Edasich

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ficha d'oxetu celesteEdasich
estrella[1]
Datos d'observación
Ascensión reuta (α) 231,23239427708 °[2]
Declinación (δ) 58,96606512361 °[2]
Distancia a la Tierra 31,6729 pc
Magnitú aparente (V) 3,29 (banda V)
Magnitú absoluta 0,828[5]
Constelación Draco (es) Traducir[6]
Velocidá de rotación 1,5 km/s y 1,86 km/s[7]
Velocidá radial −12,31 km/s[3]
Parallax 31,5727 mas[3]
Radiu 12,568771 Radius solars [3]
Diámetru 16 100 000 km [8]
16 100 000 km [8]
Gravedá superficial 380 cm/s²[9]
Tipu espectral K2 III[10]
Otros nomes
Cambiar los datos en Wikidata

Coordenaes: Sky map 15h 24m 55.775s, 58° 57 57.834

Edasich o Ed Asich (ι Draconis / 12 Draconis / HIP 75458)[11] ye la sesta estrella más brillosa de la constelación de Draco, con magnitú aparente +3,29. Alcuéntrase a 103 años lluz del Sistema Solar.

Nome[editar | editar la fonte]

El nome de Edasich provién del árabe Al Ḍhibaʼ o Al Dhīḣ que'l so significáu ye «hiena machu».

En China yera conocida como Tsao Choo, «el pivós esquierdu». Xuntu a Altais (δ Draconis), π Draconis, ρ Draconis y Alsafi (σ Draconis) formaba Tien Choo, «la cocina celestial».[12]

Carauterístiques físiques[editar | editar la fonte]

Edasich ye una xigante naranxa de tipu espectral K2III y 4490 K de temperatura efectivo. Relluma con una lluminosidá 70 vegaes mayor que la lluminosidá solar.[13] La midida del so diámetru angular —3,73 milisegundos d'arcu— dexa conocer que'l so diámetru ye 13 vegaes más grande que'l del Sol.[14] Presenta un conteníu metálico superior a la solar ([Fe/H] = +0,16) y —como la mayor parte de les estrelles de la nuesa redolada— ye una estrella del discu finu.[15]

Tocantes al so estáu evolutivu, Edasich posiblemente tea aumentando'l so rellumu como estrella xigante con un nucleu inerte d'heliu nel so interior. Siendo'l so metalicidá y masa similares a los del Sol, puede contemplase a Edasich como'l futuru de la nuesa estrella dientro d'unos 6000 millones d'años.[13] Col tiempu Edasich va perder la mayor parte de la so actual masa per aciu un intensu vientu estelar que va espulsar les sos capes esternes d'hidróxenu y heliu al espaciu interestelar, fase que se denomina nebulosa planetaria. La resultancia última va ser una nana blanca de tamañu asemeyáu al de la Tierra.[16]

A pocu más de 4 minutos d'arcu de Edasich puede reparase una tenue estrella (HD 238461) de magnitú +8,78.[17] De tipu espectral K7, paez nun tar gravitacionalmente xunida a Edasich, coincidiendo a cencielles na mesma llinia de visión.[13]

Sistema planetariu[editar | editar la fonte]

En 2002 afayóse un planeta estrasolar, llamáu Edasich b, orbitando alredor de Edasich. Muévese nuna órbita bien escéntrica que fai que la separación ente estrella y planeta fluctúe ente 0,39 y 2,1 UA. De masa indeterminao, pero a lo menos 8,8 vegaes la de Xúpiter, puede tratase d'un xigante gaseosu o d'una nana marrón, completando una órbita alredor de la estrella cada 1,4 años.[18] Foi'l primer cuerpu subestelar descubiertu alredor d'una estrella xigante.

Acompañante
(N'orde dende la estrella)
Masa
(MJ)
Periodu orbital
(díes)
Semiexe mayor
(UA)
Escentricidá
b > 8,82 ± 0,72 511,098 ± 0,089 1,275 ± 0,074 0,7124 ± 0,0039

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Afirmao en: SIMBAD.
  2. 2,0 2,1 Floor van Leeuwen (2007). «Validation of the new Hipparcos reduction» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (2):  páxs. 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Afirmao en: Gaia DR2. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 25 abril 2018.
  4. Afirmao en: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 2002.
  5. Caroline Soubiran (marzu 2008). «Vertical distribution of Galactic disk stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (1):  páxs. 91–101. doi:10.1051/0004-6361:20078788. 
  6. Afirmao en: VizieR. Llingua de la obra o nome: inglés.
  7. Pablo Mauas (26 xineru 2015). «Stellar parameters and chemical abundances of 223 evolved stars with and without planets» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 50–50. doi:10.1051/0004-6361/201424474. 
  8. 8,0 8,1 J. Maldonado (xunu 2013). «The metallicity signature of evolved stars with planets» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 84–84. doi:10.1051/0004-6361/201321082. 
  9. Eva Grebel (11 febreru 2016). «SP_Ace: a new code to derive stellar parameters and elemental abundances» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics:  páxs. 2–2. doi:10.1051/0004-6361/201526758. 
  10. «Contributions to the Nearby Stars (NStars) Project: Spectroscopy of Stars Earlier than M0 within 40 Parsecs: The Northern Sample. I» (n'inglés). The Astronomical Journal (4):  páxs. 2048–2059. ochobre 2003. doi:10.1086/378365. 
  11. iot Dra -- Variable Star (SIMBAD)
  12. Allen, Richard Hinckley (1889). «Draco», Courier Dover Publications: Star Names — Their Lore and Meaning (n'inglés), páx. 563. ISBN 0-486-21079-0. Consultáu'l 2 d'ochobre de 2010.
  13. 13,0 13,1 13,2 Edasich (Stars, Jim Kaler)
  14. Richichi, A.; Percheron, I.; Khristoforova, M. (2005). «CHARM2: An updated Catalog of High Angular Resolution Measurements». Astronomy and Astrophysics 431 (4). páxs. 773-777. http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR-5?-out.add=.&-source=J/A%2bA/431/773/charm2&recno=1801. 
  15. Soubiran, C.; Bienaymé, O.; Mishenina, T. V.; Kovtyukh, V. V. (2008). «Vertical distribution of Galactic disk stars. IV. AMR and AVR from clump giants». Astronomy and Astrophysics 480 (1). páxs. 91-101. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2008A%26A...480...91S&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  16. Edasich/Iota Draconis (Solstation)
  17. HD 238461 -- Star in double system (SIMBAD)
  18. HIP 75458 (The Estrasolar Planets Encyclopaedia)

Coordenaes: Sky map 15h 24m 55.775s, 58° 57 57.834