La vida de Pi

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Vida de Pi
Datos
Autor Yann Martel
Fecha setiembre 2001
Xéneru novela de fantasía, Xiaoshuo Traducir y novela d'aventures
Editorial orixinal Random House of Canada Traducir
País orixinal Bandera de Canadá Canadá
Ilustrador orixinal Tomislav Torjanac
ISBN 978-0-676-97376-1
OCLC 46624335
Cambiar los datos en Wikidata

La vida de Pi ye una novela d'aventures escrita pol canadiense Yann Martel. Na hestoria, el protagonista Piscine “Pi” Molitor Patel (n'honor a "Piscine Molitor", una piscina pública de París), un home de la India, de Pondicherry, esquiza sobre la relixón, espiritualidá y lo facederu dende una edá temprana, y sobrevive 227 díes nun bote xuntu con un tigre de Bengala dempués del naufraxu del so barcu nel océanu Pacíficu. El llibru presenta la vida de Pi como una hestoria real contada al autor por un indiu llamáu Pi Patel. Na novela'l mesmu autor conoz al protagonista mientres taba buscando inspiración pa una nueva novela sobre Portugal. Supuestamente en conociendo a Pi Patel, abandona la novela sobre Portugal y céntrase na hestoria d'este.

La novela foi refugada por siquier cinco cases editoriales de Londres[1] antes de ser aceptada por Knopf Canada, que la publicar en septiembre de 2001. La edición de Reinu Xuníu ganó'l Premiu Booker al añu siguiente[2][3][4] Foi tamién candidata a los Canada Reads 2003 de CBC Radio, onde foi defendida pola autora Nancy Llei.[5] La traducción al francés foi escoyida na versión francesa del concursu -y combat deas livres, onde foi defendida por Louise Forestier[6] La novela ganó'l Boeke Prize, un premiu de novela de Suráfrica, en 2003. En 2004, ganó'l Asian Pacific American Award for Literature como meyor ficción p'adultos de los años 2001-2003[7] Foi llevada a la pantalla como Life of Pi por Ang Llee en payares de 2012.

Argumentu[editar | editar la fonte]

La vida de Pi ta estremada en tres seiciones. Na primera, el personaxe principal, Pi, un adultu, recuerda la so infancia. Púnxose-y de nome Piscine Molitor Patel por una piscina en Francia. Camudó'l so nome pol de "Pi" cuando empezó la escuela secundaria, porque ta cansáu de que se burllen d'él col llamatu de "Pissing Patel" ("Patel el Meón"). El so padre ye dueñu d'un zoolóxicu en Pondicherry, lo qu'ufierta a Pi un estilu de vida relativamente acomodáu y una cierta comprensión de la psicoloxía animal.[8]

Pi críase como hindú, pero solu hasta los catorce años d'edá, cuando entra en contautu col cristianismu y el islam, y empieza a siguir a los trés relixones, cuidao que "solo quier amar a Dios."[9][10] Trata d'entender a Dios al traviés de la lente de cada relixón y llega a reconocer los beneficios de caúna.

Finalmente, la so familia decide vender los sos animales y colar a Canadá por causa de los problemes políticos na India. Na segunda parte de la novela, la familia de Pi embarcar nun pequeñu barcu xaponés camín de Canadá llevando dalgunos de los animales del so zoo, pero tres unos díes de saléu'l buque atopar con una nube y naufraga. Dempués de la nube, Pi recupera la conciencia nun pequeñu bote salvavides con un tigre de Bengala, una hiena enllordiada, una cebra mancada y un orangután . Pi instintivamente asigna a cada animal la so propia personalidá, basada nes sos propies observaciones de los animales nel zoolóxicu de los sos padres, y les carauterístiques de les persones na so vida.

