Estáu Llibre de Baviera

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Freistaat Bayern
Estáu Llibre de Baviera
Bandera
Bandeira Civil da Baviera
Escudu
Coat of arms of Bavaria.svg
Datos
Capital: Múnich
Área: 70 553 km²
Población: 12 500 000 (2007)
Densidá: 177 hab./km²
Web oficial: www.bayern.de
ISO 3166-2: DE-BY
Datos políticos
Presidente: Horst Seehofer (CSU)
Partíu nel poder: CSU/FDP
Germany Laender Bayern.png

Baviera (n'alemán Bayern; Soníu Freistaat Bayern ) o, na so denominación oficial, Estáu Llibre de Baviera (Freistaat Bayern), ye ún de los 16 estaos federaos d'Alemaña. La so capital ye Munich.

Con 70.500 km2 ye'l mayor estáu d'Alemaña y el segundu más pobláu darréu de Renania del Norte-Westfalia con 12,8 millones d'habitantes.

Llenda pel este cola República Checa, sureste y este con Austria, suroeste col Bodensee y con otros estaos alemanes como Baden-Württemberg nel oeste, Hesse al noroeste, Turinxa al norte y Saxonia al noreste. La ciudá más grande de Baviera ye Munich, siguíu por Nürnberg y Augsburg.

Pel sur da cola fastera oriental de la cordelera de los Alpes, siendo tola parte sur del estáu territoriu prealpín hasta'l ríu Danubiu. Del ríu p'arriba hai un tarrén con montes de menor altor.

Baviera ye una república parlamentaria col Parlamentu bávaru como poder llexislativu y el Gobiernu bávaru con un primer ministru como poder executivu.

Formación del territoriu[editar | editar la fonte]

Nel añu 555 d.C. debió existir un condáu tribal (Stammesherzog) baxo'l poder merovinxu formara parte de la zona de dominación francona. Ente los años 1180 y 1805 Baviera convirtióse'n condáu territorial (Territorialherzogtum) y ente los años 1806 y 1808 foi una monarquía absoluta baxo'l poder de la Casa Wittelsbach. Al recibir una constitución en 1808, 1818 y 1848 Baviera pasó a ser una monarquía constitucional.

Napoleón Bonaparte impunxo en 1805 el reinu de Baviera y la proclamación del primer rei tuvo llugar el primeru de xineru de 1806 y a él se-y venceyó la soveranía.

Baviera salió mui beneficiada del Congresu de Viena en 1814 yá que ganó una gran parte del so territoriu, l'actual Baviera del Norte, un cachu de Suabia, y el Palatináu a la vega izquierda del ríu Rin. Nel 1918 desanicióse la monarquía de los Wittelsbach cuando la Revolución de Noviembre.

Tres la ocupación de les tropes americanes Baviera quedó en 1949 como parte de la recién fundada república federal. Entamó un espoxigue económicu y el desendolcu del estáu agrariu nun estáu industrial.

Casi toa Baviera ta asitiada nel espaciu llingüísticu del altoalemán y xébrase tradicionalmente en trés partes: Franconia (les actuales provincies de Franconia superior, Franconia media y Franconia superior), Suabia (provincia del mesmu nome) y la Vieya Baviera (provincies del Altu Palatináu, Alta Baviera y Baxa Baviera).

Hestoria[editar | editar la fonte]

Ente'l 3900 y el 3500 e.C. desendolcóse la cultura Altheim cuando los asentamientos agrícoles taben rodiaos ya por fortificaciones. Atopamos abondos restos de la Edá de Bronce (1800-1200 e.C.) y finalmente na Edá de Fierro, que nesta zona llámase Hallstatt.

Dómina celta[editar | editar la fonte]

Mientres el periodu Hallstat atopamos l'apaición de celtes en Baviera. Una de les sos característiques sociales yeren los sos fuertes llazos familiares y de claens. Una d'estes tribus, los vindileci, asentáronse nel territoriu allugáu ente los ríos Inn y Lech y fundaron la so capital en Manching, cerca d'Ingolstadt.

