Saltar al conteníu

Hyadum II

De Wikipedia
Ficha d'oxetu celesteHyadum II
estrella binaria[1], Estrella binaria espectroscópica[2], suspected variable (en) Traducir[3], fuente astrofísica de rayos X (es) Traducir[4], estrella con movimiento propio alto (es) Traducir[4], estrella doble (es) Traducir[4], near-IR source (en) Traducir[4], UV-emission source (en) Traducir[4] y Estrella variable[4]
Parte de Hyades[4]
Datos d'observación
Ascensión reuta (α) 65,73372983164 °[5]
Declinación (δ) 17,54251383399 °[5]
Distancia a la Tierra 49,239 pc
Magnitú aparente (V) 3,76 (banda V)
Magnitú absoluta 0,41
Constelación Tauru
Velocidá de rotación 2,31 km/s[7]
Velocidá radial 37,5875 km/s[8]
Parallax 20,3092 mas[5]
Radiu 11,4 Radius solars
Gravedá superficial 6000 cm/s²[9]
Tipu espectral G9.5IIICN0.5[10]
Otros nomes
Cambiar los datos en Wikidata

Coordenaes: Sky map 4h 22m 56.095s, 17° 32 33.05

Hyadum II ye'l nome de la estrella δ1 Tauri1 Tau / 61 Tauri)[11] na constelación de Tauru. El so nome alude al cúmulu de les Híades, del que forma parte, y en llatín significa «Segunda Híade». Tamién recibe'l nome Eudora (Ευδωρη en griegu), una de les hermanes Híades. La so magnitú aparente ye +3,77 y alcuéntrase a 153 años lluz del Sistema Solar.

Hyadum II ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III con una temperatura efectivo de 4965 K. Relluma con una lluminosidá 74 vegaes mayor que la lluminosidá solar y tien un radiu 11,6 vegaes más grande que'l del Sol. Ye una de los cuatro xigantes naranxes de les Híades, xunto a Ain (ε Tauri), θ1 Tauri y Hyadum I (γ Tauri). Ello ye que les sos carauterístiques físiques son casi iguales a ésta última. Al igual que Hyadum I, tien una velocidá de rotación bien lenta y, como nel restu de les Híades, la so metalicidá ye cimera a la del Sol nun 25%, lo que ye consistente cola bayura de cianóxenu (CN) reparada nel so espectru.[12]

Hyadum II ye una binaria espectroscópica, onde la componente secundaria orbita a la xigante naranxa cada 529,8 díes. Una tapecimientu per parte de la Lluna dexó conocer que se trata d'una nana colorada de tipu M y magnitú 13. La escentricidá de la órbita fai que la separación ente dambes estrelles varie ente 1,0 UA y 2,5 UA.[12]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Peter Philip Eggleton (setiembre 2008). «A catalogue of multiplicity among bright stellar systems» (n'inglés). Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (2):  páxs. 869–879. doi:10.1111/J.1365-2966.2008.13596.X. 
  2. Dimitri Pourbaix (setiembre 2004). «SB9: The ninth catalogue of spectroscopic binary orbits» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2):  páxs. 727–732. doi:10.1051/0004-6361:20041213. 
  3. Afirmao en: New Catalogue of Suspected Variable Stars.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 Afirmao en: SIMBAD.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Afirmao en: Gaia EDR3. Stated in source according to: SIMBAD. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 3 avientu 2020.
  6. Afirmao en: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. Stated in source according to: SIMBAD. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 2002.
  7. Pablo Mauas (26 xineru 2015). «Stellar parameters and chemical abundances of 223 evolved stars with and without planets» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics. doi:10.1051/0004-6361/201424474. 
  8. Izan de Castro Leão (29 payares 2018). «Spectroscopic and astrometric radial velocities: Hyades as a benchmark» (n'inglés). Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (4):  páxs. 5026-5041. doi:10.1093/MNRAS/STY3215. 
  9. Wolfgang Brandner (2016). «Single stars in the Hyades open cluster. Fiducial sequence for testing stellar and atmospheric models» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 7–7. doi:10.1051/0004-6361/201527044. 
  10. «The Perkins catalog of revised MK types for the cooler stars» (n'inglés). The Astrophysical Journal Supplement Series:  páxs. 245–266. ochobre 1989. doi:10.1086/191373. 
  11. Delta1 Tauri (SIMBAD)
  12. 12,0 12,1 Hyadum II (Stars, Jim Kaler)

Coordenaes: Sky map 4h 22m 56.095s, 17° 32 33.05