Hyoscyamus muticus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Hyoscyamus muticus
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Beleñu exipciu
Hyoscyamus muticus 01.JPG
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Solanales
Familia: Solanaceae
Subfamilia: Solanoideae
Tribu: Hyoscyameae
Xéneru: Hyoscyamus
Especie: Hyoscyamus muticus
L.
[editar datos en Wikidata]

Hyoscyamus muticus, ye una especie de planta yerbácea perteneciente a la familia de les solanacees. Alcuéntrase n'Exiptu y la India y tien les mesmes carauterístiques y propiedaes qu'el Beleñu negru estremándose en que los sos alcaloides son más potentes y empléguense na industria farmacéutico.

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye una planta yerbácea ensundiosa brillosa qu'algama un tamañu de 80 cm d'altor, alcuéntrase na arena y sitios predresos nel Sahel a lo llargo del llende norte de la rexón, nel Norte d'África. Cultivar nel norte de Nixeria, probablemente pol so usu como planta melecinal. La planta ta reconocida como venenosa.[1]

Propiedaes[editar | editar la fonte]

Principios activos

Toles partes de la planta contienen alcaloides, incluyendo principalmente escopolamina y la hiosciamina. La concentración más alta alcuéntrase nes flores (2%), siguíu poles fueyes (1.4 a 1.7%) y granes (0,9 a 1,3%). Los tarmos contienen 0,5 a 0,6%, la cantidá más baxa. Hyoscyamus muticus ye de toles especies de Hyoscyamus, el tipu d'aición más activa. Una intoxicación ye potencialmente mortal y bien posible, sicasí, escasamente producióse.[3]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Hyoscyamus muticus describióse por Linneo y espublizóse en Mant. Pl. 1: 45., nel añu 1767.[4]

Sinonimia
  • Hyoscyamus datora Forssk. (1775)
  • Hyoscyamus angulatus Griff.
  • Hyoscyamus betifolius Lam.
  • Hyoscyamus boveanus (Dunal) Asch. & Schweinf.
  • Hyoscyamus insanus Stocks
  • Scopolia boreana Dunal
  • Scopolia datora Dunal
  • Scopolia mutica Dunal[5]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Hyoscyamus muticus en Jstor
  2. Dr. Berdonces I Serra. . Gran Enciclopecia de les Plantes Melecinales páxs. 203-204. Tikal ediciones ISBN 84-305-8496-X.
  3. Wolf Dieter Storl: Götterpflanze Bilsenkraut, Nachtschatten Verlag 2000, ISBN 978-3907080634.
  4. Hyoscyamus muticus en Trópicos
  5. Hyoscyamus muticus en PlantList

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Contr.2313, Bull. Soc. Hist. Nat. Afrique N. 28: 370 (1937).
  2. EMBERGER, L. & R. MAIRE (1941). Catalogue des Plantes du Maroc. [vol. 4] Minerva éd., Alger. Supplément général, vol. 1, 2 & 3. [p.1120]
  3. QUÉZEL, P. & S. SANTA (1963). NOUVELLE FLORE DE L'ALGÉRIE et des régions désertiques méridionales. vol. [2] CNRS., Paris. [p.824]
  4. TÄCKHOLM, V. (1974). Students' Flora of Egypt, ed. 2: 888p. Cairo Univ. Press. [p.]
  5. ALI, S. I., S. M. H. JAFRI & A. EL GADI (ed.) (1989). Flora of Libya. Al Faateh University. Tripoli. [p.23]
  6. POTTIER-ALAPETITE, G (1981). Flore de la Tunisie [vol. 2]. Publié par les soins d'A. NABLI. Ministère de l'Enseign. Sup. et de la Rech. Scient. et Ministère de l'Agric. Tunis. [p.819]
  7. OZENDA, P. (1983). Flore du Sahara. (ed. 2). Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS.), Paris, 622p. [p.380]
  8. Fl. Egypt (Boulos) 3: 50 (2002).

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]