Mientres Pi esforciar por sobrevivir ente los animales, la hiena ye la primera en vencer a la fame y matu a la cebra y al orangután, entós apaez un tigre de bengala llamáu Richard Parker (que taba ocultu nel barcu) y matu a la hiena. Pi queda como l'otru superviviente. Atopa alimentos y agua nel barcu, pero cuando empiecen a arralecer, empieza a pescar non yá p'alimentase sinón p'asegurase de que Richard Parker tenga lo suficiente pa comer. Pi alimenta a Richard Parker por que'l tigre afamiáu nun lu mate y amás asegúrase de que'l tigre considére-y como un animal alfa y polo tanto abstener d'atacalo.

Pi rellata que dempués d'un tiempu indetermináu nel mar, la pareya atopar con una isla misteriosa, aparentemente formada por algues comestibles que soporten un monte y una gran población de suricatas. Dempués d'un periodu de recuperación, Pi tien mieu de la isla dempués d'afayar qu'ésta ye carnívora pela nueche y vase col tigre. En total, Pi sobrevive 227 díes nel bote salvavides, de cutiu ente delirios pola sede y la fame. El bote salvavides llega a la mariña de Méxicu y Richard Parker escapar a la selva cercana, polo que los rescatadores atopen namái a Pi.

La tercer parte de la novela ye una conversación ente dos funcionarios del Departamentu Marítimu del Ministeriu de Tresporte xaponés. Traten de pescudar por qué fundió'l barcu, polo qu'entrevisten a Pi, pero nun creen la so hestoria. Pi depués cunta una hestoria similar, pero esta vegada ensin animales. Pela contra, narra una hestoria de brutalidá humana, na que ta al debalu nun bote salvavides cola so madre, un marineru con una pierna rota, y el cocineru, que mató a la madre y al marineru y estazar pa usalos como cebu y comida. Paralelismos cola primer hestoria de Pi lleven a los funcionarios xaponeses a creer que l'orangután representa a la so madre, la cebra representa'l marineru, la hiena representa al cocineru y Richard Parker ye'l mesmu Pi. Pi pregunta si esta nueva hestoria ye aceptable, o si tien de camudar dalgún fragmentu qu'inda sía demasiáu increíble; los funcionarios camuden otra vegada de tema col fundimientu de la nave. Dempués de dar tola información relevante, Pi pregunta al home que quería rellatar la so increíble hestoria cuál de los dos histories prefier, y escueye la hestoria colos animales. Pi estimar y diz, "y lo mesmo asocede con Dios".

Inspiración[editar | editar la fonte]

Nuna entrevista de 2002 cola PBS, Martel reveló la so inspiración pa la so novela: "Yo taba más o menos buscando una hestoria, non solo con 'h' minúscula, sinón con 'H' mayúscula - daqué que pudiera dirixir la mio vida".[11] Faló de la so soledá y la necesidá d'una direición pa la so vida. La novela convertir nesa direición y propósitu pa la so vida.[12]

Martel tamién declaró que la so inspiración pa la premisa del llibru vieno de lleer una reseña de la novela del autor brasileñu Ian Moacyr Scliar Max y los gatos (1981), sobre un refuxáu xudeo-alemán que crució'l océanu Atlánticu, compartiendo'l so barcu con un xaguar.[13][14] Scliar declaró que taba perplexu porque Martel "utilizó la idea ensin consultar nin siquier informame", ya indicó que taba estudiando la situación antes de decidir si tenía de tomar dalguna aición en respuesta.[15][16] Dempués de falar con Martel, Scliar optó por nun siguir col asuntu.[17]

Personaxes[editar | editar la fonte]

Piscine Molitor Patel[editar | editar la fonte]

Adquier capa tres capa una espiritualidá diversa y brillante que sintetiza nun sistema de creencies personal y vida devocional qu'impresiona na so fondura y ámbitu d'aplicación. La so esploración xuvenil en relixones comparaes remata nuna especie d'epifanía magnífica.

—Phoebe Kate Foster, PopMatters[18]

Piscine Molitor "Pi" Patel ye'l narrador y el protagonista de la novela. El so nome provien d'una Piscina en París, a pesar de que nin el so padre nin la so madre gustaron especialmente de la natación. Cúntase la hestoria como una narración dende la perspeutiva d'una Pi de mediana edá, agora casáu y cola so propia familia que vive en Canadá. Nel momentu de los acontecimientos principales de la hestoria tien dieciséis años. Rellata la hestoria de la so vida y de les sos 227 díes de viaxe nun bote salvavides cuando'l so barcu fundir nel mediu del Océanu Pacíficu mientres un viaxe a Winnipeg.

