esti conxuntu, una escultura adosada de la Virxe col Neñu, de tipu llamativu, preside la portentosa composición, na que montones de collarinos encuadren imaxes delicadamente llabraes, emponderaes por peanas y baldaquinos de profusa ornamentación. Finalmente, la portada de la ilesia ta acubillada por un fabulosu dosel acairelado, de bóveda nervada, que reposa sobre dos contrafuertes. La so traza diferenciador más importante ye que tien nel so interior un mausoléu onde fueron soterraes les reliquies de los obispos y sacerdotes executaos polos otomanos.
  • Ilesia de Tripiotis: Esta ilesia ye un exemplu claru del estilu francu bizantín, destacando'l so ricu interior. Tien una rotonda de dieciséis cares qu'envolubra un núcleu radiante octogonal de dos cuerpos, nos cualos ábrese arcos llixeramente apuntaos, sofitaos en columnes con capiteles de tipu románicu-bizantín.
  • Monesteriu de San Irakleidios: Cunta la lleenda qu'a la llegada de San Pablo y San Barnabas, estos fueron empuestos por Irakleidios, que más tarde foi Arzobispu de Tamassos, darréu martirizado y soterráu na cueva na que vivía. Nesi mesmu llugar, años más tarde empezó la edificación d'esti antiguu monesteriu.
Ximnasiu (escuela) de Faneromeni: Plaza de Faneromeni.
Ilesia y Escuela de Faneromeni Plantía:Griegu.
  • Catedral de San Ioannis: Lo que n'oríxenes foi una pequena ilesia, construyida como llugar de xunta y cultu nel sieglu XVI, col pasu del tiempu convirtióse nuna de les referencies del cristianismu ortodoxu de la ciudá, yá que agora ye la see del arzobispáu. Nel interior del templu destaquen los sos importantes murales d'escenes bíbliques. Poles sos proporciones y característiques, el claustru inscribir nel llargu periodu de transición del estilu románicu al góticu na isla, tando más próximu del primeru que del segundu. Nes sos amplies galeríes, robustos arcos formeros, inda de vuelta perfecta, asiéntanse sobre ménsulas que tamién sirven de sofitu a les ojivas.

En cada unu de los lladrales del claustru, l'arcada que s'abrir al esterior presenta variaciones, reflexando la evolución de la arquiteutura cisterciense a lo llargo de les obres del monesteriu. Asina, na galería más antigua, l'apertura al patiu faise al traviés d'arcos quebraos, que se vuelven trilobulados en tramos posteriores. L'arcada doble asitiar en columnes arrexuntaes con capiletes de variada ornamentación alegórica y vexetal.

