Espiritualidá

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Alma cautiva (1891-92) de Elihu Vedder.
La espiritualidá suel rellacionase cola lliberación de l'alma atrapada o apoderada polo material.

El términu espiritualidá (del llatín spiritus, espíritu), depende de la doctrina, escuela filosófica o ideoloxía que la trate, según del contestu en que s'utilice.[1][2]

Nun sentíu ampliu, significa la condición espiritual. Nesti sentíu, y referíu a una persona, referir a una disposición principalmente moral, psíquica o cultural, que tien quien tiende a investigar y desenvolver les característiques de la so espíritu.[3] Esta decisión implica davezu la intención d'esperimentar estaos especiales de bienestar, como la salvación o la lliberación. Rellaciónase coles mesmes cola práutica de la virtú.[4]

Práutiques espirituales[editar | editar la fonte]

Manos en posición de rezar.

Per un sitiu ye posible falar de práutiques espirituales ensin tar específicamente so lo que davezu consideramos una relixón entamada, anque xeneralmente nun dexen de ser práutiques tradicionales.[5]

Nel occidente rellacionóse davezu'l términu con doctrines y práutiques satániques, especialmente na perspectiva de la relación ente'l ser humanu y un ser cimeru (Dios), según coles doctrines rellacionaes cola salvación de l'alma, anque anguaño amplióse enforma'l so usu, y nun son éstes les úniques formes en que se fai usu del términu.

Dizse tamién d'estilo o formes de vida qu'inclúin perspectives rellacionaes col ámbitu espiritual y les sos práutiques, buscando, por casu, la lliberación. Otros enfoques distintos tamién son posibles: (iniciación, ritu).[6]

Igualmente, puede entendese ensin referencia dalguna a nengún ser cimeru o esterior al ser humanu, utilizándose'l términu pa referise a una "espiritualidá atea", o "ensin dios".[7][8][9]

Na filosofía[editar | editar la fonte]

Home orando.

Dellos puntos de vista filosóficos utilicen el términu pa faer referencia a la oposición ente materia y espíritu, o ente interioridá y exterioridad.[10]

Sicasí, otra manera, la postura filosófica de los prauticantes del budismu Zen concibe la "unidá" de los opuestos:

Un filósofu, Nishida Kitaro (...) tamién s'apurrió a la práutica Zen, de la que destiló la so concepción filosófica de la "unidá" de los opuestos (espaciu y tiempu, espíritu y materia, autoconciencia y conciencia oxetiva, individuu y mundu). Michiko Yusa, Relixones de Xapón, 2006[11]

Nes artes[editar | editar la fonte]

Dacuando tamién, nel ámbitu lliterariu, el términu obedez namái a aspeutos estéticos y estilísticos.[12]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Adriaanse, H. J. (1991). Penser la religion: recherches en philosophie de la religion 15 (en francés). Beauchense, 292. «-y terme spiritualité est un terme relativement nouveau dont la significativamente esta d’ailleurs largement fluctuante»
  2. Joël Demay. Brandonu.ca (ed.): «Spiritualité, individu, et analyse théorique de la communication : -yos études indiennes et la psychologie à la rescousse» (francés). Archiváu dende l'orixinal, el 11 d'agostu de 2011. Consultáu'l 24 d'ochobre de 2010.
  3. «Definición de "espiritualidá", en Referendario». Diccionariu online Wordreference.
  4. Academia de la Llingua Asturiana (2017), «espiritualidá» (2000 edición), Uviéu: KRK ediciones, ISBN 84-8168-208-x, http://www.academiadelallingua.com/diccionariu/index.php?pallabra=espiritualid%C3%A1 
  5. Yusa, Michiko (2006). Religión de Xapón. Ediciones AKAL, 104. ISBN 8446018543, 9788446018544. «...la tradición del ascetismu de monte.»
  6. Foucault, C.; Mongeau, S. (2004). en Presses de l’Université de Montréal: L’art de soigner en soins palliatifs (en francés), 200.
  7. Comte-Sponville, A. (2006). L'esprit de l'athéisme: introduction à xune spiritualité sans Dieu. Albin Michel.
  8. Louis Sonier (2005). en Maison De Vie: Xune spiritualité sans dieu.
  9. Costa-Lascoux, J.; Lombard, P.; Levaï, I.; Houziaux, A. (2006). Peut-il y avoir xune spiritualité sans Dieu?. Éditions de l’Atelier, 15. «la notion de spiritualité est neutre par rapport à celle de foi en Dieu»
  10. Richard, R.; Dézé, C. (1992). Psychologie et spiritualité: à la recherche d'xune interface (en francés). Presses de l’Université Laval, 17.
  11. Yusa, Michiko (2006). Religión de Xapón. Ediciones AKAL, 102. ISBN 8446018543, 9788446018544.
  12. Roger Marchal. L'écrivain et ses institutions, 497. «La notion de spiritualité, quand elle rencontre la production et l’activité deas écrivains, implique outre -yos enjeux religieux, philosophique et anthropologique, [...] deas dimensions proprement littéraires et esthétiques»

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

El Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana tien una definición pa espiritualidá. El Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana tien una definición pa espiritual. El Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana tien una definición pa espíritu.



Espiritualidad