Los celtes bávaros teníen una gran relación col ámbitu mediterraneu, especialmente con etruscos y griegos, con quienes comerciaben. Ciudaes como Ratisbona (Regensburg), Kempten, Straubing y Passau son de fundación celta.

Dómina romana[editar | editar la fonte]

L'añu 15 e.C. les llexones romanes, baxo'l mandu de Druso y Tiberio, derrotaron a los pueblos celtes y aportaron al Danubiu. Esti riu constituyóse como frontera (limes) del imperiu. El sur de Baviera xebróse en dos provincies: Raetia y Noricum. La ciudá de Vindelicorum, actualmente Augsburg, foi fundada pol emperador César Augustu, d'au provién el so nome (ciudá d'Augustu) y foi la ciudá princnipal d'esti área.

Nel sieglu III, les tribus xermanes de los marcomanos y los alamanos atacaron Raetia y Noricum. Les primeres incursiones fueron refugaes por Marcu Aureliu, pero les dos provincies fueron devastaes fa inales del sieglu III poles invasiones y guerres civiles. Yá pacificaes, vivieron cien años de tranquilidá, hasta que nueves invasiones dexaron finalmente la zona baxo dominiu xermánicu.

Grandes migraciones y orixe del cristianismu[editar | editar la fonte]

Nun ta nidiu l'orixe de los pueblos bávaros, pero se cree que provienen d'una tribu conocida polos romanos como baiovarii que s'agospiaron al sur de Baviera ente'l 450 y el 550 d.C., y paez que provienen de l'actual Bohemia. Les tribus d'alamanos convirtiéronse nos vecinos occidentales de los baiovarii, separaos pol ríu Lech, mientres que la rexón allugada al norte a l'otru llau del Danubiu foi ocupada polos francos. La situación permaneció estable hasta l'actualidá, cola suma d'estos trés territorios y l'anexión de Franconia nel 1803.

Nun principiu'l paganismu pervivió llargu tiempu hasta que los misioneros irlandeses, anglosaxones y francos entamaron la cristianización d'esta rexión dende principios del sieglu VII. Nesta dómina fundáronse los obispaos de Passau, Freising, Passau y l'actual Salzburgu, que taben baxo'l control directu del obispu misioneru anglosaxón Bonifaciu de Crediton.

Los monasterios benedictinos, como el de Weltenburg y Benediktbeuern, tamién tuvieron gran importancia nel establecimientu del cristianismu y el desendolcu cultural dende finales del sieglu VII y principios del VIII.

Ducáu de Baviera[editar | editar la fonte]

El Ducáu de Baviera foi fundáu a mediaos del sieglu VI, cola dinastía de los Agilofing, que provenía probablemente de los territorios del estáu merovinxu allugáu al oeste, del que yera vasallu.

El primer duque de Baviera de quien tenemos noticia foi Garibaldu I (555-591). Según la Lex Naiuvariorum, el primer códigu legal bávaru, el ducáu pertenecía a esta dinastía.

Pa perpetuar el so estatus, los Agilofing entamaron una política de matrimonios con dinastíes d'alamanos, longobardos y francos. El papel de los duques nesta dómina yera basicamente guerreru y xudicial. La principal ciudá yera Ratisbona y el ducáu espoxigó hasta lo que depués foi Austria.

Baxo'l reináu de Tassil III (748-788), últimu duque de la dinastía Gilofing, el ducáu espardióse hasta la rexón austríaca de Carintia.

Foi un estáu independiente hasta'l 1871, cuando s'incorpora nel segundu imperiu alemán sin dexar de ser un reinu (fuéralo desde'l 1806 cola disolución del primer imperiu). La monarquía bávara, como l'imperiu alemán, foi abolida al final de la Primera Guerra Mundial, cuando foi proclamáu l'actual estáu llibre federáu, que s'incorporó a la República de Weimar.

División alministrativa[editar | editar la fonte]

Mapa coles Bezirke de Baviera.

