Gallinago media

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 
Agachadiza real
Gallinago media.jpg
Estáu de caltenimientu
Casi amenazáu (NT)
Casi amenazáu (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Charadriiformes
Familia: Scolopacidae
Xéneru: Gallinago
Especie: G. media
(Latham, 1787)
Distribución
Gallinago media Map.png
Sinonimia

Capella media
Gallinago major

Scolopax media
[editar datos en Wikidata]

Gallinago media[2] ye una especie d'ave caradriforme de la familia Scolopacidae que vive en Eurasia y África. Cría nos humerales y praderíes húmedes con vexetación curtia del nordés d'Europa y noroeste d'Asia y migra al África subsaḥariana pa pasar l'iviernu.

Descripción[editar | editar la fonte]

Machu.

Mide ente 26–30 cm de llargu y tien un valumbu alar d'ente 42–50 cm. Los adultos d'arcea real son solo un pocu mayores, anque abondo más robustes, que l'agachadiza común y tienen el picu más curtiu. Los sos partes cimeros son principalmente pardes con llixos claros y escures, y les partes inferiores son principalmente ablancazaes veteadas en pardu, anque'l so pechu ye castañu. Presenta franxes clares llonxitudinales nel llombu y la parte cimera de les nales. Tamién presenta un patrón de llistes clares y escures na cabeza, siendo les llistes superciliares y la llista pileal media ablancazaes y les llistes pileales llaterales, les llistes oculares y les bigoteras escures.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Esta ave destaca pola so capacidá pa volar a gran velocidá enormes distancies ensin parar. Pueden volar hasta a 97 kilómetru per hora, práuticamente ensin ayuda del vientu. Rexistróse que dalgunes volaron en 48 hores ensin parar hasta 6.760 km.[3] Anque les sos nales nun son especialmente aerodinámiques y escarecen d'estremos apuntiaos. Xeneralmente nun paran pa comer a pesar de tener la oportunidá y aguanten coles sos reserves de grasa.[3]

Busquen alimentu na folla, sondiando y picotiando en busca de preses. Aliméntase d'inseutos y merucos, y dacuando de materia vexetal. Son difíciles de ver yá que se camuflen bien cola so redolada. Cuando daqué obligar a salir del so escondederu vuela rectu hasta llegar a considerable distancia volviéndose a esconder ente la vexetación.

Güevu de Gallinago media, MHNT.

Na dómina de cría los machos se pavonean nos leks, espurriéndose coles plumes del pechu acovanaes y la cola estendida. Suelen realizar saltos y emiten diversos soníos mientres la exhibición. Les femes suelen poner 3-4 güevos nun nial nel suelu escondíu ente la vexetación.

Rexistru fósil[editar | editar la fonte]

Atopáronse fósiles d'arcea real en Carolina del Norte, dataos alredor de 4,465 Ma ±0,865M. Esto indica qu'esta especie podría treslladase cruciando'l océanu Atlánticu.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Gallinago media» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2012.2. Consultáu'l 4 de xunu de 2013.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (1996). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Tercera parte: Opisthocomiformes, Gruiformes y Charadriiformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 43 (2):  pp. 231-238. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_43_3_tercero.pdf. Consultáu 'l 4 de xunu de 2013. 
  3. 3,0 3,1 None, Ker Than (6 de xunu de 2011). «World's Fastest Bird? Chubby Snipe Snaps Nonstop Record». National Geographic. http://news.nationalgeographic.com/news/2011/06/110606-fastest-birds-flight-animals-migration-science/. Consultáu 'l 12 d'agostu de 2011. 
  4. «The Paleobiology Database» (3 de xineru de 2009). Consultáu'l 10 de xunetu de 2010.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Gallinago media