  • Mezquita de Arab Ahmet: Mezquita qu'amuesa'l fiel reflexu de l'amplia presencia turca na isla, esti edificiu ufierta la posibilidá d'entrar en contactu cola cultura árabe y l'heriedu otomanu. Esta mezquita data de 1845, y anque nun ye la más antigua nin la de mayor importancia monumental, sí ye una de les más belles y allegaes polos habitantes musulmanes de la isla. Alluga nel so interior una de les colecciones más impresionantes de tapices de tola capital, según amueses típiques del arte islámico.
  • Mezquita Omeriyeh o Antigua Catedral de Santa Sofía: Esta mezquita, asitiada xuntu al mercáu central, ta cargada de connotaciones históriques. Como nun podía ser d'otra manera nesta ciudá de variaes cultures, esta mezquita tien un pasáu y un orixe aniciáu nes ruines d'una ilesia. L'esterior de la mesma, d'estructura gótica poles restauraciones que sufrió, ostenta'l virtuosismu de la hiperbólica y luxuriosa decoración de la dómina, qu'allugaba yá la crisálida del Renacimientu. Tou esti llugar taba percorríu por una guirlanda compuesta poles omnipresentes esferes armilares de los reis de Chipre y cruces de Cristu, agora yá na alcordanza, una y bones los símbolos musulmanes sustituyeron estratégicamente a cualquier signu cristianu ortodoxu que pudiera quedar de la ilesia orixinal, magar entá pueden suxurise los pináculos que coronen los robustos arcobotantes.
Muséu Arqueolóxicu de Chipre.
  • Muséu d'Hestoria de Chipre: Allugáu nun edificiu del sieglu XVIII, esti muséu ufierta antigüedaes chipriotes que tomen dende'l Neolíticu hasta'l periodu bizantín. Ye ensin dulda el muséu más importante de la isla, allugando numberoses amueses de cerámica, escultures y xoyes, lo que da amuesa de la importancia del arte nes socesives dómines culturales poles que travesó la ciudá y l'isla. Los mosaicos amuesen el pasu de la influencia pagana a la cristiana, como la sustitución de los motivos floral y animal por diseños xeométricos. Nel muséu recuéyense tamién amueses d'abondoses ruines d'ilesies pintaes con murales ya iconos que tomen estilos del sieglu X al sieglu XVII, fiel reflexu de lo que n'otres dómines foi un cayáu de defensa cristianu ante'l vecín Imperiu otomanu.
  • Muséu Bizantín y Les Galeríes: Según el Muséu d'Hestoria recueye amueses más que pervalibles de les distintes etapes poles que pasó esti territoriu, el Muséu Bizantín especializar na parte de la historia na que tola isla viose invadida pol poderosu Imperiu bizantín, que dexó buelgues de la so presencia n'ensame d'aspeutos sociales, culturales y económicos. Exemplos de toa aquella dómina son los oxetos que recueye'l muséu, cola colección d'iconos más grande de la isla, dataos ente'l sieglu IX y el sieglu XVIII, según importantes olios, mapes y litografíes, magar estes atópense na parte del muséu denominada Les Galeríes, dispuesta como si d'una esposición de pintures tratárase, al estilu de cualesquier gran galería d'arte de la Europa Occidental.
  • Muséu del Arte Popular: Esti espaciu recueye una amplia variedá d'arte folclórico, como grabaos en madera, tapicería, bordaos, alfarería, traxes nacionales y testiles fechos a mano. Esti tipu d'espresión cultural y artística ye una parte esencial de la hestoria de Chipre y de los chipriotes dende los tiempos antiguos, motivu pol qu'esti llugar siempres foi famosu y queríu ente los habitantes de la isla. Como datu anecdóticu, cabo mentar que na Ilíada de Homero faise referencia a un preciosu platu que foi envido como regalu del rei de Chipre al rei Agamenón. Amás la lleenda diz que la famosa espada de Alexandru Magno foi llabrada en Chipre, polo que l'arte popular siempres tuvo una gran acoyida ente los chipriotes. Munchos de les ayalgues que sobrevivieron a los sieglos tán espuestos nel Muséu Arqueolóxicu y nel Muséu Folclóricu de Nicosia.
  • Edificiu del Conceyu: Les primeres dependencies del conceyu taben asitiaes na Plaza del Conceyu (Plateia Dimarcheiou), onde anguaño s'asitia'l mercáu municipal. En 1944, les oficines fueron tresferíes al edificiu qu'allugaba'l cabaré Lluna Park, en plena zona del bastión D'avila, tomándose en 1952 la decisión d'establecer esti allugamientu como llugar permanente del conceyu dada la fonda remodelación a la que fuera sometíu l'edificiu. Sicasí, nos últimos años del sieglu XX, decidióse que'l conceyu moviera les sos dependencies a una zona más allá de los murios, nuna zona totalmente dedicada a l'alministración. Les obres del modernu conceyu empezaron en 2001, magar sufrieron un retrasu pol afayu d'unos restos medievales y d'otros restos arqueolóxicos importantes. Dempués de rescatar estos restos y treslladalos al Muséu d'Hestoria de la capital, el modernu edificiu plantegáu pol arquiteutu canadiense Johann Prochnow pudo llevase a cabu, siendo na actualidá l'edificiu más modernu de tola capital.
  • Casa de Hadjigeorgakis Kornesios: Tratar d'un importante edificiu, originalmente venecianu, onde na actualidá atopa'l Muséu Etnográficu de Chipre. Conserva entá'l nome del propietariu orixinal d'esti palaciu, Hadjigeorgakis Kornesios, un home de negocios qu'amasó la so fortuna na isla a base d'esportaciones de riques sedes y especias. Nesti edificiu de la zona monumental ta espuesta una pequeña y variada colección d'obres amestaes a la hestoria y a los bienes de la casa nobiliaria d'esti personaxe, na cual destáquense delles escultures de bronce de la escuela chipriota d'artistes medievales, una imaxe gótica de la Virxe y el Neñu en piedra, una semeya ecuestre de l'autoría del pintor Pierre Antoine Quillard, y pieces bien rares d'armería del sieglu XIV.

Economía[editar | editar la fonte]

Avenida Makariou- el corazón de la ciudá moderna
Bancu Hellénico (esquierda) y Bancu Marfin Popular (derecha) na entrada de Nicosia

Nicosia ye'l centru financieru, alministrativu y educativu de la República de Chipre y unu de los centros económicos y financieros más importantes del Mediterraneu oriental.