Baviera ta dividida nunes provincies nomaes Regierungsbezirke o Kreise según la so constitución. Cada Regierungsbezirk tien el so propiu gobiernu con un presidente escoyíu directamente pol ministru d'interior bávaru.

Provincia (Regierungsbezirk) Gobiernu Capital AGS Abreviatura. Superficie
en km²
Habitantes (31 avientu 2013) [1]
Oberbayern (Alta Baviera) Regierung von Oberbayern Múnich 091 OB 17.530,21 4.588.944
Niederbayern (Baxa Baviera) Regierung von Niederbayern Landshut 092 NB 10.328,65 1.212.119
Oberpfalz (Altu Palatináu) Regierung der Oberpfalz Ratisbona 093 OPf. 9.690,19 1.092.339
Oberfranken (Franconia superior) Regierung von Oberfranken Bayreuth 094 Ofr. 7.231,49 1.059.358
Mittelfranken (Franconia media) Regierung von Mittelfranken Ansbach 095 Mfr. 7.244,89 1.738.686
Unterfranken (Franconia baxa) Regierung von Unterfranken Würzburg 096 Ufr. 8.531,40 1.306.048
Schwaben (Suabia) Regierung von Schwaben Augsburg 097 Schw. 9.993,38 1.846.020
Estáu Llibre de Baviera Gobiernu de Baviera Múnich 09 BY 70.550,19 12.843.514

Demografía[editar | editar la fonte]

Einwohnerentwicklung des Freistaates Bayern[2]
Añu Población Densidá de población
1840 3.802.515 54
1871 4.292.484 61
1900 5.414.831 77
1925 6.451.380 91
1939 7.084.086 100
1950 9.184.466 130
1961 9.515.479 135
1970 10.479.386 149
1987 10.902.643 155
2011 12.397.614 176

Al rodíu del 16% de la población alemana vive en Baviera. Depués d'Inglaterra y Renania del Norte-Westfalia Baviera ye la tercera entidá subnacional más poblada de la Unión Europea y ún de los estaos federaos más poblaos del mundu occidental. Baviera tien más habitantes que la mayoría de los estaos medianos, si Baviera fuera un estáu independiente taría entre los diez estaos más poblaos d'Europa.

La población de Baviera medra continuamente. Nel recuentu poblacional de 1979 había más de 10 millones d'habitantes [3]. Al rodíu del 50,92% de la población son muyeres. Casi una quinta parte de la población total yera menor de 18 años y poco menos d'otra quinta parte mayor de 65. Nel 2012 nacieron nel estáu de Baviera 107.039 persones, hubo 125.448 muertes, 845.228 inmigrantes y 753.642 emigrantes, que resulta nun aumentu poblacional de 73.177 persones.[4]

Como en toa Alemaña, nos años 50 aportaron inmigrantes a esgaya, especialmente de Turquía, Yugoslavia ya Italia, por mor del milagru económicu alemán y a más munchos a partir de los 90 cola fin de la Guerra fría dende la Europa oriental.

Los cuatro pueblos de Baviera[editar | editar la fonte]

Baviera ta formada por "cuatro pueblos": los francos, los suabos y los bávaros de la Vieya Baviera que dan nome al estáu xunto cola población alemana de Boemia qu'inmigró trés la segunda guerra mundial. Estos pueblos diferénciense pola llingua (falen bávaru, fráncicu y alemánicu, diferentes tradiciones, gastronomía, vestimenta y en parte estilos arquitectónicos.

Depués de 1945 al rodíu de dos millones de refuxaos y exiliaos, sobremanera sudetes de Bohemia, Moravia y Silesia, emigraron a Baviera. Estos alemanes sudetes fueron nomaos por Franz Josef Satrauß "cuartu pueblu", pesie a que los alemanes de Bohemia, Moravia y Silesia vienen d'espacios llingüísticos y culturales diferentes dientro de l'antigua Checoslovaquia. Los sinti y los yeniches tamién tienen una llarga tradición en Baviera, anque la so situación nun ta reconocida.

