Carlo Collodi

De Wikipedia
Carlo CollodiPicto infobox auteur.png
Carlo Collodi.jpg
Vida
Nacimientu

Florencia[1]24  de payares de 1826

[2]
Nacionalidá Bandera d'Italia Reinu d'Italia  (17 marzu 1861 -  26 ochobre 1890)
Llingua materna Italianu
Muerte

Florencia[3]26  d'ochobre de 1890

[2] (63 años)
Sepultura Cimitero delle Porte Sante (en) Traducir
Familia
Casáu con ensin valor
Estudios
Llingües falaes Italianu[4]
Oficiu escritor, novelista, escritor de lliteratura infantilperiodista
Trabayos destacaos I racconti delle fate (en) Traducir
Giannettino (en) Traducir
Minuzzolo (en) Traducir
Les aventures de Pinocchio
Seudónimu/os Carlo Collodi[5]
Xéneru artísticu lliteratura infantil
IMDb nm0172830
carlocollodi.it
Cambiar los datos en Wikidata

Carlo Lorenzini (24  de payares de 1826Florencia – 26  d'ochobre de 1890Florencia) más conocíu como Carlo Collodi, o namái Collodi, foi un periodista y escritor italianu, conocíu especialmente pola so novela Les aventures de Pinocho.

Biografía[editar | editar la fonte]

El so nome completu yera Carlo Lorenzo Filippo Giovanni Lorenzini. El so pseudónimu, qu'utilizó dende 1856, fai referencia al pueblu de la Toscana onde nació la so madre.

Unos de los sos grandes exitos foi'l llibru de Pinocho, escribió sicasí delles noveles y comedies más.

La so madrina foi la duquesa Mariana Ginori. Foi al colexu y al seminariu, onde estudió retórica y filosofía. Gracies a esto tuvo accesu a los llibros prohibíos pola Ilesia y el mesmu Duque. El so primer trabayu foi nuna llibrería a los 18. Frecuenta los ambientes revolucionarios contra'l dominiu d'Austria y se enrola como voluntariu nel exércitu de Toscana mientres la Primer Guerra de la Independencia Italiana (1848). El so activu interés na política fai que les sos primeres obres lliteraries publicar nel periódicu satíricu Il Lampione. El periódicu ye censuráu por orde del Gran Duque de Toscana en 1849 pero remanez en mayu de 1860.

A principios de 1856 algama fama cola so novela In vapore y la so intensa actividá n'otros periódicos políticos como Il Fanfulla. En 1859 participa na Segunda Guerra de la Independencia Italiana como soldáu regular del exércitu piamontés. Tres la guerra, torna a Florencia. Dende 1860 ye emplegáu de la Comisión pa la Censura del Teatru. Mientres esti tiempu compón dellos cuentos y rellatos satíricos (dalgunos simples escoyetes de los sos anteriores artículos), incluyendo Macchiette (1880), Occhi y nasi (1881), Storie allegre (1887).

En 1875 entra na lliteratura infantil con Racconti delle fate, una traducción de los cuentos de fades en francés de Perrault. En 1876 escribe Giannettino (inspiráu pol Giannetto d'Alessandro Luigi Parravicini ), Minuzzolo y Il viaggio per l'Italia di Giannettino, una serie dende la qu'esplora la reunificación d'Italia dende'l prisma irónicu de Giannettino.

Lorenzini taba esteláu pola idea d'usar un calter amigable pa espresar los sos propios convencimientos por aciu alegoríes. En 1880 empieza a escribir Storia di un burattino ("Historia d'un títere"), tamién llamáu Bambinino, que ye publicáu selmanalmente en Il Giornale dei Bambini (el primer periódicu italianu pa neños).

Lorenzini muerre ensin saber la fama y popularidá qu'espera a la so obra; na alegoría de la hestoria, Pinocho empieza a llevar la so propia vida, independiente de la del autor. Ye unu de les temes d'inspiración de la obra de Luigi Pirandello Sei personaggi in cerca d'autore. Lorenzini foi soterráu na Basílica de San Miniato al Monte en Florencia.

Obra[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Collodi, Carlo (2003). Les aventures de Pinocho. ilustráu por Iassen Ghiuselev. Edición conmemorativa del 120 aniversariu de Pinocho. Barcelona: Editorial Mocedá. ISBN 978-84-261-3289-5.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 11 avientu 2014. Llingua de la obra o nome: alemán. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  2. 2,0 2,1 Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 27 abril 2014. Llingua de la obra o nome: alemán. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  3. Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 31 avientu 2014. Llingua de la obra o nome: alemán. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  4. Biblioteca Nacional de Francia. «autoridaes BNF» (francés). Consultáu'l 10 ochobre 2015.
  5. Afirmao en: Diccionario biográfico de los italianos. Dizionario biografico degli italiani: carlo-lorenzini. Apaez como: LORENZINI, Carlo. Data d'espublización: 2006. Data de consulta: 7 febreru 2022. Autor: dellos autores. Llingua de la obra o nome: Italianu.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]