Na ciudá atopen les sedes de tolos Bancos Chipriotes como'l Bancu Marfin Popular, Bancu de Chipre Plantía:Griegu, Bancu Helénicο Plantía:Griegu y el Bancu Central de Chipre Plantía:Griegu.

En Nicosia tamién s'alluguen grandes empreses d'auditoría, fiscales y d'asesoramientu llegal como PWC, Deloitte, KPMG y Ernst & Young.

Según un estudiu recién d'UBS (agostu 2011), en términos de poder de paridá adquisitivu Nicosia ye la ciudá más rica del Mediterraneu y la décima del mundu en 2011.[4]

Educación[editar | editar la fonte]

Vista del campus principal de la Universidá de Chipre.

La ciudá de Nicosia cunta con establecimientos d'educación cimera públicos y privaos, a entrambos llaos de la Llínea Verde. Estos pueden clasificase n'instituciones universitaries y non universitaries.

Les primeres ufierten los graos de llicenciatura, magister y doctoráu, ente les cualos pueden cuntase a la Universidá de Chipre, Universidá de Nicosia, Universidá Frederick, Universidá Abierta de Chipre, Universidá Europea de Chipre.[5]

La Universidá de Chipre foi fundada en 1989 y l'ingresu de los primeros estudiantes foi en 1992. Tenía aprosimao 5.300 estudiantes mientres el periodu 2007-2008, partíos en seis facultad.

La Universidá de Chipre xuntu cola Universidá Abierta de Chipre y l'Universidá de Tecnoloxía de Chipre (allugada en Limassol) son les úniques trés Universidaes públiques de la República de Chipre.[6]

Xeografía física[editar | editar la fonte]

La ciudá de Nicosia allugar en 35º 10' N 33º 21' Y, nel distritu de Nicosia, aprosimao nel centru de la isla de Chipre. Alcontrar nel valle de Mesaoria o Mesarya, que ta delimitado pel norte pola cadena montascosa de Kyneria –tamién llamada montes Besparmak- y per el sur pelos montes de Troodos; d'orientación esti a oeste, ta formáu por depósitos sedimentarios d'orixe fluvial y algama poco altor, alredor de 180 msnm en Nicosia.[7]

Clima[editar | editar la fonte]

Gnome-weather-few-clouds.svg  Parámetros climáticos promediu de Nicosia (Athalassa) WPTC Meteo task force.svg
Mes Xin Feb Mar Abr May Xun Xnt Ago Set Och Pay Avi añal
Fonte: Meteorological Service (Cyprus)[8]

Deportes[editar | editar la fonte]

La ciudá de Nicosia cunta con un estadiu de fútbol, el Estadiu GSP, con capacidá pa más de 22,000 espectadores. Nesti estadiu de fútbol xueguen los equipos locales APOEL Nicosia, Olympiakos Nicosia FC y AC Omonia.

En baloncestu destaquen equipos locales como Achilleas, APOEL BC y Omonia BC.

Personaxes destacaos[editar | editar la fonte]

Ciudaes hermanaes[editar | editar la fonte]

Les ciudaes hermanaes con Nicosia son les siguientes:[9]

Galería[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Nicosia, la postrera capital estremada. N'El Periódicu Internacional
  2. 2,0 2,1 2,2 «Lefkosa Nicosia Lefkose - the Capital City of North Cyprus» (inglés). TurkishCyprus.com. Consultáu'l 17 de payares de 2009.
  3. http://www.lefkosabelediyesi.org/tr/index.php/kurumsal/tarihce
  4. The most expensive and richest cities in the world - A report by UBS
  5. European Commision (ed.): «Estudiar n'Europa - Chipre». Consultáu'l 17 de payares de 2009.
  6. University of Cyprus (ed.): «University of Cyprus - Brief History» (inglés). Archiváu dende l'orixinal, el 1 d'avientu de 2015. Consultáu'l 17 de payares de 2009.
  7. «CYPRUSIVE - North Cyprus - Geography» (inglés). cyprusive.com. Consultáu'l 17 de payares de 2009.
  8. «Meteorological Service – CLIMATOLOGICAL DATA, Athalassa 1991 - 2005» (August 2011).
  9. «Ciudad hermanaes con Nicosia» (inglés). Consultáu'l 17 de payares de 2009.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Bot icon2.svg
Artículu de traducción automática a partir de "Nicosia" que necesita revisión. Quita l'avisu cuando tea correxíu.