N'Alemaña ye perconocida la llarga disputa ente Franconia y la Vieya Baviera por mor del presuntu tratu desigual pa colos francos por parte de los bávaros. Acordies a algunes organizaciones, los francos taríen infrarrepresentaos nes estructures de los partíos políticos y recibiríen menos finanzación, amás que los problemes y asuntos de los gobiernos de les Bezirke francones tendríen menor atención.[5][6] Dacuando desíxese tamién la devolución d'obres artístiques que'l reinu de Baviera confiscara de ciudaes y cámares de Franconia.[7].

Relixón[editar | editar la fonte]

Relixón de la población bávara (en tantu porcientu)
1840[8] * 1900[8] * 1933[8] * 1950[8] 1970[9] 2006 2014[10]
católicos romanos 71,1 70,5 70,0 71,9 70,4 57,2[11] 52,1
protestantes 27,4 28,3 28,7 26,5 25,2 21,3[12] 19,4
musulmanos 0,9 2,2
xudíos 1,4 0,9 0,5 0,1 0,1 0,1
otres relixones
und ateos/agnósticos
0,1 0,3 0,8 1,5 3,4 19,2
* sacantes Palatináu

Con un 52,1% de la población católica, Baviera ye l'estáu d'Alemaña depués del Sarre con mayor númberu de población católica romana d'Alemaña. El 19,4% de la población ye, pola so parte, protestante.[13] La distribución de creencies nun ye xeográficamente uniforme, por exemplu la Vieya Baviera y la Franconia inferior son más bien católiques, mientres que la Franconia media y superior son protestantes. Tanto Ansbach y Bayreuth como munches otres riques ciudaes llibres como Nürnberg o Rothenburg ob der Tauber son centros luteranos y fueron ciudaes importantes cuando la Reforma protestante.

Llingües y dialectos[editar | editar la fonte]

Los dialectos de Baviera pueden organizase de la siguiente manera (de norte a sur):

Dialectos medio-alemanes:

Dialectos alto-alemanes:

Hai dialectos de transición ente estes variedaes que nun se pueden clasificar con facilidá. Existe'l fráncicu-bávaru (na zona de Nürnberg), el bávaru-suabu (na zona de Lechrain) y el suabu-fráncicu (na zona de Dinkelsbühl y Hesselberggebiet), hai mesmo variedaes mezcla de bávaru, suabu y fráncicu por exemplu na zoan de Treuchtlingen y Eichstätt.

Fuera de les grandes ciudaes estos dialectos/llingües tienen muncha pervivencia, a diferencia nes aglomeraciones urbanes como Múnich, onde se pue observar como va desapaeciendo la llingua local.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. https://www.statistikdaten.bayern.de/genesis/online?language=de&sequenz=TabelleErgebnis&selectionname=12411-005r
  2. Plantía:LStDV GKZ
  3. https://www.statistik.bayern.de/statistikkommunal/09.pdf
  4. https://www.statistik.bayern.de/statistikkommunal/09.pdf
  5. https://www.mainpost.de/regional/franken/Fraenkischer-Bund-kritisiert-Staatsregierung-bdquo-Franken-massiv-benachteiligt-ldquo;art1727,5423877
  6. http://www.partei-fuer-franken.de/tag/benachteiligung
  7. http://www.br.de/franken/inhalt/frankenkult-ur/uf-fraenkische-beutekunst100.html
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 http://www.historisches-lexikon-bayerns.de/artikel/artikel_44533
  9. Forschungsgruppe Weltanschauungen in Deutschland (fowid).
  10. BR-Bericht vom 17. Juli 2015
  11. Deutsche Bischofskonferenz Statistik 2006 (PDF)
  12. http://www.bayern-evangelisch.de/web/ueber_uns_zahlen_fakten_landeskirche_zahlen.php
  13. http://www.br.de/themen/religion/kirchenaustritte-katholisch-zahlen-100.html