José Vicente Concha

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
José Vicente Concha
Jose Vicente Concha.jpg
Vida
Nacimientu Bogotá21  d'abril de 1867
Nacionalidá Bandera de Colombia Colombia
Fallecimientu

Roma8  d'avientu de 1929

(62 años)
Sepultura Cementerio Central de Bogotá Traducir
Estudios
Llingües castellán
Oficiu
Oficiu diplomáticu, abogáu y políticu
Creencies
Partíu políticu Partido Conservador Colombiano Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

José Vicente Concha Ferreira (Bogotá, 1867 - Roma, 1929) foi un políticu y xurisconsultu colombianu. Miembru del Partíu Conservador, foi Presidente de Colombia ente 1914 y 1918. Fíu de José Vicente Concha Llobu, políticu y educador conservador, y de Adolfa Ferreira.

Abogáu y diplomáticu, Representante a la Cámara en 1898 por Bogotá. Ministru de Guerra en 1901. Embaxador n'Estaos Xuníos en 1902. Aguantar a roblar un tratáu con esi país, que ve como improcedente pa Colombia y torna a finales de dichu añu como parllamentariu. En 1910 preséntase como candidatu a la presidencia de la república, pero ye ganáu pol candidatu de la Unión Republicana Carlos Eugenio Restrepo na Asamblea Nacional. Col sofitu del Partíu Lliberal, dirixíu por Rafael Uribe Uribe, llogra la presidencia de la república en 1914 - 1918, ganando al candidatu republicanu, Nicolás Esguerra. Muerre siendo embaxador de Colombia n'Italia.

Como Senador de la República destáquense les intervenciones realizaes nel Congresu de 1898 y nos episodios que bastiaron la cayida o arrenunciu del xeneral Rafael Reyes.

Carrera Política[editar | editar la fonte]

En 1894 exerció como Procurador Xeneral de la Nación, en 1898 foi Representante a la Cámara de Bogotá y congresista mientres l'alministración de Manuel Antonio Sanclemente, en 1900 foi Ministru de Guerra y en 1902 Embaxador de Colombia n'Estaos Xuníos pal gobiernu de José Manuel Marroquín. Concha arrenunciaría en payares del mesmu añu por cuenta de diferencies col presidente, yá que Marroquín solicitó a Estaos Xuníos la intervención nel istmu, basándose nel Tratáu Mallarino-Bidlack de 1846, pa ganar a los lliberales de Panamá (esto resultó contraproducente porque como se vería un añu más tarde, en 1903, Panamá dixebrar de Colombia cola ayuda de los estauxunidenses). Dempués de la guerra asistió al congresu y al senáu, onde fixo fuerte oposición al gobiernu de Rafael Reyes. Concha presentóse como candidatu del partíu conservador pa les eleiciones de 1910 pero foi ganáu pol conservador republicanu Carlos Eugenio Restrepo, quien tuvo un escelente gobiernu. En 1914 volvió presentase, ganando esta vegada les eleiciones per ampliu marxe.

Presidencia[editar | editar la fonte]

Ministros

Embaxador n'Estaos Xuníos[editar | editar la fonte]

Concha retirar del cargu'l 28 de payares del añu en que foi nomáu.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Carlos Eugenio Restrepo
centruPresidente de Colombia
7 d'agostu de 1914
al 7 d'agostu de 1918
Socesor:
Marco Fidel Suárez





José Vicente Concha