Richard Parker[editar | editar la fonte]

Un tigre de Bengala bien paecíu al que pasa 227 díes con Pi

Richard Parker ye un tigre que ta nel bote salvavides con Pi cuando'l barcu fúndese. El tigre vive nel bote salvavides con Pi y caltiense vivu cola comida y l'agua que Pi-y ufierta. Richard Parker desenvuelve una relación con Pi, que-yos dexa coesistir na so llucha.

Na hestoria'l cazador que prindó al tigre llamábase Richard Parker. Tenía la intención de llamar Thirsty (sedientu) al tigre por tol tiempu que tuvo bebiendo cuando lo atoparon. Nun tracamundiu, cuando llegó'l momentu de que Richard Parker tomara un tren pa buscar un llar a Thirsty, la muyer de la taquilla confundióse y creyó que'l nome del tigre yera Richard Parker y el nome del cazador Thirsty y con "None Given" (Nengunu Dadu) como apellíos. Pi y el so padre atoparon la hestoria tan risondera que caltuvieron el nome. En realidá, Martel nomó'l tigre como un personaxe de la novela d'aventures náutiques de Edgar Allan Poe La narración de Arthur Gordon Pym de Nantucket (1838). Sicasí, hai una serie de persones llamaes Richard Parker que son relevantes pa la eleición de Martel, y que tán amestaos a cuentos de canibalismu de marineros náufragos. Estos cuentos abondaben nos sieglos XVIII y XIX. Por casu:

N'avientu de 1835, la nave Francis Spaight naufragó nel océanu Atlánticu norte. Los supervivientes del naufraxu prauticaron canibalismu pa sobrevivir.

En xineru de 1846, un segundu barcu llamáu Francis Spaight fundióse y llevóse con él a un home llamáu Richard Parker.

En 1884, 46 años dempués de que se publicar la novela de Poe, un nuevu naufraxu compartió munches semeyances cola hestoria: dempués del fundimientu del so barcu Mignonette en camín a Australia, el capitán Tom Dudley y trés marineros quedar nun bote nel Océanu Pacíficu. Creíen que nun teníen más remediu que comese a unu d'ellos pa sobrevivir. La víctima foi un grumete de 17 años d'edá, de nome Richard Parker.[19][20]

El llibru d'A. W. Brian Simpson sobre l'asuntu menta'l Francis Spaight y tamién se refier a un barcu llamáu Tiger nel que se comieron a un mozu en 1766.

Dempués de lleer sobre d'estos fechos, Yann Martel pensó: "Tantes víctimes Richard Parker tienen que significar daqué."[21][22]

Escenariu[editar | editar la fonte]

La novela ye una obra de ficción ambientada nel branu de 1977, que s'inspira en llugares y eventos reales na India. Los alderiques de la familia Patel sobre la situación política referir a fechos históricos. Pondicherry ye una ex colonia francesa na India. L'hotel tien una Indian Coffee House y un Xardín Botánicu. El Xardín Botánicu tien una vía de tren de xuguete. El xardín nun tien un zoolóxicu, a pesar de que tien un pequeñu acuariu. Munnar, destín de vacaciones de la familia Patel, ye una pequeña pero popular estación de monte en Kerala. El pueblu tien una ilesia. Madurai, a la que tamién se fai referencia na novela, ye una conocida zona turística y llugar de pelegrinación en Tamil Nadu.

Recepción[editar | editar la fonte]

Nuna carta unviada direutamente a Martel, Barack Obama describe La vida de Pi como "una prueba elegante de Dios, y el poder de cuntar hestories".[23]

Brian Bethune de Maclean's describe La vida de Pi como "una combinación, que fai pensar, d'alegoría relixosa trupa, tradición zoolóxica y cuentu d'aventures apasionante, escritu con calidez y gracia".[24] Master Plots suxure que "la tema central de La Vida de Pi tien que ver cola relixón y la fe humana en Dios".[25]

Adaptaciones[editar | editar la fonte]

Edición ilustrada[editar | editar la fonte]

N'ochobre de 2005 poner en marcha una competición en tol mundu p'atopar un artista qu'ilustrara La vida de Pi. El concursu llevar a cabu la editorial escocesa Canongate Books y el periódicu británicu The Times, según el periódicu australianu The Age y el periódicu canadiense The Globe and Mail. L'artista croata Tomislav Torjanac foi l'escoyíu como ilustrador de la nueva edición, que se publicar en septiembre de 2007.[26][27][28]

Adaptación al cine[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Life of Pi (película)

La película ta dirixida por Ang Llee, basada nun guión afechu por David Magee. Suraj Sharma, quien nun tien esperiencia previa, fai'l papel de Pi. La vida de Pi estrenóse'l 21 de payares de 2012. Ganadora de 4 premios Oscar, Meyor direutor, banda sonora, fotografía y efectos visuales.

Adaptaciones de teatru[editar | editar la fonte]

Tamién s'afixo como obra teatral por Keith Robinson, direutor artísticu de la compañía empobinada a la mocedá Twisting Yarn Theatre. Andy Rashleigh escribió l'adaptación, que foi dirixida por Keith Robinson. L'elencu principal / orixinal contenía namái seis actores-Tony Hasnath (Pi), Solanki Taresh (Richard Parker), Melody Brown (Madre), Conor Alexander (Padre), Sanjay Shalat (Brother) y Mark Pearce (tíu).[29] La obra foi producida nel Alhambra Theatre de Bradford, Inglaterra, en 2003[30] La compañía fixo una xira per Inglaterra ya Irlanda cola obra en 2004 y 2007.

Keith Robinson tamién dirixó una segunda versión de la obra. Traxo a dellos componentes de la so compañía pa trabayar con estudiantes del Cursu sobre Drama, Teatru Aplicaes y Educación de la Llicenciatura con Excelencia na Central School of Speech and Drama. La producción conxunta realizar nel Minack Theatre en Cornualles, Inglaterra, a finales de xunu de 2008[31] Foi bien recibida pola prensa y la comunidá.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Gibbons, Fiachra (24 d'ochobre de 2002). Top Publishers rejected Booker winner. http://www.guardian.co.uk/uk/2002/oct/24/bookerprize2002.awardsandprizes. Consultáu 'l 31 d'agostu de 2010. 
  2. «Life of Pi». Man Booker Prize. Archiváu dende l'orixinal, el 2 d'avientu de 2010. Consultáu'l 31 d'agostu de 2010.
  3. Kipen, David (23 d'ochobre de 2002). "Canadian wins Booker Prize / 'Life of Pi' is balte of a boy who floats across the ocean from India". http://articles.sfgate.com/2002-10-23/news/17568535_1_yann-martel-novel-pi. Consultáu 'l 31 d'agostu de 2010. 
  4. Reynolds, Nigel (30 de setiembre de 2002). "Life of Pi wins Booker. http://www.telegraph.co.uk/culture/donotmigrate/3584451/Life-of-Pi-wins-Booker.html. Consultáu 'l 3 de setiembre de 2010. 
  5. Canada Reads 2003. Canada Reads. http://www.cbc.ca/books/canadareads/prioryears.html#2003. Consultáu 'l 1 de setiembre de 2010. 
  6. Martel seeks quiet of Saskatoon. CBC News. http://www.cbc.ca/arts/story/2005/11/11/yannmartel_051111.html. Consultáu 'l 1 de setiembre de 2010.  Plantía:Link Dead
  7. «Asian Pacific American Award for Literature (APAAL) 2001-2003». APAAL. Archiváu dende l'orixinal, el 6 de febreru de 2009. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  8. Martel, p. 14
  9. Martel, p. 69
  10. « Life of Pi (revision)». Archiváu dende l'orixinal, el 29 de mayu de 2012. Consultáu'l 10 d'ochobre de 2011.
  11. Plantía:Cita entrevista
  12. Martel, Yann (27 d'ochobre de 2002). Triumph of a castaway adrift in the sía of his imagination. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/article817994.ece. Consultáu 'l 19 d'ochobre de 2010. 
  13. http://www.powells.com/fromtheauthor. /martel.html
  14. Mitgang, Herbert (11 de xunetu de 1990). «Books of The Times, Fleeing the Nazis With a Xaguar That May Be Real». The New York Times. http://www.nytimes.com/1990/07/11/books/books-of-the-times-fleeing-the-nazis-with-a-xaguar-that-may-be-real.html. Consultáu 'l 2 de setiembre de 2010. 
  15. Rohter, Larry (11 de xunetu de 1990). Tiger in a Lifeboat, Panther in a Lifeboat: A Raxón Over a Novel. http://www.nytimes.com/2002/11/06/books/tiger-in-a-lifeboat-panther-in-a-lifeboat-a-raxón-over-a-novel.html?pagewanted=all. Consultáu 'l 2 de setiembre de 2010. 
  16. Veja article quoting Moacyr Scliar
  17. Plantía:Cita entrevista
  18. Foster, Phoebe Kate (4 de setiembre de 2002). Life of Pi: A Novel by Yann Martel. Londres: PopMatters. http://www.popmatters.com/pm/review/life-of-pi. Consultáu 'l 27 d'agostu de 2011. 
  19. Hutchison, Allan C.. "Is Eating People Wrong?: Great Llegal Cases and How They Shaped the World." Toronto:. Cambridge University Press, 2011
  20. The Queen v Dudley y Stephens; LR 14 Q.B.D. 273
  21. «Yann Martel on tigers, cannibals and Edgar Allan Poe». Canongate Books (14 de mayu de 2002). Archiváu dende l'orixinal, el 18 de marzu de 2008. Consultáu'l 1 de setiembre de 2010.
  22. Martel, Yann. «How Richard Parker Came to Get His Name». Amazon.com. Consultáu'l 1 de setiembre de 2010.
  23. «Life of Pi author Martel hears from Obama». Saskatoon StarPhoenix (Winnipeg Free Press). 8 d'abril de 2010. http://www.winnipegfreepress.com/arts-and-life/entertainment/books/life-of-pi-author-martel-hears-from-obama-90198067.html. Consultáu 'l 6 de setiembre de 2011. 
  24. Bethune, Brian (13 d'abril de 2010). «The missing half of Yann Martel's new novel: His plan for his long-awaited follow-up to 'Life of Pi' didn't quite work out». Maclean's. Consultáu'l 31 d'agostu de 2010.
  25. Cockeram, Paul (payares de 2010). «Life of Pi». Master Plots 4 edition. 
  26. Life of Pi: The Illustrated Edition by Yann Martel and Tomislav Torjanac. 15 de setiembre de 2007. Archivado del original el 16 de xunu de 2011. https://web.archive.org/web/20110616231136/http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/fiction/article2452877.ece. Consultáu 'l 19 d'ochobre de 2010. 
  27. Martel, Yann (15 d'abril de 2006). A brush with the art of Pi. Archivado del original el 16 de xunu de 2011. https://web.archive.org/web/20110616231204/http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/article705244.ece. Consultáu 'l 19 d'ochobre de 2010. 
  28. The Illustrated Life of Pi. 27 de setiembre de 2007. http://www.guardian.co.uk/books/gallery/2007/sep/27/generalfiction?picture=330832892. Consultáu 'l 19 d'ochobre de 2010. 
  29. «Life of Pi Citizens' Theatre, Glasgow». The Herald (15 de marzu de 2007). Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  30. «A remarkable journey from novel to stage» (6 d'avientu de 2004). Consultáu'l 19 d'ochobre de 2010.
  31. «Production goes jugular». This is Cornwall. Northcliffe Media (18 de xunu de 2008). Consultáu'l 22 de marzu de de 2012. (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver el historial y la última versión).

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Xeneral
Comentarios (n'inglés)

Plantía:Sucesión de premios


La vida de Pi